Μαρία Κούτρα

Ελληνες λογοτέχνες
Η Μαρία Κούτρα γεννήθηκε στα Σμίλα, του Δήμου αρχαίας Ολυμπίας όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια.
Αργότερα στην Αθήνα και τελείωσε το 7ο Νυχτερινό Λύκειο, όπου και της απονεμήθηκε τιμητικό βραβείο, για την καλύτερη επίδοση από το Δήμο Αθηναίων. Έδωσε Πανελλήνιες Εξετάσεις με προτίμηση την Αρχαιολογία, χωρίς επιτυχία. Παράλληλα όλα αυτά τα χρόνια, εργαζόταν σε διάφορες δουλειές. Σπούδασε δύο ξένες γλώσσες: Την Αγγλική και την Ιταλική. Το 1985 διορίστηκε στο Δημόσιο, ως πολιτική υπάλληλος του Υ.Δ.Τ. Από παιδί θαύμαζε τους συγγραφείς και αναρωτιόταν πώς τα σκέφτονται αυτά που γράφουν. Τα ποιήματα που εξέδωσε εντάσσονται στα πλαίσια της πρώτης της συγγραφικής απόπειρας. Ακολούθησαν άλλα οχτώ βιβλία με παιδικές ιστορίες.

Ιππεύοντας τα κύματα – Μαρία Κούτρα




Με ανεξίτηλες μπογιές,
το παιδικό του βλέμμα.
Ο ήλιος, άλλη μια μέρα εβασίλεψε.
Το δειλινό, σαν αίμα…

Τρέχεις ζωή, τρέχει πολύ.
Τώρα που το σκέφτομαι, είσαι μια πλάνη φοβερή!
Και ποιο είναι το αντάλλαγμα ενός παιδιού,
για ένα χάδι μητρικό, για ένα φιλί;
Τρέχεις ζωή, τρέχεις πολύ και πώς να σε προλάβω!

Ποίηση, Ιβίσκος, 2015, 32 σελ.

Οι παλιατζούρες του κυρ-Μηνά – Μαρία Κούτρα




O κυρ-Μηνάς είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος όπως όλοι μας.
Αν και δείχνει ασήμαντος εντούτοις ξέρει να εκτιμάει τη γνώση και να διακρίνει την ποιότητα και την ουσία των πραγμάτων μέσα στο κάθε τι.

Αξία, κατά τη γνώμη του, έχουν όλα τα πράγματα, μικρά και μεγάλα.
Όπως το ξύλινο κουτάκι που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας κώδικας μνήμης.
Μπορεί να είναι η ιστορία ενός ατόμου ή το σύνολο ενός ολόκληρου πολιτισμού. Μπορεί ακόμα να είναι και η “Σοφία” που κατασταλάζει και διατηρείται διαχρονικά μέσα σε κάθε Ύπαρξη.

Ο Άνθρωπος όχι μόνο μπορεί να τη δει και να την ανασύρει αλλά να τη μεταφέρει και να την παραδώσει στους επόμενους. Όπως κάνει ακριβώς και ο κυρ-Μηνάς.

Παράλληλα βλέπει και την ανόητη πλευρά των ανθρώπων.
Ό,τι δεν γνωρίζουν ή δεν καταλαβαίνουν, απλώς το χλευάζουν.

Αντίθετα, τα παιδιά τριγυρίζουν επίμονα τον παππού-Μηνά γιατί έλκονται από τη γνώση με ένα τόσο φυσικό και θαυμαστό -ίσως- τρόπο! Την απορροφούν και τη φυλάνε σαν πολύτιμο αγαθό στο σεντούκι που τους χάρισε η φύση.

Τα παιδιά είναι στην πραγματικότητα ένα πολύτιμο αγαθό.
Γιατί είναι η Μνήμη και η Κληρονομιά όλων των πολιτισμών του Κόσμου.

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 24 σελ.

Ο φτερωτός μέρμηγκας – Μαρία Κούτρα




Η ιστορία του Φτερωτού Μέρμηγκα παρουσιάζει με ένα φανταστικό τρόπο την πορεία αναζήτησης και εξέλιξης του Ανθρώπου τόσο στο υλικό όσο και στο πνευματικό επίπεδο.

Αντί όμως για τον Άνθρωπο, πρωταγωνιστής γίνεται ένα μικρό Μυρμήγκι, το οποίο ξέρει να αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις.
Μέσα από περιπέτειες και ατέλειωτες διαδρομές προσπαθεί να ξεφύγει από τον “μικρό κόσμο του” που τον πνίγει.

Έτσι βάζει ένα Σκοπό στη ζωή του. Να βρει τη “Διάφανη Πολιτεία”.

Το μυρμήγκι είναι το πιο δυνατό ζωάκι στον πλανήτη αφού μπορεί να σηκώνει στην “πλάτη” του εξήντα φορές και πλέον το βάρος του σώματός του.

Έτσι φαντάζει και ο Άνθρωπος μέσα στο Σύμπαν. Η δύναμή του όμως δεν μετριέται με το βάρος που μπορεί να σηκώσει στα χέρια του αλλά με τη δύναμη του μυαλού του που τον καθιστά μοναδικό ανάμεσα σε όλα τα πλάσματα της γης.

Αν ένα μικρό Φτερωτό Μυρμήγκι καταφέρνει το Στόχο του, πόσο μάλλον ο Άνθρωπος!

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 40 σελ.

Ο Φοίβος και η παρέα του – Μαρία Κούτρα




Η φαντασία του Φοίβου όπως και όλων των παιδιών ευτυχώς δεν μπαίνει σε καλούπια.
Ο Φοίβος, ένα παιδί του εικοστού 21ου αιώνα, προσπαθεί να φαντασθεί τον Κόσμο γύρω του. Αναρωτιέται πώς θα είναι το μέλλον του κόσμου;
Απάντηση όμως δεν μπορεί να δώσει. Ούτε μπορεί να τον αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη.
Έψαξε πολύ μέσα του.
Ώσπου σαν από μηχανής- Θεός ένα μικρό Φαντασματάκι εισβάλει ξαφνικά στη φαντασία του. Ο απρόσμενος επισκέπτης αντιπροσωπεύοντας τον Απολλώνιο νου διαθέτει τις καλύτερες προθέσεις και καταφέρνει τελικά να δώσει τη λύση. Ο Φοίβος πιστεύει στο μέλλον και εκτιμά τη δύναμη των ανθρώπων. Με τη βοήθεια της φανταστικής “παρέας” του περνάει στην επόμενη χιλιετία και μεταφέρει την εμπειρία του στους συμμαθητές του. Αν θέλεις ένα κόσμο καλύτερο, δεν έχεις παρά να τον φαντάζεσαι και παράλληλα να εργάζεσαι γι’ αυτόν.
Από αυτό το ταξίδι μέσα στο χρόνο ο Φοίβος κατάλαβε ότι αν μια ΙΔΕΑ μας δώσει το έναυσμα, τότε ο Νους πλημμυρίζει από Φως και η ΙΔΕΑ Ανθίζει!

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 32 σελ.

Ο σκουντούφλης – Μαρία Κούτρα




Ο Σκουντούφλης και ο δίδυμος αδελφός του είναι ένα και το αυτό πρόσωπο με δυο προσωπικότητες.
Προβάλλει πότε η μία και πότε η άλλη.
Υπερισχύει συνήθως η πρώτη, εκείνη του Σκουντούφλη.
Είναι ο χαρακτηριστικός τύπος του ανθρώπου που συναντούμε καθημερινά με όλα τα γνωστά ελαττώματα. Τα θέλει όλα δικά του, δεν παραδέχεται ποτέ τα λάθη του και δεν ζητάει συγνώμη γιατί θεωρεί ότι έχει πάντα δίκιο. Όσο για τις κακοτυχίες του; Ε, φταίνε ως συνήθως οι άλλοι. Ώσπου ένα μοιραίο ατύχημα τον οδηγεί στην Αυτογνωσία…

Αρχίζει τότε να βλέπει και να αναγνωρίζει ένα – ένα τα λάθη του.
Και ω του θαύματος!
Οι “πληγές” του εξαφανίζονται και δεν σκοντάφτει πλέον.
Διαπιστώνει ότι χάρη στη δική του θέληση, την υπομονή, την κατανόηση αλλά και την αποδοχή των άλλων, έμαθε κάτι ακόμα πιο σημαντικό.
Να σκέφτεται!
Επιτέλους βρίσκει τον “Εαυτό του”, το δίδυμο αδελφό του, που τους ενώνει η Αγάπη!
Όπως στον Κάστορα και τον Πολυδεύκη!

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 32 σελ.

Ο Μπούλης και το μπούλινγκ – Μαρία Κούτρα




Το παραμύθι “Ο Μπούλης και το μπούλινγκ” θίγει το επίκαιρο θέμα του εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο καθώς και την δυναμική των σχέσεων με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.
Αυτό γίνεται με απλό και κατανοητό τρόπο στα παιδιά, χωρίς να κατηγορείται κανένας. Μέσα από την εξιστόρηση της δράσης δίνονται οι λόγοι που οδηγούνται οι ήρωες της ιστορίας να παίρνουν αυτήν την θέση.
Το μπούλινγκ όμως, όπως κάθε είδους κακοποίηση, τρέφεται από τη σιωπή, μεγαλώνει όσο κανένας δεν μιλά γι’ αυτό. Στην ιστορία μας τα πράγματα αλλάζουν όταν ένα θαρραλέο παιδί αποφασίζει να μιλήσει για το εκφοβισμό που του γίνεται και οι δάσκαλοι αναλαμβάνουν δράση, όχι τιμωρητικά, αλλά μετεκπαιδεύοντας τα παιδιά.
Ο “Μπούλης και το Μπούλινγκ” διδάσκει παιδιά και γονείς πώς:
– Να βρίσκουν λύση, μέσα από τη συνεργασία
– Να ζητάνε βοήθεια όταν την χρειάζονται
– Να συμφιλιώνονται με τον εαυτό τους και τους άλλους

Με γλώσσα αβίαστη και κατανοητή, με όμορφες εικόνες και νοσταλγικές περιγραφές της φύσης, οδηγείται το παιδί να αγαπήσει την επαφή με την φυσική ζωή και μέσω αυτής να ψάξει να βρει τον εαυτό του για την λύση των προβλημάτων του.

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 48 σελ.

Η εντολή του Δία – Μαρία Κούτρα




Η ιστορία εξελίσσεται ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα.
Διαπνέεται όχι μόνο από τις Αρχές, τις Αξίες και τα ιδεώδη του Ολυμπιακού πνεύματος εκείνης της εποχής αλλά και από την οικουμενικότητα της Ολυμπιακής Φλόγας, τότε και σήμερα.

Η “Εντολή του Δία” προσφέρει με έναν απλό και ευχάριστο τρόπο, όπως ταιριάζει στα παιδιά από 5 έως 10 ετών, ένα πλούσιο υλικό από εικόνες και άλλα πολιτιστικά στοιχεία. Αυτά αναδεικνύονται αβίαστα με τη βοήθεια του μύθου και μαρτυρούν ανάγλυφα το πνεύμα και την ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής πραγματικότητας.

Η ιστορία αυτή επισημαίνει με λεπτές πινελιές ότι, όσες Ολυμπιάδες και αν περάσουν, οι Αρχαίοι Σοφοί ποτέ δεν “ησυχάζουν”. Γιατί το ορθό και το δίκαιο ήταν και είναι πάντα η Αρχή τους. Ο μύθος γίνεται απλώς η αφορμή να ζωντανεύουν.

Οι Σοφοί τονίζουν μάλιστα με έμφαση σε όλους τους αυριανούς Πολίτες του Κόσμου, τα παιδιά, ότι σε όποιο πολιτισμό και αν αυτά ανήκουν, σε όποιο θεό και αν πιστεύουν, ο πόλεμος δεν τιμά ούτε Θεούς ούτε Ανθρώπους.

Λένε ακόμα ότι η πρόοδος των Εθνών και των Πολιτισμών γίνεται πάντα εν ΕΙΡΗΝΗ!

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 24 σελ.

Η άγνωστη κυρούλα και ο αχάριστος μυλωνάς – Μαρία Κούτρα




Από τα πιο σοβαρά ελαττώματα των ανθρώπων είναι η αχαριστία και η απληστία.

Έτσι και ο αχάριστος μυλωνάς, από το φόβο του μη γίνει φτωχός, φρόντιζε να κλέβει από λίγο σιτάρι ή αλεύρι από τους φτωχούς συγχωριανούς του χωρίς κανένα δισταγμό σαν να ήταν κάτι εντελώς φυσικό.

Τα αγαθά που είχε, ποτέ δεν του αρκούσαν. Η ζωή του ήταν άδεια. Δεν είχε φίλους και δεν εμπιστευόταν κανένα. Η απληστία του τον κρατούσε μακριά όχι μόνο από τους συνανθρώπους του αλλά και από την ίδια τη συνείδησή του.

Γι’ αυτό όποτε η “άγνωστη Κυρούλα” του χτύπαγε την “πόρτα” εκείνος κρυβόταν και έκανε πως δεν ακούει. Ένα “τυχαίο” όμως γεγονός, ξαφνικά άλλαξε τη ζωή του.

Ύμνος στο ψωμί
Μια μπουκιά προζύμι θα φουσκώσει,
μέσα στο φούρνο το ζεστό,
και άφθονο γλυκό ψωμί θα γίνει
να χορτάσει όλο το χωριό!

Το σταυρό σου κάνε,
Πριν αρχίσεις το ζυμάρι να το πλάθεις.
Στο σκαφίδι περισσεύει,
πίτες και γλυκά να φτιάξεις
και κουλούρια αφράτα, τραγανά.

Το τραπέζι, με αγάπη στολισμένο
και λουλούδια του αγρού στο βάζο.
Ψίχουλα στον κήπο πέτα μες τη βαρυχειμωνιά,
τσίου – τσίου καλημέρα,
θα σου λένε του ουρανού τα πετεινά!

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 32 σελ.

Γράμματα και θάματα – Μαρία Κούτρα




Η Ελληνική γλώσσα, από όσο γνωρίζουμε από τον Όμηρο, χάνεται στα βάθη του χρόνου. Είναι τόσο παλιά, που ακόμα δεν είμαστε βέβαιοι για την προέλευσή της.

Ωστόσο μέσα από τα αρχαία κείμενα βλέπουμε τα Ελληνικά γράμματα να φέρουν μέσα τους από τότε ως σήμερα μια άρτια και ολοκληρωμένη γνώση. Αυτή η γνώση δεν μπορεί να προέκυψε τυχαία!

Προβάλλει έτσι έντονα ένα ερώτημα που μπορεί να κάνει ακόμα και ένα παιδί: Ποιοι είχαν αυτή τη γνώση; Την επινόησε και τη δημιούργησε μόνος του ο Άνθρωπος ή του ” δόθηκε” με κάποιο μυστηριακό και άγνωστο σε μας τρόπο;

Η ιστορία “Γράμματα και Θάματα” δίνει μια ευχάριστη και μυθική διάσταση στο ερώτημα ενός παιδιού: “Ποιοι έφτιαξαν τα γράμματα, μαμά;” Προσφέρει επίσης -γιατί όχι- μια αληθινή εκδοχή για την προέλευση της Ελληνικής γραφής που τόσο πολλά έχει προσφέρει και μας προσφέρει ακόμα.

Η Ελληνική γλώσσα ήταν και είναι για πολλούς μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και γνώσης. Η μεγάλη διαδρομή της στο χρόνο μέχρι τώρα μας αποδεικνύει ότι είναι μια γλώσσα ζωντανή και αθάνατη.

Άραγε να είναι όπως λέει ο μύθος, πράγματι, μια Θεϊκή Γλώσσα;

Eικονογράφηση: Θοδωρής Χαριζάκης

Παιδική λογοτεχνία, Ιβίσκος, 2015, 32 σελ.

Ποίηση
Ιππεύοντας τα κύματα (2015), Ιβίσκος

Παιδική λογοτεχνία
Ο σκουντούφλης (2015), Ιβίσκος
Η άγνωστη κυρούλα και ο αχάριστος μυλωνάς (2015), Ιβίσκος
Ο Φοίβος και η παρέα του (2015), Ιβίσκος
Οι παλιατζούρες του κυρ-Μηνά (2015), Ιβίσκος
Η Εντολή του ΔΙΑ 2004 – μ.Χ. (2015), Ιβίσκος
Γράμματα και θάματα (2015), Ιβίσκος
Ο Μπούλης και το μπούλινγκ (2015), Ιβίσκος
Ο φτερωτός μέρμηγκας (2015), Ιβίσκος

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Ιβίσκος