Νύχτας απόσπασμα – Γιάννης Μπερούκας

Νύχτας απόσπασμα Μαζεύω υπολείμματα ζωής και μοιράζομαι την ευδαιμονία μιας στεφανωμένης άνοιξης με μια ανύπαρκτη καληνύχτα. Αλυχτώ στη ματαιότητα της έλλειψης και φορώντας το βλέμμα της νύχτας ωριμάζω μέσα στη διαιρεμένη ύπαρξη μου. Τη ζωή μου εκβιάζω με πράγματα που ίσως και να μη μου ανήκουν. Ενταφιασμένη βαθιά στο σώμα μου βασανίζεις την ψυχή μου με αναμνήσεις καθώς η ζωή ξεδιψά τώρα στη δύση της. Εκείνο το γέλιο, ακόμα σταλάζει μέσα μου κι οι μνήμες που με διαπερνούν ξεθυμαίνουν συνεχώς επάνω σου. Τη μοναξιά σκορπώ σε κακόφημους δρόμους που μου κλέβουν τις νύχτες. Οι μέρες μου παλιώνουν σε μια ιδανική ηρεμία. Γιάννης Μπερούκας

-- 1 of 1 --