Μαίρη Σουρλή

Μαίρη Σουρλή

Ελληνες λογοτέχνες
Η Μαίρη Σουρλή γεννήθηκε μες στην άνοιξη, που ξεφυτρώνουν λουλούδια, ψυχές, χαμόγελα και λόγια!
Μεγάλωσε στο γραφικό χωριό Βαμβακού Λακωνίας. Μετά τις σπουδές της και τα χρόνια παραμονής της στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας σήμερα κατοικεί μόνιμα στο Μούλκι (Κιάτου) Κορινθίας. Είναι μέλος λογοτεχνικών και πολιτιστικών συλλόγων. Επίσης συνεργάζεται με το περιοδικό “Κορινθιακοί Ορίζοντες”.

Μέθη του έρωτα – Μαίρη Σουρλή

Μέθη του έρωτα


AΦΡΑΣΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ
Μυροβόλημα ψυχής…
Στη μοναξιά αναπνέω το χαμόγελο,
τη σοφία σου, ουρανέ μου.
Νικήτριες αχτίδων μελαγχολίας,
από σκέψεων οι πινελιές,
πυκνώνουν τη θέληση σα δάσος.
Διαπεραστικός ήλιος στο βλέμμα.
Ακόμη και με των γηρατειών την τρέλα
ερωτευμένοι νιώθουμε σαν νιότης ροδαμοί.
…μην αργείς… το φως επιστρέφει στο φως.
Είμαι το σκίρτημα του έρωτα,
που κινεί χορδές σε βάθος.
Θα σου χαρίσει την αθανασία,
π’ αξίζει το κάλεσμα της ποίησης.
Τον κύκλο της αγάπης, θα χαράξουμε μαζί,
δίνοντας ζωή σε σένα και μένα.
Διεκδικώ την αύρα σου…
Σ’ αγκαλιάζω με τις σκέψεις…
Πέφτουν γιασεμιά κι άστρα στην καρδιά
ένα-ένα τα φιλιά..!

Ποίηση, Αττικός, 2018, 136 σελ.

Αναζητώντας τον εαυτό μου – Μαίρη Σουρλή

Αναζητώντας τον


ΕΥΦΟΡΟΣ Ο ΣΠΟΡΟΣ
Φως σκέψης… της ποίησης άστρο.
Καθετί έχει την ωρίμανσή του,
το χρώμα του, το άρωμά του.
Κύτταρα και πράσινα φυτά οι ψυχές
εξαπλώνουν ρίζες στον κάμπο της αγάπης,
πορεία προς το γαλάζιο φως…
Αφουγκράζονται τους ορίζοντες.
Εκεί που κυλούν οι ζωές
στις καθημερινές ανατροπές,
βρίσκει την αποστολή της η αγάπη,
ρουφώντας τη σοφία του χρόνου.
Πικρή η κάθε επιστροφή του πόνου.
Σ’ ό,τι με δάκρυ πότισες εκεί και η ψυχή σου.
Τρέχουν φωνές, μορφές, μνήμες…
Ανοιχτό μένει πάντα το λιμάνι της φαντασίας.
Τρέχουν τ’ όνειρα, τρέχουμε κι εμείς
ξοπίσω τους, τ’ αγγίζουμε.
Ταξιδεύουμε σε μια άγνωστη θάλασσα.
Το ‘να μας μισό φτιάχνει γέφυρες
πορφυρής αναμονής
και τ’ άλλο αφήνει ίχνη νέα δομής…

Ποίηση, Αττικός, 2018, 142 σελ.

Το εσωτερικό μας μάτι – Μαίρη Σουρλή

Το εσωτερικό μας


Ταξιδεύω.
Πάντα ταξιδεύω στο δρόμο των αναζητήσεων,
στην τροχιά της ανέμης, στην ταχύτητα του χρόνου.
Συμμετέχω στο στροβίλισμα του κόσμου.
Ακούω την αγωνία του, την πίκρα των χειλιών του.
Ακούω στιγμές λευτερωμένες απ’ τη δίνη των καιρών.
Μαζεύω τη γύρη των πραγμάτων του Σύμπαντος,
που γίνεται ένα με τις ανάσες στο αίμα μου
και τις ανάσες του ρεαλισμού κι ονείρου.
Στης ψυχής το ακρογιάλι η ποίηση
θα μένει ανοιχτός ορίζοντας! Θα ευωδιάζει…
Ο έρωτας πάντα εν πλω…
Ταξιδεύω με το λουλούδι, το πουλί, με το ακριβό φιλί,
στην ομορφιά της αλήθειας, τρέφοντας την ελπίδα,
με πίστη στη θεία Δημιουργία, σε ιδέες και οράματα…
Στα πλάνα της ζωής περιπλάνηση… Τι έγινε η χαρά;
Στις αποχρώσεις των ελλείψεων, την ευθύνη των σχέσεων,
στο βάθος του πόνου, το φόβο που σαρώνει τα πάθη,
ανάδυση στο φως μόνο μέσα απ’ την αγάπη!
Χρειάζεται ευθυκρισία, σωστή ισορροπία μεταξύ όλων,
έμφυτη παρόρμηση και πνευματική δύναμη,
για την πραγμάτωση της ευτυχίας.
Το συναίσθημα και η σκέψη τρόπος επικοινωνίας,
έχουν χρώμα, άρωμα, μελωδία.
Ψηφίδες από κραυγές, αποσιωπητικά στους ανέμους
οι λέξεις σμιλεύουν, γεφυρώνουν, καλύπτουν ρωγμές
και υφαίνουν προσδοκίες…
Ούτε η αίσθηση της ιστορίας, ούτε η θαλπωρική φιλοσοφία
δεν τελείωσε. Θα καρποφορεί η απορία…
Θα φυτρώνουν κι άλλα ερωτηματικά κοντά στην ουσία
του νοήματος της ζωής.

Πεζογραφία, Αττικός, 2019, 273 σελ.

Πεζογραφία
Το παιδί που νοστάλγησα
Ο περιπλανώμενος νους ανιχνεύει το νόημα της ζωής
Περπατώντας την ελληνική ψυχή με αφορμή την κρίση
Το εσωτερικό μας μάτι (2019), Αττικός

Ποίηση
Μονοπάτια αφύπνισης
Καθρεφτίζοντας την ψυχή
Ρίγη προσμονής
Φτερά στον ορίζοντα
Μέθη του Έρωτα (2018), Αττικός
Αναζητώντας τον Εαυτό μου (2018), Αττικός

Πηγές: Biblionet, Αττικός