Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος (1843-1873)

Ελληνες λογοτέχνες


Ποιητής καί νομικός, γιός του μεγάλου ιστορικού Κ. Παπαρρηγόπουλου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1843 καί πέθανε νεώτατος το 1873.

Σπούδασε νομικά και αναγορεύτηκε διδάκτορας σε ηλικία είκοσιτριών ετών. Ασκησε το δικηγορικό του επάγγελμα με ζήλο, αλλά παράλληλα υπηρέτησε καί την ποίηση με πάθος. Εσωστρεφής, απαισιόδοξος, αγέλαστος, απόφευγε κάθε συναναστροφή, κλεισμένος κυριολεκτικά στον εαυτό του. Τις ώρες της σχόλης του τις διέθετε γιά μελέτη. Ετσι απόχτησε κλασική μόρφωση, πλήρη γνώση της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας του καιρού του, με φανερή κλίση προς τις κοινωνικές, ηθικές καί φιλοσοφικές μελέτες.

Στο σύντομο διάστημα της ζωής του εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές, που τα θέματά τους είναι επηρεασμένα από την προσωπική του βιοθεωρία, που τον κάνει να μη βλέπει τίποτα το αξιόλογο στη ζωή, αλλά όλα χιμαιρικά καί μάταια, καί η μοναδική λύτρωση δεν βρίσκεται, παρά στο θάνατο.

Οι στίχοι του σε αρχαϊζουσα γλώσσα σκορπούν μιά νοσηρή διόθεση, γιά το μάταιο των ανθρώπινων πράξεων καί ρίχνουν πένθιμες σκιές σε όλες τις ποιητικές του συνθέσεις.

Ο ποιητής, φύση πεισιθανάτια καί νευρωτική, έπαθε εγκεφαλική συμφόρηση καί πέθανε τριάντα χρονών στο άνθος της ηλικίας του. Η βιοθεωρία του ολόκληρη κλείνεται μέσα σ’ αυτούς τους τέσσερις στίχους:

H αλήθεια
Του κάλλους η αλήθεια, τι είναι; σκώληξ, χώμα.
Καί της χαράς; το δάκρυον το λάμπον εις το όμμα.
Της δόξης; κενοτάφιον, εν λήθης μαυσωλείον.
Καί της ζωής; ο θάνατος καί το νεκροταφείον.

Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: Στεναγμοί (1866), Ποιήσεις (1867), Χελιδόνες (1867), Oρφεύς (1868), Πυγμαλίων (1869), Χαρακτήρες (Ιδιόρρυθμο πεζό διαλογικό έργο του 1870) καί την μονόπρακτη κωμωδία Συζύγου εκλογή (1869).

Ποιητικές συλλογές
Στεναγμοί ή Στόνοι (1866)
Χελιδόνες (1867)
Oρφεύς (1868)
Πυγμαλίων (1869)
Ποιήσεις (1884)

Πεζά, θεατρικά
Συζύγου εκλογή – Μονόπρακτη κωμωδία (1869)
Σολομώντος άσμα ασμάτων (1869)
Χαρακτήρες (1870)
Η αγορά (1871)
Συζύγου εκλογή. Πανεπιστήμιον (1884)

Μελέτες, πραγματείες
Σκέψεις ενός ληστού ή η καταδίκη της κοινωνίας (1859)
Τα καθήκοντα του ανθρώπου ως χριστιανού καί ως πολίτου (1861)
Η περί ποινής θεωρία του Πλάτωνος (1866)
Πραγματεία περί των αποκρύφων Ευαγγελίων (1872)
Συνοπτική ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (1879)

Απαντα
Ανέκδοτα (1895)
Τα Απαντα του Παπαρρηγόπουλου (1897)
Τα Απαντα (1915)

Βιβλιογραφία
Κωστή Παλαμά, Ενας λεοπαρδικός ποιητής, 1914
Χ.Αννινου, Δύο Ελληνες ποιηταί, 1916
Γιάννη Χατζίνη, Δημ.Κ.Παπαρρηγόπουλος (Απελπισία χωρίς διέξοδο) 1973
Ε.Μ.Αγγελομάτη, Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος, 1973
Μ.Γ.Μερακλή, Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος, 1977

Πηγές: ΕΚΕΒΙ, Θ.Ροδάνθης

72 views.