Ελευθερία Κυρίμη

Ελευθερία Κυρίμη

Ελληνες λογοτέχνες
Η Ελευθερία Κυρίμη μεγάλωσε στον Πειραιά όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα.
Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο ΕΚΠΑ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. “Η θάλασσα στο χιόνι” είναι το πρώτο της βιβλίο.
Μυθιστορήματα
Η θάλασσα στο χιόνι (2019), Μεταίχμιο
Καλό σημάδι (2021), Μεταίχμιο

Καλό σημάδι – Ελευθερία Κυρίμη

Καλό σημάδι


Μια νεαρή δημοσιογράφος φτάνει στον Κόχυλα της μέσα Μάνης, σε ένα παλιό αρχοντικό που λειτουργεί ως πολυτελές ξενοδοχείο. Η ξενάγηση από τους ιδιοκτήτες και οι κουβέντες με τους ντόπιους της γεννούν υποψίες πως κάτι κρύβεται πίσω από την αψεγάδιαστη εικόνα. Προσπαθώντας να ξεμπλέξει το κουβάρι, τα νήματα θα την οδηγήσουν σε διαπλεκόμενους τοπικούς παράγοντες, αριβίστες πολιτικούς, παραστρατιωτικές ομάδες της εποχής του εμφυλίου και έναν νέο άνθρωπο που από τα γεννοφάσκια του κουβαλά το χρέος προς τον αδικοχαμένο παππού του.
Πολλές δεκαετίες πίσω ένα άλλο κορίτσι από την Ισμαηλία της Αιγύπτου, παντρεύεται με προξενιό τον γιο ενός μεγαλέμπορου. Μαζί θα φτιάξουν μια μεγάλη οικογένεια και θα ζήσουν σε ένα αρχοντικό που το δέρνουν τα κύματα.
Δυο νεαρές γυναίκες, δυο διαφορετικές εποχές, ίδιος τόπος. Ανάμεσα στις πέτρες και τα φρύγανα της άνυδρης γης οι πληγές χάσκουν ακόμη ανοιχτές. Θα καταφέρει να τις διακρίνει μια λαβωμένη ματιά; Θα μπορέσει ένα συνηθισμένο επαγγελματικό ταξίδι να γίνει ταξίδι αυτογνωσίας;

Μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, 2021, 320 σελ.

Η θάλασσα στο χιόνι – Ελευθερία Κυρίμη

Η θάλασσα στο χιόνι


Μια καθηγήτρια με ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν της πηγαίνει για πρώτη φορά σε μια κωμόπολη λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Φλώρινα για να δουλέψει ως αναπληρώτρια σε Επαγγελματικό Λύκειο. Οι ιστορικές της γνώσεις για την περιοχή και η επιθυμία της να καλλιεργήσει την ιστορική συνείδηση των μαθητών της θα την οδηγήσουν στη δημιουργία ενός Ομίλου Προφορικής Ιστορίας. Ο Ηλίας, η Ελένη και άλλοι μαθητές της πείθουν αρκετούς από τους “ντόπιους” κατοίκους της περιοχής να τους διηγηθούν τις ιστορίες τους και να μοιραστούν μαζί τους τις τραυματικές μνήμες τους. Πώς όμως θα αντιδράσουν ο Διευθυντής, απόγονος Μακεδονομάχου, ο τοπικός λόγιος με τα δεκάδες βιβλία για τη Μακεδονία αλλά και τα άλλα παιδιά «με τα παντελόνια παραλλαγής και τα ξυρισμένα κεφάλια”;

Μια ιστορία για το χθες και το σήμερα, για τη συνάντηση του ατομικού τραύματος με το συλλογικό. Μια γυναίκα που αναμετριέται με τα δικά της βαρίδια, επουλώνοντας το τραύμα μέσα από τη συγχώρεση, και μια ομάδα παιδιών που, κόντρα στο ρεύμα της λήθης και της εθνικής μυθολογίας, σκαλίζουν τις πληγές του παρελθόντος με στόχο όχι την εκδίκηση αλλά την κατανόηση.

Άραγε, θα μπορούσε να γραφτεί ένα μυθιστόρημα και για αυτές τις εξόριστες φωνές που κατέγραψαν τα μαγνητόφωνα των δικών μου παιδιών του ομίλου; Είναι η ελληνική κοινωνία έτοιμη να αναμετρηθεί με το τραύμα που δεν είναι μακρινό αλλά χάσκει ακόμη, εκεί δίπλα της ανοιχτό; Σίγουρα είναι ευκολότερο να νοσταλγείς αυτούς που ξέρεις πως δεν πρόκειται να επιστρέψουν παρά να κοιτάξεις κατάματα αυτούς που θέλεις να πιστεύεις πως δεν υπάρχουν.

Μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, 2019, 144 σελ.

Πηγές: Biblionet, Μεταίχμιο