Γιώργης Κρόκος

Ο Γιώργης Κρόκος (1916-1997) υπήρξε µια πολύπλευρη και πολυτάλαντη προσωπικότητα.<br> Στο επάγγελµα δάσκαλος, αγάπησε τα παιδιά µε πάθος, απόφοιτος της Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών, ποιητής, πεζογράφος, µουσικός, ιεροψάλτης, λαογράφος, θεατρικός συγγραφέας. Ακάµατος εργάτης του πνεύµατος δούλευε συνεχώς µέχρι τις τελευταίες του στιγµές. Μας άφησε περί τα εξήντα βιβλία ποιητικά, πεζογραφικά λαογραφικά και θεατρικά και πλήθος ανέκδοτων έργων.<br> Για το ποιητικό του έργο τιµήθηκε από την Ακαδηµία Αθηνών, από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, από δήµους της χώρας µας και από πολλά πολιτιστικά και επιστηµονικά σωµατεία της Χίου και όλης της Ελλάδας. Για το έργο του µίλησαν µε εγκωµιαστικά λόγια οι πλέον έγκριτοι πανεπιστηµιακοί καθηγητές: Μερακλής, Καλλέργης, Λουκάτος, Χαραλαµπάκης, Κουκουλοµάτης, Παπαδογιαννάκης, Αναγωνστόπουλος, Μιρασγέζη, Γκενάκου και κορυφαίες προσωπικότητες του πνεύµατος, των γραµµάτων, των τεχνών και των επιστηµών: Στασινόπουλος, Λούρος, Τσάτσος και άλλοι.<br> Σήµερα ασχολούνται µε το έργο του πολλοί φοιτητές των παιδαγωγικών τµηµάτων των πανεπιστηµίων µας και πολλοί κριτικοί κατατάσσουν την “Ελληνιάδα” του δίπλα στα µεγάλα ποιητικά έργα του Παλαµά, του Σεφέρη και του Ελύτη.<br> <br> <b>Βιογραφικό</b><br> Γεννήθηκα στη Χίο.<br> Η πρώτη µου ανάσα ήτανε µαστίχα.<br> Όταν πρωτάνοιξα τα βλέφαρα,<br> Είδα λουλούδια.<br> Ακόµη πιστεύω πως ήτανε µάτια,<br> που µε µάθαιναν πώς να χαµογελώ.<br> Στην αγκαλιά της µάνας µου έµαθα χορό.<br> Αργότερα τον τελειοποίησα στο κύµα.<br> Είδα τα δέντρα και στάθηκα ολόρθος.<br> Είδα τα ρυάκια κι έµαθα να τρέχω.<br> Άκουσα τα κελαηδοπούλια και τραγούδησα.<br> Είδα το νυχτερινό ουρανό περβόλι<br> µε τα’ αστέρια µανταρίνια στα κλαδιά τους.<br> Ύψωσα το χέρι να τα πιάσω<br> κι όλα χαµήλωσαν ίσως να τα φτάσω.<br> Για γειτονιά είχα ανοιγµένες αγκάλες.<br> Η µάνα µου ήταν αδερφή του ήλιου.<br> Ο Πατέρας µου πουλούσε την οµορφιά πραµάτεια.<br> Με τη Μικρασιατική καταστροφή<br> Άρχισα να µπερδεύω τους αγίους των εκκλησιών<br> µε τους πρόσφυγες.<br> Καταστραφήκαµε<br> κι αντίς να χαθώ, γίνηκα πολίτης όλου του κόσµου.<br> Για να µη µου κολαστεί ο παιδικός παράδεισος, τον φυλάω µες στην καρδιά µου.<br> Αυτός µε βοηθά<br> Και µοιράζω την ψυχή µου τραγούδι<br> από χείλη σε χείλη.<br> Τραγουδάτε µε.<br> Περισσεύω για όλους.<br> Με αγάπη:<br> Γιώργης Κρόκος <p></p>