Κωνσταντίνα Βαληράκη

Η Κωνσταντίνα Βαληράκη γεννήθηκε στα Χανιά και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάσθηκε στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών-Πειραιώς, Νομαρχία Αθηνών, ως Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Αστικών και Πολιτικών δικαιωμάτων.
Σήμερα, αν και συνταξιούχος του δημοσίου, παρακολουθεί μαθήματα στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο Ελευσίνας και Αθήνας.
Είναι επίσης ενεργό μέλος της ομάδας εθελοντών, παρέχοντας υπηρεσίες στο “Χαμόγελο του Παιδιού”.
Αγαπά τα βιβλία και από νεαρή ηλικία αφιέρωνε τον ελεύθερο χρόνο της στην συγγραφή διηγημάτων και ποίησης.
Μετά την διάκριση της σε μαθητικό πανελλήνιο διαγωνισμό, του Συλλόγου Ελλήνων Λογοτεχνών, το ποίημα της συμπεριλήφθηκε στη μαθητική ανθολογία ποίησης “Ελλήνων φως”.
Ποιήματα της επιπλέον έχουν δημοσιευθεί στο Φιλολογικό περιοδικό “Παρουσία”, Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης της Ένωσης Αιτωλοακαρνανών Λογοτεχνών.
Επίσης στη λογοτεχνική ιστοσελίδα “Λόγω Γραφής” έχουν δημοσιευθεί κατά διαστήματα, ποιήματα και κείμενα της.
Συμμετέχει με ποιήματα σε συλλογικά έργα του “Λόγω Γραφής”, όπως στο “Ανθολόγιο ποιήσεως 2017-2018” και “Χριστός γεννάται”.
Με την πάροδο των ετών ασχολήθηκε και με την συγγραφή θεατρικών έργων, τη ζωγραφική αλλά και την κατασκευή πινάκων με γραμματόσημα.

Ιστορίες καθημερινών ανθρώπων – Κωνσταντίνα Βαληράκη
… Μια ιστορία καθημερινών ανθρώπων, με σχέσεις δύσκαμπτες, τις οποίες διακρίνει ο εγωκεντρισμός, και η αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας.
… Μέχρις ότου, παράγοντες απρόβλεπτοι θα τους θυμίσουν, πόσο σημαντική είναι η αγάπη και η κατανόηση στη ζωή τους, θα εξαφανίσουν τις αποστάσεις, θα τους ισορροπήσουν και θα γλυκάνουν τις καρδιές τους…

Αναμετρήσεις – Κωνσταντίνα Βαληράκη
Η Άνοιξη του ονείρου
Έβρισκε πάντα χώρο, στα όνειρα μου η Άνοιξη. Λικνιστικά ερχότανε, άνοιγε τις αυλόπορτες του νου και χτύπαγε με μίσχους λουλουδιών τα παραθύρια. Και την καλοδεχόμουν και την έβαζα στα τρίσβαθα της ψυχής να ξαποστάσει. Αλίμονo! Ένα μονάχα πέρασμα κι ύστερα στου αποχαιρετισμού το κατευόδιο, χανότανε μαζί με τ’ όνειρο. Κι εγώ την κοίταζα να φεύγει και αναρωτιόμουνα, αν θα θυμότανε, το παραθύρι του ονείρου μου να το ξαναχτυπήσει…
Όστρια Βιβλίο, 2019
92 σελ.

Ποίηση
Αναμετρήσεις (2019), Όστρια Βιβλίο

Θεατρικά
Ιστορίες καθημερινών ανθρώπων

Πηγές: Biblionet, Όστρια Βιβλίο

Επισκέψεις: 12