Κώστας Τζατζάνης

Συνταξιούχος αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, δόκτορας Γεωγραφίας και κομμουνιστής.
Η δικτατορία του ’67 τον βρήκε μέλος της ΕΔΗΝ, πρόεδρο του Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής.
Μυήθηκε στον Μαρξισμό το ’68 στη Γαλλία, μέλος του Γαλλικού Κ.Κ. το 1970, μέλος της Αντιδικτατορικής ΕΦΕΕ και της Οργάνωσης Παρισιού του Κ.Κ.Ε. από το 1973.
Ειδικός επιστήμονας την περίοδο 75-76, με βαθμό εντεταλμένου υφηγητή στο ΕΜΠ, από όπου απελήθη παράνομα, σύμφωνα με δικαστική απόφαση που καθυστέρησε 10 χρόνια, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. Εργάστηκε σαν πολεοδόμος της Επιχείρησης Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης, πολεοδομικός σύμβουλος του Δήμου Νίκαιας και επιστημονικός συνεργάτης του ΤΕΕ, ασκώντας πάντα και το επάγγελμα του αρχιτέκτονα.
Συμμετέχει συνέχεια στο μαζικό κίνημα, κυρίως στην αυτοδιοίκηση. Για πέντε θητείες δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, το 2002 υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά. Νομαρχιακός σύμβουλος, και υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Νήσων, Περιφέρειας Αττικής. Μέλος της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια πενταετία.
Σήμερα είναι γενικός γραμματέας του Δ.Σ. της ΕΣΤΑΜΕΔΕ (συνταξιούχοι μηχανικοί) και πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Πειραιά.
Έχει γράψει πληθώρα άρθρων για την πολεοδομία και το περιβάλλον και έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις ή σαν μέλος οργανωτικών επιτροπών σε πολλά συνέδρια και ημερίδες.
Έχει γράψει πολλά πολιτικά άρθρα και σχόλια, κυρίως στον “Ριζοσπάστη”. “Ο Τζονι ξύπνησε” είναι το τρίτο βιβλίο του, μετά το “Είμαι κομμουνιστής” (1992 – Ερμείας) και τον “Οχτώβρη” (2016 – Δίαυλος).

Είμαι κομμουνιστής – Κώστας Τζατζάνης

Αρχές Μάη ’91
Ακόμα και φάρσα να ήταν, ευχαριστώ τους Λένιν, Στάλιν, Ζαχαριάδη, Μπρέζνιεφ, Πλουμπίδη, Φλωράκη και εκατομμύρια άλλους επώνυμους κι ανώνυμους σ’ όλη τη Γη, που την έστησαν, έστω για να ικανοποιήσουν τις ποταπές φιλοδοξίες τους ή τα κόμπλεξ τους.
Που την κέντησαν τόσο περίτεχνα, που με παρασύρανε, που με κάνανε με περηφάνια να πουλάω “Ρίζο”, που μου ‘δωσαν την ευκαιρία άπειρες φορές να δακρύσω από συγκίνηση κι ενθουσιασμό, βλέποντας τα Μπολσόι ή το “9 μέρες του Μαγιού”, διαβάζοντας τη Τζαμίλια, ή για τον Γκαγκάριν, τη βδομάδα Αλληλεγγύης στο Λαό του Βιετνάμ, την Αφρική, παντού.
Συνομιλώντας με τον Ισπανό σύντροφο, ή τον υπουργό Συντονισμού της Κυβέρνησης Αλλιέντε, απειροελάχιστο κομμάτι και ‘γώ ενός κοχλαστού αιώνα, που μας έκανε περισσότερο ανθρώπους.
Ήταν θαυμάσιοι φαρσέρ και δολοπλόκοι. Τόσο πολύ, που ‘φτιαξαν κι έβαλαν στο μεδούλι των Λαών, στα ίδια τα χρωμοσώματα κάθε Ανθρώπου ένα Όραμα. Ναι, Ένα Όραμα.
Αυτό το Όραμα του “Νέου Κόσμου, του Σοσιαλιστικού”. Αυτό που θα κάνουμε πράξη στο Άλλο Άλμα. Έστω, στο 15ο κατοπινό Άλμα.

Πεζό, Ερμείας, 1992, 352 σελ.

Οχτώβρης – Κώστας Τζατζάνης

Φανταστική λογοτεχνία; Βέβηλη σάτιρα; Πολιτικό μανιφέστο; Ο “Οχτώβρης” θα μπορούσε να είναι όλα αυτά -και πολλά ακόμα- χωρίς να είναι κάτι απ’ όλα. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η μελλοντική κομμουνιστική επανάσταση όπως τη φαντάζεται ο συγγραφέας και περιγράφεται μέσα από σποραδικές ιστορίες, από τα πρώτα βήματα της οργάνωσής της έως την τελική επικράτησή της.
Ασφαλώς μια τέτοια αφήγηση θέτει επί τάπητος προβλήματα:

– Γιατί ανατράπηκε ο Υπαρκτός Σοσιαλισμός του 20ού αιώνα;
– Πώς οργανώνεται πρακτικά και θεωρητικά η καινούργια επανάσταση για να έχει μέλλον;
– Πώς θα υπερνικηθούν οι ανυπέρβλητες δυσκολίες, όπως παρουσιάζονται σήμερα;

Ο συγγραφέας δεν φοβάται να επιχειρήσει απαντήσεις, οι οποίες -άσχετα αν συμφωνήσεις ή όχι- αποτελούν πραγματικά τροφή για σκέψη και είναι διατυπωμένες μέσα σε ένα κείμενο που, ακροβατώντας ανάμεσα σε πολλά λογοτεχνικά είδη, επιτυγχάνει να ισορροπεί, χωρίς ποτέ να ξεχνά τον αυτοσαρκασμό μέσα από ένα πηγαίο, καυστικό χιούμορ.

Μυθιστόρημα, Δίαυλος, 2016, 464 σελ.

Ο Τζόνι ξύπνησε – Κώστας Τζατζάνης

Στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Ζουανβίλ στη Γαλλία μεταφέρουν έναν πολυτραυματία. Μια βόμβα, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, του αφαίρεσε πόδια-χέρια και του κατάστρεψε το πρόσωπο. Οι γιατροί συμπεραίνουν πως αυτό το ανθρώπινο υπόλειμμα δεν έχει καν συνείδηση.
Κι όμως, ο Τζόνι ζει! Παλεύει με τις σκέψεις του και καταφέρνει να νικήσει την τρέλα και την απελπισία. Ανακαλύπτει τη χαρά της ζωής.
Αποφασίζουν να τον συντηρήσουν, αλλά σύντομα η επιστήμη, η ψυχολογία ανακαλύπτουν πως δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτού του ανθρώπου. Τον καταψύχουν, για να τον επαναφέρουν στη ζωή, όταν οι νέες τεχνολογίες θα έχουν κάνει τεράστια βήματα προόδου και θα μπορούν να του δώσουν νέες ελπίδες. Και τον επαναφέρουν, σε μια εποχή που κυριαρχεί παγκοσμίως ο κομμουνισμός, με τους επιστήμονες να βγάζουν από το μισοσκόταδο, στο όνομα της ψυχικής υγείας και θεραπείας, πλήθος ασθενών.
Ο Τζόνι αποκτά νέο σώμα, ερωτεύεται, αποκτά παιδιά, εργάζεται, ονειρεύεται και πάλι.
Η νέα κοινωνία ερευνά με πάθος κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας, εμβαθύνει τη Δημοκρατία και αναπτύσσει τη σκέψη. Σε όλα τα επίπεδα ο πολιτισμός κάνει άλματα, η επιστήμη αναπτύσσεται με καταπληκτικούς ρυθμούς.
Ποια θα είναι η τύχη του Τζόνι και το φινάλε μιας τρικυμιώδους ζωής;

“Ο Τζόνι ξύπνησε” είναι ένα μυθιστόρημα που αντιπαραθέτει τη φρίκη του πολέμου με το ειρηνικό μέλλον μιας σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής ανθρωπότητας. Με μια εύστοχη αναγωγή του πολιτισμού μας με αυτόν της αρχαίας Ελλάδας κι ενός μακρινού πλανήτη -δύο χιλιετηρίδες μπροστά- παρουσιάζει ανάγλυφα την εξάρτηση του πολιτισμού από την παραγωγική πρόοδο. Φέρνει στο προσκήνιο διλήμματα για την Ευθανασία, την Κρυογονική, την Αθανασία και την ιατρική Δεοντολογία, χωρίς ποτέ να λησμονά πως το χιούμορ και η “ελαφρότητα” δεν μπορούν να λείπουν
σε κανένα στάδιο της ιστορικής εξέλιξης ή της ανθρώπινης ολοκλήρωσης.
Χιούμορ, σκέψεις, προβληματισμοί, ένα υπέροχο βαθυστόχαστο, καινοτόμο βιβλίο από τον Κώστα Τζατζάνη.

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Κομνηνός, 2019, 354 σελ.

Μυθιστορήματα
Οχτώβρης (2016), Δίαυλος
Ο Τζόνι ξύπνησε (2019), Εκδόσεις Κομνηνός

Πεζογραφία
Είμαι κομμουνιστής (1992), Ερμείας

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Κομνηνός, Δίαυλος

Επισκέψεις: 6