Μαρία Π. Παπανδρέου

Ελληνες λογοτέχνες
Η Μαρία Παπανδρέου του Παναγιώτη γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει.
Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών και ασκεί το επάγγελμα της δικηγόρου. Παράλληλα με τις νομικές σπουδές της παρακολούθησε σε ιδιωτικές σχολές κύκλους μαθημάτων θεατρολογίας, ενδυματολογίας και δημοσιογραφίας. Ασχολείται με τη συγγραφή από τα παιδικά της χρόνια, συνήθεια που δεν εγκατέλειψε σε καμία φάση της ζωής της. Τα πρώτα της παραμύθια γράφτηκαν στην πέμπτη τάξη του δημοτικού. Από τότε συνέχισε να γράφει -κυρίως διηγήματα, παραμύθια και νεανικές ιστορίες- για τον εαυτό της και τους φίλους της, έχοντας συχνά βιωματικές αφετηρίες. Της αρέσουν οι απλοί άνθρωποι και οι καθημερινές ιστορίες, γι’ αυτό και με κάθε αφορμή γίνεται αποδέκτης τέτοιων ιστοριών. Θα ήθελε να μη χαθεί καμία ιστορία, γιατί πιστεύει, όπως είπε κι ο αείμνηστος Ουμπέρτο Έκο, ότι “ψυχή είναι η μνήμη”!

O ξυλοπόδαρος βασιλιάς – Μαρία Παπανδρέου




Σε μια μακρινή χώρα στην άκρη της γης, όλοι οι κάτοικοι είναι ψηλοί εκτός από έναν· τον βασιλιά της. Τον αποκαλούν μάλιστα κοροϊδευτικά ο “νάνος βασιλιάς”, κάτι που τον θλίβει ιδιαίτερα. Αποφασίζει λοιπόν να τους εκδικηθεί βγάζοντας σκληρούς νόμους. Τα χρόνια περνούν και ο μοναχογιός του ετοιμάζεται να τον διαδεχτεί στον θρόνο. Υπάρχει όμως ένα μυστικό καλά κρυμμένο: είναι και εκείνος το ίδιο κοντός με τον πατέρα του. Για να αποφύγει τον χλευασμό του γιου του, ο βασιλιάς προκηρύσσει διαγωνισμό με έπαθλο χίλια χρυσά φλουριά για όποιον καταφέρει να… ψηλώσει το βασιλόπουλο. Τρεις είναι οι υποψήφιοι: ένας γιατρός, ένας ηθοποιός και ένας ξυλουργός. Οι δύο πρώτοι αποτυγχάνουν και μοναδική ελπίδα του μελλοντικού βασιλιά είναι ο ξυλουργός. Θα καταφέρει άραγε να τον κάνει ψηλό μέχρι τη μέρα της στέψης του ή θα καταδικαστούν και οι δύο, ο ξυλουργός σε θάνατο και ο διάδοχος σε παντοτινή δυστυχία;
Eικονογράφηση: Λιάνα Μεσογίτη

Παιδική λογοτεχνία, Οσελότος, 2018, 32 σελ.

Grande Salvo – Μαρία Π. Παπανδρέου

To “τίποτα” και τα “πάντα”


Το τσίρκο είναι όλος ο κόσμος μου. Σ’ αυτόν ανήκω. Δεν έχω άλλη πατρίδα. Γιατί για μένα “πατρίδα” δεν είναι ο τόπος όπου γεννήθηκες, αλλά οι άνθρωποί σου. “Σπίτι” δεν είναι τα ντουβάρια, τα έπιπλα και οι κατσαρόλες, αλλά εκείνοι που το κατοικούν. Και όπου θέλεις να γυρίζεις, εκεί ανήκεις. Εγώ θέλω να γυρίζω εδώ. Εδώ ανήκω. Στο τσίρκο και το κοινό μου.
Ο κόσμος του τσίρκου είναι ένας πολύ κλειστός κόσμος, σχεδόν απροσπέλαστος για τους “έξω”. Όμως για κείνους που δουλεύουν σ’ αυτό είναι η οικογένειά τους, και οι δεσμοί που αναπτύσσονται μεταξύ των μελών του, είναι πολύ ισχυροί κι ανθεκτικοί στον χρόνο. Γι’ αυτό έγινα κλόουν. Μη σας ξεγελούν οι μπογιές ή η μακροχρόνια επιτυχία μου. Κλόουν δεν έγινα από την επιθυμία μου να σας κάνω να γελάτε. Κλόουν έγινα για ν’ αποκτήσω δεσμούς. Τους δεσμούς που μου έλειπαν.
Eικονογράφηση: Παρασκευή Μαγκαβέτσου

Νουβέλα, Οσελότος, 2020, 52 σελ.

Νουβέλες
Grande Salvo (2020), Οσελότος

Παιδική λογοτεχνία
O ξυλοπόδαρος βασιλιάς (2018), Οσελότος

Πηγές: Biblionet, Οσελότος

31 views