Μαρίνα Αντωνοπούλου

Ελληνες λογοτέχνες
«Μικρή δεν ήθελα να γίνω απολύτως τίποτα, όταν μεγαλώσω. Μου αρκούσε απλώς να είμαι. Μετά, του ‘δωσα και κατάλαβε: σπούδασα Αρχαιολογία, Μουσειολογία, Υποκριτική και λίγο αργότερα μαθήτευσα στην τέχνη της Αφήγησης. Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω, ο Άνθρωπος και οι Ιστορίες του. Και η διάθεση αυτές οι ιστορίες να μελετηθούν, να αποκωδικοποιηθούν και να κατανοηθούν, η κινητήριος δύναμη. Δεν ξέρω αν κατάφερα ποτέ να γίνω κάτι από όσα σπούδασα — πιθανότατα ναι. Όπως και να χει όμως, χαίρομαι ιδιαιτέρως, επειδή ό,τι κι αν είναι αυτό που κατάφερα να γίνω μοιάζει περισσότερο με πολύχρωμο ψηφιδωτό, παρά με βαρετή μονοκοντυλιά.»
Πηγή: parallaximag.gr

Λουγκάτ – Μαρίνα Αντωνοπούλου




Τι είδους Αγάπη είναι αυτή που αποκτηνώνει, που αφήνει πίσω της ορφάνια κι ουρλιαχτό;
Στο “Λουγκάτ”, μυθοπλασία και πραγματικά ιστορικά στοιχεία συνδυάζονται για να εξιστορίσουν τη μετά θάνατον πορεία του Θανάση Βάγια, μυστικοσύμβουλου του Αλή Πασά, που, σύμφωνα με το ομότιτλο ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, βρυκολάκιασε υπό το βάρος των κριμάτων του. Στο “Λουγκάτ” παρακολουθούμε τον Θανάση Βάγια να περιφέρεται σε μια σύγχρονη πόλη, αναζητώντας τη λύτρωση.
Το “Λουγκάτ” είναι ένα σύγχρονο παραμύθι για τον έρωτα, την αφοσίωση, τη βία, την τιμωρία, τα όρια, τους δαίμονες που μας κατοικούν.

Το κείμενο και τα τραγούδια που αποτελούν το “Λουγκάτ” ανήκουν στην ομότιτλη μουσικοθεατρική παράσταση, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Φθινόπωρο του 2019 στη Θεσσαλονίκη, σε σκηνοθεσία Θωμά Βελισσάρη. Το ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη “Ο Βρυκόλαξ (Θανάσης Βάγιας)”, το οποίο αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη δημιουργία του Λουγκάτ, περιέχεται αυτούσιο.

Θεατρικό, Καλειδοσκόπιο, 2019, 64 σελ.

Θεατρικά έργα
Λουγκάτ (2019), Καλειδοσκόπιο

Πηγές: Biblionet, Καλειδοσκόπιο