Ερη Μαυρογιάννη

Η Έρη Μαυρογιάννη γεννήθηκε στα Τρίκαλα.
Από τα 13 χρόνια της, ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο έως 23 ετών. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις. Παρακολούθησε μαθήματα ορθοφωνίας, δημιουργικής γραφής, ραδιοφώνου, σκηνοθεσίας, ποινικού και αστικού δικαίου και ψυχολογίας.
Εργάστηκε στα ΜΜΕ. Ραδιόφωνα, τηλεόραση, και στον έντυπο Τύπο, στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις της και τις δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία αυτών.
Πλέον ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων, βασισμένα σε πραγματικά γεγονότα, με τις δημόσιες σχέσεις, με τις φιλανθρωπικές της δράσεις και με τα κοινά. Οι παρουσιάσεις των βιβλίων της στην πόλη της, έχουν πάντα θεατρικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
Από τις εκδόσεις Όστρια κυκλοφορεί η τριλογία της… «Όπου η ζωή… στο κόκκινο», «Όπου η ζωή… στο μαύρο» και κλείνει με το «Όπου η ζωή… στο λευκό», τα οποία βασίζονται στη ζωή της ίδιας της συγγραφέως.
Ετοιμάζεται το νέο της μυθιστόρημα: «Το μήλο της Εύας», ένα ψυχολογικό και συναισθηματικό βιβλίο, αναζήτησης του εαυτού της ηρωίδας που θα συναρπάσει.
Είναι μέλος του Συλλόγου Βορείου Ελλάδος «Παιδικές Καρδιές» και δρα υπέρ των παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες.

Όπου η ζωή… στο κόκκινο – Έρη Μαυρογιάννη

Η Καλλιόπη, μια γυναίκα με προσωπικότητα, παντρεμένη με τον Πέτρο, τα είχε όλα στη ζωή της, σε αφθονία. Ξαφνικά, βρέθηκε αντιμέτωπη μ’ ένα πρόβλημα της υγείας της. Λαχτάρησε, όσο τίποτε άλλο στον κόσμο, ένα παιδί. Μπήκε στη διαδικασία εξωσωματικών γονιμοποιήσεων. Η απιστία του Πέτρου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, ταυτόχρονα με το πρόβλημα της υγείας του ενός εκ των δύο εμβρύων της, την έκανε να χάσει την εμπιστοσύνη της στους άντρες. Ο γάμος της ήταν καταδικασμένος και οδηγήθηκε σε διαζύγιο…

Μυθιστόρημα, Όστρια Βιβλίο, 2017, 310 σελ.

Όπου η ζωή… στο μαύρο – Έρη Μαυρογιάννη

Είναι η συνέχεια του …κόκκινου και αφορά η ιστορία σε πραγματικά γεγονότα της ζωής της ίδιας της συγγραφέως.

Μυθιστόρημα, Όστρια Βιβλίο, 2017, 328 σελ.

Όπου η ζωή… στο λευκό – Έρη Μαυρογιάννη

Το παράπονο
“Και τα φτερά που έχει το πουλί το βαραίνουν, εκ πρώτης όψεως.
Όμως χωρίς αυτά, δεν μπορεί να πετάξει.”
Η Καλλιόπη καθόταν και σημείωνε στο ημερολόγιό της, στα τετράδιά της ή μουντζούρωνε ή ζωγράφιζε καρδούλες πληγωμένες. Το μυαλό της μπερδευόταν με τις σκέψεις της στο “ΙΣΩΣ” και την πραγματικότητά της. Έπειτα σταματούσε το γράψιμο, γιατί φοβόταν το μέλλον της να δει και το μέλλον των παιδιών της, δίχως τη μάνα τους. Ήταν ζήτημα υγείας. Όχι τίποτε άλλο. Το μυαλό της έπλαθε σενάρια. Πώς θα ήταν νεκρή. Πώς θα ήταν πριν από το νεκρή. Ποιους ανθρώπους θα ‘θελε να δει πριν πεθάνει. Σε ποιους θα ‘θελε να πει πως τους αγάπησε πολύ. Αυτό που την πλήγωνε βαθιά από τον Άρη, ήταν ότι δεν ήθελε• ή ήθελε, αλλά δεν μπορούσε• ή μπορούσε, αλλά φοβόταν• ή δεν φοβόταν, αλλά δεν ήθελε ευθύνες για να την παντρευτεί. Όχι μία οποιαδήποτε στιγμή• αλλά εκείνη τη στιγμή. Τη στιγμή του πόνου!!! Την ώρα που η καρδιά της μάτωνε από πόνο. Που απλά και μόνο, φανταζόταν τον εαυτό της: Νεκρή! Ολόκληρη η ζωή μας, ένα σενάριο!

Μυθιστόρημα, Όστρια Βιβλίο, 2018, 442 σελ.

Μυθιστορήματα
Όπου η ζωή… στο κόκκινο (2017), Όστρια Βιβλίο
Όπου η ζωή… στο μαύρο (2017), Όστρια Βιβλίο
Όπου η ζωή… στο λευκό (2018), Όστρια Βιβλίο

Πηγές: Biblionet, Όστρια Βιβλίο

Επισκέψεις: 48