Ντέμης Κωνσταντινίδης

Ελληνες λογοτέχνες
O Ντέμης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε το 1976 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει.
Σπούδασε Αρχαιολογία και Μουσειολογία στο Α.Π.Θ.
Έχει εργαστεί ως αρχαιολόγος πεδίου, ως επιμελητής εκθέσεων και παιδαγωγός.
To 2013 κέρδισε το Β βραβείο σε Πανελλήνιο ποιητικό διαγωνισμό του Συλλόγου Φίλων του Βαφοπούλειου Π. Κ., για τα 100 χρόνια ελεύθερης Θεσσαλονίκης.
Το 2015 κυκλοφόρησαν σε free e-book, από τα 24γράμματα, τα “Εφημερόπτερα”, αλλά και η ανεξάρτητη αυτοέκδοση “H ασφαλής ομήγυρη”.
Δημοσιεύει στο Σκόρπιες λέξεις, ενώ έχει συνεργαστεί με τα διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά Βακχικόν και Χίμαιρα, καθώς και με σημαντικά ιστολόγια και ιστοσελίδες λογοτεχνικού ενδιαφέροντος.
Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές.

Διαθέσεις – Ντέμης Κωνσταντινίδης




Συλλογή ποιημάτων (1997–2007)

«Νεκρός»
Πίσω από τα βλέφαρα των ματιών
έχει περάσει κιόλας το φιλμάκι της ζωής.
Τέλος και καλό δε γίνεται.
Αν τώρα θες να βαυκαλίζεσαι, έχει καλώς.
Ποιο παραμύθι όμως θα πιστέψεις;
Παχύς παπάς, χοντρός γιατρός!
Η πλάση, ο κόσμος, ο πολιτισμός
όλα ίσον ένα:
συντρίμμια, ενέργεια και σκόνη
πεταμένα.

Ποίηση, University Studio Press, 2009, 36 σελ.

Ιχθύων λόγος – Ντέμης Κωνσταντινίδης




«Αυτή είναι η δεύτερη συλλογή ποιημάτων μου που βλέπει το φως. Είναι έργα των δύο τελευταίων χρόνων και αποτυπώνουν μια οπτική που θέτει βασανιστικά ερωτήματα και “σκαλίζει” επίμονα πίσω από τα φαινόμενα του καιρού. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ, έξω απ’ την όποια μου εμπειρική σοφία. Δεν θ’ ανακαλύψει κανείς εδώ το “μαγικό λυχνάρι”. Δεν ξέρω πώς να μιλήσω σε αυτούς που το ψάχνουν. Κι ας είμαι κάποτε κι εγώ “λαθραλιέας”.»

Ποίηση, University Studio Press, 2011, 66 σελ.

Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες – Ντέμης Κωνσταντινίδης




ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΣ
Πυκνώνουν ολοένα
Οι τάξεις των ανέργων
Είναι σταματημένα
Τα σκαπτικά των έργων.

Την Παρουσία αναζητών
Έστω κι από Δευτέρα
Του υπουργού υποδομών
Ρίζωσα εδώ πέρα…

Μα κι αν θα ρθει
Τι θα μου πει
Να χω ψηλά τη μούρη;
Εγώ δρεπάνι και σφυρί
Κι εκείνος το τσεκούρι.

Ποίηση, University Studio Press, 2013, 88 σελ.

Ευλύγιστες μελαγχολίες – Ντέμης Κωνσταντινίδης




Γύρω στη θάλασσα η στεριά, στ’ ακροθαλάσσια η χλόη
και κάποια δέντρα που λυγούν στου δειλινού τις αύρες
Μήτσος Παπανικολάου
Οι “βεβαιότητες” έχουν μετατραπεί σε “τυχαιότητες” και τα “ενδεχόμενα” είναι “σκόρπια”, χάσκουν στο διάβα μας και μας χαμογελούν αινιγματικά. Έτσι περιέγραφα, ήδη στον πρόλογο της πρώτης μου ποιητικής συλλογής (Διαθέσεις, 2009), το τοπίο ανασφάλειας που διαμορφωνόταν, καθώς μια κοινωνία σε σύγχυση έβγαινε, γοργά κι απότομα, από μακρά περίοδο νάρκης και επίπλαστης ευμάρειας.
Στις δύο συλλογές που ακολούθησαν (“Ιχθύων λόγος”, 2011, “Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες”, 2013), υπήρχε το αίτημα της συνειδητοποίησης, τα σκαμπανεβάσματα των εμπειριών, των παρορμήσεων, των απογοητεύσεων, η εναλλαγή απαισιοδοξίας και υποδόριας πίστης, πως αυτά που βαραίνουν -εν τέλει- εξαρτώνται από εμάς.
Στην τέταρτη αυτή συλλογή, οι “πλεονάζουσες” (sic) μελαγχολίες κρατάνε πόστο μες στη θύελλα, με όσες ρίζες τους απέμειναν. Γίνονται ευλύγιστες στα πολλά μποφόρ, για να μη σπάσουν…

Ποίηση, Εκδόσεις Βακχικόν, 2014, 40 σελ.

Εφημερόπτερα – Ντέμης Κωνσταντινίδης




Τη ζωή που τόσο ωραία
Μπορούσε να ‘ναι
Βλάκες αφήσαμε
Χίλιους δυο διάολους
Να μας τη φάνε…

Ποίηση, 24 γράμματα, 2015, 56 σελ.

Περίπολος για τους εναπομείναντες – Ντέμης Κωνσταντινίδης




Σήμανε έφοδος!
Τα υψώματα
Να ξαναπάρουμε
Την απάτητη κορφή του ήλιου.
Θα έχουν αφήσει εκεί
Σκαλίσματα στα δέντρα
Οι παππούδες μας.
Θα έχουν αφήσει εκεί κουβέντες…
Σκοπούς για το αύριo
Που δεν πρόφτασαν.

Ποίηση, 24 γράμματα, 2016, 64 σελ.

Σε κλειστά βιβλία – Ντέμης Κωνσταντινίδης




Μικρή αράχνη
φτύνει άσπρο νήμα
κι από ξερό κλαδί
κρεμιέται
ολοένα πλέκοντας
υπομονετικά
ακτινωτά δεσμά.

Ποίηση, 24 γράμματα, 2017, 136 σελ.

Της μοναξιάς καλή συνέχεια – Ντέμης Κωνσταντινίδης




ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Κι εσύ που με καμάρι την υψώνεις
κι εσύ που οργισμένος την πατάς
κι εσύ που με διαβεβαιώνεις
κάποια σημαία ακολουθάς.

Κάπου, οπωσδήποτε, πρέπει ν’ αρέσεις
την επιβράβευση κι εσύ επιζητάς.
Σε μάθανε να ζεις με τις προσθέσεις
μα ν’ αποστρέφεσαι το πλην της μοναξιάς.

Ποίηση, Φαρφουλάς, 2019, 64 σελ.

Ποίηση
Διαθέσεις (2009), University Studio Press
Ιχθύων λόγος (2011), University Studio Press
Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013), University Studio Press
Ευλύγιστες μελαγχολίες (2014), Εκδόσεις Βακχικόν
Εφημερόπτερα (2015), 24 γράμματα
H ασφαλής ομήγυρη (2015), Αυτοέκδοση
Περίπολος για τους εναπομείναντες (2016), 24 γράμματα
Σε κλειστά βιβλία (2017), 24 γράμματα
Της μοναξιάς καλή συνέχεια (2019), Φαρφουλάς

Συλλογικά έργα
Τρενογραφίες (2016), ΤοΒιβλίο

Πηγές: BIBLIONET, University Studio Press, Εκδόσεις Βακχικόν, 24 γράμματα, Φαρφουλάς

72 views.