Νίκος Παργινός

Νίκος Παργινός

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Νίκος Παργινός γεννήθηκε στην Κέρκυρα.
Σπούδασε στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών από όπου και αποφοίτησε τον Απρίλιο του 1995. Από το 1997 πληθώρα κειμένων και άρθρων του έχουν δημοσιευτεί και δημοσιεύονται σε εφημερίδες και περιοδικά της Κέρκυρας. Σκίτσα του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς στην “Ελευθεροτυπία”, στην οικονομική εφημερίδα “Ευρωοικονομία” καθώς και σε εφημερίδες και περιοδικά της Κέρκυρας, της Πάτρας και της Κέας. Συμμετείχε στο παρελθόν σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής, ενώ έχει κατασκευάσει κατά καιρούς και σκηνικά για θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα “Κρεμάλα” (2005), “Με τον έρωτα περνάει ο καιρός με τον καιρό ο έρωτας” (2009), “Το τάγμα της ελπίδας” (2011), “Ο κανόνας της ορθής γωνίας” (2014), “Το Σταυροδρόμι των Ηρώων” (2019), “Το νησί της Σωτηρίας” (2022), τη συλλογή διηγημάτων “Ο σκαλιστής των μπαστουνιών” (2016) και το αφήγημα “Φάρος ζωής” (2017). Ζει με την οικογένειά του στην Κέρκυρα.
Μυθιστορήματα
Κρεμάλα (2005), Άγκυρα
Με τον έρωτα περνάει ο καιρός, με τον καιρό περνάει ο έρωτας (2009), Σύγχρονοι Ορίζοντες
Το Τάγμα της ελπίδας (2011), Σύγχρονοι Ορίζοντες
Ο κανόνας της ορθής γωνίας (2014), Καλλιγράφος
Το Σταυροδρόμι των Ηρώων (2019), Διάπλαση
Το νησί της Σωτηρίας (2022), Ψυχογιός

Διηγήματα
Ο σκαλιστής των μπαστουνιών (2016), Φιλύρα

Συλλογικά έργα
Φάρος ζωής (2017), Φιλύρα

Το νησί της Σωτηρίας – Νίκος Παργινός

Το νησί της


Κέρκυρα, 1916. Δυο κόσμοι διαφορετικοί σμίγουν μοιραία, καθώς χιλιάδες Σέρβοι στρατιώτες και πρόσφυγες καταφθάνουν στο νησί του Ιονίου, μέσα στη δίνη του Μεγάλου Πολέμου. Μετά τον Αλβανικό Γολγοθά και την κατάληψη της χώρας τους, οι αποδεκατισμένοι Σέρβοι βρίσκουν έναν σωτήριο τόπο για να επουλώσουν τις αμέτρητες πληγές τους, μα τα βάσανά τους δεν έχουν τελειωμό, καθώς οι επιδημίες θα πλήξουν μεγάλο κομμάτι των διασωθέντων. Στη σκιά ετούτης της πρωτοφανούς κατάστασης, ο έρωτας, αν και φαντάζει περιττή πολυτέλεια, έρχεται δικαιωματικά στο προσκήνιο και διατρανώνει το μεγαλείο του.

Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός Σέρβου στρατιώτη, του Ντιμίτρι, και μιας Κερκυραίας, της Σωτηρίας, θα γεννηθεί απρόσμενα μέσα από τα αποκαΐδια του πολέμου και των κακουχιών. Εκείνη βιώνει έναν μαρτυρικό γάμο στη σκιά ενός αδίστακτου άρχοντα του νησιού. Εκείνος, κομμάτι ενός πολεμικού δράματος, ψάχνει απεγνωσμένα ελπίδα σε τούτον τον τόπο. Ο έρωτάς τους γεννιέται παράδοξα, γεφυρώνοντας δεσμεύσεις, πατρίδες, συνθήκες, κόσμους, ενάντια σε όλους και όλα. Μα είναι αποφασισμένοι να τον τιμήσουν. Θα τα καταφέρουν;

Μυθιστόρημα, Ψυχογιός, 2022, 496 σελ.

Το Σταυροδρόμι των Ηρώων – Νίκος Παργινός

Το Σταυροδρόμι


1716. Οι Τούρκοι προελαύνουν προς την Ιταλία και την Κεντρική Ευρώπη. Ο οθωμανικός στόλος αποβιβάζει πολυάριθμα στρατεύματα στο νησί της Κέρκυρας και πολιορκεί την πόλη της. Ο αδίστακτος πασάς Τζάνουμ Κότζα ετοιμάζεται να αναμετρηθεί με τον Σάξονα στρατάρχη Ματθία Σχολεμβούργο σε μία από τις πιο άγριες και άνισες μάχες της εποχής. Οι γενναίοι πολεμιστές στέκονται στα χαλάσματα του αλλοτινού απόρθητου φρουρίου αποφασισμένοι να υπερασπιστούν με πάθος την πόλη και να πεθάνουν μαχόμενοι.

Στο μεταξύ στο νησί έχουν βρει καταφύγιο τρεις περίεργοι φυγάδες από την Πόλη: ο Νικολός, ένας φονιάς και τυχοδιώκτης κάποτε στην υπηρεσία του Κότζα, η Ναζλή, μια χανούμισσα του χαρεμιού σημαδεμένη από μια αρχαία κατάρα, και ο Μεχμέτ, ένας βασανισμένος ευνούχος. Τα ένοχα μυστικά που κουβαλούν συνδέονται άρρηκτα με ένα μυστηριώδες χειρόγραφο που δημιουργήθηκε πέντε αιώνες νωρίτερα και θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ιστορία.

Καθώς οι τύχες τους διασταυρώνονται και αλληλοδιαπλέκονται, οι ήρωές μας παρασύρονται αμείλικτα στη δίνη μιας σύγκρουσης που θα κρίνει το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης. Ένα μυθιστόρημα που ξαναζωντανεύει μια άγνωστη στους πολλούς πτυχή της κερκυραϊκής ιστορίας, που στάθηκε αποφασιστικής σημασίας για την εξέλιξη της ηπείρου μας.

Μυθιστόρημα, Διάπλαση, 2019, 536 σελ.

Ο σκαλιστής των μπαστουνιών – Νίκος Παργινός

Ο σκαλιστής


Το ξύλο είναι όπως ο άνθρωπος. Ωριμάζει με τον καιρό και μπορείς να του δώσεις το σχήμα που θέλεις και επιθυμείς. Το έμαθα καλά χρόνια τώρα. Κι από το ξύλο μπορείς να φτιάξεις τα πάντα. Αρκεί να βρεις το κατάλληλο κομμάτι, να το αφήσεις να αναπνεύσει, να ωριμάσει και να ετοιμαστεί κατάλληλα, ώστε να υποδεχθεί το επιτηδευμένο χάδι σου. Κι όταν περάσει ο καιρός, τότε μόνο μπορείς να το μεταμορφώσεις. Να εκπαιδεύσεις τα στρώματά του και να το σμιλεύσεις περίτεχνα. Να του αλλάξεις σχήμα και μορφή κατά το δοκούν. Να γίνεις θεός και να νιώσεις τη μαγεία της δημιουργίας να σε περιστοιχίζει. Τότε, πίστεψέ με, γίνεσαι ένα με το ξύλο που λαξεύεις. Τα δάκτυλά σου γίνονται προέκταση της επιφάνειάς του, το αγγίζεις και νιώθεις πως αγγίζεις ένα ξεχασμένο κομμάτι του εαυτού σου. Έτσι είναι, πίστεψέ με, και ο άνθρωπος. Θέλει τον χρόνο του και φυσικά θέλει αγώνα. Θέλει μεράκι και απεριόριστη υπομονή. Μπορείς να τον επεξεργαστείς, να επενδύσεις πάνω του, να αλλάξεις την υπόστασή του, την κοσμοθεωρία του, τα όνειρα και τις επιδιώξεις του, να τον αλλοτριώσεις, να τον μεταμορφώσεις. Αυτό έμαθα τόσα χρόνια πλάι στο ξύλο, χαϊδεύοντάς το για μια ζωή. Αυτό έμαθα τόσα χρόνια κι ανάμεσα σ’ ανθρώπους, εγώ, ο Σκαλιστής των Μπαστουνιών.

Διηγήματα, Φιλύρα, 2016, 162 σελ.

Ο κανόνας της ορθής γωνίας – Νίκος Παργινός

Ο κανόνας


Με λένε Αντώνιο, όλοι όμως με φωνάζουν Θαλή. Όλοι έτσι με ξέρουν. Με φωνάζουν Θαλή, γιατί έτσι με βάπτισε ο σωτήρας μου, όταν με ανάστησε από του χάρου τα δόντια. Κι αυτό το βιβλίο είναι το χρέος μου απέναντι σ’ εκείνον, τον αγωνιστή, τον ήρωα, τον καλλιτέχνη, τον στοχαστή, τον πατέρα, τον σύντροφο. Λίγοι τον ξέρουν και τον θυμούνται μα, πιστέψτε με, όλοι περιδιαβαίνουμε μέσα στις πόλεις που χάραξε, χαιρόμαστε τα έργα που άφησε πίσω του, μα πάνω από όλα, γευόμαστε το νέκταρ του αγώνα του σε τούτα τα ιερά χώματα της χώρας που λένε Ελλάδα. Ακολουθώντας τα χνάρια ενός μυστικού κανόνα που σημάδεψε ορθά την εκπληκτική ζωή του, πάνω σε ευθείες γραμμές και ορθές γωνίες, γράφω ετούτες τις λέξεις ως παρακαταθήκη ενός κόσμου που κάποτε ο χρόνος θα καταστήσει μακρινό. Ενός κόσμου μέσα στον οποίο μεγαλούργησαν ονειροπόλοι επαναστάτες, ήρωες και αγωνιστές, καταξιωμένοι καλλιτέχνες και φωτισμένοι λόγιοι, αυτοκράτορες, βασιλείς και στρατηγοί, ελεύθεροι και υπόδουλοι, μα κι ένας αδερφικός φίλος και κυβερνήτης· ο πρώτος κυβερνήτης ετούτης της ευλογημένης χώρας, της χώρας του σωτήρα μου, Σταμάτη Βούλγαρη.
Όχι, δεν είμαι ιστορικός, ούτε φιλοδοξώ να ξαναγράψω την ιστορία ετούτου του τόπου που βάφτηκε με αίμα. Χρέος μου είναι η αποκάλυψη της αλήθειας του κανόνα που σημάδεψε όλη μας τη ζωή και των μεγάλων μυστικών του που κρατούν καλά για 200 και πλέον χρόνια, του Κανόνα της Ορθής Γωνίας. Δεν αναζητώ συνενόχους, αλλά πιστούς.

Μυθιστόρημα, Καλλιγράφος, 2014, 496 σελ.

Το Τάγμα της ελπίδας – Νίκος Παργινός

Το Τάγμα


Το αναγεννησιακό πορτρέτο ενός δωδεκάχρονου ιππότη μπορεί να κρύβει πολλά μυστικά. Ακόμη και να αποτελεί την πύλη για έναν άλλο κόσμο, ονειρικό και αθέατο για τους πολλούς. Όχι όμως και για τα μέλη του μυστικού Τάγματος της ελπίδας, το οποίο εδώ και τέσσερις αιώνες δίνει τη μάχη για την επικράτηση της ελπίδας στα όνειρα των ανθρώπων.

Ως τελευταίος κρίκος της διαχρονικής αλυσίδας κατόχων του πίνακα, ο Ορέστης θα βρεθεί αντιμέτωπος με περίεργες δυνάμεις και ανεξήγητα μυστήρια. Περνώντας την πύλη η οποία συνδέει τον ονειρικό με τον συμβατικό κόσμο της πραγματικότητας, σ ένα ταξίδι αναζήτησης και αυτογνωσίας στον χώρο και τον χρόνο, αγωνίζεται για τα όνειρα και τις προσδοκίες του κόσμου.

Μυθιστόρημα, Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2011, 678 σελ.

Με τον έρωτα περνάει ο καιρός, με τον καιρό περνάει ο έρωτας – Νίκος Παργινός

Με τον έρωτα


Λένε πως ο έρωτας δε φτιάχνεται με καλούπια, δεν έχει ετικέτες, είναι απλά η επικράτηση της καρδιάς επί της λογικής. Από την άλλη, όμως, όπως ο καιρός, έχει κι ο έρωτας γυρίσματα. Ή μήπως όχι;

Μια καθημερινή ερωτική ιστορία δοκιμάζεται στη διάρκεια του χρόνου. Ταυτόχρονα, στα μάτια των πρωταγωνιστών του βιβλίου ξεδιπλώνονται άλλες μικρές ερωτικές ιστορίες της διπλανής πόρτας, για να τους θυμίσουν ότι ο έρωτας είναι αυτός που κινεί τη ζωή μας.

Γιατί, όσο κι αν αλλάξανε οι εποχές, μικροί ή μεγάλοι έρωτες θα στολίζουν πάντα με συνθήματα τους τοίχους της διαδρομής μας.

Μυθιστόρημα, Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2009, 317 σελ.

Κρεμάλα – Νίκος Παργινός

Κρεμάλα


Mπορεί ένα παιδικό παιχνίδι να σε κάνει να γνωρίσεις τον ίδιο σου τον εαυτό; Ένα βιβλίο όπως ένα παιχνίδι κρεμάλας μπορεί να σου ξετυλίξει πολλά, αρκεί ν’ αφήσεις τη φαντασία σου να πετάξει, όπως τα όνειρα που πρέπει να τα ζήσεις με όλη σου την ψυχή για να τα ερμηνεύσεις, όπως η ζωή που τη ζεις και πάλι τη μαθαίνεις, όπως ο θάνατος που πρέπει να τον γευτείς για να τον ορίσεις.
Τρία παιδιά γνωρίζουν τον κόσμο μέσα από την αποκαλυπτική ανακάλυψη των ίδιων τους των εαυτών, πάνω στις μονοδιάστατες συστοιχίες ενός σχολικού παιχνιδιού. Ο έρωτας, η φιλία, η ζωή και ο θάνατος ξετυλίγονται στις γραμμές που ορίζουν τη ζωή τους.
Ένας πρωταγωνιστής βρίσκει απαντήσεις στα αινίγματα του σήμερα μέσα από τις δοκιμασίες του χθες.
Ένας συγγραφέας δημιουργεί γεμίζοντας τα κενά μιας απεριόριστης συστάδας λέξεων, λύνοντας το αίνιγμα του προσωπικού του αγώνα.
Χιούμορ, τρέλα, λογική, παράλογα επιχειρήματα, κι ένα παιχνίδι που αποτυπώνεται βαθιά κι ανεξίτηλα, ξεθάβοντας αναμνήσεις και όνειρα.
Παιχνίδια κρεμάλας παίζαμε πολλά. Γιατί όχι και ένα ακόμα; Θα το αντέξετε;

Ευθύνη Σειράς: Ελένη Γκίκα

Μυθιστόρημα, Άγκυρα, 2005, 349 σελ.

Πηγές: Biblionet, Σύγχρονοι Ορίζοντες, Φιλύρα, Άγκυρα, Καλλιγράφος, Διάπλαση, Ψυχογιός