Νίκος Σουβατζής

Ο Νίκος Σουβατζής γεννήθηκε στο Βερολίνο.
Έχει γράψει μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο “Αναχώρηση”, μία ποιητική συλλογή με τίτλο “Χειμερινή ισημερία” και τη νουβέλα “Μετά απο χιλιάδες φεγγάρια”.

Αναχώρηση
Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων. Επομένως, το παρόν κείμενο δεν είναι ακριβώς περίληψη αλλά μια μικρή παρουσίαση του βιβλίου. Πρόκειται για είκοσι τέσσερις ιστορίες για τον πόνο, τον φόβο, τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, την απόγνωση, την κρατική βία, τον εγκλεισμό, τα όνειρα, την αντίσταση, την ελπίδα. Οι ήρωες αυτών των ιστοριών είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που ζουν και αναπνέουν δίπλα μας. Οι χαρές τους και κυρίως οι λύπες τους, τα παράπονα και οι αγωνίες τους, το χαμόγελο και το κλάμα τους, τα όνειρα και οι εφιάλτες τους είναι το υλικό των ιστοριών αυτού του βιβλίου.
62 σελ.

Χειμερινή ισημερία
ΑΤΣΑΛΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ
Τα όνειρά μας είναι χώμα και νερό
σαπίζουν σε ανήλιαγα κελιά
ψάχνουν αέρα να αναπνεύσουν
εισπνέουν δακρυγόνα και καυσαέριο
σέρνονται στην άσφαλτο
στοιχειώνουν τους δρόμους

Τα όνειρά μας είναι πεφταστέρια
που λάμπουν για λίγο στον ουρανό
πριν ξεψυχήσουν,
λόγια που τα παίρνει ο άνεμος,
κύματα που σβήνουν στην ακτή

Τα όνειρά μας είναι ατσάλι και φωτιά
καίνε τους φόβους μας
φωτίζουν τις σιωπές μας

Τα όνειρά μας είναι αχαρτογράφητα νησιά,
παρθένα δάση, άπαρτες βουνοκορφές

Τα όνειρά μας είναι αγέννητα παιδιά
που ζωγραφίζουν το μέλλον
69 σελ.

Μετά από χιλιάδες φεγγάρια
Ο Λευτέρης Άργος βρίσκεται στο προαύλιο μιας φυλακής. Δεν θυμάται πώς βρέθηκε εκεί. Γύρω του δεν υπάρχει κανείς. Απ’ τα κελιά ακούγονται φωνές. Αισθάνεται την παρουσία πολλών ανθρώπων κοντά του, αλλά δεν μπορεί να δει κανέναν. Από ένα κελί η φωνή δυναμώνει και σιγά σιγά καλύπτει όλες τις υπόλοιπες. Μιλάει ακατάληπτα, αλλά η φωνή τού είναι πολύ οικεία. Προσπαθεί να καταλάβει σε ποιον ανήκει. Όσο πιο οικεία γίνεται η φωνή τόσο πιο δύσκολο του είναι να την ταυτοποιήσει. Είναι σίγουρος ότι ανήκει σε κάποιον πολύ δικό του άνθρωπο, αλλά την ίδια στιγμή είναι σαν να την ακούει για πρώτη φορά. Όπως όταν βλέπουμε κάποιον που μας φαίνεται γνωστός και δεν μπορούμε να θυμηθούμε από πού τον ξέρουμε. Η φωνή δυναμώνει. Συνεχίζει να μιλάει ακατάληπτα. Μοιάζει να καλεί σε βοήθεια. Τότε, ο Λευτέρης Άργος πλησιάζει προς το κελί, αλλά η φωνή σταματά και ένα άσπρο περιστέρι βγαίνει απ’ το παράθυρο και χάνεται μακριά. Ξαφνικά βρίσκεται σε ένα δωμάτιο. Θυμίζει θάλαμο νοσοκομείου. Είναι δεμένος σ’ ένα κρεβάτι. Γύρω του δεν υπάρχει κανείς. Ξύπνησε τρομαγμένος. Κοίταξε το ρολόι του. Τρεις και τέταρτο. Σηκώθηκε και έριξε νερό στο πρόσωπό του. Έβαλε σε ένα ποτήρι ουίσκυ και πάγο και κάθισε στο τραπέζι του σαλονιού. Η ησυχία που επικρατούσε του προκαλούσε φόβο. Άνοιξε την τηλεόραση. Ήπιε μια γουλιά ουίσκυ και άναψε τσιγάρο. Ήταν η τρίτη φορά μέσα σε δέκα μέρες που έβλεπε τον ίδιο εφιάλτη.
92 σελ.

Νουβέλες
Μετά από χιλιάδες φεγγάρια (2018), Anima Εκδοτική

Διηγήματα
Αναχώρηση (2014), Εκδόσεις Σαΐτα

Ποίηση
Χειμερινή ισημερία (2016)
Χειμερινή ισημερία (2019), Ε-book ιδιωτική έκδοση

Συλλογικά έργα
Διαγωνισμός θεατρικού έργου (2015), Παράξενες Μέρες
3η Ομαδική ποιητική συλλογή (2016), Διάνυσμα

Πηγές: Biblionet, Εκδόσεις Σαΐτα, Anima Εκδοτική, Νίκος Σουβατζής

Επισκέψεις: 15