Λάζαρος Αλεξάκης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Λάζαρος Αλεξάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και μεγάλωσε µέσα στη δύσκολη εποχή του ’80 και του ’90, τη γεµάτη κακουχίες, διαφηµίσεις Yoko Choco, αχαλίνωτο µοναχικό σεξ και περιστασιακή παρουσία στο σχολείο.
Σπούδασε φιλοσοφία, ψυχολογία και δηµιουργικό βρίσιµο, ενώ έκανε συνεχείς και επίµονες µελέτες πάνω στο πόσες µπίρες µπορεί να πιει κάποιος χωρίς να σκάσει, µε αποτελέσµατα που δεν ήταν µεν ποτέ καταληκτικά, αλλά αποδεικνύονταν ιδιαίτερα ντροπιαστικά για όλη την επιστηµονική κοινότητα.
Ξεκίνησε τη δηµοσιογραφική του καριέρα στο περιοδικό ΜΟΤΟ το 2005, στην τελευταία σελίδα του οποίου αρθρογραφεί έκτοτε, ενώ διατηρεί και ενηµερώνει τακτικά blogs και social media µε σκοπό να καταστρέψει όσο το δυνατόν περισσότερες αθώες ψυχές, παρασέρνοντάς τες στις σούζες, τις κόντρες, τις σοκοφρέτες, τις ληστείες µε µοτοσυκλέτες µεγάλου κυβισµού, τις πίτσες µε διπλό πεπερόνι, στο ασύδοτο και ξεδιάντροπο καστοµάρισµα µοτοσυκλετών και γενικά στην ακολασία.
Παίζει πειραµατικά µπλουζ και τζαζ µε παταγώδη επιτυχία και είναι ικανός να αδειάσει το Carnegie Hall µε 5 νότες.
Τα χόµπι του περιλαµβάνουν το να κοροϊδεύει το µπαλέτο και να βουτάει νάνους σε βαρέλια µε πίκλες.
Έµαθε να γράφει για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο µια βδοµάδα πριν γι’ αυτό και βγαίνει το κείµενο λίγο γκάου.
Ζει και εργάζεται στο Παρίσι.

Στο στόμα του λύκου – Λάζαρος Αλεξάκης




Ιστορίες δίτροχες και αµαρτωλές. Λυσσασµένα χιλιάρια µε κουρελούδες για σέλα και γριές που ελπίζουν µάταια να φτάσουν απέναντι. Μπάτσοι σε παροξυσµό, τρελαµένες σφήνες και ανελέητες κόντρες του ’80 χωρίς γραµµή τερµατισµού.

Οι «ιστορίες του Λύκου» καταγράφουν, µέσα από προσωπικές αφηγήσεις, µια εφηβεία που δεν τέλειωσε ποτέ. Χαρακτήρες ροκ, πάντα ανεξίτηλοι και πάντα µεγαλύτεροι απ’ την ίδια τη ζωή, προσφέρουν γέλιο µέχρι δακρύων µέσα από διαλόγους και καταστάσεις µιας παρέας που αρνείται επίµονα να µεγαλώσει. Και που κάνει πάντα αυτό που ξέρει καλύτερα. Να γκαζώνει, όσο έχει κι όσο πάει.

Διηγήματα, Mamaya, 2016, 192 σελ.

Στο στόμα του λύκου 2 – Λάζαρος Αλεξάκης




Ιστορίες µε µοτοσυκλέτες, ιστορίες µιας άλλης εποχής. Αυτοτελή µικρά σφηνάκια σε ξεχασµένο µπαράκι του ’80, αφηγήσεις σε καφετέριες µεταξύ φίλων. Ήρωες του δρόµου και του πεζοδροµίου. Μια εφηβεία που ποτέ δεν τέλειωσε, και που στις αφηγήσεις της ξεπέρασε κυνηγούς και ψαράδες αφήνοντάς τους στη σκόνη και στον καπνό ενός δίχρονου. Για όσους ήταν εκεί και για όσους δεν ήταν και θέλουν να µάθουν, αυτό είναι ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, µε πολύ γκάζι κι ακόµα περισσότερο γέλιο. Γιατί µερικά πράγµατα δεν χάνονται ποτέ.

Διηγήματα, Mamaya, 2017, 192 σελ.

Calendar 2018, Been there… Done that – Λάζαρος Αλεξάκης




12 μήνες και 12 επιλεγμένες ιστορίες με ξεκαρδιστικές εικονογραφήσεις.
Άσε το 2018 να μπει με σούζες και μία δόση χιούμορ στον τοίχο σου.

Ημερολόγιο, Mamaya, 2017, 13 σελ.

Ομπλίκ – Λάζαρος Αλεξάκης




Εκείνο το πρωί η Φρανσουάζ πήρε τον καφέ της, κάθισε αναπαυτικά στο άνετο πλαϊνό καλάθι της παλιάς μοτοσικλέτας και τράβηξε μια τζούρα από το άφιλτρο τσιγάρο της. Όλα έδειχναν ότι ερχόταν άλλος ένας παγωμένος χειμώνας στο μικρό, ήσυχο Ομπλίκ, στην άκρη της Γαλλίας, μακριά από τα γεγονότα, κι αυτό δεν ήταν απαραίτητα κακό. Μπορεί να μη δήλωνε πλέον δημοσιογράφος της Λιμπερασιόν ή της Ουμανιτέ, μα δούλευε πάντα καλύτερα μόνη.
Είχε φωνή εδώ. Φωνούλα έστω· αλλά ήταν η δική της φωνούλα και κανείς μα κανείς, δεν της έλεγε τι να πει. Δεν ήξερε ακόμα τι θα έφερναν οι επόμενες μέρες.
Για λίγες ακόμη ώρες το μικροσκοπικό νησί θα απολάμβανε την άγονη μοναξιά του στο πέλαγος του Ιρουάζ, πριν γίνει το βασικό θέμα σε κάθε ειδησεογραφικό σάιτ, τόσο απροσδόκητα, που θα απασχολούσε ειδικούς και μη για ολόκληρες δεκαετίες.

Μυθιστόρημα, Αίολος, 2020, 232 σελ.

Μυθιστορήματα
Ομπλίκ (2020), Αίολος

Διηγήματα
Στο στόμα του λύκου (2016), Mamaya
Στο στόμα του λύκου 2 (2017), Mamaya

Ημερολόγιο-Χιούμορ
Calendar 2018, Been there… Done that (2017), Mamaya

Πηγές: Biblionet, Mamaya, Αίολος

25 views