Καίτη Παπαδάκη

Η Καίτη Παπαδάκη κατάγεται από τη Σητεία της Κρήτης και γεννήθηκε στη Ρόδο.
Τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια τα έζησε σε πολλά νησιά της Ελλάδας, ενώ τελείωσε το γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό τμήμα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στο Παρίσι παρακολούθησε μαθήματα Προϊστορικής Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης.
Είναι απόφοιτος της Σορβόννης (Sorbonne IV).
Αγάπησε την αρχαιολογία αλλά αφοσιώθηκε στην εκπαίδευση.
Εργάστηκε ως φιλόλογος στην Αθήνα, και για πέντε χρόνια έζησε στις Βρυξέλλες.
Έχει γράψει το θεατρικό μονόλογο “Ευάδνη” σε συνεργασία με το Θοδωρή Γκόνη, που παρουσιάστηκε στους Δελφούς το 2002 με την Όλια Λαζαρίδου, στα πλαίσια των εκδηλώσεων της Διεθνούς Συνάντησης Αρχαίου Δράματος.
Μετέφρασε αποσπάσματα από τον Οιδίποδα τύραννο και την Αντιγόνη, στα οποία βασίστηκε μέρος της σύνθεσης του θεατρικού έργου “Ο ξεπεσμένος δερβίσης” του Θοδωρή Γκόνη.
Συνεργάστηκε με τον Ν. Cerami και μετέφρασε το ποιητικό του έργο “Isola della Luce”, που παρουσιάστηκε στη Δήλο το 2003 με τίτλο “το Νησί του Ήλιου”, σε μουσική N. Piovani, και απαγγελία Νικήτα Τσακίρογλου.
Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε φιλολογικά περιοδικά.
Έχει γράψει στίχους για τραγούδια που μελοποίησαν οι συνθέτες Τ. Γκρους, Μ. Στρόφαλης και Π. Ρεμπούτσικας.
Ζει στην Αθήνα.

Η ψυχή, ο έρωτας κι ένας παραμυθάς – Καίτη Παπαδάκη
“…Ακόμα και μετά από πολλά χρόνια, αυτόπτες μάρτυρες διηγούνταν ανατριχιάζοντας την ώρα του τελευταίου αποχαιρετισμού. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα αγκάλιασαν, λέει, την κόρη τους με αναφιλητά και δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν από πάνω της. Παραπατώντας, γέρος εκατό χρονών, γύρισε να φύγει ο πατέρας. Λιπόθυμη σηκώσανε τη μάνα ως την άμαξα. Οι αδελφές ολοφύρονταν απαρηγόρητες. Ύστερα ακολούθησαν οι υπόλοιποι. Ένας ένας περνούσαν μπροστά από την πιο αγαπημένη και πιο άτυχη γυναίκα της χώρας τους, έσκυβαν, φιλούσαν το χώμα που πατούσε κι έπαιρναν το δρόμο του γυρισμού κλαίγοντας σαν μωρά παιδιά. Ο απόηχος του θρήνου τους ακουγόταν για ώρα, ώσπου πέρασε και ο τελευταίος. Στη μέση του πουθενά, κυκλωμένη από τη θύελλα και το σκοτάδι, η Ψυχή απόμεινε ολομόναχη να περιμένει εκείνον που έκλεψε τη ζωή της…”
Οι περιπέτειες της Ψυχής οδηγούν τον αναγνώστη σ’ ένα μαγικό κόσμο, όπου αρχαίοι μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις ζωντανεύουν μιαν εποχή ξεχασμένη στα βάθη της προϊστορίας. Προσπαθώντας να βρει το χαμένο της Έρωτα, η ηρωίδα μας, κυκλωμένη από δυνάμεις πανίσχυρες που τη στηρίζουν ή πασχίζουν να την καταστρέψουν, περιπλανιέται σε μια φύση γοητευτική και επικίνδυνη κάνοντας ένα αντίξοο ταξίδι ζωής, ένα ταξίδι που θα τη βοηθήσει να συνειδητοποιήσει τον ίδιο τον εαυτό της. Στην πραγματικότητα, η αναζήτηση του Έρωτα μοιάζει να είναι η αναζήτηση ενός σκοπού, ενός στόχου, που αυτός και μόνο δίνει ουσιαστικό νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Διηγήματα, Εκδόσεις Άρτεμις, 2016, 254 σελ.

Διηγήματα
Η ψυχή, ο έρωτας κι ένας παραμυθάς (2016), Εκδόσεις Άρτεμις

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Άρτεμις

Επισκέψεις: 7