Γιώργος Σ. Πολίτης


Ηφαες, Αδελαη;
Στη Σμύρνη του 1935 ανοίγω τα σπλάχνα μου. Γυρεύω την άλλη σύνδεση, εκείνη που με ενώνει με το πονεμένο μου παρελθόν. Προσκυνώ τις αναμνήσεις που θα έπρεπε να ξεχνώ ή όχι; Ψάχνω με αγωνία ενόχους ή προσπαθώ να καλύψω τις δικές μου ανάγκες;
Στο σπίτι της Ναξντίλ η σάρκα γιορτάζει, και καθώς γίνομαι ένα με όλη την Ανατολή, το όπιο μου ψιθυρίζει λόγια που δεν θα έπρεπε να θυμάμαι. Παρασύρομαι στη λιτανεία της μύησης. Αφήνω στο τέλος της μεγάλης γιορτής μία και μόνη κληρονομιά μέσα σε ένα γράμμα με έναν και μοναδικό παραλήπτη. Είναι ο μόνος που θα έπρεπε να γνωρίζει και ο μόνος που θα μπορέσει να κρίνει. Χαμένες βουές αντιτάσσονται, κρύβονται και τρέμουν τον κάθε μου λόγο. Είθε το μεγάλο μου μυστικό να βρει τον αναπαμό στη φανέρωση.
Ο Αλέξης του σήμερα περνάει απέναντι στα χώματα της Μικράς Ασίας σπρωγμένος από τις οδηγίες του χαρτιού που κρατάει στα χέρια του. Στο πλάι του βοηθός η Κλειώ που μόλις έχει γνωρίσει. Κανείς τους δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως η γραφή που θα ανακάλυπταν θα στεκόταν ικανή να αλλάξει τις ζωές και των δυο τους. Κανείς τους δεν θα ήθελε το πρόσωπο εκείνου του μύθου να είναι αληθινό.

24 στιγμές ακραίου πάθους
Δεκαοκτώ άγνωστα μεταξύ τους άτομα θα ενωθούν από την ανάγκη σεξουαλικής ικανοποίησης. Κανένα σύμπλεγμα δεν είναι μιαρό. Οι ηδονές καθίστανται ακόμη και από τα ενδεχόμενα εξελίξιμες, επιτακτικές, ικανές να παρασύρουν ολοένα και βαθύτερα όλους στο σκοτεινό μέρος το ενστίκτου, από όπου δεν υπάρχει γυρισμός. Ανταλλαγές συντρόφων, απάτες ίντριγκες, ομοφυλόφιλες παραστάσεις, ερωτικά τρίγωνα γίνονται ο κρυφός χάρτης που οδηγεί τους εμπλεκόμενους σε έναν κόσμο τόσο μακρινό όπου, μόλις τα φώτα σβήσουν, η έρημος φαντάζει όαση. Παράλληλα με αυτά στο Παρίσι, στο κρεσέντο ενός αιφνίδιου έρωτα, στην κορυφή μιας παρόρμησης, συμβαίνει ένας φόνος. Ο αστυνόμος Εδουάρδος Ριμέν καλείται να τον εξιχνιάσει. Στον απόηχο των γεγονότων, οι ζωές πολλών μοιραία θα ανατραπούν.
Το έργο τολμά να προτείνει ανοιχτά τον κρυφό εαυτό των ηρώων, εκείνον τον βαθύ που ξυπνάει μοναδικός, αλλιώτικος,όταν τα φώτα των κοινωνικών επιταγών σβήσουν. Οι σεξουαλικές επιθυμίες παραμένουν, οι σκέψεις επίσης ως ανάγκες. Η διαδρομή του καθενός αν αι διαφορετική μοιάζει στον τελικό σκοπό, καθώς το κανάλι του ένστικτου παραμένει αναλλοίωτο, ανθρώπινο στους αιώνες…

Το γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ
Α’ Παγκόσμιος. Ένας νεαρός Αυστραλός φιλοσοφεί στα ελληνικά χαρακώματα για τη ζωή και τον θάνατο.
Ένας Γερμανός και ένας Έλληνας θα συνδεθούν στο πεδίο της μάχης με τρόπο περίεργο.
Κάποιος Βούλγαρος θα σώσει τη ζωή ενός Έλληνα και αργότερα, μετά τη λήξη του πολέμου, θα πάρει τη ζωή ενός άλλου μέσα στην παγωμένη Θεσσαλονίκη.
Στους καφενέδες της ίδιας πόλης μόρτες τραγουδούν τον αργιλέ τους, λίγο παρακεί δύο γυναίκες μεταφέρουν ένα πτώμα σε ένα καρότσι μπρος από τα σπίτια του έρωτα που στήνουν γιορτές. Οι υποψίες για το έγκλημα πέφτουν σε μια πόρνη. Ο Μίχος, ο αστυνόμος, ποτέ δεν λαθεύει… Ελλάδα, 1920.
Σήμερα η εικοσιπεντάχρονη Λεονί ταξιδεύει στο Κιλκίς. Φεύγοντας αποκεί θα ξέρει τον τρόπο με τον οποίο η μοίρα συνέδεσε όλους αυτούς τους ανθρώπους και μερικούς ακόμη. Θα γνωρίζει επιπλέον πώς έκλεισε η ζωή τους λογαριασμούς της μαζί τους. Στον απόηχο της ιστορίας, παραμένει σε κάδρο, σφραγισμένο, το γράμμα που στάθηκε αφορμή να συνδεθούν και να ξετυλιχθούν τα κρίσιμα γεγονότα. Το γράμμα εκείνο, που δεν διαβάστηκε ποτέ.

Μυθιστορήματα
Ηφαες, Αδελαη; (2014), Ηρόδοτος
24 στιγμές ακραίου πάθους (2017), Ηρόδοτος
Το γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ (2018), Ωκεανίδα

Πηγές: BIBLIONET, Ωκεανίδα, Ηρόδοτος

Επισκέψεις: 11