Μαρία Παναγιωτακοπούλου

Η Μαρία Παναγιωτακοπούλου γεννήθηκε στο Αίγιο από δασκάλους γονείς που την έμαθαν να εκτιμά τη δημιουργικότητα δίνοντας ιδιαίτερη αξία στην Τέχνη και τη Γνώση. Από τη μητέρα της κληρονόμησε σίγουρα την αγάπη και την κλίση στο γράψιμο, ενώ ο πατέρας της, ως πρώτος της δάσκαλος, της δίδαξε τη φιλομάθεια και την ενέπνευσε να σπουδάσει Φιλολογία.<br> Το συγγραφικό της έργο ξεκινά το 2007 και έκτοτε γράφει θεατρικά έργα, διηγήματα και παραμύθια.<br> Έχει κάνει θεατρική προσαρμογή σε λογοτεχνικά κείμενα και γράφει στίχους για τραγούδια. Έχει γράψει κείμενα και σκηνοθετήσει παραστάσεις που έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικούς χώρους, όπως στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Αρχαίο Ωδείο Πάτρας, στο Συνεδριακό Κέντρο Παν/μιου Πατρών, συνεργαζόμενη με σπουδαίους Έλληνες καλλιτέχνες, όπως την Εύα Κοταμανίδου, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Γρηγόρη Βαλτινό κ.ά.<br> Σημαντική στιγμή στην καλλιτεχνική της πορεία είναι η σκηνοθεσία στην κεντρική σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών της παράστασης «Café aman Istanbul-Μπακλαχοράνι: το καρναβάλι της Πόλης» το 2020, σε κείμενο δικό της.<br> Το τελευταίο της βιβλίο «Κωστής Παλαμάς-οι μούσες που αγάπησα» ανέβηκε το καλοκαίρι του 2021 ως θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστή τον Γρηγόρη Βαλτινό και σε σκηνοθεσία του ίδιου.<br> Είναι παντρεμένη με τον συνθέτη Σάκη Παπαδημητρίου και έχει δύο κόρες, την Άσπα και την Έλενα.<br> <br> Θεατρικά έργα:<br> “Ζήτω ο Καραγκιόζης” (1999)- παιδικό θεατρικό έργο με όλους τους ήρωες του θεάτρου σκιών<br> “Στη Βοστίτσα του ‘30” (2000)- ηθογραφικό θεατρικό έργο εποχής που αναφέρεται στο Αίγιο των αρχών του 20ου αιώνα.<br> “Χριστουγεννιάτικες εικόνες του Παπαδιαμάντη” (2001) – Θεατρική προσαρμογή των διηγημάτων: “Η Σταχομαζώχτρα”, “Ο Αμερικάνος”, “Ο σημαδιακός”, “Τα χριστούγεννα του τεμπέλη”<br> “Το παραμύθι της Γης σε 1001… μέρες” (2001) – παιδικό θεατρικό έργο που αφορά στη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον<br> “Ανθογραφία 2002” – θεατρικό παραμύθι λαογραφικού περιεχομένου που μιλάει για τους μήνες και τα λουλούδια ,τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου<br> “Πώς να σε ξεχάσω Σμύρνη αγαπημένη” 2003 – συναρμογή λογοτεχνικών κειμένων σπουδαίων Ελλήνων συγγραφέων σε ένα ενιαίο θεατρικό έργο που αναφέρεται στην καταστροφή της Σμύρνης<br> “Θάλασσα τραγουδισμένη” (2003) -θεατρικό κείμενο με αναφορές στη θάλασσα και τη σχέση της με τον Έλληνα<br> “Του Κρασιού και του Έρωτα” (2004) – Θεατρικό έργο με επιρροές από τον Αριστοφάνη και την αρχαία λυρική ποίηση όπου προβάλλει το ρόλο του Κρασιού και του Έρωτα ως τα μυστικά συστατικά της ζωής, της ιδιοσυγκρασίας και της φιλοσοφίας του ανθρώπου<br> “Γεννηθηκα γυναίκα” (2005) – Θεατρικό έργο για δυο γυναίκες. Ένα είδος απολογίας της μιας γυναίκας στην άλλη , ένας εσωτερικός προβληματισμός, ένας επαναπροσδιορισμός της ύπαρξης τους.<br> “Ύδωρ σωτήριο” (2005) – Θεατρικό κείμενο που παρουσιάζει την ιστορικότητα της ζωτικής και σχεδόν μεταφυσικής σχέσης Νερού και Ανθρώπου<br> “Οι εποχές του Έρωτα” (2013) – Θεατρικό κείμενο, ύμνος στον Έρωτα, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα<br> <br> Μυθιστορηματικές βιογραφίες:<br> “Νώντας Φαραζουλής, η χορωδία η ζωή του” (2007)<br> “Όπλα, παλάσκες και στη γραμμή” (2012)<br> <br> Επιμέλεια κειμένου:<br> “Το αίνιγμα μιας γενιάς” – Ηλία Ανδριόπουλου (εκδόσεις Αργοναύτες)<br> “Γράμμα στη μάνα της διπλανής πόρτας” – Αναστασίας-Ευσταθίου (εκδόσεις Ηδύφωνο)<br> “Τα γράμματα και οι ζαβολιές τους” – Άρτεμις Ζωγανά (εκδόσεις Μύθαρος)