Γιώργος Πατιός

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Ο Γιώργος Πατιός έχει σπουδάσει Νομικά και Φιλοσοφία, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το διδακτορικό του, στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, επικεντρώνεται στην τομή της Φιλοσοφίας της Ιστορίας και της Φιλοσοφίας του Πολιτισμού. Έχει δημοσιεύσει σε διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά. Έχει διδάξει στο εξωτερικό Φιλοσοφία και Φιλοσοφία σε σχέση με τον Πολιτισμό και στην Ελλάδα έχει διδάξει και συνεχίζει να διδάσκει Φιλοσοφία, Φιλοσοφία και Θέατρο και Δημιουργική Γραφή. Έχει επίσης δημοσιεύσει μία ποιητική συλλογή και σειρά κριτικών δοκιμίων για την ποίηση και τη λογοτεχνία.
Μυθιστορήματα
Οι γάτες της Οίας ονειρεύονται (2019), 24 γράμματα

Ποίηση
Κάτω από τη λάμπα του μεσημεριού (2017), 24 γράμματα
Το Σύντομο του Οργασμού (2022), 24 γράμματα

Συλλογικά έργα
Πανδημία. Ιστορίες εγκλεισμού, Άνοιξη 2020 (2020), 24 γράμματα

Το Σύντομο του Οργασμού – Γιώργος Πατιός

Το Σύντομο


Στάλα

Το παράθυρο έγερνε από το βάρος της καρδιάς της

Επέμενε να ακουμπάει την ανάσα της στα ήσυχα μεσημέρια μου

Με την μπουνάτσα όρτσαρε

Με τα μελτέμια βύθιζε τα νύχια της στο πρόσωπό μου

Με ήθελε γυμνό να πνίγω τ’ άρωμά της

Τόσα ποτήρια ρούμι έχυσε στο πάτωμα

Η στάλα από το μαβί της χνούδι απέμεινε ορφανή

Να εκπαιδεύει κάθε αυγή μου

Ποίηση, 24 γράμματα, 2022, 48 σελ.

Οι γάτες της Οίας ονειρεύονται – Γιώργος Πατιός




Αύγουστος, Σαντορίνη, 48 ώρες, δέκα άνθρωποι που προσπαθούν να βρουν απαντήσεις αλλά δεν ξέρουν ποιες ακριβώς είναι οι ερωτήσεις, οι γκρεμοί του νησιού και οι γάτες της Οίας που περιφέρονται σε τοίχους, περάσματα, όνειρα και εφιάλτες.

Μυθιστόρημα, 24 γράμματα, 2019, 225 σελ.

Κάτω από τη λάμπα του μεσημεριού – Γιώργος Πατιός

Κάτω από


Εκτός
Κρεμιέμαι στα ρηχά ποτήρια του καφέ
Απέχω από υπερβολές
Εκτός
Τις σκοτεινές σου κόρες π’ ακόμη τις…
Δεν έχει σημασία
Ποτέ δεν είχε
Εκτός
Τα μακριά σου πόδια μα…
Κουράστηκα να γράφω
Μάταιο να μιλάω τι κι αν η
Λέξη πίνει το αίμα μου στάλα τη στάλα
Εκτός
Όταν χαμογελάς η νύχτα
Διαλύεται κι η μέρα απορφανίζεται μα
Όσο κι αν προσπαθώ να
Βρω τη μια σου άκρη μ’ αφήνει
Ξέπνοο η μέση σου
Εκτός
Θυμάμαι ακόμη την ώρα του πρώτου δισταγμού με τα ζεστά σου χνώτα κι ο κόσμος λάμβανε ουσία με τις απέριττες κινήσεις των πλανητών να προδιαγράφουν την έκρηξη κάθε νοήματος σε κήπους πράσινους με τους χυμούς τους να χύνονται μέσα στα πορτοκάλια κι ο κέδρος έπνιγε τα λόγια σου
Εκτός
Ο γλάρος γίνονταν η θάλασσα με τους αφρίζοντες πίδακες του λεμονιού να σπέρνουν μύρια κίτρα στον ουρανό που έμπλεκε κάθε μαβί στ’ απέραντο χωράφι του λαιμού σου, ‘φτύσε’ μου έγνεφες κι όμως τα δάχτυλά σου δίχτυ στο πρόσωπο μου με τους λεκέδες του γλυκού του κουταλιού να κολυμπούν στα ρούχα μας και τις εκκλήσεις μας να μένουν αναπάντητες
Εκτός
Το τραγούδι που εξακολουθεί να σέρνεται στ’ αυτιά μας και η ηχώ στα πόδια μας να σπάει να γίνεται αχός λάσπη που γονιμοποιεί και τα σμαράγδια ν’ ανασταίνονται σε κάθε σου νότα με ιαχές αρχαίες με τη βανίλια να κολλάει στα ρουθούνια μας και όλα τα βάζα χάμω ριγμένα στους κύκλους με τ’ αναγράμματα κι οι αριθμοί λειψοί τα σκούρα πέτα της κραυγής και οι σκουριές του αύριο με τις γοργόνες του Καββαδία με τα σκυλιά λυμένα κι οι χήνες πάντα να σώζουν τη στιγμή με την αιωνιότητα να συρρικνώνεται σ’ ένα ποτήρι κόκκινο κρασί
Εκτός

Ποίηση, 24 γράμματα, 2017, 46 σελ.

Πηγές: Biblionet, 24 γράμματα