Λουκάς Καρνέσης

«Ήρθα σε τούτον τον κόσμο από κάποια «απροσεξία» του πατέρα μου πριν από πενήντα οκτώ χρόνια. Καθώς ήμουν ένα κακομούτσουνο και γκρινιάρικο μωρό, του υπενθύμιζα κάθε μέρα την ανοησία που έκανε. Η μητέρα μου είπε ότι την ώρα της γέννησης ηχούσαν χαρμόσυνα οι καμπάνες της εκκλησιάς, σημάδι ότι το παιδί γεννήθηκε με χάρισμα. Αργότερα έμαθα ότι οι καμπάνες κτυπούσαν βασανιστικά, γιατί στο νησί (Σαλαμίνα) είχε ξεσπάσει μεγάλη πυρκαγιά.
Σπούδασα μόνο ένα έτος στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιά, δεν χρειάστηκαν τα άλλα, τα έμαθα όλα στο πρώτο, γιατί ήμουν πολύ έξυπνος, το επιβεβαιώνει και η μαμά μου. Μετά τον στρατό (που παρεμπιπτόντως είχα τη σοβαρή ειδικότητα του καταδότη θαλαμοφύλακα) γνώρισα το κορίτσι μου, μέσω των αγγελιών γνωριμιών του έγκυρου περιοδικού «Φαντάζιο». Παντρευτήκαμε αμέσως, δεν θέλαμε να χάσουμε χρόνο στα χαζά προκαταρκτικά και έκανα δυο φορές το ίδιο λάθος με τον πατέρα μου. Αποτέλεσμα; δυο αγόρια που ευτυχώς μέχρι σήμερα μου μιλούν ακόμα, στον ενικό.
Μπήκα σε μια τράπεζα για κάποια μικρή κατάθεση και βγήκα μετά από χρόνια, με την ίδια κατάθεση χωρίς τον παραμικρό τόκο. Στάθηκα (με τη γνωστή στάση του σώματος «χέρια στη μέση και τώρα τι κάνουμε;») στην έξοδο της τράπεζας έχοντας τα χρήματα βαθιά μέσα στην τσέπη μου, κοίταξα τον δρόμο, τους ανθρώπους, τα λεωφορεία, χάζευα τις συγκεντρώσεις, τις βιτρίνες και τα φαγάδικα, όταν ξαφνικά σταμάτησα σε μια βιτρίνα βιβλιοπωλείου. Τότε, αγαπητοί μου αναγνώστες, μια σκέψη σαν αγκίστρι ήρθε και γαντζώθηκε στο μυαλό μου (όλες οι άλλες σκέψεις που έμπαιναν έως τότε συναντούσαν ένα κενό και την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια από τα αυτιά). Τούτη εδώ όμως έκατσε για τα καλά στο κενό μου κεφάλι: Θα γίνεις συγγραφέας! Μπορείς να το κάνεις! Είναι δουλειά με χαμηλό μπάτζετ (χαρτί και μολύβι), ό,τι πρέπει τώρα που είσαι χωρίς δουλειά.
Μπήκα αποφασιστικά μέσα στο βιβλιοπωλείο, αγόρασα χαρτί και μολύβι και ένα βοηθητικό σύγγραμμα «πώς να γράφεις διήγημα, για αρχάριους» και άρχισα να γράφω.
Όταν το είπα στην οικογένειά μου όλοι χαμογέλασαν και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν σταματάνε μέχρι σήμερα να γελάνε… Τέλος πάντων, εκτιμώ τη χαρά τους.»

Ένα πακέτο τσιγάρα στο κομοδίνο – Λουκάς Καρνέσης
Ο Στάθης Καραλής είναι μορφωμένος, επαγγελματικά επιτυχημένος, έχει μια καλή οικογένεια και περνάει αλώβητος την περίοδο της κρίσης. Ξαφνικά, η ζωή του κλονίζεται. Ο ψυχικός του κόσμος καταρρέει. Ο Στάθης ανακαλύπτει έντρομος ότι η ζωή του καθορίζεται από τη βούληση ενός συγγραφέα, του Βασίλη Αντωνίου, ο οποίος τον έχει τοποθετήσει στη θέση του πρωταγωνιστή του νέου του βιβλίου και προσπαθεί να τον “τσαλακώσει”, γιατί αυτό ζητάνε οι αναγνώστες που διψούν για αίμα και δάκρυα.
Ένα πακέτο τσιγάρα στο κομοδίνο ενός δωματίου ξενοδοχείου στην Βαρκελώνη προκαλεί σοκ στον Στάθη: Τώρα κινδυνεύει να χάσει και τη γυναίκα του. Αποφασίζει να αναλάβει δράση.
Θα καταφέρει ο Στάθης να βγει από τον κυκεώνα;
Θα υποκύπτει ο συγγραφέας μέχρι τέλους τη βούληση των αναγνωστών ή θα υπερισχύσει η δική του, ελεύθερη βούληση;

Μυθιστόρημα, Λυκόφως, 2017, 164 σελ.

Πικρό κρασί από σταφίδα – Λουκάς Καρνέσης
Πέντε φόνοι, χωρίς καμιά σύνδεση μεταξύ τους και χωρίς φανερό κίνητρο, αναστατώνουν την κλειστή κοινωνία μίας ελληνικής κωμόπολης. Η αστυνομία αδυνατεί να βρει στοιχεία που θα οδηγήσουν στην εξιχνίαση των εγκλημάτων. Έτσι, επιστρατεύεται ένας ικανός, με τεράστια εμπειρία και επιτυχίες στον τομέα των ανθρωποκτονιών, απόστρατος αξιωματικός. Ο Ηλίας Ανδρέου, άνθρωπος απόμακρος και κλειστός χαρακτήρας, μεταβαίνει στην κωμόπολη όπου έρχεται αντιμέτωπος με τα μυστικά της. Παράλληλα με τις προσπάθειες του συνταξιούχου αστυνόμου να αναζητήσει τον δράστη ή τους δράστες, αναδεικνύονται κοινωνικές σχέσεις, αντιλήψεις και νοοτροπίες που χαρακτήρισαν την ελληνική κοινωνία τις προηγούμενες δεκαετίες.

Μυθιστόρημα, Λυκόφως, 2019, 174 σελ.

Μυθιστορήματα
Ένα πακέτο τσιγάρα στο κομοδίνο (2017), Λυκόφως
Πικρό κρασί από σταφίδα (2019), Λυκόφως

Πηγές: Biblionet, Λυκόφως

Επισκέψεις: 9