Τζιν Ροντενμπέρι (1921-1991) – Gene Roddenberry


Ο Τζιν Ροντενμπέρι (Eugene Wesley “Gene” Roddenberry) γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου του 1921 στο Ελ Πάσο του Τέξας των ΗΠΑ και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες.

Υπηρέτησε στην στρατιωτική αεροπορία των ΗΠΑ κατά την διάρκεια του Β’ Παγκσμίου Πολέμου.

Σεναριογράφος, παραγωγός και σκηνοθέτης ταινιών και τηλεοπτικών σειρών.

Είναι περισσότερο γνωστός για την δημιουργία της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς Star Trek: The original series (1966), της Star Trek: The Next Generation (1987) και της 1ης κινηματογραφικής ταινίας Star Trek: The Motion Picture (1979).

Το 1964 ξεκίνησε το Σταρ Τρεκ, το οποίο είχε μεγάλη παγκόσμια επιτυχία, και συνέχισε να αναμιγνύεται στην σειρά αυτή μέχρι και το θάνατο του.

Ο Τζιν Ροντενμπέρι πέθανε το 1991 στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ.

Σταρ Τρεκ και προτάσεις για το μέλλον
Όπως τα περισσότερα σχετικά ποιοτικά μυθιστορήματα και ταινίες επιστημονικής φαντασίας, το Σταρ Τρεκ περιέχει μερικές έμμεσες προτάσεις:
1) Βασική πηγή ενέργειας των διαστημοπλοίων της σειράς υποτίθεται ότι είναι η αντιύλη. Οι λεπτομέρειες της αντίδρασης, όπως περιγράφονται στο Star Trek: The Next Generation Technical Manual, αφορούν την αντίδραση μεταξύ ύλης και αντιύλης, με πλεόνασμα ύλης, το οποίο μετατρέπεται σε πλάσμα από την εκλυόμενη ενέργεια και μεταφέρεται μέσω ειδικών αγωγών στα “warp nacelles”, επιτρέποντας ταχύτητες μεγαλύτερες αυτής του φωτός. Η διαχείριση της αντίδρασης γίνεται με τη χρήση κρυστάλλων διλίθιου, οι οποίοι, σύμφωνα με την “επιστήμη” της σειράς, έχουν την ιδιότητα να ελέγχουν την αντίδραση. Είναι εξαιρετικά ευφάνταστη η επιλογή, ιδιαίτερα για την εποχή που γυρίστηκαν τα πρώτα επεισόδια της σειράς. Αν επιλεγόταν το υδρογόνο με πυρηνική σύντηξη, τα σκάφη θα χρειάζονταν συχνότερο ανεφοδιασμό, αλλά θα ήταν πολύ πιο αυτάρκη, αφού το υδρογόνο είναι το πιο άφθονο στοιχείο του σύμπαντος. Αντίθετα, η αντιύλη θα έπρεπε να παράγεται σε ειδικούς αντιδραστήρες, σε πλανήτες ή σε διαστημικούς σταθμούς σε τροχιά, περιέχει πολύ μεγαλύτερη συγκέντρωση ενέργειας, αλλά θα απαιτούσε ανεφοδιασμό από παραγωγικές μονάδες. Παρ’ όλα αυτά, το πρόβλημα του ανεφοδιασμού σε αντιύλη δεν εμφανίζεται σε κανένα επεισόδιο ή ταινία, παρά μόνο σε ένα επεισόδιο της σειράς κινουμένων σχεδίων. Αντίθετα, είναι κοινό το πρόβλημα καταστροφής ή εξάντλησης των κρυστάλλων διλιθίου, όπως και το πρόβλημα έλλειψης σε δευτέριο (ισότοπο του υδρογόνου).

2) Ασπίδες πεδίων και ακτινοβόλα όπλα. Τα δεύτερα έχουν γίνει ήδη σχεδόν εφικτά, αλλά σίγουρα δεν ήταν όταν πρωτογυρίστηκαν τα επεισόδια του Σταρ Τρεκ.

3) Δημοκρατική και Ομοσπονδιακή διακυβέρνηση σε διαστρική κλίμακα σημαντικού τμήματος του Γαλαξία. Προτείνει την αποδοχή κάθε είδους διαφορετικότητας. Ακόμη και πρώην εχθρικοί εξωγήινοι γίνονται σιγά-σιγά φίλοι και σύμμαχοι.

Star Trek Universe:
Star Trek: The Original Series (1966)
The Making of Star Trek (1968) με τον Stephen Edward Poe
Star Trek: The Motion Picture (1979)
Great Birds of the Galaxy (1992)
The God Thing (1995) με τον Michael Jan Friedman

Τηλεοπτικές σειρές
Σταρ Τρεκ: The Original Series (1966-1969)
Leonard Nimoy: Mr. Spock
William Shatner: Captain Kirk
DeForest Kelley: Dr. McCoy
Nichelle Nichols: Uhura
James Doohan: Scott
Eddie Paskey: Lt. Leslie
George Takei: Sulu
Walter Koenig: Chekov
Majel Barrett: Nurse Chapel

 
Σταρ Τρεκ: The Next Generation (1987-1994)

Patrick Stewart: Captain Jean-Luc Picard
Jonathan Frakes: Cmdr. William Riker
LeVar Burton: Lt. Cmdr. Geordi La Forge
Marina Sirtis: Counselor Deanna Troi
Brent Spiner: Lt. Commander Data
Michael Dorn: Lieutenant Worf
Gates McFadden: Dr. Beverly Crusher
Majel Barrett: Enterprise Computer
Wil Wheaton: Wesley Crusher
Colm Meaney: Chief Miles O’Brien

 
Σταρ Τρεκ: Deep Space Nine (1993-1999)

Avery Brooks: Captain Sisko
Rene Auberjonois: Odo
Cirroc Lofton: Jake Sisko
Alexander Siddig: Doctor Bashir
Colm Meaney: Chief O’Brien
Nana Visitor: Major Kira
Armin Shimerman: Quark
Terry Farrell: Lt. Commander Dax

 
Σταρ Τρεκ: Voyager (1995-2001)

Kate Mulgrew: Captain Kathryn Janeway
Robert Beltran: Chakotay
Roxann Dawson: B’Elanna Torres
Robert Duncan McNeill: Tom Paris
Ethan Phillips: Neelix
Robert Picardo: The Doctor
Tim Russ: Tuvok
Garrett Wang: Harry Kim
Tarik Ergin: Lieutenant Ayala

 
Σταρ Τρεκ: Enterprise (2001-2005)

Scott Bakula: Captain Jonathan Archer
John Billingsley: Dr. Phlox
Jolene Blalock: Sub-Commander T’Pol
Dominic Keating: Lieutenant Malcolm Reed
Anthony Montgomery: Ensign Travis Mayweather
Linda Park: Ensign Hoshi Sato
Connor Trinneer: Commander Charles ‘Trip’ Tucker III
Solomon Burke Jr.: Ensign Billy

 
Σταρ Τρεκ: Discovery (2017-2018)

Sonequa Martin-Green: Michael Burnham
Doug Jones: Saru
Shazad Latif: Ash Tyler
Anthony Rapp: Paul Stamets
Mary Wiseman: Sylvia Tilly
Jason Isaacs: Captain Gabriel Lorca
Emily Coutts: Keyla Detmer
Julianne Grossman: Discovery Computer

 
Ταινίες
Star Trek Ι: Η Ταινία – The Motion Picture (1979)
Star Trek ΙΙ: Η Οργή του Καν – The Wrath of Khan (1982)
Star Trek ΙΙΙ: Αναζητώντας τον Σποκ – The Search for Spock (1984)
Star Trek ΙV: Επιστροφή στο Παρόν – The Voyage Home (1986)
Star Trek V: Τα Τελευταία Σύνορα – The Final Frontier (1989)
Star Trek VΙ: Ο Άγνωστος Κόσμος – The Undiscovered Country (1991)
Star Trek VΙΙ: Γενεές – Generations (1994)
Star Trek VΙΙΙ: Πρώτη Επαφή – First Contact (1996)
Star Trek ΙX: Η Εξέγερση – Insurrection (1998)
Star Trek: Νέμεσις – Nemesis (2002)
Star Trek: Star Trek (2009)
Star Trek: Star Trek Into Darkness (2013)
Star Trek: Star Trek Beyond (2016)

Η ιστορία του Star Trek άρθρο στο IN.gr για τα 50 χρόνια Star Trek

Μισό αιώνα ζωής μετρά το Star Trek. Η σειρά φαινόμενο που έκανε την πρώτη της εμφάνιση τον Σεπτέμβριο του 1966 εξακολουθεί και πηγαίνει σε μέρη που δεν έχει φτάσει ποτέ κανείς.

Αν και διήρκεσε αρχικά μόλις τρεις κύκλους, έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό την ποπ κουλτούρα, έχει αγαπηθεί από «Trekkies» (φανατικούς θαυμαστές του Star Trek) και μη, μάς έχει κάνει να ονειρευτούμε άλλους κόσμους και εξακολουθεί να εμπνέει, 50 χρόνια μετά την πρώτη της προβολή.

«Διάστημα. Το τελευταίο σύνορο. Αυτά είναι τα ταξίδια του αστρόπλοιου Enterprise. Η πενταετής αποστολή του: να εξερευνήσει παράξενους νέους κόσμους, να αναζητήσει νέες μορφές ζωής και νέους πολιτισμούς, να πάει με θάρρος εκεί όπου κανείς άνθρωπος δεν έχει πάει μέχρι σήμερα». Με αυτά τα λόγια ξεκινούσε η εβδομαδιαία περιπέτεια που εμπνεύστηκε ο Τζιν Ροντενμπέρι.

Η πορεία της σειράς προς τη μικρή οθόνη δεν ήταν εύκολη. Θαυμαστής της επιστημονικής φαντασίας, ο Ρoντενμπέρι είχε από νωρίς φανταστεί ξεκάθαρα τον κόσμο του. Αυτό που ήθελε να φτιάξει ήταν ένα είδος διαστημικού γουέστερν, όπου δεν θα ήταν η δύναμη των όπλων εκείνη που θα κυριαρχούσε, αλλά οι χαρακτήρες του θα είχαν ανοιχτό μυαλό και κοινή λογική.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το Star Trek απευθυνόταν από την αρχή σε ένα διαφορετικό κοινό: σε πιο εκλεπτυσμένους, μορφωμένους θεατές. Ο «θρυλικός» Σποκ της σειράς, Λέοναρντ Νιμόι, έχει δηλώσει ότι ανάμεσα στα πράγματα που κάνουν τη σειρά να ξεχωρίζει είναι η πίστη της στην αξιοκρατία: «Εάν τα πας καλά, τότε προοδεύεις». Ήταν μία αρχή με την οποία μπορούσαν τότε να ταυτιστούν οι αμερικανοί θεατές, καθώς θεωρούσαν ότι συνέπιπτε με το αμερικάνικο όνειρο όπως το είχαν στο μυαλό τους.

Προοδευτικό για την εποχή του, το Star Trek έμεινε στην ιστορία και για το διαφυλετικό φιλί που μοιράστηκαν ο Κάπτεν Κερκ και η Νιγιότα Ουχούρα σε επεισόδιο της σειράς, σε μία εποχή που κάτι τέτοιο φάνταζε σχεδόν απαγορευμένο. «Προερχόμουν από μία οικογένεια στο Νότο. Οι γονείς μου ποτέ δεν μιλούσαν για οποιαδήποτε φυλή με περιφρονητικό τρόπο» είχε πει ο Τζιν Ροντενμπέρι. «Με ενθάρρυναν να δοκιμάζω παράξενες ιδέες και φιλοσοφίες» είχε προσθέσει.

Χαρακτήρες με διαφορετικό πολιτιστικό και φυλετικό υπόβαθρο έκαναν την εμφάνισή τους, ενώ η σειρά δεν δίστασε να βάλει μία Αφροαμερικανή σε θέση ευθύνης. Βέβαια, οι αρχές του Star Trek ακολουθούσαν την εποχή: ο επικεφαλής της ομάδας είναι λευκός και στη συνάντηση με διαφορετικούς πολιτισμούς θα δείξει με τρόπο ευγενικό -αλλά ξεκάθαρο- τι θεωρεί ο ίδιος ως δημοκρατικές αρχές.

Πολλοί, άλλωστε, έχουν αναφερθεί στις ομοιότητες του Κάπτεν Κερκ με τον Τζον Κένεντι.

Ένα από τα βασικά στοιχεία του Star Trek ήταν ότι απευθυνόταν σε μία πιο πολιτισμένη και ευγενική πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης.

Αντίθετα από τις περισσότερες σειρές και ταινίες επιστημονικής φαντασίας που παρουσιάζουν ένα δυστοπικό μέλλον, το μέλλον του Star Trek -η υπόθεση εκτυλίσσεται στον 23ο αιώνα- είναι φωτεινό και γεμάτο αισιοδοξία. Η τεχνολογία υπηρετεί τον άνθρωπο, οι αρχές του ανθρωπισμού επικρατούν και το μήνυμα που μεταφέρει το Enterprise είναι ένα μήνυμα ειρήνης.

Στα τρία χρόνια που διήρκεσε η αρχική σειρά, οι μάχες με το NBC θα ήταν συχνές. Ο πρώτος πιλότος δεν άρεσε στο δίκτυο που ζήτησε δεύτερο πιλότο, ο οποίος προβλήθηκε σε συνέδριο και καταχειροκροτήθηκε -αν οι πρώτες αντιδράσεις των ΜΜΕ δεν ήταν τόσο θερμές.

Το 1969 -και παρά τις διαμαρτυρίες χιλιάδων πιστών θαυμαστών του Star Trek- η σειρά ακυρώθηκε για να αναβιώσει στη συνέχεια μέσα από διαφορετικές μορφές (μυθιστορήματα, άλλες ταινίες και σειρές, ακόμα και παιχνίδια).

Ο Κάπτεν Κερκ, ο Δρ Σποκ, ο γιατρός ΜακΚόι, ο πηδαλιούχος Χικάρου Σούλου, η αξιωματικός επικοινωνίας Νιότα Ουχούρα και ο σκωτσέζος μηχανικός Σκότι εντάχθηκαν στο συλλογικό υποσυνείδητο και κατάφεραν να πάνε εκεί που μέχρι τότε καμία άλλη σειρά δεν είχε καταφέρει να φτάσει. Σύνορό τους; Μόνο η φαντασία των θεατών.

Μερικά στοιχεία για το Star Trek
Ο πρώτος πιλότος της σειράς με τίτλο «The Cage» προβλήθηκε τον Φεβρουάριο του 1965 και θεωρήθηκε μεγάλη αποτυχία.

Η αρχική σειρά μετρούσε 79 επεισόδια και διήρκεσε τρία χρόνια.

Πολλές οι αναφορές του δημιουργού Ροντενμπέρι, ο οποίος λάτρευε το είδος της επιστημονικής φαντασίας. Από το «The Voyage of the space beagle» του Άλρεντ Έλτον Bαν Βογκτ μέχρι τον «Απαγορευμένο Πλανήτη» και με λίγη δόση από γουέστερν (όπως το «Wagon Train»), ο Ροντενμπέρι εκμεταλλεύτηκε δημιουργικά όλα τα αγαπημένα του στοιχεία.

Η επιτυχία της σειράς οδηγεί σε άλλες αναβιώσεις της σε μικρή και μεγάλη οθόνη. Η πιο γνωστή από αυτές είναι το The Next Generation (1987 – 1994) με τους Πάτρικ Στούαρτ και Τζόναθαν Φρέικς, ενώ την εμφάνισή τους κάνουν τα Deep Space Nine (1993 – 1999), Voyager (1995 – 2001) και Enterprise (2001 – 2005).

Το «Star Trek: Η ταινία» προβλήθηκε το 1979, ακολουθούμενο από την «Οργή του Καν» (που πολλοί θεωρούν ως μία από τις κορυφαίες ταινίες Star Wars). Ακολούθησαν αρκετές ακόμη περιπέτειες με ήρωες το αρχικό πλήρωμα του Enterprise, ενώ και οι πρωταγωνιστές του «The Next Generation» είχαν τις δικές του ταινίες.

Από το 2009 ο Τζ. Τζ. Άμπραμς επιχειρεί ένα reboot του διάσημου σύμπαντος, με το δικό του franchise, το οποίο μέχρι στιγμής μετρά τρεις ταινίες, ενώ έχει ανακοινωθεί και μία τέταρτη.

Πριν καλά – καλά προβληθεί το Star Trek: Beyond (σε σκηνοθεσία Τζάστιν Λιν) ανακοινώθηκε η επόμενη ταινία Star Trek που θα επικεντρωθεί στον Κάπτεν Κερκ και στη σχέση του με τον πατέρα του (που στην πρώτη ταινία ερμήνευσε ο Κρις Χέμσγουερθ, ο οποίος θα επαναλάβει τον ρόλο του).

Ο πρώτος ομοφυλόφιλος χαρακτήρας του Star Trek είναι ο Χικάρου Σούλου, ο οποίος αποφάσισε να κάνει «coming out» στην ταινία «Star Trek: Beyond».

Το Star Trek: Beyond προβάλλεται ήδη στις αίθουσες σε διανομή UIP. Το CBS -που αρχικά είχε απορρίψει το Star Trek- ετοιμάζει νέα σειρά με νέο αστρόπλοιο και νέο πλήρωμα. Η σειρά θα προβάλλεται από τον Ιανουάριο του 2017, ενώ από τα τέλη του 2016 το Netflix έχει σχεδιάσει να προβάλλει όλες τις σειρές Star Trek. Η Universal Pictures ανακοίνωσε ότι ετοιμάζει και τέταρτη ταινία Star Trek.
Αγγελική Στελλάκη – IN.gr (2016)

Βιογραφία του Gene Roddenberry στ’ αγγλικά:
Gene Roddenberry, writer, film and television producer, led a life as colorful and exciting as almost any high-adventure fiction. Born in El Paso, TX, on August 19, 1921, his family moved to Los Angeles when he was three, and there he spent his boyhood with his brother, Bob, and sister, Doris. After High School, he studied three years of college pre-law and then transferred his academic interest to aeronautical engineering and qualified for a pilot’s license.

He volunteered for the U.S. Army Air Corps in the fall of 1941 and was ordered into training as a flying cadet when the war began. Emerging from Kelly Field, Texas, as a Second Lieutenant, Roddenberry was sent to the South Pacific where he entered combat at Guadalcanal, flying B-17 bombers out of the newly-captured Japanese airstrip, which became Henderson Field. He flew missions against enemy strongholds at Bougainville and participated in the Munda invasion. In all, he took part in 89 missions and sorties. He was decorated with the Distinguished flying Cross and the Air Medal (1941-1946).

While in the South Pacific, he also began to write. He sold stories to flying magazines, and later poetry to publications including The New York Times.

Upon his return from combat, he became a crash investigator for the Air Force working out of Washington, D.C. (1946-1949). During this time, he also studied literature at Columbia University.

At war’s end, he joined Pan American World Airways as an airline pilot (1949-1953). On a flight from Calcutta his plane lost two engines and caught fire in flight, crashing at night in the Syrian desert. As the senior surviving officer, Roddenberry sent two Englishmen swimming across the Euphrates River in quest of the source of a light he had observed just prior to the crash. Meanwhile, he parleyed with nomads who had come to loot the dead. The Englishmen reached a Syrian military outpost, which sent a small plane to investigate. Roddenberry returned in the plane to the outpost, where he broadcast a message that was relayed to Pan Am, which sent a stretcher plane to the rescue. Roddenberry later received a Civil Aeronautics commendation for his efforts during and after the crash.

Back in the States, Roddenberry continued flying until he saw television for the first time. Correctly estimating television’s future, he realized that the new medium would need writers and decided that Hollywood’s film studios would soon dominate the new industry. He acted immediately, left his flying career behind and moved to Los Angeles, only to find Hollywood and the television industry still in its infancy, with few openings for inexperienced writers. At a friend’s suggestion, he joined the Los Angeles Police Department in order to see life from perspectives valuable to a writer.

By the time he became Sergeant, Roddenberry was selling scripts to such shows as “Goodyear Theatre”, “The Kaiser Aluminum Hour”, “Four Star Theater”, “Dragnet”, “The Jane Wyman Theater”, and “Naked City”.

Established as a writer, he turned in his badge and became a freelancer. Later, he served as head writer for the highly popular series “Have Gun, Will Travel”. His episode “Helen of Abiginian” won him the Writers Guild Award and was distributed to other writers as a model script for the series. Next, he created and produced “The Lieutenant” TV series, starring Gary Lockwood, who also eventually played Lieutenant Commander Gary Mitchell in the second Star Trek pilot, “Where No Man Has Gone Before”, and Robert Vaughn, the story of a young man learning the lessons of life while in the United States Marine Corps. Other series he wrote for included Highway Patrol and Dr Kildare.

His best known creation, of course, Star Trek, followed (1966-l969). The first of two pilots was pronounced “too cerebral” by the network and rejected. Once on the air, however, Star Trek developed a loyal following and has since become the first television series to have an episode preserved in the Smithsonian, where an 11-foot model of the U.S.S. Enterprise is also exhibited on the same floor as the Wright brothers’ original airplane and Lindbergh’s “Spirit of St. Louis”. NASA’s prototype space shuttle, named “Discovery” was to be the precursor to the first space shuttle to fly into space, which was to be named “Enterprise”, but in response to hundreds of thousands of letters from fans, who were unaware of NASA’s plans, demanding that the prototype shuttle be named after the beloved Starship, the prototype was named “Enterprise”.

While making “Star Trek,” Roddenberry’s reputation as a futurist began to grow. His papers and lectures earned him high professional regard in that field. He spoke on the subject at NASA meetings, the Smithsonian Institution, Library of Congress gatherings and top universities.

As creator of the beloved Starship Enterprise and its crew, which included the dauntless Captain Kirk and the pointy-eared, logical Vulcan Mr. Spock, Roddenberry unwittingly unleashed a phenomenon in which “Star Trek” enthusiasts became a veritable cult. numbering physicists, aerospace engineers, housewives, senators, children, teachers and intellectuals among its devotees (affectionately known as “Trekkies” or “Trekkers”). The show went outside television to win science fiction’s coveted Hugo Award and then ultimately became a succession of feature films.

In addition to having served as executive consultant on Star Trek feature productions, Roddenberry added “novelist” to his writing repertoire. His novelization of “Star Trek: The Motion Picture” (Pocket Books, 1979) sold close to a million copies and was ranked number one on national best seller lists for many weeks.

After the “Star Trek” series ended, Roddenberry produced the motion picture “Pretty Maids All in a Row,” starring Rock Hudson, Angie Dickinson and Telly Savalas, and has also made a number of pilots for TV. Among these are “Genesis II” for CBS (1973), about Earth recovering from World War III. Next came “The Questor Tapes” for NBC (1974), the story of an android in search of his creator, then a sequel to “Genesis II” — “Planet Earth,” for ABC. He also co-wrote and produced “Spectre” (1977), a two-hour horror movie for NBC.

Roddenberry also served as a member of the Writers Guild Executive Council and as a Governor of the Academy of Television Arts and Sciences. He held three honorary doctorate degrees: Doctor of Humane Letters from Emerson College in Boston, Mass.; Doctor of Literature from Union College in Los Angeles (1977), and Doctor of Science from Clarkson College in Potsdam, New York (1981).

On September 4, 1986, Gene Roddenberry’s fans presented him with a star on the Hollywood Walk of Fame, the FIRST writer/producer to be so honored.

In September 1987, “Star Trek: The Next Generation” continued the legend that Gene Roddenberry began more than 20 years earlier. As creator and producer of the original “Star Trek” television series, he launched a phenomenon without precedent in show business and attained a celebrity status unique among his peers. “Star Trek: The Next Generation,” in its first year in syndication, was awarded with the 1987 Peabody Award for the “Best of the Best.” The series garnered a total of eleven prestigious Emmy awards.

In February 1990, the March of Dimes honored Roddenberry with the Jack Benny Memorial Award for lifetime achievement.

On Thursday, October 24, 1991, in Santa Monica, Gene Roddenberry died of cardiac arrest, and a world not so far away mourned the loss of one of television’s foremost pioneers. His remains were flown in space on the space shuttle in a astronaut’s personal items. He is survived by his wife Majel Barrett (Nurse Chapel in Star Trek TOS and Lwaxana Troi in Star Trek TNG and Star Trek DS9) and their 19-year-old son, Gene Roddenberry, Jr. He is also survived by his two grown daughters, Darlene and Dawn, from a previous marriage, as well as two grandchildren.

Πηγές: Wikipedia, www.roddenberry.com, www.startrek.com, IN.gr (ΑΛΤΕΡ-ΕΓΚΟ.ΑΕ)

Επισκέψεις: 69