Δημήτρης Σούκουλης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Δημήτρης Σούκουλης γεννήθηκε το 1973 στο Περιγιάλι Κορινθίας.
Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Λέτσε, στην Ιταλία.
Στη διπλωματική του εργασία ασχολήθηκε με το έργο του Κ. Καρυωτάκη, συμπεριλαμβάνοντας σε ιδιαίτερο παράρτημα, σε ιταλική απόδοση, τα κυριότερα ποιήματα και ανέκδοτα πεζά.
Διαμένει και εργάζεται στη Ραβένα της Ιταλίας ως φιλόλογος στο γυμνάσιο I.C. Darsena. Θεωρεί, όμως, τη διαμονή του εκεί προσωρινή.
Στο προσωπικό του ιστολόγιο “Φυγόκεντρες Λέξεις – No Sense Words” εκπέμπονται συστηματικά ασύρματα σήματα, ποιήματα, διηγήματα, glimpse, collage, παραμύθια για ονειροπόλους που μεγάλωσαν αλλά πεισματικά επιμένουν να πιστεύουν σ’ έναν άλλο παράλληλο κόσμο, στον οποίο επιθυμούν να μετοικήσουν συντόμως.
Λατρεύει τους συμβολιστές, τον υπερρεαλισμό, το παράλογο και φοβάται το κενό και τη μετριότητα, όπως ο Κάφκα, του οποίου τα έργα λατρεύει.
Ασχολείται με το analog collage.
Η πρώτη του συνεργασία με λογοτεχνικό ιστότοπο έγινε το 2014, με το διήγημα “Vaffanculo Lei” και δημοσιεύτηκε στο Microstory, το οποίο τη στιγμή της σύνταξης αυτού του “βυθογραφικού σημειώματος” δεν είναι πια ενεργό.
Διηγήματα, ποιήματα και άλλα καλούδια έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα ηλεκτρονικά περιοδικά, όπως Bibliotheque, Fractal, Στάχτες και Toβιβλίο.net.
Πρόσφατα έγινε μόνιμος συνεργάτης του Animartists.
Τον Μάιο του 2017 συμμετείχε σε συλλογική έκδοση Ανθολογίας ποιημάτων από τις Εκδόσεις Όστρια.

Το σκουληκοσύννεφο – Δημήτρης Σούκουλης

Ένα παραμύθι για μεγάλους
Τι γυρεύει ένα σκουλήκι δίχως όνομα στη Ρώμη; Πώς είναι δυνατόν μια απεριποίητη μηλιά σε γλάστρα να πετάει διαρκώς τρυφερά βλαστάρια; Πώς πήρε το μικρό σκουλήκι την απόφαση να βγει από το μήλο στην επιφάνεια του κόσμου; Για πού το ‘χε βάλει η Τούλα, η ερωτοχτυπημένη μύγα από την Αθήνα; Πώς βρέθηκε η κουτσή αράχνη από την Αλαμπάμα με τον θίασό της στη γειτονιά της Τσεντοτσέλε; Κι η μπεκρού σκνίπα για ποιο λόγο βρήκε τέτοιο τραγικό τέλος;
Είναι, στ’ αλήθεια, παραμύθι ή μήπως ένα κολάζ από πραγματικές ιστορίες; Εσείς όμως να ξέρετε ότι τα έντομα είναι πιο έξυπνα από τους ανθρώπους. Δεν περιμένουν μια μεταμόρφωση, μια αλλαγή να τους παρουσιαστεί ξαφνικά στα πόδια. Δεν παραπονιούνται άπραγα και οκνηρά. Αντίθετα, παίρνουν το ρίσκο και ακολουθούν το ένστικτό τους. Γι’ αυτά κανένας έρωτας δεν μένει απραγματοποίητος. Δεν δειλιάζουν και δεν ντρέπονται για τα αισθήματά τους. Γι’ αυτά, αν θέλετε να ξέρετε, κανένα όνειρο δεν είναι άπιαστο. Γιατί στο τέλος -και να η απόδειξη-, το σκουλήκι δίχως όνομα έγινε ένας θρύλος με Σ κεφαλαίο. Αν περπατάτε συχνά με τον λαιμό τεντωμένο και με το κεφάλι σηκωμένο προς στον ουρανό κι έχετε πίστη, θα το δείτε κι εσείς να περνάει από πάνω σας και θα πιάσετε κουβέντα.
Παραμυθένιες ιστορίες με επίκεντρο τη Ρώμη, ίσως όμως κι ένα κολάζ από πραγματικά περιστατικά.
Όπως και να ΄χει, ο Δημήτρης Σούκουλης καταφέρνει με το “Σκουληκοσύννεφο” να μας μεταφέρει στον σοφό κόσμο των εντόμων. Εκεί, κανένα συναίσθημα δεν είναι ντροπή και όλα τα έντομα ρισκάρουν και προσπαθούν να πραγματοποιήσουν κάθε όνειρο στη ζωή αλλά και στον έρωτα.

Παραμύθι για μεγάλους, Θερμαϊκός, 2018, 208 σελ.

Παραμύθι για μεγάλους
Το σκουληκοσύννεφο (2018), Θερμαϊκός

Πηγές: Biblionet, Θερμαϊκός