Μελίσσα Στοΐλη

Μελίσσα Στοΐλη

Ελληνες λογοτέχνες
Η Μελίσσα Στοΐλη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε στη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Κ.Θ.Β.Ε. και εργάσθηκε ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχει γράψει κείμενα για θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Από το 1998 αρθρογραφεί στον περιοδικό Τύπο. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Το Βήμα και είναι αρχισυντάκτρια στο περιοδικό BHMAgourmet, όπου και γράφει άρθρα σχετικά με τη γαστρονομία και τον υλικό πολιτισμό.
Διηγήματα
Και διηγώντας τα… να τρως (2015), Κίχλη
Απ’ το μπαλκόνι να φύγεις! (2022), Κίχλη

Συλλογικά έργα
Κλασικές συνταγές βήμα βήμα (2012), Άλτερ Εγκο Μ.Μ.Ε. Α.Ε.

Απ’ το μπαλκόνι να φύγεις! – Μελίσσα Στοΐλη

Απ’ το μπαλκόνιΔιηγήματα


Το βιβλίο “Απ᾽ το μπαλκόνι να φύγεις!” αποτελείται από 17 ιστορίες που διαδραματίζονται στη Θεσσαλονίκη.
Καθώς διαλύεται η πυκνή γαλακτώδης ομίχλη, που συχνά σκεπάζει την πόλη, παρακολουθούμε τις ζωές ανθρώπων που ζουν και δρουν στα Λουτρά Φοίνιξ, στο λούνα παρκ της ΔΕΘ, στον εξώστη του κινηματογράφου «Ηλύσια», στις δυτικές συνοικίες, στο Λοιμοκαθαρτήριο της Καλαμαριάς, στον συνοικισμό Χιρς, στις συγκεντρώσεις των χριστιανικών σωματείων, στους προσφυγικούς καταυλισμούς, στις παραβαρδάριες περιοχές, γύρω από τα τείχη και το λιμάνι, σε λαϊκές ταβέρνες και στην πυρακτωμένη άσφαλτο.
Μια λοξή ματιά σε καθημερινές ιστορίες, όπου οι ήρωες αναμετρώνται με κάθε είδους απώλειες, δοκιμάζουν τις αντοχές τους και συχνά καταποντίζονται• άλλοτε πάλι ψηλαφώντας το παράδοξο και το υπερφυσικό αντιστέκονται προσωρινά, στο τέλος όμως αφήνονται στη μοίρα τους και αποζητούν μια θέση στην αγκάλη της μητέρας Θεσσαλονίκης.

Διηγήματα, Κίχλη, 2022, 104 σελ.

Και διηγώντας τα… να τρως – Μελίσσα Στοΐλη

Και διηγώνταςΙστορίες και συνταγές εδεσμάτων


Αρχαίοι θεοί που κοιτάνε πάνω από τις μαρμίτες των θνητών, άγιοι που λιγουρεύονται πίτες και λουκουμάδες, ρεμπέτες και ασίκηδες που τραγουδούν τα πάθη του έρωτα ενώ ταυτόχρονα ορέγονται μεζεδάκια, ζητιάνοι και σουλτάνοι, βασιλιάδες και επαναστάτες, αλλά και οδηγοί μαγειρικής, παροιμίες και τελετουργίες, λαϊκά ποιήματα και λογίων μυθιστορήματα ξεπετάγονται από κατσαρόλες, τηγάνια και ταψιά και διηγούνται γοητευτικές ιστορίες παρασύροντάς μας σε μια πολύχρωμη γιορτή των αισθήσεων. Ένα ταψί, λόγου χάρη, περηφανεύεται πως κάποτε έψησε “δίνδιο παραγεμιστό”, δηλαδή γεμιστή γαλοπούλα, ενώ ένα κουταλάκι του γλυκού θυμάται με συγκίνηση πως πήρε μέρος στο κέρασμα “υποβρυχίου” στο Πατριαρχείο.

Κατά τη διάρκεια αυτής της πανδαισίας, πολλές από τις αφηγήσεις μού κίνησαν την περιέργεια, κι αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες έπεφτα κάθε φορά σε μια καινούργια ιστορία, και ο κύκλος δεν έκλεινε ποτέ.

Η αναζήτησή μου δεν ήταν ωστόσο φιλολογική αλλά ούτε και λαογραφική. Βιωματική περισσότερο και εκλεκτική, άντλησε έμπνευση από διαβάσματα και ακούσματα, εικόνες και συνειρμούς. Γράφοντας για τη γνωστή και άγνωστη ζωή, τις περιπέτειες και τις περιπλανήσεις αγαπημένων εδεσμάτων, είχα, κατά παράδοξο τρόπο, την αίσθηση πως πρόκειται για την αφήγηση της δικής μου, της δικής μας ζωής.

Διηγήματα, Γαστρονομία, Κίχλη, 2015, 216 σελ.

Πηγές: Biblionet, Κίχλη

Please wait...