Δημοσθένης Δαββέτας

Ο Δημοσθένης Δαββέτας γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είναι Διδάκτωρ Αισθητικής στο Πανεπιστήμιο Paris VIII. Διδάσκει στο IESA στο Παρίσι. Έχει διδάξει Φιλοσοφία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, στο Strate College και στο Creapole στο Παρίσι. Έχει παραδώσει σεμινάρια Φιλοσοφίας της Τέχνης στο Ecole des Beaux-Arts (Παρίσι), σεμινάρια φιλοσοφίας και μοντέρνας τέχνης στο Paris IV (Παρίσι) και Φιλοσοφία Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών. Συχνά, δίνει διαλέξεις σε σχολές τέχνης και πανεπιστήμια.
Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και εικαστικός, γράφει ήδη από το 1982 σχετικά άρθρα και δοκίμια στα περιοδικά Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux Arts Magazine, Galleries Magazine, Parkett Risk, και στις εφημερίδες Liberation, Le Figaro και Les Echos.
Είναι πολιτικός σχολιαστής και αναλυτής, στην τηλεόραση και στον έντυπο Τύπο. Διατηρεί εβδομαδιαία στήλη στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Έχει το ιστολόγιο: Δημοσθένης Δαββέτας.

Ερωγραφές – Δημοσθένης Δαββέτας
… Βλέπω την Τέχνη όχι σαν κάτι που εξαντλείται στους ορίζοντες της αισθητικής αλλά που, ξεκινώντας από τις αισθήσεις, πηγαίνει πέρα από την αισθητική και αγγίζει τη ζωή. Ο Φερνάντο Πεσόα έλεγε πως η ύπαρξη της Τέχνης είναι η απόδειξη πως η ζωή από μόνη της δεν φτάνει. Κι εγώ θα τολμούσα να πω πως η Τέχνη σαν ποίηση δεν αντιγράφει τη ζωή. Είναι αυτή η τελευταία που εφευρίσκεται χάρη στα δυο πρώτα.

Τέχνη, Εξάντας, 1992, 159 σελ.

Ποίηση και ζωγραφική – Δαββέτας Δημοσθένης
Ζωγραφική: Κοτσώνη Ελένη

Τέχνη, Έψιλον, 1997, 64 σελ.

Με αφορμή το έργο του Κώστα Τσόκλη – Δημοσθένης Δαββέτας
Από το 1980, από τις στήλες της γαλλικής Liberation, ο Δημοσθένης Δαββέτας δοκιμάζει κι ασκεί τη γραφή του στην τέχνη, πιστός στην πορεία που χάραξαν οι C. Baudelaire, G. Apollinaire, P. Valery, R. Char, R. Walser. Αυτή τη φορά ο ποιητικός του λόγος διαπερνά κι ακτινογραφεί την πλαστική γλώσσα του Κώστα Τσόκλη. Ματιά γρήγορη, συγκεκριμένη και ανατομική, δίχως να ξεχνά τη συνθετική της ικανότητα, καταφέρνει να δει το έργο του Τσόκλη από τα μέσα, τρυπώνοντας σε ενδόμυχες, απόκρυφες γωνιές του. Αυτή η περιπέτεια πραγματώνεται στο πλαίσιο μιας αντίληψης που θέλει τον κριτικό τέχνης πάνω απ’ όλα ποιητή του «πραγματικού». Όπως έκανε στο παρελθόν και με καλλιτέχνες σαν τους J. Beuys, C. Y. Twombly, F. Clemente, A. Tapies, A. Warhol, Cucci, Γ. Κουνέλη, Λ. Σαμαρά, Παύλος κ.ά., έτσι και τώρα ο συγγραφέας φιλοδοξεί να κάνει το έργο του Τσόκλη ν’ αναδυθεί στα μάτια του θεατή, μέσα από μια διαφορετική από τη μέχρι τώρα γνωστή του διάσταση.

Ερμηνεία και κριτική, Εκδόσεις Καστανιώτη, 1997, 77 σελ.

Ορέστης ή Το μυθιστόρημα δίχως τέλος – Δημοσθένης Δαββέτας
Νεαροί έφηβοι σε μία μικρή πόλη που μόλις σκιαγραφείται, ποτέ δεν ονομάζεται, ελληνική κατά πάσα πιθανότητα. Τα σκληρά παιχνίδια τους στηρίζονται σε σχέσεις εξουσίας, και παίρνουν τη μορφή μηχανισμών μεταμόρφωσης. Ένας αφηγητής εκ περιτροπής διωκόμενος και διώκτης: αυτοί είναι οι ήρωες των δεκατεσσάρων αυτών ιστοριών που, στην πραγματικότητα – κατά τη μέθοδο του πολλαπλασιασμού του ενός – συνθέτουν μία και μοναδική, βασανιστική ιστορία, που ξαναλέγεται άπειρες φορές, επαναλαμβάνεται και αλλάζει…

Νουβέλα, Άγκυρα, 2001, 113 σελ.

Για μια άλλη χρήση του κόσμου – Δημοσθένης Δαββέτας
Σε όσους ερωτεύονται το θαύμα της πραγματικότητας

“Κάθε ανάλυση
σε μια στιγμή που πέρασε
είναι για να τη σκοτώσει.”

“Η ευφυία έχει πάντα κάτι
από το καθημερινά ευτελές.”

“Ο μόνος νόμος που δεν ανατρέπεται
είναι αυτός της αστάθειας.”

… Θραύσματα ενός κόσμου, στοχαστικές σημειώσεις, αποφθέγματα εμπειριών, τα “ποιήματα” του Δημοσθένη Δαββέτα είναι κάτι σαν χειρονομίες στον άδειο ουρανό. Η λακωνική μορφή τους θυμίζει τα γιαπωνέζικα χαϊκού, ή τα προσωκρατικά αποσπάσματα, όπου στοχαστικά κι αισθαντικά βιώματα εκφράζονται μέσα από τον πυκνό λόγο. Μ’ άμεσο ύφος και λέξεις που συσπειρώνουν μέσα τους μνήμη, ιστορία και επικοινωνία, τα “ποιήματα” αυτά είναι επιγραμματικές παρατηρήσεις ενός ατέλειωτου ημερολογίου.
Ενα είδος βραδυφλεγούς κροτίδας που σκάει πολλαπλά και γεννά στον θεατή νέα ενέργεια μετά από κάθε νέα τους ανάγνωση.

Ποίηση, Άγκυρα, 2001, 136 σελ.

Γη και βράχοι – Δημοσθένης Δαββέτας
Σε όσους πιστεύουν ότι το ταξίδι έστω και προγραμματισμένο παρατείνει το όνειρο

“Ο ήλιος μαυρίζει τα πάντα
για να προστατέψει
τη λευκότητά του.”

“Αντιγράφοντας τον κόσμο
φανερώνεις τις ατέλειές του.”

“Στον κόσμο της διαφάνειας γυρεύει
να κρυφτεί καλύτερα το μυστικό.”

“Το νερό καθαρίζει
ζωντανούς και νεκρούς.”

Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Edgewise Press” στη Νέα Υόρκη και “Marinotti” στην Ιταλία.

Ποίηση, Άγκυρα, 2001, 132 σελ.

Αρχιτεκτονική των δακρύων – Δημοσθένης Δαββέτας
Πρόκειται για μια σειρά κειμένων όπου, δάκρυ και πόνος, οδηγούν στη μεταμόρφωση, θεμελιώνοντας το δρόμο προς την αυτογνωσία. Βία κι υπαρξιακή αγωνία, συγκίνηση και ένταση, φτιάχνουν μια ατμόσφαιρα όπου το τραύμα, η απώλεια, η πτώση, γίνονται η αφετηρία ενός δημιουργικού ξεκινήματος.

Διηγήματα, Άγκυρα, 2001, 223 σελ.

Ο ιδανικός έρωτας – Δημοσθένης Δαββέτας
Υπάρχει σχέση ανάμεσα στον “ιδανικό έρωτα” και την τέχνη; Το ερώτημα αυτό επιχειρείται ν΄ ακτινογραφηθεί σ΄ αυτό εδώ το μυθιστόρημα. Η δράση των πρωταγωνιστών του εξελίσσεται βασικά στη Νέα Υόρκη, ξεκινώντας από τη δεκαετία του ΄80 μέχρι σήμερα και επεκτείνεται σε χώρες του κόσμου, που άλλες κατονομάζονται, άλλες όχι. Οι χαρακτήρες ακροβατούν ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, την αναζήτηση του απόλυτου και τον αναγκαίο συμβιβασμό. Δίπλα τους παρελαύνουν μεγάλα ονόματα της σύγχρονης τέχνης.
Φίλος και συνεργάτης για πολλά χρόνια καλλιτεχνών με παγκόσμια εμβέλεια, όπως ο Γιόζεφ Μπόις, ο Άντι Γουόρχολ, ο Ζαν Μισέλ Μπασκιά και πολλοί άλλοι, ο Δημοσθένης Δαββέτας μεταφέρει στις σελίδες αυτού του βιβλίου το κλίμα της γνωριμίας του με αυτούς. Με μια γραφή που περνά ταχύτατα από εικόνα σε εικόνα, με έκφραση λακωνική και ακριβή, ενσωματώνονται ισορροπημένα γνώση, πληροφορία, παρατήρηση και στοχασμός, υπαρξιακή αγωνία και αναζήτηση μεταφυσική. Ζητήματα δημιουργίας και μορφής, αλλά και μια διάθεση γοητείας και ταξιδιού, προσφέρουν στον αναγνώστη ένα μυθιστόρημα με αστυνομική δράση, δοκιμιακό λόγο και έντονη κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Νουβέλα, Ελληνικά Γράμματα, 2002, 124 σελ.

Το πορτραίτο ενός… τρομοκράτη – Δημοσθένης Δαββέτας
Ένα μυθιστόρημα αισθητικής
Είναι δυνατόν κάποιος να κάνει πολλά και διαφορετικά πράγματα στη ζωή του, κι αυτή η πολλαπλότητα να τον κατατάσσει στους ύποπτους τρομοκράτες; Ποια είναι τα όρια μεταξύ νόμων, ελευθερίας και δημιουργίας;
Τα παραπάνω ερωτήματα επιχειρεί ν’ αποκρυπτογραφήσει στο μυθιστόρημά του, ο Δημοσθένης Δαββέτας.
Για ν’ αλλάξουμε τη ζωή, πρέπει ν’ αλλάξουμε την τέχνη
Με γραφή άμεση και λόγο αφηγηματικό, ο αναγνώστης ταξιδεύει σε μια ιστορία, το τέλος της οποίας θα μάθει στην τελευταία λέξη του κειμένου.
Ο ήρωας του βιβλίου, συνθέτοντας τα πιο παράδοξα και ετερόκλητα στοιχεία της καθημερινότητάς του, υπηρετεί την ανάγκη για δημιουργικότητα και πολυεκφραστικότητα. Με συμμάχους τον ενθουσιασμό και την ελπίδα, αμφισβητεί τον φόβο, τον αρνείται και υπηρετεί ολοκληρωτικά και απόλυτα την πορεία ανακάλυψης του εαυτού του.
Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που ακτινογραφεί τη δημιουργικότητα και την ελεύθερη σκέψη. Ο φόβος εδώ ηττάται κατά κράτος, γιατί τον έχει νικήσει η ολοκληρωτική παράδοση του ήρωα στον δρόμο της τέχνης.

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 2007, 151 σελ.

Μόδα και μοντέρνα τέχνη – Δημοσθένης Δαββέτας
Βίοι παράλληλοι
Christian Dior, Coco Chanel, Yves Saint Laurent, Jean Patou, Balenciaga, Matisse, Manet, Picasso, Andy Warhol… Ο Δημοσθένης Δαββέτας κινείται μεταξύ μόδας και μοντέρνας τέχνης, σ’ ένα παιχνίδι αφήγησης, καλλιτεχνικής σύγκρισης και χρονολογικής αναφοράς προσώπων και αντικειμένων. Οι δεκαετίες μεταξύ 1900 και 1970 αναπνέουν μέσα από διάσημους σχεδιαστές και καλλιτέχνες, άντρες και γυναίκες, που πρωτοπόρησαν, αφήνοντας το στίγμα τους στην εποχή, αλλά και επηρεάζοντας τις επόμενες δεκαετίες. Η μόδα ως αντικείμενο μελέτης υλικού πολιτισμού, η αισθητική, η αντίληψη και η σύλληψη του ωραίου που μεταβάλλεται με το πέρασμα των δεκαετιών εξετάζονται μέσα από εκείνους που έγραψαν ιστορία στη μόδα, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την αρχιτεκτονική και σε άλλες μορφές τέχνης. Ένα γοητευτικό ταξίδι στο παρελθόν, με διττό προορισμό. Μόδα και Τέχνη.

Τέχνη, Ευρασία, 2008, 134 σελ.

Έρωτας δαίμονας – Δημοσθένης Δαββέτας
Αναμειγνύοντας ισορροπημένα τα διάφορα λογοτεχνικά είδη, ο Δημοσθένης Δαββέτας επιτυγχάνει μέσα από το καινούργιο του μυθιστόρημα να παντρέψει ευχάριστα αφήγηση, δοκίμιο, διαλόγους και στοχαστική διάθεση.
Ο Άγγελος, καθηγητής φιλοσοφίας στο Παρίσι, χωρίζει από την αρκετά νεότερη σύντροφό του. Ο χωρισμός τού προκαλεί μία σειρά από βίαια υπαρξιακά ερωτήματα, που συνοψίζονται σε ένα μόνιμα βασανιστικό: Τάχα αγάπησε ποτέ;
Ένα ταξίδι επιστροφής στην συναισθηματική του ζωή, αλλά και ταυτόχρονα ένα ταξίδι ξαναδιαβάσματος της πατρίδας του και της πολιτιστικής της καθημερινότητας ξεκινά. Η αναζήτηση είναι επώδυνη, είναι όμως και θεραπευτική;
Μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική, 2009, 226 σελ.

Μόδα και σύγχρονη τέχνη – Δημοσθένης Δαββέτας
Λέει ο Baudelaire: “ή δουλειά του μοναχικού μοντέρνου ανθρώπου είναι να απελευθερώσει από τη μόδα ό,τι ποιητικό μέσα στο ιστορικό μπορεί να περιλαμβάνει αυτή, να εξάγει το αιώνιο από το μεταβατικό”. Σ’ αυτό εδώ το βιβλίο θα επιχειρηθεί να διασαφηνιστεί ή σχέση της μόδας με τη σύγχρονη τέχνη – κι αμέσως βέβαια τίθεται το ερώτημα: ποια είναι τα όρια μεταξύ μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης; Ποιες οι ομοιότητες και οι διαφορές τους; Κάτι το οποίο είναι μοντέρνο, είναι ή δεν είναι σύγχρονο και κάτι το οποίο είναι σύγχρονο είναι μοντέρνο; Ποια τα όρια σύγχρονου και επίκαιρου; Ποια η σχέση της μόδας με όλα αυτά; Αναγνωρίζουμε πάντως πλέον στην τέχνη και τη μόδα πολλές κοινές αρχές, ενώ παλιότερα θεωρούσαμε ότι η τέχνη μόνο συγκατέβαινε και παρείχε στη μόδα σχήματα και ιδέες. Τα όρια είναι εδώ και καιρό αμοιβαίως διαπερατά. Η μόδα αντλεί από τις τέχνες, τόσο τις εικαστικές όσο και τις παραστατικές, σε βαθμό πού δεν έχει προηγούμενο. Οι συνδυασμοί πού κάνει είναι οι πληρέστεροι και οι αποτελεσματικότεροι σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο τομέα, εκτός ίσως από την όπερα.

Τέχνη, Ευρασία, 2011, 149 σελ.

Σφαίρες στις σελίδες – Δημοσθένης Δαββέτας
Ένας άνθρωπος με πολλά πρόσωπα. Μία ζωή σε πολλές εκδοχές, ιδωμένη κάθε φορά από διαφορετική οπτική γωνία. Οι ήρωες στα όριά τους, αναμετρώνται με την μοίρα τους και συγκρούονται οδυνηρά μαζί της. Το όνειρο επιβιώνει και κυριαρχεί στις αδυναμίες των συγκυριών, η δικαιοσύνη αποκαθιστά την ισορροπία στον κόσμο, σε μία προσπάθεια αναζήτησης της προσωπικής ταυτότητας στο πλαίσιο της συλλογικής ελευθερίας.

Διηγήματα, Έναστρον, 2012, 192 σελ.

Για έναν φιλελεύθερο ανθρωπισμό – Δημοσθένης Δαββέτας
Δοκίμια πολιτικής αισθητικής
… Πρέπει να επιστρέψει η “Αιδώς” στην πολιτική συµπεριφορά. Πέρα από το κοµµατικό συµφέρον και τα µικροπολιτικά παζάρια, να µπουν στους κρατικούς θεσµούς πρόσωπα που δεν έχουν “ολιγαρχική” στάση. Πρόσωπα που να αγαπούν την πατρίδα, την Ελλάδα, πάνω από το ιδιωτικό τους συµφέρον. Θα ‘πρεπε πριν ασκήσουν οποιοδήποτε πολιτικό δικαίωµα οι Πολιτικοί, να ‘ναι υποχρεωµένοι να διαβάσουν Θουκυδίδη.
Γεννημένος στην Αθήνα, ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galeries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια. Από το 1996 δημιουργεί συστηματικά performances και σχεδιάζει.

Δοκίμια, Αγγελάκη Εκδόσεις, 2013, 244 σελ.

Μαρίνα Αμπράμοβιτς – Δημοσθένης Δαββέτας
Η καλλιτέχνις είναι εδώ
Η σερβικής καταγωγής εκκεντρική καλλιτέχνις Marina Abramovic’ (γεν. 1946, Βελιγράδι) θεωρείται η “γιαγιά” της performance art. Από την πρώτη κιόλας δουλειά της, το 1973, με τίτλο “Rhythm 10 – Τελετουργία του πόνου” μέχρι και την πιο πρόσφατη αναδρομική έκθεση με τίτλο “Η Καλλιτέχνις είναι εδώ” (Μάρτιος – Μάιος 2010) στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, οι παραστάσεις της προκαλούν, σοκάρουν, συγκινούν. Σε άμεση ρήξη με τις παραδοσιακές εκφράσεις τέχνης και αισθητικής, δημιούργησε μια νέα εικαστική γλώσσα που επαναπροσδιορίζει την έννοια της καλλιτεχνικής δημιουργίας και τη σχέση θεατή και έργου τέχνης. Το δοκίμιο αυτό είναι μια φιλοσοφική προσέγγιση του έργου και της μεθόδου της Αμπράμοβιτς από τον ποιητή, συγγραφέα, εικαστικό και performer Δημοσθένη Δαββέτα.

Ερμηνεία και κριτική, Τόπος, 2014, 72 σελ.

Ήχοι του σύμπαντος – Δημοσθένης Δαββέτας
… Ο Δαββέτας στέκεται απέναντι στον κόσμο, στο σύμπαν, και κρούει τις θύρες του αγνώστου ενώ συνάμα συνταράσσεται από την νοσταλγία της επιστροφής σε μια χαμένη αλλά προσδοκώμενη μεταφυσική πατρίδα… – Κώστας Γεωργουσόπουλος

Ποίηση, Πληθώρα, 2015, 58 σελ.

H απιστία των άστρων – Δημοσθένης Δαββέτας
Τα μοναχικά δάκρυα
συγχορδίζονται με τους ήχους
του σύμπαντος
αλλάζουν
τη μουσική του.

Στο επίκεντρο της ποίησης του Δαββέτα βρίσκεται ο Έρως, όπως τον συνέλαβε ο Σοφοκλής σ’ ένα χορικό της ’Αντιγόνης ως θεσμό και οίστρο του σύμπαντος, ως εσωτερικής δύναμης της ύπαρξης, ως αιώνιας έλξης που συνέχει την έφεση του χάους να γίνει κόσμος.
Κώστας Γεωργουσόπουλος

Ο Δημοσθένης Δαββέτας βαδίζει και μιλάει με τον ουρανό. Η λογική του μας παρασύρει. Τα συναισθήματά του μας δίνουν δύναμη γιατί έχει γνώση και προοπτική. Όλοι οι δρόμοι μας περιμένουν. Ας τους βαδίσουμε. Γλυκιά περιπέτεια η ζωή.
Γιώργος Χρονάς

Ο Δαββέτας συνεχίζει την παράδοση του Ομήρου και της Σαπφούς, που η σχέση των ποιητών με τα άστρα είναι σημαντική, γιατί, όπως λέει και ο Πλάτων, ενώ γεννηθήκαμε όπως τα άλλα έμβια όντα, γινόμαστε βαθμιαία άνθρωποι, επειδή βλέπουμε τον ουρανό με τα άστρα, τον θαυμάζουμε και στην προσπάθειά μας να τον κατανοήσουμε, φτιάχνουμε πολιτισμό και υψηλή τεχνολογία.
Ξενοφών Διον. Μουσάς

Ποίηση, Εκδόσεις Βακχικόν, 2016, 72 σελ.

Λιτανεία για ένα άστρο – Δημοσθένης Δαββέτας
Το να φανερώσεις τις πληγές σου είναι μία μορφή ανακούφισης που αγγίζει την παράδοση. Ποιος σου ‘πε όμως ότι θα γιατρευτείς από το τραύμα; Εκτός κι αν το δεις σαν ευκαιρία για να ξανακοιτάξεις τον εαυτό σου.
Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι τὸ τρίτο μέρος τῆς “τριλογίας τῶν άστρων”. Μίας ποιητικῆς ἑνότητας πού γεννήθηκε ἀπὸ τὸ πάθος τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὸν οὐρανὸ καὶ τὴν προσπάθεια τοῦ νὰ μοιάσει στὴν Συμπαντικὴ ἰσορροπία. Ταυτόχρονα εἶναι ὁ ἔρωτας γιὰ τὴν ἀναζήτηση τοῦ ἑαυτοῦ μας, ὅπως καὶ ὁ ἔρωτας γιὰ ἕνα ἄλλο πρόσωπο πού ἐνσαρκώνει τὴν οὐράνια γοητεία. Πρόκειται γιὰ βιωματικὲς ματιὲς στοχαστικῆς περιπέτειας στὰ βάθη τοῦ οὐρανίου ἑαυτοῦ μας!

Ποίηση, Δρόμων, 2017, 64 σελ.

Έρωτας δαίμονας – Δημοσθένης Δαββέτας
Ο Άγγελος, καθηγητής φιλοσοφίας στο Παρίσι, χωρίζει από την αρκετά νεότερη σύντροφό του. Ο χωρισμός τού προκαλεί μία σειρά από βίαια υπαρξιακά ερωτήματα, που συνοψίζονται σε ένα μόνιμα βασανιστικό: Τάχα αγάπησε ποτέ; Υπήρξε κάποιος έρωτάς του εκείνος ο μοναδικός, ο ένας, που όλοι ονειρεύονται κι επιθυμούν;
Για να βάλει τάξη σε αυτήν την χαώδη κατάσταση των σκέψεών του, αποφασίζει να περάσει μετά από χρόνια το καλοκαίρι του στη χώρα της καταγωγής του, στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα εκεί που πέρασε τα νεανικά του καλοκαίρια, στην Κέρκυρα. Τι θα συμβεί όμως εκεί;
Ένα ταξίδι επιστροφής στην συναισθηματική του ζωή, αλλά και ταυτόχρονα ένα ταξίδι ξαναδιαβάσματος της πατρίδας του και της πολιτιστικής της καθημερινότητας ξεκινά.
Η αναζήτηση είναι επώδυνη, είναι όμως και θεραπευτική;

Μυθιστόρημα, Δρόμων, 2017, 224 σελ.

Στον δρόμο του Ορφέα – Δημοσθένης Δαββέτας
Δοξαστικό του ασύλληπτου

Οι εξηγήσεις δεν μπορούν
να περιλάβουν ό,τι νοιώθεις.
Πώς να γίνουν οι λέξεις χέρια,
να σε κλέψουν
και να σ’ επιστρέψουν δίπλα μου;
Το βάθος μιας αγάπης
μπορεί κάλλιστα να γίνει βάρος
και να της κόψει τα φτερά.
Απ’ όπου βρεθήκαμε ή περάσαμε μαζί,
απ’ όπου ονειρευτήκαμε
όποτε και να περνώ
η παρουσία σου
επίμονα με καλεί.
Στις λέξεις εναποθέτεις τα λόγια σου
και την σιωπή σου ταυτόχρονα.
Ίδιος ο Ορφέας λιώνω από τον πόθο
να γυρίσω κοντά σου,
να σ’ αγγίξω
με κίνδυνο να σε χάσω για πάντα.

Ποίηση, Καλέντης, 2019, 80 σελ.

Μυθιστορήματα
Το πορτραίτο ενός… τρομοκράτη (2007), Εκδόσεις Ι. Σιδέρης
Έρωτας δαίμονας (2009), Εμπειρία Εκδοτική
Έρωτας δαίμονας (2017), Δρόμων (E)

Νουβέλες
Ορέστης ή Το μυθιστόρημα δίχως τέλος (2001), Άγκυρα
Ο ιδανικός έρωτας (2002), Ελληνικά Γράμματα

Διηγήματα
Αρχιτεκτονική των δακρύων (2001), Άγκυρα
Σφαίρες στις σελίδες (2012), Έναστρον

Ποίηση
Για μια άλλη χρήση του κόσμου (2001), Άγκυρα
Γη και βράχοι (2001), Άγκυρα
Ήχοι του σύμπαντος (2015), Πληθώρα
H απιστία των άστρων (2016), Εκδόσεις Βακχικόν
Λιτανεία για ένα άστρο (2017), Δρόμων
Στον δρόμο του Ορφέα (2019), Καλέντης

Δοκίμια-Μελέτες-Τέχνη-Ερμηνεία και κριτική
Ερωγραφές (1992), Εξάντας
Ποίηση και ζωγραφική (1997), Έψιλον
Με αφορμή το έργο του Κώστα Τσόκλη (1997), Εκδόσεις Καστανιώτη
Μόδα και μοντέρνα τέχνη (2008), Ευρασία
Μόδα και σύγχρονη τέχνη (2011), Ευρασία (E)
Για έναν φιλελεύθερο ανθρωπισμό (2013), Αγγελάκη Εκδόσεις
Μαρίνα Αμπράμοβιτς (2014), Τόπος

Συλλογικά έργα
Ζαμπούρα – Δαββέτας (1996), ΠεριΤεχνών
7+7 (2004), Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Βακχικόν, Αγγελάκη Εκδόσεις, Άγκυρα, Εμπειρία Εκδοτική, Τόπος, Έναστρον, Πληθώρα, Ελληνικά Γράμματα, Έψιλον, Εκδόσεις Καστανιώτη, Δρόμων, Καλέντης

Επισκέψεις: 103