Αικατερίνη Τεμπέλη

Ελληνες λογοτέχνες


Βενετσιάνικο χρυσάφι
Στα 1500 μ.Χ., ο φόβος του χτικιού μάστιζε την Κρήτη, που υπέφερε από τους σεισμούς και τις συνεχείς πειρατικές επιδρομές. Στο λιμάνι του Χάνδακα ανέμιζαν οι βενετσιάνικες σημαίες του Αγίου Μάρκου και ο Δούκας της Κάντια ήταν ο ανώτατος πολιτικός άρχοντας του νησιού. Οι νιόφερτες γαλέρες γεμάτες με μπαχάρια και μετάξια της Ανατολής ξεφόρτωναν την πραμάτεια τους, ενώ οι πλούσιοι με τα χρυσά δουκάτα τους παζάρευαν την αγορά γεροδεμένων δούλων.
Εκείνο τον καιρό γεννήθηκε ο Αγγελής σ’ ένα σταροχώραφο του Χάνδακα και η όμορφη Ρήγισσα στο αρχοντικό του Γίζη. Λίγα χρόνια μετά, ο περήφανος νεαρός έσωσε τη ζωή της και η ατίθαση κοπέλα τον ερωτεύτηκε τρελά.
Ο Αγγελής, αγνοώντας το ψέμα που αργότερα θα τους χώριζε, έφυγε για τη Βενετία όπου έπιασε δουλειά στο ξακουστό τυπογραφείο του Καλλέργη. Μάζευε χρήματα με κάθε τρόπο, για να κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του· να σπουδάσει ιατρική στην Πάντοβα και να φέρει κοντά του εκείνη… Δεν ξεχνούσε ούτε για μια στιγμή τα σμαραγδένια μάτια της Ρήγισσας, η οποία -μη γνωρίζοντας την αλήθεια- φυλάκισε την καρδιά της σ’ έναν πλούσιο γάμο. Μες στο παλάτσο του δούκα Αμπρόσαο ανακάτευε τα χρώματα της με αναμνήσεις και κρυφοκοίταζε πάντα το ίδιο πορτρέτο… το πορτρέτο αγαπημένου της.

Η σκόνη των άστρων
Ο φάκελος δεν είχε όνομα αποστολέα. Η Μελανθία τον άνοιξε βιαστικά για να βρει μόνο ένα κλειδί με λαβή από φίλντισι στο εσωτερικό του. Αμέσως κατάλαβε τι ήταν. Ξεκλείδωσε το σκαλιστό μπαουλάκι που είχε φέρει από το τελευταίο ταξίδι της στο Αιγαίο και έβγαλε το μαύρο ημερολόγιο. Έλειπαν αρκετά κομμάτια από την αρχή και το τέλος, αλλά άρχισε να το διαβάζει με την ελπίδα ότι θα καταλάβαινε ποια ήταν η Ελοΐζ, η άγνωστη γυναίκα που της κληροδότησε τον πύργο στη Σάμο. Μέσα από τις παλιές, κιτρινισμένες σελίδες με τα καλλιγραφικά γράμματα, η Μελανθία ακολουθεί τα βήματα της νεαρής κοπέλας που εγκατέλειψε την πατρίδα της, τη Μάνη, για να βρεθεί στους αριστοκρατικούς κύκλους της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου ως σύζυγος ενός πλούσιου ιδιοκτήτη αδαμαντωρυχείων. Και παρόλο που προσπαθούσε να κάνει μια νέα αρχή, η βαριά σκιά του παρελθόντος και η ανάγκη της να νιώσει τη δύναμη του πάθους ψαλίδιζαν διαρκώς τα όνειρά της. Όσο η Ελοΐζ του παρελθόντος αναρωτιέται αν θα βρει τη δύναμη να αψηφήσει τον αυστηρό κοινωνικό της περίγυρο για να παραδοθεί στον παράνομο έρωτά της, η Μελανθία του σήμερα αντιμετωπίζει ένα παρόμοιο δίλημμα. Ποιον θα διαλέξει; Τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεται τη ζωή της ή τον άγνωστο που εισβάλλει επικίνδυνα στις σκέψεις της;

Το ποτάμι στον καθρέφτη
Είναι κι αυτά τα τζάμια-καθρέφτες, που σου δείχνουν έξω αλλά ταυτόχρονα και μέσα και σε κάνουν ν’ αναρωτιέσαι σε ποια εικόνα ανήκεις τελικά. Σε ποια εικόνα; Μπλέκονται τα όνειρα με την πραγματικότητα, και τα ποτάμια που κυλούν σε παρελθόντες χρόνους σ’ αναγκάζουν να ψάξεις την αλήθεια μέσα σου. Κι ας σπανίζουν τα θαύματα, κι ας χάνουν οι άγγελοι μερικά φτερά στις συναλλαγές με τους απανταχού εκπεσόντες… Θα τον βρούμε τον δρόμο για τον Παράδεισο, κάνοντας τις μικρές απαραίτητες αλλαγές στα σχέδια της ζωής μας. Όλοι οι ρόλοι μας, άλλωστε, για μία και μόνη παράσταση: έρωτα και θανάτου. Κι αν χωρίς τύψεις μας τσαλακώνουν κάποιοι, μνησίκακα ματαιωμένοι, όσο μπορούμε να χορεύουμε κάτι αστόλιστες νύχτες τι να φοβηθούμε δηλαδή;

Μυθιστορήματα
Βενετσιάνικο χρυσάφι (2007)
Η σκόνη των άστρων (2010)
Το ποτάμι στον καθρέφτη (2015)

Πηγές πληροφοριών: BIBLIONET, Modern Times, Άνεμος Εκδοτική

96 views.