Γιώτα Τεμπρίδου


Η ωδή που δεν έγραψα και άλλες ιστορίες
Σταμάτησε να πίνει καφέ στα πενήντα τρία του, δεν είπε σε κανέναν τον λόγο. Έκτοτε φέρει μια διαρκή δυσαρέσκεια, την οποία λογικά δεν προκαλεί η αποχή από τον καφέ, αλλά δεν αποκλείεται να προκαλεί η αιτία της αποχής. Εφόσον αυτή παραμένει άγνωστη, όλοι κατηγορούν τον καφέ. Έχει νεύρα που δεν μπορεί να πιεί καφέ, δεν μιλιέται εξαιτίας του καφέ, πήγε και γκρεμίστηκε με τ’ αμάξι γιατί του έλειπε ο καφές. Τώρα που παράτησε στα καλά του καθουμένου ό,τι είχε και δεν είχε και πήγε να κλειστεί στο Άγιο Όρος, το σχόλιο είναι ομόφωνο και δεν έχει τίποτα το κακοπροαίρετο: «Θα φταίει ο καφές».
Αφού πήρε τον Θεό με το μέρος του, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.

Διαδοχικές ασυνέχειες
Τα μικρο-διηγήματα των “Διαδοχικών ασυνεχειών” επικοινωνούν, δρασκελίζοντας το ένα στην ονειρική -ή, συχνότερα, εφιαλτική- περιοχή του άλλου. Το καθένα από αυτά αποτελεί έναν μικρόκοσμο, μια νησίδα, που μπορεί να ορίζεται από τα όρια μιας γυάλας ή ενός μπουκαλιού, δημιουργώντας μια αίσθηση εγκλωβισμού πότε ζοφερού και πότε προστατευτικού. Την ίδια στιγμή, οι μικρόκοσμοι αυτοί ενώνονται με νήματα εσωτερικά αλλά και νήματα διακειμενικά, που «σπάνε τη γυάλα» με κρότο και επιτρέπουν πολλαπλές αναγνώσεις. Με τον τρόπο αυτό, οι “Διαδοχικές ασυνέχειες” δικαιώνουν τόσο τον τίτλο τους όσο και την ειδολογική ταυτότητά τους.

Διηγήματα
Η ωδή που δεν έγραψα και άλλες ιστορίες (2017), Ένεκεν
Διαδοχικές ασυνέχειες (2018), Ακυβέρνητες Πολιτείες

Συλλογικά έργα
Κριτικά (2013), Ευρασία
Κριτικά: Βιβλιοκρισίες 2014 (2015), Ευρασία

Πηγές: BiblioNet, Ένεκεν, Ακυβέρνητες Πολιτείες

Επισκέψεις: 10