Γιώργης Παπανικολάου

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Γιώργης Παπανικολάου γεννήθηκε το 1944 στο Αγρίνιο, όπου και έζησε τα μαθητικά του χρόνια.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, ακολουθώντας την τάση φυγής που είχε καταλάβει τότε το μαθητόκοσμο της επαρχίας, σε αναζήτηση σπουδών και εργασίας. Ακολούθησε οικονομικές και παιδαγωγικές σπουδές, ενώ παράλληλα ασχολούνταν με το γράψιμο και τη ζωγραφική.
Έχει πραγματοποιήσει δύο ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και η πρώτη του εμφάνιση στα ελληνικά γράμματα έγινε το 2007 με το μυθιστόρημα “Η μαγεία του Μάη”, από τις εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος.
Το δεύτερο βιβλίο του, “Η νοητική αλληλουχία των πραγμάτων”, είναι μια πραγματεία που απαντά σε κάποια καίρια υπαρξιακά και κοινωνιολογικά ερωτήματα.
Η ποιητική του συλλογή με γενικό τίτλο “Φεγγαρόπετρες”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Οσελότος”, περιλαμβάνει κι αρκετές ζωγραφικές απεικονίσεις από έργα του ίδιου του συγγραφέα και ζωγράφου.
Έχουν δημοσιευτεί κι έχουν φιλοξενηθεί από το Διαδικτυακό περιοδικό “ΑΝΤΙΦΩΝΟ” για τις Επιστήμες, την Φιλοσοφία, τις Τέχνες και την Θεολογία, άρθρα και δοκίμια, όπως:
“Μερικές επισημάνσεις για το ρόλο της θρησκείας στο γίγνεσθαι της κοινωνικής πραγματικότητας” (Φεβρουάριος 2011).
“Συνείδηση και συστήματα εξουσίας” (Απρίλιος 2011).
“Ο δεξιός δυνάστης και ο αριστερός κουρσάρος” (Νοέμβριος 2011).
“Η υλιστική ηθική και η απουσία του θεού” (Φεβρουάριος 2012).
“Οντολογική προσέγγιση των ορίων της Δαρβίνειας εξελικτικής θεωρίας” (Μάιος 2012).
“Ανθρωπική Αρχή και Κοσμολογία” (Ιανουάριος 2013).
“Εργασία και Χρήμα” (Σεπτέμβριος 2013).
“Ο πυρήνας και τα όρια της συνειδητότητας” (Νοέμβριος 2013).

Η μαγεία του Μάη – Γιώργης Παπανικολάου

Τα μαγικά χρόνια του Μάη της ζωής κάθε ανθρώπου, που μένουν χαραγμένα ανεξίτηλα στη μνήμη και δημιουργούν τη συγκίνηση της νιότης.
Τα χρόνια του Μάη μιας παρέας παιδιών, που μεγαλώνουν σε μια επαρχιακή πόλη στη δεκαετία του ’60.
Το ξεκίνημα και το δέσιμο της παρέας, που τους έδωσε την ευκαιρία να ξεφύγουν απ’ τις αυλές της γειτονιάς και να πάρουν τους δρόμους της πόλης.
Η εντύπωση μιας συνεχόμενης ανακάλυψης για ό,τι γνώριζαν και για ό,τι αισθάνονταν.
Η ανεμελιά που άρχισε να γίνεται όνειρα και προσδοκία, μέσα σε μια εφηβεία που πάλευε να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο παλιό που έφευγε και στο καινούργιο που ερχόταν.
Και πάνω απ’ όλα ο Έρωτας, που στο τέλος, σε ανύποπτο χρόνο, επεφύλαξε τη μεγάλη ανατροπή.
Ενα μυθιστόρημα όπου η συγκίνηση και το χιούμορ εναλλάσσονται διαρκώς σε μια γοργή και “γεμάτη” αφήγηση.

Μυθιστόρημα, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι., 2007, 283 σελ.

Η νοητική αλληλουχία των πραγμάτων – Γιώργης Παπανικολάου

Ενα δοκίμιο για την εύρεση κάποιας απάντησης στα ερωτήματα που πηγάζουν από τη συναίσθηση της απόλυτης ανθρώπινης μοναξιάς, μέσα σ’ ένα αχανές Σύμπαν.
Ο άνθρωπος βρίσκεται σ’ ένα Σύμπαν με νοητική υπαρκτική συνέπεια και συνέχεια ή σ’ ένα Κόσμο που υπάρχει κι εξελίσσεται μέσα από ασύνδετες και ανεξάρτητες μηχανιστικές διαδικασίες;
Οι δυνατότητες του γνωρίζειν και κατανοείν, στο βαθμό που αυτές έχουν αναπτυχθεί, μπορούν να οδηγήσουν σε συμπεράσματα κάποιας νοητικής προέλευσης και συνέχειας του υπαρκτικού γίγνεσθαι ή στη συνειδητοποίηση της πλήρους μοναξιάς που συνεπάγεται η ανθρώπινη ιδιαιτερότητα, σαν μια ανεξήγητη εκτροπή της άλογης φύσης;

Δοκίμιο, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι., 2011, 222 σελ.

Φεγγαρόπετρες – Γιώργης Παπανικολάου

Στίχοι απλοϊκοί κι… αλαφροΐσκιωτοι

Τα μάτια σου
Στην ομορφιά του κόσμου ανήκουν,
Κι έτσι πολύτιμα τ’ αντικρίζω
Σαν κόσμημα μοναδικό
Του νου και των αισθήσεων.

Ποίηση, Οσελότος, 2014, 48 σελ.

Ο παράδεισος – Γιώργης Παπανικολάου

Μεταφυσικό μυθιστόρημα
Απ’ την αρχή του χρόνου και του φωτός, η Πνοή του Μεγάλου Δημιουργού έδωσε τις δυνάμεις και τις δυνατότητες μιας εξελικτικής πορείας όλων των υπάρξεων, σε μια διαρκή πορεία απ’ το καλό στο καλύτερο. Έτσι, όλα βρίσκονταν σε μια κατάσταση ειρηνικής συνύπαρξης και αλληλοσυμπλήρωσης. Τα ένστικτα της επιβίωσης ήταν εναρμονισμένα με τον σεβασμό στην ζωή και η τροφική αλυσίδα είχε σαν βάση την ανάγκη για την ευχαρίστηση της προσφοράς απ’ την μια ύπαρξη στην άλλη. Η έννοια του κακού ήταν άγνωστη και δεν μπορούσε να βρίσκεται στη νόηση οποιασδήποτε υλικής ή άυλης ύπαρξης. Όμως, η υπέρτατη αγαθότητα του Μεγάλου Δημιουργού, που δεν θέλησε να βάλει κανένα φραγμό στην ελευθερία βούλησης της κάθε ύπαρξης, αποτέλεσε και την χαραμάδα απ’ όπου εισχώρησε το κακό στον κόσμο. Μάλιστα, το ξεκίνημα έγινε από τον Αρχάγγελο Εωσφόρο, που είχε την φροντίδα φύλαξης των κρυστάλλων του φωτός και της καταγραφής των πεπραγμένων της πρώτης φάσης της ζωής κάθε ύπαρξης. Μετά απ’ αυτό, οι σκοτεινές σκέψεις ανάδειξαν πρωτόγνωρα συναισθήματα αντιπαλότητας, που εισχώρησαν σαν δηλητήριο σ’ ένα κομμάτι του Συμπαντικού οργανισμού, βάζοντας σε κίνδυνο την αρμονία και την ισορροπία που υπήρχε στους κόσμους του φωτός. Από τότε οι μάχες αυτού του πολέμου συνεχίζονται ανελέητα..

Μυθιστόρημα, Οσελότος, 2015, 220 σελ.

Ακτινο-γραφία – Γιώργης Παπανικολάου-Ζτρέκος

Τη σημασία της στιγμής, ως συνδιασμένο αποτέλεσμα της ανθρώπινης επιλογής και της τύχης, εντοπίζει ο Γιώργης Παπανικολάου στη δεύτερη ποιητική συλλογή του “Ακτινο-γραφία”. Με γλώσσα σαφή, με απλότητα, δωρική λιτότητα, αρχέτυπους συμβολισμούς και σε μια κρυστάλλινη αμεσότητα με τα θέματα του, ο Γιώργης Παπανικολάου, γνωστός και απο τα φιλοσοφικά του δοκίμια, επιχειρεί μέσα απο καθημερινά περιστατικά – που όσο και να μοιάζουν προσωπικά, αφορούν μνήμες κοινές και οικίες σε όλους μας – μια επίκαιρη και ενδιαφέρουσα προσέγγιση της εποχής μας, ακτινογραφώντας ουσιστικά τον εαυτό μας. Ποίηση που ξέρει να διεκδικεί και να προτείνει.
Γιάννης Πλαχούρης

Ποίηση, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι., 2016, 48 σελ.

Η μετάλλαξη – Γιώργης Ζτρέκος (Γιώργης Παπανικολάου)

Μεταφυσικό μυθιστόρημα
Ο συγγραφέας Γιώργης Παπανικολάου (Γιώργης Ζτρέκος) εμφανίζεται ως άλλος μύστης ώστε να καταφέρει με τρόπο σύγχρονο, απλό και κατανοητό να μεταδώσει τη δική του οπτική για όσα είναι καταγεγραμμένα για τη δημιουργία του κόσμου στα αρχαία ιερά κείμενα.

Απόλυτα ενημερωμένος καταθέτει ένα παραμυθένιο πόνημα, τη δική του πνευματική διάσταση, για να δημιουργήσει και να συναντήσει τους αγγέλους βοηθούς της μεγάλης Πνοής, όπως αποκαλεί το υπέρτατο Θείο, για τη δημιουργία του σύμπαντος και των πλανητών. Ο συγγραφέας καταφέρνει με ξεκάθαρη γραφή να αποδώσει σκέψεις και συναισθήματα που εκφράζονται από άυλα όντα καθοδηγούμενα σε συνθήκες απόλυτης γαλήνης, από τη συνολική δύναμη αθωότητας της Πνοής του μεγάλου δημιουργού.

Τα γεγονότα και οι πράξεις που ξετυλίγονται σε μεταφέρουν στον ιδεατό κόσμο, τον άγνωστο μα ωστόσο απόλυτα προσιτό στο σύνηθες ύφος του γνωστικού μας κόσμου: οι συμπεριφορές και οι πέντε αισθήσεις των άυλων όντων είναι πανομοιότυπες με των ανθρώπων. Το όλο πόνημα, είναι μια αλληγορία βασισμένη στη φιλοσοφική θεωρία της διαρχίας, που δέχεται την ύπαρξη δύο αρχών που διέπουν τον κόσμο σε κάθε οντότητα και τούτο αποδεικνύεται και από την άποψη του συγγραφέα που λέει τα εξής: Από το όλο έργο αναδεικνύεται η δυϊστική υπόσταση του ανθρώπινου είναι, που παραπέμπει σε μια διαρκή πάλη μεταξύ καλού και κακού, και στο εκάστοτε αποτέλεσμα που διαμορφώνεται από τη διαλεκτική που αναπτύσσεται μεταξύ της ανώτερης και της κατώτερης συνείδησης του ανθρώπου.
(από την κριτική του Δημήτρη Βαρβαρήγου – diavasame.gr)

Μυθιστόρημα, Οσελότος, 2017, 220 σελ.

Μυθιστορήματα
Η μαγεία του Μάη (2007), Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
Ο παράδεισος (2015), Οσελότος
Η μετάλλαξη (2017), Οσελότος

Ποίηση
Φεγγαρόπετρες (2014), Οσελότος
Ακτινο-γραφία (2016), Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.

Δοκίμια-Μελέτες-Αρθρα
Η νοητική αλληλουχία των πραγμάτων (2011), Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
Μερικές επισημάνσεις για το ρόλο της θρησκείας στο γίγνεσθαι της κοινωνικής πραγματικότητας (2011)
Συνείδηση και συστήματα εξουσίας (2011)
Ο δεξιός δυνάστης και ο αριστερός κουρσάρος (2011)
Η υλιστική ηθική και η απουσία του θεού (2012)
Οντολογική προσέγγιση των ορίων της Δαρβίνειας εξελικτικής θεωρίας (2012)
Ανθρωπική Αρχή και Κοσμολογία (2013)
Εργασία και Χρήμα (2013)
Ο πυρήνας και τα όρια της συνειδητότητας (2013)

Πηγές: BIBLIONET, Ζαχαρόπουλος Σ.Ι., Οσελότος