Λένα Μαντά

Η Λένα Μαντά γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά ήρθε στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία.
Σπούδασε νηπιαγωγός χωρίς ποτέ να θελήσει να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα.
Για τρία χρόνια είχε δικό της θίασο κουκλοθεάτρου, ενώ τα έργα που ανέβαζε ήταν δικής της συγγραφής.
Για τις ανάγκες του θιάσου μάλιστα, διασκεύασε πολλά λαϊκά παραμύθια.
Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε τοπικές εφημερίδες και για δύο χρόνια διετέλεσε διευθύντρια προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό των βορείων προαστίων.
Παράλληλα, είχε δική της καθημερινή ενημερωτική εκπομπή με μεγάλη ακροαματικότητα και ήταν υπεύθυνη για την επιμέλεια των διαφημιστικών σποτ του σταθμού, ενώ πολλά από τα κείμενα ήταν δικά της.
Βραβεύτηκε “Συγγραφέας της Χρονιάς 2009” από το περιοδικό “Life & Style”.
Το βιβλίο της “Θεανώ, η λύκαινα της πόλης”, έχει μεταφραστεί και στα τουρκικά, ενώ τα βιβλία της “Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι” και “Έρωτας σαν βροχή” κυκλοφορούν στα αλβανικά.
Μεταφράζεται και θα κυκλοφορήσει στην Κίνα το βιβλίο της “Βαλς με δώδεκα Θεούς”, που επίσης έγινε τηλεοπτική σειρά στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

Βαλς με δώδεκα θεούς – Λένα Μαντά

Μια νύχτα με βροχή, ένα απότομο φρενάρισμα και μια καραμπόλα. Σπασμένα φανάρια στην άσφαλτο και τέσσερις οδηγοί να αλληλοκοιτάζονται και να αλληλοκατηγορούνται. Ο Κωστής, η Μαρίνα, η Ελπίδα, η Ναταλία… Έτσι άρχισαν όλα… Δώδεκα μήνες ακολούθησαν. Γεμάτοι ανατροπές, δάκρυα και γέλια για τους τέσσερις που ξεκίνησαν αντίπαλοι, έγιναν φίλοι και κατέληξαν να ξεπεράσουν ακόμη κι αυτό το στάδιο. Έγιναν ο ένας για τον άλλο το “τώρα”, το “σήμερα”, το “πάντα”. Σαν τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που κάποτε καθόριζαν τις ζωές των απλών θνητών, έτσι κι εκείνοι οι δώδεκα μήνες σφράγισαν το πεπρωμένο τους. Δώδεκα μήνες. Δώδεκα θεοί. Όρισαν. Διέταξαν. Εκτέλεσαν.
Ενα σύγχρονο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φιλία και τον έρωτα!

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2005, 539 σελ.

Τη μέρα που σε γνώρισα – Λένα Μαντά

Πότε σταμάτησε να είναι ευτυχισμένη; Δε θυμόταν πια.
Πότε άρχισε να είναι δυστυχισμένη; Μα ήταν;
Ήταν τριάντα πέντε χρονών. Ήταν παντρεμένη. Ήταν μητέρα. Ήταν όμορφη. Ήταν ευκατάστατη. Αλάνθαστα συστατικά ευτυχίας και επιτυχίας…
Ο άντρας της ήταν σαράντα χρονών. Ευπαρουσίαστος. Καλός οικογενειάρχης. Δεν ξεχνούσε ποτέ επέτειο ή γενέθλια. Ίσως χάρη στην καλά ενημερωμένη ατζέντα του και την καλά οργανωμένη γραμματέα του.
Τάξη και οργάνωση. Οργάνωση και τάξη. Τα κλειδιά της ζωής τους. Μιας ζωής που έμοιαζε να έχει βγει από το πρόγραμμα κάποιου πληκτικού ηλεκτρονικού υπολογιστή.
‘Αραγε η έλλειψη γέλιου και η ρουτίνα σ’ ένα γάμο είναι αιτία διαζυγίου; Και τι θα γίνει όταν το γέλιο έρθει στη ζωή εκείνης… από το παράθυρο; (Του διπλανού σπιτιού συγκεκριμένα…) Τι θα γίνει όταν θα χρειαστεί να διαλέξει ανάμεσα στη ζωή που ξέρει μόνο το σήμερα και τη ζωή που έχει προγραμματίσει μέχρι και τις διακοπές του επόμενου χρόνου; Κι ακόμα ανάμεσα σ’ έναν τρελό έρωτα, καινούριο, σε αντίθεση μ’ έναν παλιό, που δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον να προτείνει;
Τα ονόματά τους; Δεν έχουν σημασία… Γι’ αυτό δεν αναφέρονται πουθενά στο βιβλίο. Ας δώσει λοιπόν ο αναγνώστης όποιο όνομα θέλει στους ήρωες αυτής της ιστορίας και ας ζήσει για λίγο τη ζωή τους. Ίσως παρέα μ’ ένα φλιτζάνι καφέ στη χόβολη.

Μυθιστόρημα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2006, 378 σελ.

Θεανώ, η λύκαινα της πόλης – Λένα Μαντά

Κωνσταντινούπολη… Ιστανμπούλ… Βασιλεύουσα… Με όποιο όνομα κι αν την πεις, μία είναι η Πόλη· μαγική, μοναδική, υπέροχη, βαφτισμένη στα μυστήρια της Ανατολής! Στον τόπο αυτό γεννιέται η Θεανώ. Μια κοπέλα που κουβαλάει μέσα της κάτι από τη μαγεία της Πόλης και κάτι από το ανυπότακτο πνεύμα της. Η Θεανώ θα μεγαλώσει, θ’ αγαπήσει και θα παντρευτεί. Τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, θα βρεθεί μέσα στη δίνη των Σεπτεμβριανών. Μια μαύρη σελίδα στην Ιστορία των Ελλήνων της Πόλης γράφεται με το αίμα πολλών. Θύμα της αγριότητας των Τούρκων και η Θεανώ. Όταν θα συνέλθει, τίποτε δε θα είναι πια όπως παλιά. Μια λύκαινα θα γεννηθεί εκείνο το βράδυ και όποιος από δω κι εμπρός την πλησιάσει για να της κάνει κακό, θα γίνει κομμάτια από τα κοφτερά της δόντια. Δέκα χρόνια μετά, η Θεανώ θα ζήσει τον εφιάλτη της απέλασης στην Ελλάδα και τον πόνο του ξεριζωμού, και θα έρθει αντιμέτωπη με το ρατσισμό και την καχυποψία. Η λύκαινα θα ξυπνήσει και πάλι, και όσοι έφταιξαν θα πληρώσουν ακριβά. Ή μήπως θα πληρώσουν και αθώοι; Μια ιστορία για μια γυναίκα που βίωσε την αγάπη και το μίσος, κι έγινε αγρίμι για χάρη των αγαπημένων της.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2006, 489 σελ.

Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι – Λένα Μαντά

“Η ζωή είναι σαν το ποτάμι που κυλάει αυτή τη στιγμή μπροστά μας. Εύκολα σε παρασύρει και σε τραβάει όπου εκείνο πηγαίνει. Όπως ένα ποτάμι δε γυρίζει πίσω, έτσι κι εσείς, αν σας παρασύρει, δε θα μπορέσετε να γυρίσετε… να προσέχετε πάντα το ποτάμι… .Μη σας παρασύρει…”
Η Μελλισάνθη, η Ιουλία, η Ασπασία, η Πολυξένη και η Μαγδαληνή μεγαλώνουν με τη μητέρα τους σ’ ένα χωριό στον Όλυμπο, δίπλα σ’ ένα ποτάμι. Αυτό που επιθυμούν και οι πέντε είναι να γνωρίσουν τη ζωή μακριά από το πατρικό τους. Και θα το καταφέρουν! Η μοίρα θα τις στείλει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κάνοντας το όνειρο πραγματικότητα. Μόνο που καμιά φορά, τα όνειρα γίνονται εφιάλτες που στοιχειώνουν και κυνηγούν… Πέντε γυναίκες, πέντε ζωές συγκλονιστικές, γεμάτες έρωτα και ανατροπές, ενώ το σπίτι δίπλα στο ποτάμι περιμένει υπομονετικά αυτό που ξέρει ότι θα συμβεί…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2007, 594 σελ.

Η άλλη πλευρά του νομίσματος – Λένα Μαντά

“Αντρας και γυναίκα είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος”. Αυτό πίστευε πάντα ο Αντρέας και αυτό ακριβώς έψαχνε: την άλλη πλευρά του δικού του νομίσματος… Γεννημένος σ’ ένα χωριό, κουβαλώντας μια έμφυτη συστολή μα συνάμα και τη λαχτάρα να ξεφύγει από τα στενά όρια του χωριού του, θα βρεθεί στην Αθήνα. Οι εμπειρίες πολλές, όχι πάντα ευχάριστες, και οι πειρασμοί αμέτρητοι, αλλά ο Αντρέας δεν κάνει πίσω σε καμία πρόκληση.
Η Νίκη θα βρεθεί στο δρόμο του. Μια γυναίκα πλούσια, μεγαλύτερή του, που θα του προσφέρει μια ζωή αστραφτερή, την οποία δεν είχε φανταστεί ποτέ του. Η Αρετή θα έρθει αναπάντεχα. Είναι νέα και άπειρη, αλλά η ζωή μαζί της φαντάζει σαν την επιστροφή στην πρόωρα χαμένη αθωότητα.
Στην τρίλιζα του πάθους, όταν τα όρια στενεύουν, τα διλήμματα γίνονται επιτακτικά… Ένας άντρας με δύο γυναίκες. Ενα νόμισμα με δύο πλευρές. Στο σταυροδρόμι της καρδιάς, διαλέγεις κατεύθυνση εσύ.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2008, 434 σελ.

Ερωτας σαν βροχή – Λένα Μαντά

Κλαίλια… Ένα όνομα σταθμός στη ζωή της. Η μητέρα της αγάπησε την ηρωίδα του Ξενόπουλου και της έδωσε πριν πεθάνει το όνομά της. Μαζί όμως, της κληροδότησε χωρίς να το θέλει και τη μοίρα της λαμπερής κοντεσίνας. Υπήρχε και για κείνη ένας Παύλος. Βαθιά, απόλυτα ερωτευμένος. Για μια ζωή. Αλλά η Κλαίλια ήθελε να γνωρίσει τον έρωτα όπως τον μάθαινε από τα βιβλία. Και βρήκε τον Ντένη της στο πρόσωπο του Νικηφόρου.
Χρόνια μετά, μόνη και κλεισμένη στον εαυτό της, ανάμεσα σε βράχια και σπασμένα όστρακα, εξακολουθεί να ζει παρέα με θύμησες που πληγώνουν και επιθυμίες που κοιμούνται. Μα ξαφνικά ένα μικρό κορίτσι μπαίνει στη ζωή της. Και… τι παράξενο… έχουν το ίδιο όνομα!
Μια ιστορία ρομαντική, όπως τα τρυφερά κοριτσίτσικα όνειρα. Μια γυναίκα που αναδύεται από το σκοτεινό πέλαγος του έρωτα, για να αντικρίσει, ώριμη πια, τον εκτυφλωτικό ήλιο της αγάπης!

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2009, 494 σελ.

Το τελευταίο τσιγάρο – Λένα Μαντά

Ολη η ζωή του Μιχάλη, ένα τελευταίο τσιγάρο. Ένα τελευταίο τσιγάρο χρειάστηκε πριν πάρει την απόφαση να παντρευτεί τη γυναίκα που αγάπησε κι ας ήταν τόσο νέος. Ένα τελευταίο τσιγάρο πριν προχωρήσει σ’ ένα ριψοκίνδυνο επαγγελματικό βήμα που τον έφερε στην κορυφή, για να τον ρίξει σ’ έναν γκρεμό χωρίς τέλος. Ενα τελευταίο τσιγάρο για να μην πηδήξει στο κενό όταν η ζωή του, η δουλειά του και η γυναίκα του έγιναν στάχτες και αποτσίγαρα… Ένα τελευταίο τσιγάρο χρειάστηκε, όταν η κόρη του πέφτει στην παγίδα μιας ύπουλης αρρώστιας. Η νευρική ανορεξία μπαίνει στη ζωή του Μιχάλη κι εκείνος είναι αποφασισμένος να μη γίνει και η κόρη του στάχτη στην πυρά της. Δίπλα του η Μαρκέλλα, φύλακας άγγελος της ζωής του και μια φιλία που μόνο στα βιβλία συναντάει κανείς… Ή μήπως όχι;
Μια ιστορία για τη ζωή ενός ανθρώπου που συναντήθηκε με τη φωτιά. Μια ιστορία για… ένα τελευταίο τσιγάρο…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2010, 584 σελ.

Δεν μπορεί, θα στρώσει! – Λένα Μαντά

Δεν μπορεί, θα στρώσει! Αναρωτιέμαι πόσες φορές άραγε καθένας από μας είπε αυτή τη φράση, που φανερώνει την ελπίδα πως ό,τι μας πονάει θα φύγει, ή θ’ αλλάξει, ή ως διά μαγείας θα χαθεί… Αυτό που ζητάμε τέτοιες στιγμές είναι ίσως ένας καφές κι ένα γλυκό του κουταλιού. Αυτή ακριβώς η αντίθεση του γλυκού με το πικρό είναι τελικά η ίδια η ζωή. Έτσι μας δίνονται οι στιγμές. Ποσά αντιστρόφως ανάλογα. Εκεί που βρίσκεται το γέλιο, παραμονεύει το δάκρυ… Κι αν κάπου μέσα στα κείμενα βρείτε τον εαυτό σας, αν κάπου ανάμεσα στις γραμμές τους κάτι θυμηθείτε, σας κερνάω καφέ και γλυκό του κουταλιού… Εσείς μένει να πείτε: “Δεν μπορεί, θα στρώσει!”

Διηγήματα, Ψυχογιός, 2010, 240 σελ.

Χωρίς χειροκρότημα – Λένα Μαντά

Η Ειρήνη πάντα πίστευε αυτό που έλεγε η γιαγιά της: “Το ουράνιο τόξο είναι η σκάλα που χρησιμοποιούν οι ψυχές για να φτάσουν στον ουρανό…” Έτρεχαν μαζί και αναζητούσαν την άκρη του, μικρό κορίτσι εκείνη στο χωριό της κοντά στα σύνορα. Όνειρό της να γίνει δασκάλα, αλλά η μοίρα είχε άλλα γραμμένα. Για να αποφύγει ένα γάμο που της κανονίζει ο πατέρας της, η Ειρήνη θα βρεθεί στην Αθήνα, και δίπλα στη θεία της, τη μεγάλη τραγουδίστρια Βένια, θα γνωρίσει την λάμψη της σόουμπιζ… αλλά και το σκοτάδι της…
Ο έρωτάς της με τον Μάξιμο θα γίνει βορά στα θηρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι εκείνη θα τραβήξει πάνω της όλα τα πυρά και όχι μόνο τα τηλεοπτικά…
Ισως ήρθε η στιγμή να τα αφήσει όλα πίσω. Αξίζει όμως μια ζωή χωρίς χειροκρότημα;

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2011, 561 σελ.

Οσο αντέχει η ψυχή – Λένα Μαντά

Αχ Ηρώ, τελικά ο νονός σου μισό το άφησε το όνομά σου. Ηρωίδα έπρεπε να σε βαφτίσει!
Και κείνη της είχε απαντήσει:
Πρώτον δεν ήξερε τότε τι με περίμενε στη ζωή μου, αλλά και να το ήξερε, μάλλον θα το θεώρησε υπερβολικό και προτίμησε να το κόψει και να με βαφτίσει Ηρώ, αφήνοντας το υπόλοιπο να πλανάται σαν απειλή…
Από την ημέρα που γεννιέται η Ηρώ, η ζωή της είναι αγώνας για επιβίωση. Δύσβατοι όλοι οι δρόμοι που κλήθηκε να βαδίσει, σαν κοριτσάκι, σαν έφηβη, σαν νέα κοπέλα, σαν γυναίκα.
Θα χρειαστεί να παλέψει με τον πατριό της, με έναν βίαιο σύζυγο αργότερα, με την οικονομική της καταστροφή και την εξορία της στην Κύπρο. Θα δώσει την μάχη για να σώσει τα παιδιά της από τις λάθος επιλογές τους.
Δίπλα της η Αλεξάνδρα. Μια μυστηριώδης, σκοτεινή γυναίκα, που μόνο στην Ηρώ θα δείξει το φωτεινό της πρόσωπο. Είναι η μόνη που μπορεί ν’ ακούσει τον ήχο της ψυχής της…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2012, 425 σελ.

Με λένε Ντάτα – Λένα Μαντά

Με λένε Ντάτα… Χρόνια τώρα… Κοντεύω κι εγώ να ξεχάσω πως κάποτε με βάφτισαν Αλεξάνδρα… Αλεξάνδρα Σαλβάνου του Ροβέρτου και της Χαριτίνης…
Είμαι ένοχη για όλα τα αμαρτήματα που μπορεί να φανταστεί η εκκλησία ή η αστυνομία κι όμως δεν αισθάνομαι ένοχη για τίποτα. Όλα ήρθαν φυσιολογικά στο διάβα μου ή εμένα μου φάνηκαν έτσι. Δεν πέρασε καν από την σκέψη μου ότι μέσα μου γεννιόταν πρώτα το κακό, μετά το χειρότερο και ποτέ το καλό.
Γεννήθηκα πολύ όμορφη και αυτό ήταν ένα ακόμα όπλο, μια αόρατη παγίδα για τα υποψήφια θύματά μου. Κανένας δεν περιμένει η όψη ενός αγγέλου να κρύβει τόσο έντεχνα τη μαύρη ψυχή ενός σατανά που είναι ταγμένος να γεννά το θάνατο και τον όλεθρο. Ίσως μάλιστα ο θάνατος, που τόσο εύκολα αποφάσιζα για κάποιους, να ήταν λύτρωση, κάθαρση, εξαγνισμός.
Εχθρούς… Μόνο τέτοιους έκανα στη ζωή μου. Φίλους δεν απέκτησα ποτέ, αλλά δεν αισθάνθηκα και ποτέ την έλλειψή τους. Η φιλία ήταν για μένα αδυναμία, ένα όπλο στα χέρια του αντιπάλου, και δεν ήμουν από αυτές που έδιναν τέτοια περιθώρια, ούτε ήθελαν περιττά βάρη.
Με λένε Ντάτα… Ζω σε έναν άλλο κόσμο, που μόνη μου έφτιαξα, με δικούς μου νόμους. Με λένε Ντάτα και δε μετανιώνω…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2013, 543 σελ.

Τα πέντε κλειδιά – Λένα Μαντά

«Δεν θα πάθει τίποτε αν κάνεις ό,τι σου λέμε. Πέντε λουκέτα, πέντε κλειδιά. Κάθε φορά που θα υπακούς, θα παραλαμβάνεις κι ένα κλειδί με το λουκέτο του. Το τελευταίο θα έρθει μαζί με την κόρη σου. Αν μιλήσεις σε κάποιον, δε θα τη δεις ποτέ ξανά ζωντανή αλλά ούτε και πεθαμένη! Περίμενε οδηγίες…»
Από κείνη την ώρα άρχισε ο εφιάλτης. Η μικρή της κόρη, η Μαργαρίτα της, ήταν στα χέρια απαγωγέων, δεμένη με πέντε αλυσίδες σαν μικρό ζώο. Δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από κάποιον, αφού κανένας δεν ήξερε την ύπαρξη του παιδιού. Ούτε καν ο άντρας της, ο παντοδύναμος Ορέστης Δελμούζος. Έπρεπε να υπακούσει με όποιο τίμημα…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2014, 544 σελ.

Ηταν ένας καφές στη χόβολη – Λένα Μαντά

Πότε έπαψε να είναι ευτυχισμένη; Δε θυμόταν πια.
Πότε άρχισε να είναι δυστυχισμένη; Μα ήταν;
Ηταν τριάντα πέντε χρόνων. Ηταν παντρεμένη. Ηταν μητέρα. Ηταν όμορφη. Ηταν ευκατάστατη. Αλάνθαστα συστατικά ευτυχίας και επιτυχίας. Εκείνος ήταν σαράντα χρόνων. Ευπαρουσίαστος. Καλός οικογενειάρχης. Πιστός σύζυγος. Δεν ξεχνούσε ποτέ επέτειο ή γενέθλια. Ισως χάρη στην καλά ενημερωμένη ατζέντα του και την καλά οργανωμένη γραμματέα του. Οργάνωση και τάξη. Τα κλειδιά της ζωής τους.
Αραγε η έλλειψη γέλιου και η ρουτίνα σ’ έναν γάμο είναι αιτίες διαζυγίου; Και τι θα γίνει όταν το γέλιο έρθει στη ζωή εκείνης… από το παράθυρο; (Του διπλανού σπιτιού συγκεκριμένα…) Τι θα γίνει όταν θα χρειαστεί να διαλέξει ανάμεσα στη ζωή που ξέρει μόνο το σήμερα, την ανεμελιά, που δε θέλει να ξέρει το αύριο, και τη ζωή που έχει προγραμματίσει μέχρι και τις διακοπές του επόμενου χρόνου; Κι ακόμη, ανάμεσα σ’ έναν τρελό έρωτα, γεμάτο προκλήσεις, σε αντίθεση μ’ έναν παλιό που δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον να προτείνει;
Τα ονόματα τους; Δεν έχουν σημασία… Γι’ αυτό δεν αναφέρονται πουθενά στο βιβλίο. Θα μπορούσε να είναι ο καθένας. Ας δώσει λοιπόν ο αναγνώστης όποιο όνομα θέλει στους ήρωες αυτής της ιστορίας κι ας ζήσει για λίγο τη ζωή τους. Ισως παρέα μ’ ένα φλιτζάνι καφέ στη χόβολη…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2014, 337 σελ.

Όσα ήθελα να δώσω – Λένα Μαντά

Δώδεκα ιστορίες… Δώδεκα, όσες και τα βιβλία μου. Σε καθεμία από αυτές δίνω τη συνέχεια και το τέλος. Για να το καταφέρω, γύρισα πίσω και βρήκα τον Κωστή, τη Μαρίνα και τη Ναταλία από το “Βαλς με δώδεκα θεούς”. Αναζήτησα τη Θεανώ, τη λύκαινα της Πόλης. Θυμήθηκα τα κορίτσια από “Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι” και μετά είχε σειρά ο Αντρέας και οι επιλογές του από την “Άλλη πλευρά του νομίσματος”. Ήταν αδύνατον να παραβλέψω την Κλαίλια και τον Παύλο από το “Έρωτας σαν βροχή”. Ξαναγύρισα επίσης στον Μιχάλη από “Το τελευταίο τσιγάρο” και έσμιξα με την Ειρήνη και τη Βένια στο “Χωρίς χειροκρότημα”. Ανακάλυψα από την αρχή την Ηρώ στο “Όσο αντέχει η ψυχή” και είχα τη χαρά ν’ αγκαλιάσω και πάλι την Ντάτα. Σειρά είχε η Κυβέλη και ο Ορέστης από “Τα πέντε κλειδιά” και μετά παραδόθηκα στη Μυρσίνη και στον Θεόφιλο στο “Μια συγγνώμη για το τέλος”. Κουρασμένη επέλεξα να πιω Έναν καφέ στην χόβολη αφού έδωσα όσα ήθελα να δώσω… Τώρα πια θα μάθετε τι απέγιναν όλοι αυτοί που αγάπησα και αγαπήσατε…
Γι’ αυτό το βιβλίο, φέρετε εσείς την αποκλειστική ευθύνη! Όλοι εσείς που αγαπήσατε τους ήρωες και τις ηρωίδες μου, που δεν είδατε χάρτινους χαρακτήρες, αλλά ψυχές αληθινές. Εσείς με αναγκάσατε με τον τρόπο σας να το γράψω…

Διηγήματα, Ψυχογιός, 2015, 368 σελ.

Μιά συγγνώμη για το τέλος – Λένα Μαντά

Μυρσίνη Σερμένη-Τσακίρη-Ιδομενέα
Κόρη του Σαράντη Σερμένη, που εκδιώχθηκε από τους γονείς του, επειδή ερωτεύτηκε παράφορα τη γυναίκα του αδελφού του. Άχρωμη, σχεδόν άσχημη, μεγάλωσε σ’ ένα σπίτι όπου έλειπε η αγάπη και υπερτερούσε η αυστηρότητα.
Σύζυγος του Κωστάκη Τσακίρη, γεμάτη απέχθεια για τον άντρα που διά της βίας παντρεύτηκε, και, πολύ σύντομα, χήρα του.
Σύζυγος, κατόπιν, του Θεμιστοκλή Ιδομενέα, γιου του συνταγματάρχη Μιλτιάδη Ιδομενέα, στα χρόνια της Χούντας, της εποχής που είχαν μπει στο στόχαστρο τόσο οι αριστεροί όσο και οι ομοφυλόφιλοι.
Αδελφή του Θεόφιλου Βέργου, νόθου γιου του πατέρα της.
Όλα τα είδε η Μυρσίνη στη ζωή, όλα τα γεύτηκε και όλα τα υπέμεινε. Μόνο ένα δεν της είπαν: μια συγγνώμη για το τέλος.

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2015, 496 σελ.

Η εκδίκηση των αγγέλων – Λένα Μαντά

Ένα εικοσάχρονο κορίτσι σωριάζεται νεκρό την ώρα που δουλεύει. Κανένας δεν μπορεί να βρει την αιτία. Ο Άρης, ο αγαπημένος της, απελπισμένος, υπόσχεται να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για τον θάνατό της. Δίπλα του στέκεται η μητέρα του, η Γαλάτεια, διάσημη συγγραφέας αισθηματικών μυθιστορημάτων. Εκείνη κάνει την υπέρβαση και αποφασίζει να εμπλακεί σε μια ιστορία ανώτερη από τις δυνάμεις της. Οι ιατροδικαστικές γνωματεύσεις δε ρίχνουν κανένα φως και όλες οι έρευνες οδηγούν στο μηδέν. Η Γαλάτεια δεν ξέρει αν υπάρχει καν δολοφόνος ή αν όλα όσα υποψιάζεται ο γιος της και η μητέρα της κοπέλας ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Στο μέλλον, και με όσα θα αποκαλυφθούν, θα ευχόταν να ήταν έτσι…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2016, 464 σελ.

Γράμμα από χρυσό – Λένα Μαντά

Σ’ αγαπώ… Μια τόση δα φράση, χαραγμένη σ’ ένα γράμμα… από ατόφιο χρυσάφι. Ένα κόσμημα που δημιουργήθηκε από έρωτα και προκάλεσε τη μοίρα τριών γυναικών. Η προγιαγιά Σμαράγδα, η κόρη της Χρυσαφένια και η εγγονή Σμαράγδα. Μια ιστορία που επαναλαμβάνεται. Δύο οικογένειες που δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν. Ένας έρωτας που πέρασε από γενιά σε γενιά. Η Φένια, απόγονος και κληρονόμος, ανακαλύπτει τα μυστικά και τα λάθη που κατέστρεψαν και τη δική της ζωή. Ένα ταξίδι από την Κωνσταντινούπολη του 1910 μέχρι την Ελλάδα του 2016. Παντού και πάντα παρόν το γράμμα…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2017, 480 σελ.

Ζωή σε Πόλεμο – Λένα Μαντά

Φραντζέσκα, η ηρωίδα μου…
Αθηνά, η μητέρα μου…
Ζωή σε πόλεμο, η ζωή της…
Η ιστορία της, η διαδρομή της, οι επιλογές της, η σχέση μας και τα δεκαεννιά χρόνια που έμεινα μαζί της. Σε πόλεμο με όλους η μητέρα μου. Μ’ εμένα, με τους φίλους της, με τους δικούς της, με την ίδια τη ζωή τελικά…
Μαζί με την ιστορία της και τα δικά μου παιδικά και εφηβικά χρόνια. Λόγια που δεν ειπώθηκαν, παραλείψεις, πράξεις που πλήγωσαν, χαμένες αγκαλιές και δάκρυα. Όλα μέσα σε τούτες τις σελίδες, που εκτός από βιογραφία έγιναν κι ένα επίπονο ταξίδι στο δικό μου χθες, στην αφετηρία μου…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2018, 496 σελ.

Ταξίδι στη Βενετία – Λένα Μαντά

Ταξίδι στη Βενετία…
ή μήπως ταξίδι με τη Βενετία;
Η Μάνια, η Ιφιγένεια και η Πηνελόπη εκεί κατέφευγαν κάθε φορά που στη ζωή τους ερχόταν μια απρόσμενη αλλαγή ή μια δυσάρεστη ματαίωση. Στο σαλόνι μιας άλλης εποχής, καθισμένες σε χρυσοποίκιλτες πολυθρόνες, έπιναν τσάι από πορσελάνινα φλιτζάνια και, μαζί με την αγαπημένη τους Βενετία, ταξίδευαν νοερά στην Πόλη των Δόγηδων… Όλα τότε φαίνονταν πιο εύκολα. Οι καρδιές άνοιγαν, τα χείλη μιλούσαν και τα μάτια δάκρυζαν…
Στα βαθιά κανάλια της ψυχής της, η Βενετία πετούσε όσα πονούσαν και έφερνε δροσερό αεράκι στις ζωές τους… Η πόλη ή η γυναίκα; Τι σημασία έχει;
Το ταξίδι στη Βενετία αέναο, γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις. Κυρίως γεμάτο μαγεία…

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2019, 544 σελ.

Μυθιστορήματα
Τη μέρα που σε γνώρισα (Ηταν ένας καφές στη χόβολη) (2001), Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Βαλς με δώδεκα θεούς (2005), Ψυχογιός
Θεανώ, η λύκαινα της πόλης (2006), Ψυχογιός
Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι (2007), Ψυχογιός
Η άλλη πλευρά του νομίσματος (2008), Ψυχογιός
Ερωτας σαν βροχή (2009), Ψυχογιός
Το τελευταίο τσιγάρο (2010), Ψυχογιός
Χωρίς χειροκρότημα (2011), Ψυχογιός
Οσο αντέχει η ψυχή (2012), Ψυχογιός
Με λένε Ντάτα (2013), Ψυχογιός
Ηταν ένας καφές στη χόβολη (2014), Ψυχογιός
Τα πέντε κλειδιά (2014), Ψυχογιός
Μιά συγγνώμη για το τέλος (2015), Ψυχογιός
Η εκδίκηση των αγγέλων (2016), Ψυχογιός
Γράμμα από χρυσό (2017), Ψυχογιός
Βαλς με δώδεκα θεούς, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Έρωτας σαν βροχή, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Η άλλη πλευρά του νομίσματος, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Ήταν ένας καφές στη χόβολη, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Θεανώ, η λύκαινα της πόλης, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Με λένε Ντάτα, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Μια συγγνώμη για το τέλος, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Όσο αντέχει η ψυχή, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Τα πέντε κλειδιά, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Χωρίς χειροκρότημα, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Το τελευταίο τσιγάρο, Ψυχογιός (2018) (Ε)
Ζωή σε Πόλεμο (2018), Ψυχογιός
Ταξίδι στη Βενετία (2019), Ψυχογιός

Διηγήματα
Δεν μπορεί, θα στρώσει (2010), Ψυχογιός
Όσα ήθελα να δώσω (2015), Ψυχογιός
Δεν μπορέι, θα στρώσει!, Ψυχογιός (2018) (Ε)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Ψυχογιός

Επισκέψεις: 122