Κάλη Καρατζά

Ελληνες λογοτέχνες
H Kάλη Καρατζά‐Τζιβελέκη γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη.
Μεγάλωσε στην Καβάλα όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε φαρμακευτική στην Αθήνα. Εδώ και αρκετά χρόνια, ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων. Παράλληλα, έχει γράψει σενάρια για την τηλεόραση. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Άλλα έργα της: “Δακρυσμένα φεγγάρια” (Μοντέρνοι καιροί-2000, Χάρτινη πόλη-2016), “Όλα χάθηκαν στη βροχή” (Μοντέρνοι καιροί-2001), “Το μέλι έγινε κεντρί” (Μοντέρνοι καιροί-2002, Χάρτινη πόλη-2016), “Κόκκινη θάλασσα” (Μοντέρνοι καιροί-2003, Χάρτινη πόλη-2017), “Εγώ, η Ανατολή” (Μοντέρνοι καιροί-2004, Χάρτινη πόλη-2016), “Οι άγγελοι χορεύουν στο ποτάμι” (Μοντέρνοι καιροί-2005, Χάρτινη πόλη-2016), “Ματωμένες κερασιές” (Χάρτινη πόλη-2015).

Ταξίδι στη Μνήμη – Κάλη Καρατζά




Αρχισε να μετράει.
Τριάντα χρόνια ζωής. Δέκα χιλιάδες μέρες. Διακόσιες σαράντα χιλιάδες ώρες. Εκατομύρια λεπτά και δευτερόλεπτα μπερδεύτηκαν στη ζωή της και φύγανε χωρίς να ξέρει ποια τα έζησε, η Ρουθ ή η Ζανέτ. Η μία είδωλο της άλλης. Η ίδια όψη, η ίδια ανάσα. Το ίδιο αίμα, τα ίδια κύτταρα. Πού τελείωνε η μία και που άρχιζε η άλλη;
Ηθελε να σκοτώσει τη μια απ’ τις δύο. Επρεπε να διαλέξει. Ποια όμως;

Νουβέλα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 1990, 136 σελ.

Δακρυσμένα φεγγάρια – Κάλη Καρατζά




Ηταν λίγο πριν πάρει τη μεγάλη απόφαση. Ηταν 10 Οκτωβρίου. Μέρα σημαδιακή όπως κάθε δέκα στη ζωή της εκεί στη Βιέννη. Ξαπλωμένη στο χειρουργικό τραπέζι αφέθηκε στην παραζάλη του υγρού αναισθητικού. Το φως από πάνω της έγινε φεγγάρι που δάκρυσε. Ήθελε να θυμηθεί ποια ήτανε. Πάλευε με το χθες και το σήμερα. Το υγρό στο αριστερό της χέρι άρχισε να κυλάει ζεστό ώσπου έφτασε στα κύτταρα του μυαλού της. Μα δεν άγγιξε τα δέκα γαλάζια κύτταρα της ψυχής της. Αυτά τα κύτταρα που την κάνανε να αγαπήσει και να σιχαθεί. Αυτά που αλλάζανε χρώμα κάθε φορά που πόναγε ή γέλαγε. Αυτά που κρύβανε βαθιά μέσα τους τη Θράκη και τις ρίζες της. Τη θεία Τατάνα και τη Μέλπω. Τον Άγγελο, την Εύα και τον Τάκη. Την κόρη της την Λαμπερή. Αυτά που τώρα συρρικνώθηκαν σε δέκα μόνο, όσες και οι ιστορίες της ζωής της. Γιατί αυτά ήταν η καρδιά της, το είναι της. Εκείνη. Η Αλεξάνδρα Μαρτίνη.

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2000, 2010, 357 σελ. – Χάρτινη Πόλη, 2016, 356 σελ.

Ολα χάθηκαν στη βροχή – Κάλη Καρατζά




Η Μαρί μια πετυχημένη συγγραφέας στο Παρίσι της δεκαετίας του ’60, πλέκει μύθους και εικόνες, σταλάζει αλήθειες και δάκρυα πάνω στα χαρτιά της, δημιουργώντας την πιο ζωντανή ηρωίδα των βιβλίων της. Κρυφά κομμάτια ξεχύθηκαν από την πένα της κι έγιναν διαβατήριο για να μάθει η Νικόλ την αρχή και το τέλος της ζωής της. Μοιραίες συγκυρίες, έρωτες που ήρθαν και χάθηκαν, έφεραν τις δυο γυναίκες πίσω στη γη που αγάπησαν, την Ελλάδα. Εκεί όπου το παρελθόν σωριάστηκε στο χείμαρρο της βροχής.

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2001, 2011, 254 σελ.

Το μέλι έγινε κεντρί – Κάλη Καρατζά




Τα πικρά βοτάνια στάξανε δηλητήριο μέσα στο παλιό αρχοντικό. Οι γκρίζες σκιές του χθες ρούφηξαν το μέλι της ζωής και τρύπησαν τα σωθικά τους με το κεντρί του μίσους.
Αυτός που στοίχειωσε τους τοίχους και πλάνεψε καρδιές ήρθε και τ’ άλλαξε όλα… για τη Βασιλική, για το κορίτσι με τα σμαραγδένια μάτια. Κι έφυγε για μακρινό ταξίδι να κάνει τ’ όνειρό της αληθινό. Ο όρκος του Ιπποκράτη έγινε σκοπός ζωής.
Θυσίασε δικά της κομμάτια να μη φανούν, να μη μιλήσουν… ώσπου τα βήματά της έφτασαν πέρα στην Αφρική· εκεί όπου γνώρισε το μεγάλο έρωτα· εκεί όπου απάλυνε τον πόνο.
Κι όταν ο χρόνος σταμάτησε το παραμύθι που την τύλιξε, θέλησε να ξεβάψει τα μελανά σημάδια που συννέφιαζαν για πάντα τα μάτια εκείνων των γυναικών. Σιωπές… Γυναίκες που έσερναν χρόνια την ύπαρξή τους ανάμεσα στους κανόνες της αξιοπρέπειας και στην απειλή του φόβου. Ήταν η υπόσχεση για τη φίλη της· ήταν καθήκον γι’ αυτά που πέρασε η ίδια.
Όπως έβλεπες τη σπουδαία γιατρίνα να στέκει εκείνη τη μέρα της γιορτής πάνω στην εξέδρα, ψηλή σαν λυγαριά με τα μαλλιά της να γκριζάρουν στο φως του δειλινού, μέσα στο άσπρο λιτό της ρούχο, ήταν μια άλλη ξεχωριστή γυναίκα από μας…

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2002, 2010, 334 σελ. – Χάρτινη Πόλη, 2016, 436 σελ.

Κόκκινη θάλασσα – Κάλη Καρατζά




Θαλασσινό μεθύσι ήταν εκείνος ο χορός στην αγκαλιά του Τζώρτζη. Φωτιές πετούσαν τα μάτια τους. Σκίρτησαν οι καρδιές στην παγωνιά της νύχτας. Έρωτας και πάθος τύλιξε τα κορμιά. Ταξίδι μακρινό ήταν το όνειρο. Αλήθεια και μυστικό η σιωπή της Σεβαστιανής όλα αυτά τα χρόνια…
Η σφαίρα ούτε που ακούστηκε μέσα στην καταιγίδα. Το βαθύ άλικο δε φάνηκε στην πλάτη του άντρα που έπαιζε με μανία το βιολί. Το ξέπλυνε το κύμα και η βροχή· το πήρε πέρα ο αέρας. Τα μάτια δεν πρόλαβαν να δουν πώς και πού χάθηκε εκείνος. Το κύμα βγήκε θεριό στην παραλία. Κόκκινη έγινε η θάλασσα στα πόδια της και ρούφηξε κοχύλια, αγάπη και ζωή…

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2003, 321 σελ. – Χάρτινη Πόλη, 2017, 388 σελ.

Εγώ, η Ανατολή – Κάλη Καρατζά




Εγώ, η Ανατολή
Όνομα γεμάτο ζωή και φως. Μαλλιά σαν ηλιαχτίδες. Μάτια τρομαγμένα κοιτάζουν το χθες. Φόβοι σαλεύουν το μυαλό. Κουκούλι τυλιγμένο το εγώ μου, κρύβεται στην αποθήκη της ψυχής μου. Μοίρα μέσα από θάνατο και γέννα. Αγάπες και λάθη που εκδικούνται.
Ντυμένη φλόγα και μετάξι παίρνω τη δερμάτινη βαρκούλα και ταξιδεύω ώς τη Θράκη. Στο παλιό αρχοντικό περιμένουν η Ευδοκία, η Σμαρώ και η Σουλτάνα. Δύσκολο το αντάμωμα· μεταξοσκώληκες ανάμεσά μας… Αργά αργά τυλίγουν στο νήμα τους ιστορίες, σκάνδαλα, μίση και προσδοκίες.
Αράζω τη βαρκούλα στην αγκαλιά του Ρήγα. Κάνει ζωγραφιά το ξεχασμένο μυστικό μου. Γράφω στην άμμο… Είναι ζωές που δε φτάνουν για σένα. Δίπλα στο κύμα ρουφάω τον έρωτα στα μάτια του. Κόκκινο κρασί τα φιλιά του. Μεθύσι το πάθος του. Δένω τα χέρια μου στα δικά του και προχωρώ…
Εγώ, η Ανατολή

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2004, 2011, 333 σελ. – Χάρτινη Πόλη, 2016, 404 σελ.

Οι άγγελοι χορεύουν στο ποτάμι – Κάλη Καρατζά




Την έντυσε μες στα βελούδα της Ανατολής και στα μεταξωτά της Προύσας ο άντρας της. Τη γέμισε με διαμάντια, ζαφείρια και μαργαριτάρια από την αγορά της Ιστικλάλ. Θάμπωσαν τα βιολετιά μάτια της Βερονίκης, όταν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, νιόπαντρη, δεκάξι χρονών κορίτσι.
Στα νερά του Βοσπόρου, ξεπλύθηκε το βαμμένο από αίμα νυφικό κι έγινε πάλι άσπρο. Κόκκινο βαθύ από το φόνο. Τρεις γυναίκες πήραν στα χέρια τους το μυστικό και το ταξίδεψαν πέρα από το νησί τους. Όρκος δυνατός· εκείνες και ο Θεός. Δρόμοι διαφορετικοί· πόνος ξέχωρος.
Σεπτέμβρη μήνα έφτασε ο ξαφνικός επισκέπτης στην Πόλη που της πήρε μυαλό και καρδιά. Στην αγκαλιά του Τζόγια ξέχασε το χορό με τους αγγέλους στο ποτάμι. Μια μέρα και μια νύχτα κράτησε ο έρωτας αυτός. Χάθηκαν τα χνάρια του στη λαίλαπα του πολέμου και το ηλιοχαμόγελο της Ιστανμπούλ, όπως την έλεγε ο γέρος από την Οδησσό, έσβησε από τα χείλη της.
Επιστροφή στο χθες. Ελλάδα που την πληγώνει. Φαντάσματα που δεν παίρνουν σάρκα και οστά. Μοίρα που δεν την ορίζει. Πέρασαν χρόνια πολλά· ζωή χωρίς ουσία, πρόσκαιρα και εφήμερα.
Νύχτα του Μάρτη. Απρόσμενο. Τα μάτια του στα μάτια της. Ξάφνιασμα και ελπίδα. Έρωτας και αύριο.
Σε σκόρπια χαρτιά έγραψε την ιστορία της η Βερονίκη.

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2005, 2011, 399 σελ. – Χάρτινη Πόλη, 2016, 404 σελ.

Αυπνος ουρανός – Κάλη Καρατζά




Στις Καλέπορτες του Διδυμότειχου τραγουδούσε ο Τούρκος τον αμανέ για την όμορφη χήρα, τη Θεοδοσία. Μα εκείνη, ολάκερη ζωή, πρόσμενε τα παιδιά της κάθε φορά που σφύριζε το τρένο στο σταθμό.
τα δίδυμά της
Το Μυρσινάκι, το κορίτσι με τα μπλε μάτια, που πρώτη φορά την αγκάλιασε ο γιος του βαμβακέμπορου στο καράβι για την Αλεξάνδρεια· κι από τότε όλα γίναν εφιάλτης στη ζωή της.
Την Ελπινίκη, που πότισε φαρμάκι τη γιαγιά Αναστασία για να βγάλει από τα σωθικά της το θησαυρό της τσαρίνας. Μυστικό που κρύφτηκε καλά στο μπουλούκι της Κατίνας Μορς.
το γιο της
Τον Δαμιανό, το ξανθό αγόρι, που χάρτινη βάρκα πήρε τα όνειρά του και τα ταξίδεψε σε θάλασσες έρωτα και προδοσίας. Κι όταν άραξε στους γκρίζους τοίχους της φυλακής, έγιναν πέτρινα ποιήματα να του θυμίζουν τη Βέρα, τη γυναίκα που τον τρέλανε και κάρφωσε μαχαίρι στην καρδιά του.
Πρόσωπα και καταστάσεις που έσπειραν και θέρισαν θύελλες συναντώντας τη μοίρα τους. Από ‘κεί και πέρα ο Θεός να βάλει το χέρι του…

Μυθιστόρημα, Modern Times, 2007, 2011, 367 σελ. – Χάρτινη Πόλη, 2018, 436 σελ.

Ματωμένες κερασιές – Κάλη Καρατζά




Ταξίδι μεγάλο έκανε το βότσαλο από τη θάλασσα της Μάνηςως τα νερά τηςΜικράς Ασίας, για ν’ ανταμώσει ένα άλλο λησμονημένο βότσαλο και να μάθει όλη την ιστορία…
Άκουγε προσεκτικά η Μαντώ κι έμαθε για ρίζες χαμένες. Για κεντημένα με κερασιές ατλαζένια μαξιλάρια, που βάψανε κόκκινο σαν αίμα δυο νυφικά… Για τα νεαρά κορίτσια, τη Διαμαντούλα και την Εμινέ, που μοιράζονταν μυστικά και όνειρα στα σοκάκια της Σμύρνης… Και για τον έρωτα που φώλιασε στις καρδιές τους για τον ίδιο άντρα, το γιο του τσαγκάρη· της μιας έκλεψε την καρδιά, στην άλλη έδωσε τη δική του. Για την πιανίστρια με τα κόκκινα μαλλιά που μες στην αντάρα βρέθηκε στο ίδιο καράβι του ξεριζωμού με τη Διαμαντούλα, έχοντας τη μικρή Ντάμλα στην αγκαλιά. Ελπίδες και προδοσίες, όμως, άντεξαν στη φωτιά και στο θάνατο και ταξίδεψαν από την προκυμαία της Σμύρνης στην καινούρια πατρίδα.
Κουβάρι μεγάλο που ξετυλίχτηκε ύστερα από χρόνια και σκόρπισαν όλα…Γάμος από ματαιοδοξία, έρωτας παθιασμένος και προδοσία τρέλαναν τη Μαντώ μέχρι τη μέρα εκείνη που ένα μανιασμένο κύμα έβγαλε στην αμμουδιά του αρχοντικού ένα ναυαγό κι άλλαξε η ρότα της ζωής της…

Μυθιστόρημα, Χάρτινη Πόλη, 2015, 408 σελ.

Ματωμένες κερασιές – Κάλη Καρατζά




Ταξίδι μεγάλο έκανε το βότσαλο από τη θάλασσα της Μάνης ως τα νερά της Μικράς Ασίας, για ν’ ανταμώσει ένα άλλο λησμονημένο βότσαλο και να μάθει όλη την ιστορία… Άκουγε προσεκτικά η Μαντώ κι έμαθε για ρίζες χαμένες. Για κεντημένα με κερασιές ατλαζένια μαξιλάρια, που βάψανε κόκκινο σαν αίμα δυο νυφικά… Για τα νεαρά κορίτσια, τη Διαμαντούλα και την Εμινέ, που μοιράζονταν μυστικά και όνειρα στα σοκάκια της Σμύρνης… Και για τον έρωτα που φώλιασε στις καρδιές τους για τον ίδιο άντρα, το γιο του τσαγκάρη· της μιας έκλεψε την καρδιά, στην άλλη έδωσε τη δική του. Για την πιανίστρια με τα κόκκινα μαλλιά που μες στην αντάρα βρέθηκε στο ίδιο καράβι του ξεριζωμού με τη Διαμαντούλα, έχοντας τη μικρή Ντάμλα στην αγκαλιά. Ελπίδες και προδοσίες, όμως, άντεξαν στη φωτιά και στο θάνατο και ταξίδεψαν από την προκυμαία της Σμύρνης στην καινούρια πατρίδα. Κουβάρι μεγάλο που ξετυλίχτηκε ύστερα από χρόνια και σκόρπισαν όλα… Γάμος από ματαιοδοξία, έρωτας παθιασμένος και προδοσία τρέλαναν τη Μαντώ μέχρι τη μέρα εκείνη που ένα μανιασμένο κύμα έβγαλε στην αμμουδιά του αρχοντικού ένα ναυαγό κι άλλαξε η ρότα της ζωής της…

Μυθιστόρημα, Χάρτινη Πόλη, 2019, 440 σελ.

Μυθιστορήματα
Δακρυσμένα φεγγάρια (2000), Modern Times
Ολα χάθηκαν στη βροχή (2001), Modern Times
Το μέλι έγινε κεντρί (2002), Modern Times
Κόκκινη θάλασσα (2003), Modern Times
Εγώ, η Ανατολή (2004), Modern Times
Οι άγγελοι χορεύουν στο ποτάμι (2005), Modern Times
Αυπνος ουρανός (2007), Modern Times
Δακρυσμένα φεγγάρια (2010), Modern Times (Ε)
Το μέλι έγινε κεντρί (2010), Modern Times (Ε)
Άυπνος ουρανός (2011), Modern Times (Ε)
Εγώ, η Ανατολή (2011), Modern Times (Ε)
Οι άγγελοι χορεύουν στο ποτάμι (2011), Modern Times (Ε)
Όλα χάθηκαν στη βροχή (2011), Modern Times (Ε)
Ματωμένες κερασιές (2015), Χάρτινη Πόλη
Δακρυσμένα φεγγάρια (2016), Χάρτινη Πόλη (Ε)
Εγώ, η Ανατολή (2016), Χάρτινη Πόλη (Ε)
Οι άγγελοι χορεύουν στο ποτάμι (2016), Χάρτινη Πόλη (Ε)
Το μέλι έγινε κεντρί (2016), Χάρτινη Πόλη (Ε)
Κόκκινη θάλασσα (2017), Χάρτινη Πόλη (Ε)
Άυπνος ουρανός (2018), Χάρτινη Πόλη (Ε)
Ματωμένες κερασιές (2019), Χάρτινη Πόλη (Ε)

Νουβέλες
Ταξίδι στη μνήμη (1990), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Σενάριο σειρών
Το δίλημμα (1986)
Πύργος των Μοσκώφ (1991)
Παράλληλοι δρόμοι (1992)
Για την καρδιά του Αχιλλέα (1997)
Μια νύχτα σαν κι αυτή… (1997)
Δακρυσμένα Φεγγάρια (2001)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Λιβάνη, Modern Times, Χάρτινη Πόλη