Ορνια-Λάμιες – Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης

ΟΡΝΙΑ-ΛΑΜΙΕΣ Όρνια-Λάμιες γδέρνανε και σκίζανε το κουφάρι δεν θέλανε την σάρκα το δέρμα κατατρώγανε που έλαμπε ακόμη Μια πανοπλία αστραφτερή που έκρυβε απ’ όλους μια μάζα σάπια σκουληκιών που τρώγονταν μεταξύ τους Όρνια-Λάμιες σας καλώ νύχια της Νέμεσις ελάτε ξεσκίστε με το ράμφος σας τούτο το δέρμα τ’ όμορφο κι αφήστε ν’ αγναντεύσω Βλέπω λουλούδια εκεί μακριά; Όχι, σκουλήκια είναι και νύμφες πεταλούδες μέχρι κι αυτές ντυθήκανε Μάη να θυμίζουν Το γέλιο τους το περιπαικτικό που δεν μπορώ ν’ αντέξω καθάριο γάργαρο νερό ακούγεται απ’ έξω Όμορφο δέρμα σκουληκιών με κόπρανα γεμάτο τις φλύκταινες σου έκρυψες μάταια να γελάσεις

-- 1 of 2 --

τα Όρνια-Λάμιες που ‘ρχονται το δίκιο να ορίσουν Και ξαφνικά σκιά παντού κάτι σαν να ζυγώνει χαστούκια από φτερά με πούπουλα ξυράφια σε τάφρο με πετάνε με την κοιλιά ανοιγμένη Θεέ μου είναι πάνω μου τις πέτσες μου τραβάνε κι απ’ των νυχιών τις χαρακιές οι κάμπιες ξεπροβάλλουν Εντόσθια και έντερα το φόρεμα τους χάνουν κι ο Χάρος σαδιστής καθώς αργά ψυχορραγώ γελά Τα Όρνια-Λάμιες Θεέ μου Μηηη... Από την ποιητική συλλογή «Όρνια-Λάμιες» του Γεώργιου-Καρόλου Μ. Τσιλεδάκη

-- 2 of 2 --