Χάρης Ιωσήφ

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Χάρης Ιωσήφ γεννήθηκε το 1972 στο Παρίσι.
Έχει σπουδάσει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στα πανεπιστήμια Μάντσεστερ, Σικάγου και Οξφόρδης. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα και στην Αγγλία. Τα “Αυγώνυμα” (CaptainBook.gr, 2014) αποτέλεσαν την πρώτη του ποιητική συλλογή. Ποιήματα, άρθρα και κριτικές του έχουν δημοσιευτεί στον ημερήσιο τύπο και σε λογοτεχνικά περιοδικά και επιθεωρήσεις.

Αυγώνυμα – Χάρης Ιωσήφ




«Αυγώνυμα»
Ασήμιζε ο αιωνόβιος ελαιώνας με το ξύπνημα τών τριζονιών,
Καθώς τον διέσχιζαν αλυσίδες διπλών φανών στα χέρια
Μάταιων κληρονόμων
Του ξεραμένου σ’ ετούτες τις πέτρες
Αίματος.

Γεύτηκα το άγουρό του λάδι
Διύλισμα της μνήμης των Ευωνύμων,
Τότε που στη γλυφάδα του Άι-Γιώργη
Φλομώναμε εκείνων των πλασμάτων
Τις ψυχές.
Χίος, 7.8.2002

Ποίηση, CaptainBook.gr, 2014, 43 σελ.

Άγναφα ράκη – Χάρης Ιωσήφ




«Εξιτήριο»
Ένα μικρό χαρτάκι περιμένω
Με ρούχα καθαρά κοιτώντας έξω,
Χαμογελάω που επιτέλους
Θα τρώω ό,τι θέλω
Και για την εμπειρία αυτή
Θα γράψω μια νουβέλα
Πως μέσα στον πυρετό,
Μέσα στον πόνο και την αγωνία,
Ετούτα εδώ τ’ ανθάκια,
Που ρίξανε τα πέταλα
Και μαραθήκαν,
Ξενύχτησαν μαζί μου,
Την τελευταία τους αρωματική
Αναδίδοντας ικμάδα,
Μέσα στου δωματίου
Την αραίωση.

Ποίηση, Σοκόλη, 2016, 72 σελ.

Απόστιχα σιωπής – Χάρης Ιωσήφ




Οι ταξιδιωτικοί χώροι
Δεν μας υποδέχονται
Αδιαφορούν για τις παρουσίες
Τα κάδρα στους τοίχους
Κρεμάστηκαν από υπαλλήλους
Σιδηροδρομικής εταιρείας
Τα καθίσματά τους
-Αυτά είναι άλλο-
Αυτά μας υπομένουν
Σημαδεμένα από τις τριβές
Των περαστικών σωμάτων

Ποίηση, Περισπωμένη, 2017, 64 σελ.

Το νησί των ιδανικών Ιούλιων – Χάρης Ιωσήφ




ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ ΣΚΟΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΗΣ
Στην ώρα σου όπως ο θάνατος
Στο χτύπημα της μαυρόγλωσσης καμπάνας
Εναρκτήριο κοσκινίσματος άμμου λάκτισμα
Ανασκάπτεις αφρισμένα από τη θάλασσα τσουκάλια

Θυμός, θυμός για των όστρακων την αναντιστοιχία
Εκεί που κάποτε κεραμέας ο Χρόνος έστησε εργαστήρι
Κι έσπαγε τους εξ αγχιστείας μαγνητικούς δεσμούς
Με τον πρώτο αγγειοπλάστη που ταίριαξε λέξεις
Όπως από πηλό έπλασε το αγγείο που ήταν κάποτε
Το θραύσμα που κράτησες κι αναλογίστηκες τον όγκο του
Λάδι και κρασί μύρο και νερό που το σχήμα του έλαβαν
Τις φαρδιές παλάμες που με κύαθους μετάγγισαν
Τον Λόγο μέσα από των αιώνων την ασυνέχεια

Έχουν και οι ιδέες το δικό τους σημείο κορεσμού
Θέλει και η δημιουργία τη δική της ανάπαυση
Φωτιά και θραύση οι της αναγεννητικής δύναμης εξουσίες
Στάχτη και αταξία οι της λήθης φορείς γονιμότητας
Κι όμως παραμένουμε παραμαγνητικά προσκολλημένοι
Στη σειρά μας την από αληθείας απέχουσα τόσο όσο
Κάθε φορά μας επιτρέπεται

Ποίηση, Σαιξπηρικόν, 2019, 40 σελ.

Ποίηση
Αυγώνυμα (2014), CaptainBook.gr
Άγναφα ράκη (2016), Σοκόλη
Απόστιχα σιωπής (2017), Περισπωμένη
Το νησί των ιδανικών Ιούλιων (2019), Σαιξπηρικόν

Συλλογικά έργα
Τα ποιήματα του 2016 (2017), Κοινωνία των (δε)κάτων

Πηγές: Biblionet, CaptainBook.gr, Σοκόλη, Περισπωμένη, Σαιξπηρικόν