Ντίνα Μήλο

Η Ντίνα Μήλο ανήκει στην σπάνια ράτσα των αοιδών της παράδοσης, που οι ρίζες τους προέρχονται από πολύ μακριά και πολύ βαθιά, από την εποχή του Ομήρου. Είναι ο αργαλειός που υφαίνει το αιώνιο παραδοσιακό χαλί, ένα είδος παράδοσης που υπήρχε πολύ έντονη τα παλιότερα χρόνια, ένα είδος θιάσου σε βουκολικές περιοχές, σε μια κλειστή και πατριαρχική κοινωνία. Με την ανάπτυξη και την συγκέντρωση του πληθυσμού στις μεγαλούπολεις αυτή η παράδοση χάθηκε. Τη βρίσκουμε ωστόσο πολύ ζωντανή ακόμα σήμερα στην Κύπρο με τα γνωστά δίστιχα «τα τσατιστά». Η Ντίνα είναι από αυτές τις φωνές της λαϊκής τέχνης, που κεντάει το στίχο σαν το εργόχειρο της Πηνελόπης. Τα εργόχειρα, εκείνα τα υπέροχα κεντήματα, διακοσμούν με πολύ καλλιτεχνικό γούστο και δε λείπουν από κανένα ηπειρώτικο σπίτι, όπως το τραγούδι δεν έλειψε ποτέ από το τραπέζι του γλεντιού και το μοιρολόι από τον οντά της λύπης. Και ο πρώτος σκοπός του κλαρίνου στο γάμο ή στο πανηγύρι ήταν ένα μοιρολόι.
Το τραγούδι ήταν ένα φλάμπουρο αισιοδοξίας για τη ζωή του Βορειοηπειρώτη, ένα ισχυρό δείγμα της ταυτότητάς του. Το ψωμί μπορεί να έλειπε από το τραπέζι του, αλλά το τραγούδι ποτέ. Τώρα δεν υπάρχει πια κανένας φόβος και δε χρειάζεται να το ξηλώσει αυτό το εργόχειρο της λαϊκής αηδονολαλιάς. Ας θεριέψει σ’ αυτόν τον δροπολίτικο χώρο μ’ ένα όμορφο φυσικό και ιστορικό περιβάλλον, με μια φανταχτερή φορεσιά σαν κεντημένη από μαγικό χέρι. Σ’ αυτό το περιβάλλον με παρούσα την παράδοση στην καθημερινή ζωή γεννήθηκε και μεγάλωσε η Ντίνα.
Προέρχεται από το κεφαλοχώρι Δερβιτσάνη, μια παντοτινή ελληνική εστία αντίστασης και πολιτισμού, στιγματισμένη και κατατρεγμένη από το καθεστώς της ερυθράς πανούκλας…
Πέτρος Τσερκέζης

Δρόπολη μου ζηλεμένη… – Ντίνα Μήλο

ΕΨΕΣ ΠΕΡΔΙΚΑ ΕΠΙΑΣΑ
Εψές πέρδικα έπιασα και σήμερα τρυγόνα
κι έκατσα και μαγείρεψα σ’ αρχοντικό τραπέζι
κι εκάλεσα τις όμορφες κι όλες τις μαυρομάτες.

Όλες κίνησαν κι έρχονται, όλες με την αράδα
και μια μικρή μελαχρινή, δε φάνηκε να έρθει.
Μου είπαν πως αρρώστησε και γιατρικό γυρεύει.

Θέλει νερό απ’ τον τόπο της και μήλα απ’ τη μηλιά της,
θέλει και μοσχοστάφυλο απ’ την κληματαριά της.
Ν’ έστειλα τρεις αρχόντισσες και τρεις αρχοντοπούλες

Η μια να φέρνει το νερό κι η δεύτερη το μήλο
κι η τρίτη η καλύτερη της φέρνει το σταφύλι.
Σήκω κόρη μ’ να φας, να πιεις, να καλογιοματίσεις!

Ποίηση, 24 γράμματα, 2019, 130 σελ.

Ποίηση
Δρόπολη μου ζηλεμένη… (2019), 24 γράμματα

Πηγές: Biblionet, 24 γράμματα

Επισκέψεις: 11