Λίνα Στεφάνου

Η Λίνα Στεφάνου γεννήθηκε στην Αθήνα.
Από το 1980 εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση και ραδιόφωνο.
Από το 2014 είναι διευθύντρια στο περιοδικό Nomas.
Το 2002 εκδόθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο “Τσάρλυ” από τις εκδόσεις Κέδρος.
Από τις εκδόσεις Μελάνι έχουν εκδοθεί τέσσερις ποιητικές συλλογές της: “Στον κήπο με τις σαλαμάνδρες” (2007), “Σαν νερό στην επιφάνεια του κόσμου” (2011), “Ανοηταίνετε ησύχως!” (2014) και “Aequus Nox/Ίση νύχτα” 2018.

Τσάρλυ – Λίνα Στεφάνου

Γιατί μια νέα γυναίκα αποφασίζει να απατήσει τον φίλο της, ύστερα από εφτά χρόνια σχέσης, αντί απλά να τον χωρίσει; Πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει ο έρωτας και το πάθος στη διαμόρφωση της εικόνας που έχουμε για τον εαυτό μας; Για ποιο λόγο αξίζει τελικά να ρισκάρουμε τα πάντα, ακόμα και την ίδια μας τη συναισθηματική ασφάλεια; Και τι συμβαίνει όταν ανακαλύπτουμε ξαφνικά ότι το μόνο που ξέρουμε για τον εαυτό μας είναι ότι δεν ξέρουμε απολύτως τίποτα γι’ αυτόν;
Ο Τσάρλι και η Τσάρλυ θα μπορούσαν να είναι το ιδανικό ζευγάρι. Αλλά δεν είναι. Όταν η Τσάρλυ στα 27 της χρόνια αποφασίζει να διερευνήσει τα όριά της και να ανακαλύψει ποια πραγματικά είναι, ο Τσάρλι θα είναι ο μοναδικός της φίλος σ’ αυτήν τη διαδρομή. Ένας φίλος ειλικρινής, τρυφερός αλλά και τρομακτικός μερικές φορές, που την προκαλεί να αγγίξει τα όριά της, να δοκιμάσει τις ανθρώπινες αντοχές της, αλλά και να διερευνήσει την αξιοπιστία των δύο ερωτικών της συντρόφων. Του Αντρέα, με τον οποίο η Τσάρλυ έχει μια μακροχρόνια σχέση, και του Μάρκου, τον οποίο ερωτεύεται και χρησιμοποιεί ως μοχλό για να διαλύσει τη σχέση της. Σ’ αυτό το ταξίδι η Τσάρλυ θα ξαφνιαστεί με τον ίδιο της τον εαυτό, θα χάσει προσωρινά τον καλύτερό της φίλο και την αυτοεκτίμησή της, θα μάθει για την αξία της ήττας και θα ανακαλύψει όχι τόσο τι είναι, αλλά τι δεν είναι η αγάπη.

Μυθιστόρημα, Κέδρος, 2002, 263 σελ.

Στον κήπο με τις σαλαμάνδρες – Λίνα Στεφάνου

Με ένα προσωπικό στυλ που μαρτυράει επιρροές τόσο από Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη, Καρούζο όσο και από Ρίλκε, Τσβετάγεβα αλλά και Μπέκετ, το “Στον κήπο με τις σαλαμάνδρες” μιλάει για τον έρωτα, τον θάνατο, το χρόνο, τις γυναίκες, την ίδια την ποίηση, με μια γλώσσα αφαιρετική, συχνά σκληρή, σαν μόνιμη απορία πως μπορεί “…κάτι να παραμένει σιωπηλό στα όρια του σκισίματός του”.

Ποίηση, Μελάνι, 2008, 77 σελ.

Σαν νερό στην επιφάνεια του κόσμου – Λίνα Στεφάνου

Στη νέα ποιητική συλλογή της Λίνας Στεφάνου που είναι δομημένη με αντιστικτική διάθεση και έχει χωριστεί σε τρεις ενότητες, ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με διαχρονικά θέματα όπως είναι η φιλία, ο έρωτας, η μνήμη, ο χρόνος, η παρακμή, και ο θάνατος.
“Σύνολα και μη σύνολα, ομόρροπο και αντίρροπο, ήχοι σε όμοιο τόνο και σε αντίθετο τόνο, κι από τα πάντα ένα κι από το ένα τα πάντα”. Η ρήση αυτή του Ηράκλειτου μοιάζει να διατρέχει σαν ηλεκτροφόρο καλώδιο ολόκληρο το βιβλίο.

Τραγουδάνε.
Τραγουδάνε λες και είναι η τελευταία φορά
λες κι είναι η τελευταία νύχτα
“Μ’ έκαψες που να καείς
σαν το κεράκι της αυγής”.
Ο νεότερος θα ‘ναι 70 χρονών οι άλλοι ανεβαίνουν ακόμα.
Τραγουδάνε στην κορυφή της χώρας
λες κι είναι η κορυφή του κόσμου
ενώ ο κόσμος αγνοεί ακόμα και την ύπαρξη του νησιού.
Τραγουδάνε τη ζωή τους σε μια νύχτα
τη μέρα τους στη θάλασσα, στην κουζίνα, στ’ αμπέλι,
το μόχθο τους που νύχτωσε κι έγινε μια φωνή βραχνή
από τα σπλάχνα της γης βγαλμένη.
Ρίχνουν κατόπι βήματα ανακατεμένα στο χορό
σαν να ‘ναι τράπουλα της μοίρας.
Με μαντινάδες ζαλίζουνε το χάρο,
με το συρτό τον ξεγελούν.
Με γέλια, και λίγα δόντια που έμειναν γερά,
Ζωή δαγκώνουν και με κρασί την καταπίνουν.
Χώρα Σερίφου 2007

Ποίηση, Μελάνι, 2011, 76 σελ.

Ανοηταίνετε ησύχως! – Λίνα Στεφάνου

Έλα απόψε ψάρι με το στόμα ανοιχτό
λέπι – σπαθί
παραφορά ιριδίζουσα
που τους εχθρούς μπερδεύεις
Έλα!
Απόψε στη ράχη της θάλασσας
δίχτυ από φως απλώνει το φεγγάρι
Σ’ αγκίστρι ασημί με βλέμμα θολό
καρφώνεται ο έρωτας και σπαρταράει.

Ποίηση, Μελάνι, 2014, 62 σελ.

Aequus Nox – Λίνα Στεφάνου

“…ο χρόνος είναι μια κόκκινη τελεία που σημαδεύει από μακριά την καρδιά σου.
Ένας ταχυδακτυλουργός που σέρνει ένα μεγάλο μπαούλο πίσω του. Ποτέ δεν ξέρεις τι έχει μέσα. Ο χρόνος είναι γεμάτος φίδια εκπλήξεις.
Ο χρόνος είναι ο Μαιτρ οπότε αναγκαστικά εσύ θα είσαι η Μαργαρίτα.
Θα σε οδηγήσει σε μια πόρτα. Που οδηγεί σ ένα σπίτι.
Που ΄χει μια σκάλα
Που ανεβαίνει σ ένα δωμάτιο
Που χάνονται οι τοίχοι
Και γίνεται τρισδιάστατο.
Να που φτάνουμε λοιπόν
στο τέλος και αγγίζουμε πάλι την αρχή.
Ο χρόνος τα κάνει αυτά.
Είναι ένας σκύλος που κυνηγάει την ουρά του.
Όταν τον συνοδεύεις καλά θα κάνεις να προσέχεις.
Δεν ξέρεις ποτέ, πότε θα πάψει να παίζει και θα γυρίσει
το κεφάλι να σε δαγκώσει”.
Απόσπασμα από το ποίημα «Άσμα των Ωρών»

Ποίηση, Μελάνι, 2018, 80 σελ.

Μυθιστορήματα
Τσάρλυ (2002), Κέδρος

Ποίηση
Στον κήπο με τις σαλαμάνδρες (2008), Μελάνι
Σαν νερό στην επιφάνεια του κόσμου (2011), Μελάνι
Ανοηταίνετε ησύχως! (2014), Μελάνι
Aequus Nox (2018), Μελάνι

Πηγές: Biblionet, Κέδρος, Μελάνι

Επισκέψεις: 18