Ευσταθία Τσιγκάνου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Ευσταθία Τσιγκάνου γεννήθηκε στον Πειραιά.
Είναι γιατρός ενδοκρινολόγος. Το ταξίδι στην ποίηση που ξεκίνησε με την πρώτη της ποιητική συλλογή “4 + 1 Εποχές” (Πολύτροπον, 2013), συνεχίζεται με “Το ξυλόφωνο”. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά στην Ελλάδα (Τα Ποιητικά, Φηγός κ.ά.) και στη Βουλγαρία (Literaturen Vestnik). Η ποίησή της υπήρξε αντικείμενο ανακοίνωσης στο διεθνές φιλολογικό συνέδριο του Πανεπιστημίου της Σόφιας “Υπεροχή και Προσαρμογή” (Απρίλιος 2017). Επίσης, έχει μεταφράσει το βιβλίο “Χορεύοντας με την κυρία Νταλλογουέη” της Celia Blue Johnson (Πολύτροπον, 2015).
Ποίηση
Το ξυλόφωνο (2017), Κύφαντα
4+1 εποχές (2013), Πολύτροπον
Η αφή του κόσμου (2020), Κύφαντα

Μεταφράσεις
Johnson, Celia Blue, Χορεύοντας με την κυρία Νταλλογουέη (2015), Πολύτροπον

Η αφή του κόσμου – Ευσταθία Τσιγκάνου

Η αφή του κόσμου


Στην τρίτη συλλογή της Ευσταθίας Τσιγκάνου ο αναγνώστης α ανακαλύψει είκοσι δύο νέα ποιήματα αλλά και δικές της μεταφράσεις ποιημάτων που τη γοήτευσαν, καθώς και μικρές προσωπικές της «βινιέτες», ποιήματα και πεζά, που άντεξαν στον χρόνο της συγγραφέως.
Στην ποίηση της Ευσταθίας Τσιγκάνου, το πρωτογενές, το απτό και το συμβατικό μεταμορφώνονται σε ένα μαγικό universum … σε αναζήτηση όχι του υπερβατικού, αλλά του βαθιά ανθρώπινου, συντηρώντας τη χροιά του μυστηρίου και του δέους, αποδεικνύοντας ότι όντως «μια από τις πιο παράξενες ιδιότητες της ποίησης είναι η ικανότητα να εξάγει το μεγάλο και το εξαιρετικό από το καθημερινό».
Φωτεινή Χριστακούδη, καθηγήτρια νεοελληνικών σπουδών, Πανεπιστήμιο της Σόφιας – Ανακοίνωση στο 6ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Νεοελληνικών σπουδών, Λουντ 2018, για την συλλογή «4+1 εποχές».
Σίγουρα, τα ποιήματα της Ευσταθίας Τσιγκάνου έχουν μια κρυφή γοητεία … Διαθέτουν όμως και κάτι περισσότερο, την ευαισθησία και την αισθαντικότητα της γιατρού που προσπαθεί να ανακουφίσει τις πληγές των ανθρώπων και όπως γράφει η ίδια στο ποίημα «Απόπειρα αυτοανάλυσης (1)» να κάνει «τέχνη το λυγμό».
Φίλιππος Φιλίππου, κριτικός λογοτεχνίας, Η θλίψη, ο πόνος, η μνήμη, η αγάπη, Fractal.gr, για τη συλλογή «Το ξυλόφωνο».

Ποίηση, Κύφαντα, 2020, 86 σελ.

Το ξυλόφωνο – Ευσταθία Τσιγκάνου




Τα ποιήματά μου είναι παλιά σαν τα βουνά,
με ρίζες βαθιές αιωνόβιων δέντρων,
με φωλιές πουλιών, ζωές ονείρων.
Τα ποιήματά μου ξεδιψούν
από τις πηγές της μνήμης και της λήθης.

Ποίηση, Κύφαντα, 2017, 72 σελ.

4+1 εποχές – Ευσταθία Τσιγκάνου




«Πόθος»
Φτωχή ψυχή
ζυμώνεις πέντε ψίχουλα,
το ψωμί της ανάγκης.
Στρέφεσαι στο φως
αδύναμη, γυμνή,
προσευχή η δίψα σου.

Ποίηση, Πολύτροπον, 2013, 60 σελ.

Πηγές: Biblionet, Πολύτροπον, Κύφαντα