Ιωάννης Π. Α. Ιωαννίδης

Ο Ιωάννης Π. Α. Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Κατέχει την έδρα C.F. Rehnborg στην πρόληψη νοσημάτων στο πανεπιστήμιο Stanford όπου είναι τακτικός καθηγητής στην ιατρική σχολή και τιμητικά καθηγητής στη σχολή ανθρωπιστικών και θετικών επιστημών.
Έχει διατελέσει επίσης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων, Harvard, Tufts και Imperial College.
Το περιοδικό “The Atlantic” τον χαρακτήρισε το 2010 ως τον πλέον τολμηρό διανοητή-επιστήμονα.
Έχει ζήσει σε πολύ διαφορετικά μέρη, αλλά στο νου του ξεχωρίζουν ιδιαίτερα η πανέμορφη πόλη των Ιωαννίνων, η ευγένεια των ανθρώπων της Ηπείρου και κάποια γαλήνια πρωινά στο Ιόνιο.
Η σύνθεση της “Τοκάτας για την κόρη με το καμένο πρόσωπο” τον απασχόλησε από το 1989 έως το 2011.
Οι “Παραλλαγές πάνω στην τέχνη της φυγής και ένα απονενοημένο ριτσερκάρ” γράφτηκαν από το 2010 έως το 2013.

Αρχές αποδεικτικής ιατρικής – Ιωάννης Π. Ιωαννίδης
Επιδημιολογία, δημόσια υγιεινή και μέθοδοι έρευνας
331 σελ.

Τοκάτα για την κόρη με το καμένο πρόσωπο – Ιωάννης Π. Α. Ιωαννίδης
Γράφω σε μια γλώσσα που δε θέλω να μιλώ – άγνωστη, παραπεταμένη, πικρή, ποδοπατημένη όπως οι λίγες ευγενικές προσπάθειες σε μακρούς αιώνες δουλείας, άκυρης δημοκρατίας και κυρίως σκοταδιού γράφω σε μια γλώσσα που απέτυχα να μιλήσω, να πείσω οποιονδήποτε, να δω κάτι να μένει στα πρακτικά της συνέλευσης πριν τα ροκανίσουν τα ποντίκια κι η ιστορία – δε συμβιβάστηκα, έπεσα όρθιος, δε μετάνιωσα δέκα προς ένα, είκοσι προς ένα, τριάντα προς ένα απέτυχα οικτρά απέναντι στους κομμωτές και στους μακιγιέρ είδα την επιστήμη να γράφεται από τους λαθρέμπορους είδα την τέχνη να καταξιώνεται από τους συμβολαιογράφους είδα τη δικαιοσύνη να απονέμεται από τους απατεώνες φώναξα, παραπονέθηκα, απέτυχα στη γλώσσα μου και σε όλες τις γλώσσες του κόσμου σήκωσα τα μάτια μου ως το βάθος της αίθουσας μέτρησα όσους κάθισαν στο μεγάλο τραπέζι της μοιρασιάς χωρίς να μιλούν καμία γλώσσα.
362 σελ.

Παραλλαγές πάνω στην τέχνη της φυγής και ένα απονενοημένο ριτσερκάρ – Ιωάννης Π. Α. Ιωαννίδης
Καθώς απομακρυνόταν απ’ τη βραχώδη ακτή της χώρας των Λωτοφάγων, ο Οδυσσέας έκλαψε, γιατί για πρώτη φορά κατάλαβε πως ήταν θηλαστικό, όπως κι οι θαλάσσιοι ελέφαντες στις Piedras Blancas. Καθισμένος στο δοιάκι του πλοιαρίου, το έμπειρο μάτι του έτρεξε σε όλα τα ράφια της wall-to-wall βιβλιοθήκης, ώσπου βρήκε τον πρώτο τόμο της “Οδύσσειας” απ’ τις εκδόσεις Loeb. Εκεί πληροφορήθηκε για πρώτη φορά πως του την είχαν φέρει πολύ άνανδρα όλοι αυτοί οι χαμερπείς ραψωδοί και υμνωδοί που δε σηκωθήκανε ποτέ από το αναπηρικό τους καρεκλάκι με τα αλουμινένια υποπόδια και που δεν είχαν ταξιδέψει πουθενά και ποτέ, τώρα πλέον του είχαν αλλάξει μέχρι και το όνομα και τον λέγανε Ούτιν και έμαθε και όλες τις λεπτομέρειες για το χαμό όλων ανεξαιρέτως των εταίρων του. Ήξερε πλέον τι θα συμβεί, αλλά δεν είπε σε κανέναν τίποτα, τους καθησύχασε όλους. Ήταν ηγέτης εξάλλου πλέον.
320 σελ.

Tractatus για την έκτη φήμη – Ιωάννης Π. Α. Ιωαννίδης
Η πόλη γνώρισε το απόγειο της ακμής της μετά την ολοκληρωτική καταστροφή της από σεισμό 8 Ρίχτερ. Το μισό στάδιο καλύφθηκε απ’ τις κατακρημνίσεις και τις προσχώσεις, το άλλο μισό ανέβηκε άθελά του στην πλαγιά του νέου λόφου που διαμορφώθηκε απ’ τις τεκτονικές ανακατατάξεις. Το γκρεμισμένο βουλευτήριο μεταφέρθηκε εσπευσμένα – ούτε δυο αιώνες δε χρειάστηκε για τη μεταφορά. Το τοποθετήσανε δίπλα στα ερείπια του πολιούχου ναού και παραδίπλα εναποθέσανε τα ερείπια της παλαίστρας. Τα νεκρά κτίρια εκτέθηκαν το ένα δίπλα στο άλλο σε λαϊκό προσκύνημα. Οι γεροντότεροι είχαν ξεχάσει ήδη τα ονόματά τους. Εννοώ τα δικά τους ονόματα, τα ονόματα των κτιρίων, τα ονόματα των θεών που εξυπηρετούσαν (όλα αυτά τα ονόματα ήταν ένα και το αυτό). Οι νεότεροι θυμόντουσαν ακόμα ό,τι τους συνέφερε. Στα άνδηρα έστεκαν ακόμα οι προτομές των ηρώων, αφιερωμένες από χορηγούς που προσδοκούσαν κάποτε να γίνουν κι εκείνοι προτομές. Ποτέ δεν είχαν φανεί πιο ανώφελες οι προτομές παρά τώρα που επιζήσανε.
360 σελ.

Μετά τα αφύσικα – Ιωάννης Π. Ιωαννίδης
Έχεις κάτι καλό να προτείνεις για τίτλο; Δεν χρειάζεται να διαβάσεις το βιβλίο, δεν έχουμε καιρό, απλώς σκέψου κάποιον καλό τίτλο. Δεν φαίνεται πια ούτε το όνομα του συγγραφέα, πάει, σάπισε κι αυτό, δεν ξέρω καν ποιος έγραψε το κείμενο. Θα διασώσω το βιβλίο του σαπισμένου συγγραφέα, αφού δεν μπορώ να διασώσω τον ίδιο. Θα βάλω κι ένα όνομα για συγγραφέα. Μη μου πεις πως θα το πάρουν είδηση. Και λοιπόν; Όλοι θα καταλάβουν και κανείς δεν θα κάνει τίποτα. Είναι όλα ψεύτικα, Ευζώιε, πρέπει να το συνηθίσεις. Ακόμα κι εσύ είσαι ψεύτικος. Ακόμα κι εγώ είμαι ψεύτικος. Δεν υπάρχουμε, απλώς σκεφτόμαστε. Σκεφτόμαστε, άρα δεν υπάρχουμε. Ας βρούμε ένα καλό όνομα συγγραφέα.
320 σελ.

Ποίηση
Τοκάτα για την κόρη με το καμένο πρόσωπο (2012), Κέδρος
Παραλλαγές πάνω στην τέχνη της φυγής και ένα απονενοημένο ριτσερκάρ (2014), Κέδρος
Tractatus για την έκτη φήμη (2016), Κέδρος

Πεζά
Μετά τα αφύσικα (2018), Κέδρος

Δοκίμια-Μελέτες-Ιατρική
Αρχές αποδεικτικής ιατρικής (2000), Ιατρικές Εκδόσεις Λίτσας

Συλλογικά έργα
Τα ποιήματα του 2014 (2016), Κοινωνία των (δε)κάτων
Τα ποιήματα του 2016 (2017), Κοινωνία των (δε)κάτων

Πηγές: Biblionet, Ιατρικές Εκδόσεις Λίτσας, Κέδρος

Επισκέψεις: 16