Δήμος Βελέντζας

Δήμος Βελέντζας

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Δήμος Βελέντζας έχει γεννηθεί το 1965, ζει στην Αθήνα, αλλά η καταγωγή του είναι από το Μεσολόγγι Αιτωλοακαρνανίας.
Είναι blogger, web designer, συγγραφέας και εκδότης. Του αρέσει ιδιαίτερα το να γράφει για πράγματα που ξέρει να κάνει καλά, ή και για πράγματα που φαντάζεται. Η ενασχόλησή του με την Διαδικτυακή Αυτοέκδοση των βιβλίων του τον οδήγησε και στα μονοπάτια του marketing, με το οποίο ασχολήθηκε και σε άλλους τομείς, όπως το Affiliate marketing, E-mail marketing, Social media marketing και άλλα είδη. Παράλληλα, βοηθάει και άλλους ανθρώπους να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα της ταχύτατα αναπτυσσόμενης διαδικτυακής αγοράς (Διαδικτυακή Αυτοέκδοση).
Τον Ιούλιο του 2017 ίδρυσε τις Εκδόσεις “Λευκό Μελάνι”, συμπληρώνοντας τον “κύκλο” των εκδόσεων βιβλίων ψηφιακής μορφής, και με τον τομέα της φυσικής έκδοσης (έντυπη), δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη διαδικτυακή προώθηση, πώληση και διακίνηση των εκδόσεών τους.
Έχει γράψει μέχρι σήμερα 8 βιβλία. Τα 2 από αυτά είναι τεχνικού χαρακτήρα. Το πρώτο είναι σχετικό με την έκδοση βιβλίων μέσω διαδικτύου με τίτλο “Το εγχειρίδιο του αυτοεκδότη” (eBook), και το δεύτερο είναι σχετικό με τα Information Products με τίτλο “Πληροφοριακά Προϊόντα” (eBook) και κυκλοφορούν από την Gumroad. Το τρίτο είναι μυθιστόρημα με τίτλο “Εφιάλτης 2011” σε έντυπη και σε ηλεκτρονική μορφή. Τα άλλα πέντε είναι παραμύθια.
Ακόμα, είναι: αρθρογράφος, σύμβουλος διαδικτυακού μάρκετινγκ, μηχανικός ήχου (+ μουσικός & συνθέτης), γραφίστας, κατασκευαστής επαγγελματικών video-spot & radio-spot, καθώς και κατασκευαστής επαγγελματικών & προσωπικών ιστοσελίδων – με ειδίκευση σε πλατφόρμες C.M.S (WordPress, Joomla, Drupal κ.ά.).
Ιδρυτής των blog: Διαδικτυακή Αυτοέκδοση
Εκδόσεις Λευκό Μελάνι

Μύλα η καμήλα – Δήμος Βελέντζας

Μύλα η καμήλα


Mία φορά κι έναν καιρό, κάπου στη μακρινή Αραβία, σε ένα καραβάνι, ζούσε η Μύλα, μία μικρή καμήλα. Από την ώρα που γεννήθηκε θαύμαζε πάρα πολύ τα άλογα του καραβανιού για την ομορφιά τους, την κορμοστασιά τους, τη ρώμη και την ευκινησία τους. Όσο περνούσαν τα χρόνια και η Μύλα μεγάλωνε, τόσο μεγάλωνε και η απέχθειά της για το είδος της, αλλά και η λατρεία της για τα πανέμορφα άλογα. Μέχρι που άρχισε να πιστεύει πως σίγουρα αυτή δεν μπορεί να είναι καμήλα, τόσο άσχημη, δυσκίνητη και αδύναμη. Πάντα γυρνούσε κοντά στα άλογα και μόνο με αυτά έκανε παρέα. Τα άλογα, με τον καιρό, την είχαν συμπαθήσει πολύ. Kάποια μέρα, ένα από αυτά, θέλοντας να αστειευτεί της είπε: “Καλή μου Μύλα, μπορεί η εμφάνισή σου να είναι καμήλας, αλλά η ψυχή σου είναι αλόγου”. Αυτό ήταν. Από τότε, κόλλησαν στο μυαλό της αυτές οι λέξεις, και πίστεψε βαθιά μέσα της πως είναι στην πραγματικότητα ένα δύστυχο άλογο, εγκλωβισμένο μέσα στο σώμα μίας καμήλας. Το πίστεψε τόσο πολύ, που πλέον άρχισε να ζει συνέχεια μαζί με τα άλογα. Άρχισε να φέρεται και να κινείται σαν άλογο. Μέχρι που έμαθε και να χλιμιντρίζει σαν άλογο! Όταν πια είχε μεγαλώσει αρκετά, οι υπόλοιπες καμήλες την είχαν διώξει εντελώς από κοντά τους, αφού ο μόνος λόγος που τις πλησίαζε ήταν για να τις κοροϊδεύει και να τις κατακρίνει για την ασχήμια και την αδυναμία τους σε σύγκριση με το “είδος” της: τα άλογα! Είχε πια υποστεί ολοκληρωτική πλύση εγκεφάλου. Στο τέλος, άρχισαν και εκείνες να την κοροϊδεύουν. Αυτή όμως, σαν “περήφανο άτι” που ένιωθε, δεν ενοχλούταν καθόλου από τις κοροϊδίες τους, και σκεφτόταν μέσα της πως οι κακόμοιρες, δεν μπορούν να καταλάβουν πως αυτή είναι ένα άτυχο άλογο, φυλακισμένο μέσα στο σώμα μιας καμήλας δεν μπορούν να δουν οι δόλιες την διαφορά τους με εκείνη… Έτσι, αποξενώθηκε εντελώς από το κοπάδι των καμηλών, και ζούσε αποκλειστικά και μόνο με τα άλογα. Οι άνθρωποι του καραβανιού, βλέποντας πως ό, τι και να έκαναν, αυτή γύριζε πάντα πίσω στα άλογα, στο τέλος την άφησαν να κάνει ό, τι εκείνη ήθελε…

…Κάποια μέρα όμως δεν άντεχε άλλο αυτήν την κατάσταση, σκέφτηκε να πείσει και τα άλογα να φύγουν όλοι μαζί προς την ελευθερία. Κάθε απόγευμα, τα μάζευε κρυφά και τους μιλούσε για το πόσο ωραία θα είναι να ζουν μακριά από την σκλαβιά και την τυραννία των ανθρώπων και τις άσχημες καμήλες, και να βόσκουν ελεύθερα και ανέμελα, χωρίς αφέντες, στα μακρινά λιβάδια που είχε ακούσει ότι υπήρχαν πέρα από την έρημο. Τους έλεγε πως δεν έπρεπε άλλο πια να ανέχονται την σκλαβιά και την ανθρώπινη καταπίεση, και πως, σαν άλογα όλοι τους -κι αυτή μαζί- δικαιούνταν μία καλύτερη ζωή! Αυτό γινόταν για πολλές νύχτες, ολάκερους μήνες. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούσε η Μύλα ήταν τόσο δυνατά, ώσπου κάποτε κατάφερε να πείσει όλα τα άλογα, ότι μπορούν να το πετύχουν και να αποδράσουν, και να καταφέρουν να περάσουν την επικίνδυνη έρημο με στόχο την ελευθερία! “Αφού μπορώ εγώ, ένα φτωχό εγκλωβισμένο άλογο, να περάσω την έρημο, σίγουρα μπορείτε κι εσείς, αρκεί να το πιστέψετε” τους έλεγε η Μύλα. Έτσι, ένα πρωί, όταν όλοι οι άλλοι, άνθρωποι και καμήλες, κοιμόντουσαν βαριά, η “επιχείρηση απόδραση” έγινε πραγματικότητα…

Ένα παιδικό βιβλίο, που δείχνει τη δύναμη που κρύβεται στην αποδοχή του εαυτού μας, όπως είναι.
Τη δύναμη που κρύβει η βοήθεια ενός φίλου, την ώρα που την έχουμε ανάγκη.

Μία ιστορία, που θα βοηθήσει τους μικρούς μας φίλους να αποκτήσουν τις πρώτες ίσως εικόνες στο μυαλό τους για το περιβάλλον και τη ζωή στην έρημο, τα ζώα που ζουν εκεί, και τη φυσιολογία τους.
Τις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε ζώο ξεχωριστά, και που του επιτρέπουν να μπορεί να ζει και να επιβιώνει στο φυσικό περιβάλλον του.

Ένα παραμύθι, που θα φανερώσει τη δύναμη
της αγάπης και της συμπόνιας!
Της επαναστατικότητας, αλλά και της υπευθυνότητας!
Της ελαφρότητας, αλλά και της νουθεσίας!
Του σφάλματος, αλλά και της επανόρθωσης!

Eικονογράφηση: Σωτήριος Βουγιουκλής

Παιδική λογοτεχνία, e-book, Δημοσθένης Βελέντζας, 2014, 36 σελ.

Πόλυ το πολικό αρκουδάκι – Δήμος Βελέντζας

Πόλυ το πολικό αρκουδάκι


Μια φορά κι έναν καιρό, στον μακρινό και παγωμένο Βόρειο Πόλο, ζούσε μία οικογένεια πολικών αρκούδων. Ο πατέρας, η μητέρα, και τα δύο μικρά αρκουδάκια τους, ο Πόλυ και η Μόλυ.
Τα μικρά αρκουδάκια, ζούσαν ευτυχισμένα και προστατευμένα από τους γονείς τους, και οι μέρες τους περνούσαν με παιχνίδια και γέλια. Όταν ο πατέρας αρκούδος πήγαινε για ψάρεμα, έπαιρνε πάντα μαζί του και τον Πόλυ, για να μάθει κι αυτός πως να πιάνει ψάρια, που ήταν η μοναδική τροφή που μπορούσαν να βρουν στην παγωμένη ήπειρο.
Έτσι, όταν κι αυτός θα μεγάλωνε και θα έκανε τη δική του οικογένεια, θα ήξερε πως να της φέρει τροφή, όπως έφερνε κι εκείνος στη δική του. Η Μόλυ, έμενε με τη μητέρα αρκούδα στη φωλιά τους, που ήταν μία μεγάλη σπηλιά, κρυμμένη μέσα στους ατέλειωτους πάγους της Αρκτικής. Εκεί, περίμεναν τους άλλους μέχρι να γυρίσουν, και η μητέρα της μάθαινε διάφορα χρήσιμα πράγματα, όπως το πως να βρίσκει το δρόμο της χρησιμοποιώντας τα αστέρια ή το Βόρειο Σέλας, και διάφορα άλλα.
Πολλές φορές, πηγαίνανε και αυτές για ψάρεμα, αφού όλες οι αρκούδες, θηλυκές και αρσενικές, μπορούν και πρέπει να ξέρουν πως να βρίσκουν τροφή.
Ο Πόλυ ήταν πολύ έξυπνο αρκουδάκι, και μάθαινε γρήγορα όλα τα “κόλπα” που του δίδασκε ο πατέρας του.
Ήταν όμως και πολύ φιγουρατζής, και συνεχώς παινευόταν για τις ικανότητές του στη Μόλυ. Έτσι, όλο την προκαλούσε να παραβγούν στο ψάρεμα, αλλά σπάνια κατάφερνε να τον νικήσει αυτή…

…Μία συννεφιασμένη μέρα του πολικού χειμώνα, η οικογένεια ήταν μαζεμένη μέσα στη σπηλιά, για να προστατευτούν από την κακοκαιρία που οι γονείς καταλάβαιναν πως πλησίαζε. Ξαφνικά, το έδαφος άρχισε να τραντάζεται. Ένας δυνατός και οξύς θόρυβος ακούστηκε, όπως ακούγεται ο πάγος όταν σπάζει. Ο πατέρας άρχισε να ανησυχεί, αλλά, επειδή δεν ήθελε να τρομάξει τα μικρά του, είπε:
– Μη φοβάστε παιδιά. Μάλλον είναι βροντές αυτός ο θόρυβος που ακούγεται, γιατί θα έρχεται καταιγίδα.
Όμως μέσα του, ήξερε πως δεν ήταν κάτι τέτοιο. Υποψιαζόταν κάτι, που θυμόταν ότι είχε συμβεί όταν ήταν αυτός μικρό αρκουδάκι, τότε που έχασε τον δικό του πατέρα.
– “Καθίστε για λίγο μέσα στη σπηλιά, κι εγώ με τη μητέρα σας θα βγούμε έξω να δούμε τι συμβαίνει'”, είπε ο αρκούδος στα μικρά αρκουδάκια.
– Προσέξτε όμως, να μη βγείτε κι εσείς για κανένα λόγο έξω μόνα σας.
Να μείνετε μέσα και να μας περιμένετε, όσο κι αν αργήσουμε.
– “Ναι μπαμπά”, απάντησαν τα δύο μικρά…

Ένα παραμύθι, που δείχνει τη δύναμη που κρύβει η βοήθεια ενός φίλου, την ώρα που την έχουμε ανάγκη.

Ένα παιδικό βιβλίο, που θα βοηθήσει τους μικρούς μας φίλους να αποκτήσουν τις πρώτες ίσως εικόνες στο μυαλό τους για το περιβάλλον και τη ζωή στον Αρκτικό κύκλο, τα ζώα που ζουν εκεί, και τη φυσιολογία τους. Τις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε ζώο ξεχωριστά, και που του επιτρέπουν να μπορεί να ζει και να επιβιώνει στο φυσικό περιβάλλον του.

Μία ιστορία, που θα φανερώσει τη δύναμη της αγάπης και της συμπόνιας!
Της επαναστατικότητας, αλλά και της υπευθυνότητας!
Της ελαφρότητας, αλλά και της νουθεσίας!
Του σφάλματος, αλλά και της επανόρθωσης!

Eικονογράφηση: Σωτήριος Βουγιουκλής

Παιδική λογοτεχνία, e-book, Δημοσθένης Βελέντζας, 2015, 42 σελ.

Μύλα η καμήλα – Δήμος Βελέντζας

Μύλα η καμήλα


Μία ιστορία που δείχνει τη δύναμη που κρύβεται στην αποδοχή του εαυτού μας, όπως είναι.
Τη δύναμη που κρύβει η βοήθεια ενός φίλου, την ώρα που την έχουμε ανάγκη.

Ένα παραμύθι που θα βοηθήσει τους μικρούς μας φίλους να αποκτήσουν τις πρώτες ίσως εικόνες στο μυαλό τους για το περιβάλλον και τη ζωή στην έρημο, τα ζώα που ζουν εκεί, και τη φυσιολογία τους.

Τις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε ζώο ξεχωριστά, και που του επιτρέπουν να μπορεί να ζει και να επιβιώνει στο φυσικό περιβάλλον του.

Παιδική λογοτεχνία, Λευκό Μελάνι, 2019, 34 σελ.

Πόλυ το πολικό αρκουδάκι – Δήμος Βελέντζας

Πόλυ το πολικό αρκουδάκι


Μία ιστορία που δείχνει τη δύναμη που κρύβει η βοήθεια ενός φίλου, την ώρα που την έχουμε ανάγκη.

Ένα παραμύθι που θα βοηθήσει τους μικρούς μας φίλους να αποκτήσουν τις πρώτες ίσως εικόνες στο μυαλό τους για το περιβάλλον και τη ζωή στον Αρκτικό κύκλο, τα ζώα που ζουν εκεί, και τη φυσιολογία τους.

Τις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε ζώο ξεχωριστά, και που του επιτρέπουν να μπορεί να ζει και να επιβιώνει στο φυσικό περιβάλλον του.

Ένα παραμύθι που θα φανερώσει τη δύναμη της αγάπης και της συμπόνιας! Της επαναστατικότητας, αλλά και της υπευθυνότητας! Της ελαφρότητας, αλλά και της νουθεσίας! Του σφάλματος, αλλά και της επανόρθωσης!

Παιδική λογοτεχνία, Λευκό Μελάνι, 2019, 36 σελ.

Η Ντάλια και ο Σπίνος – Δήμος Βελέντζας

Η Ντάλια και ο Σπίνος


Ο έρωτας ενός λουλουδιού με ένα πουλί.

“Με αγαπάς;” αναφώνησε σχεδόν τρομαγμένη η Ντάλια. “Κανείς δε με αγάπησε ποτέ… νομίζω… Τι είναι η αγάπη;”

“Αγάπη καλή μου, είναι να θες να βρίσκεσαι συνεχώς με τον αγαπημένο σου, κοντά του, δίπλα του, και να επιθυμείς να τον κάνεις ευτυχισμένο. Να απολαμβάνεις κάθε στιγμή που θα περνάς μαζί του, κι όταν θα λείπει, εσύ να καρτεράς για τον γυρισμό του με ανυπομονησία. Κι όταν τον ξανά αντικρίζεις, η καρδιά σου να πάει να σπάσει από την χαρά και την ευτυχία. Αυτό είναι αγάπη, αγάπη μου όμορφη!”

Παιδική λογοτεχνία, Λευκό Μελάνι, 2019, 24 σελ.

Μυθιστορήματα
Εφιάλτης 2011

Παιδική λογοτεχνία
Μύλα η καμήλα (2014), Δημοσθένης Βελέντζας
Πόλυ το πολικό αρκουδάκι (2015), Δημοσθένης Βελέντζας
Μύλα η καμήλα (2019), Λευκό Μελάνι
Πόλυ το πολικό αρκουδάκι (2019), Λευκό Μελάνι
Η Ντάλια και ο Σπίνος (2019), Λευκό Μελάνι

Internet – Marketing
Marketing Starter Kit

Μεταφράσεις
Julie Salamon, Το χριστουγεννιάτικο δέντρο (1997), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Πηγές: Biblionet, Λευκό Μελάνι

225 views.