Παυλίνα Μάρβιν

Παυλίνα Μάρβιν

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Η Παυλίνα Μάρβιν γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987, μεγάλωσε όμως στην Ερμούπολη της Σύρου.
Σπούδασε Ιστορία στη Φιλοσοφική Αθηνών. Είναι υποψήφια διδάκτοράς στο τμήμα Θεατρολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου και ασχολείται με θέματα σύγχρονης ιστορίας και πολιτικής του βιβλίου και του πολιτισμού. Φοίτησε στο διετές ποιητικό εργαστήρι του Ιδρύματος Τάκη Σινόπουλου (2007-2009) και στο εργαστήρι εκπαίδευσης εμψυχωτών της Κόκκινης Κλωστής (2014-2015). Ακόμη, μελετά παραμύθια και σπουδάζει αφήγηση στα εργαστήρια της Αγνής Στρουμπούλη. Υπήρξε συνεκδότρια του περιοδικού Τεφλόν κατά το διάστημα 2008-2011. Από το 2007 εργάζεται στην οργάνωση και εμψύχωση παιδικών πάρτυ. Από το 2010 ανήκει στους επιστημονικούς συνεργάτες του περιοδικού Ιστορικά Θέματα. Το 2012 πραγματοποίησε την πρακτική της άσκηση στο Βερολίνο, στο Freie Universität, για λογαριασμό των εκδόσεων Romiosini. Από το 2012 είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας Τώρα ΠαίΖουμε και εμψυχώνει ομάδες παραμυθιού, θεατρικού παιχνιδιού και λογοτεχνικών πειραμάτων για παιδιά και ενήλικες σε ποικίλους χώρους. Από το 2014 είναι μέλος της ομάδας βιβλίου Φιλοσοφικής «Σελιδοδείκτες» και της συντακτικής ομάδας του ψηφιακού περιοδικού σημείων για το βιβλίο και την ανάγνωση Άνω-Κάτω Τελεία.
Ποιήματα, διηγήματα, άρθρα και μεταφράσεις της, έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά (The Books’ Journal, Ποιητική, Χρόνος, Εντευκτήριο, Πλανόδιον, Πόρφυρας, Unfollow, κ.α.).
Το πρώτο της βιβλίο με τον τίτλο “Ιστορίες απ΄ όλον τον κόσμο μου” (Κίχλη, 2017) τιμήθηκε με το «Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη» της Εταιρείας Συγγραφέων.
Ποίηση
Ιστορίες απ’ όλον τον κόσμο μου (2017), Κίχλη
Θαύματα στου Πολύφημου (2022), Κίχλη

Συλλογικά έργα
Μαθαίνοντας ποδήλατο (2013), Κέδρος
35 under 35 (2018), Υπουργείο Πολιτισμού. Διεύθυνση Γραμμάτων

Μεταφράσεις
Thompson, John B., Οι έμποροι της κουλτούρας (2017), Πεδίο

Βραβεία-Διακρίσεις
Ιστορίες απ’ όλον τον κόσμο μου – Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή “Γιάννης Βαρβέρης” – Εταιρεία Συγγραφέων (2018)

Θαύματα στου Πολύφημου – Παυλίνα Μάρβιν

ΘαύματαΣβήστε τους φάρους για τον Ιβάν Ισμαήλοβιτς


ΜΙΑ ΠΥΡΚΑΓΙΑ από χέρι ακαταλόγιστο ξεσπά στου Πολύφημου, αποδεσμεύοντας τις ιστορίες των ενοίκων. Στο μεταξύ, ο ξένος διασχίζει τη χώρα στα σκοτεινά· επείγει όλοι να προστατεύσουν την πορεία του, κι ας μην τη γνωρίζει κανείς τους.
*
(9)
Ὁ Ἰβὰν Ἰσμαήλοβιτς ἐμφανίζεται κατὰ τὸ σούρουπο. Βαστάει τὰ τσιγάρα του σὰν νά ’ναι κλειδιὰ γιὰ τὴν ἀνάσα καὶ κυρτώνει τὸ κορμί του σὰν νὰ θέλει νὰ μπεῖ ὁλόκληρος μέσα σ’ αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ ἑαυτός του. Θὰ μποροῦσες ἴσως νὰ τὸν ἀγκαλιάσεις, ἀλλὰ ὄχι νὰ τὸν κρατήσεις. Ἂν ὁ Ἰβὰν Ἰσμαήλοβιτς βρεθεῖ νὰ περιηγεῖται στὴ χώρα σου, εἶναι καλύτερα νὰ σβήσεις τοὺς φάρους γιὰ νὰ νιώθεις τὴν πορεία.
(Ἀπὸ τὸ «Σβῆστε τοὺς φάρους γιὰ τὸν Ἰβὰν Ἰσμαήλοβιτς»)

Ποίηση & Πεζά, Κίχλη, 2022, 64 σελ.

Ιστορίες απ’ όλον τον κόσμο μου – Παυλίνα Μάρβιν




Όπου επτά αφηγήσεις νόσου σε στενό οικογενειακό κύκλο, τρεις διαφορετικοί αποχαιρετισμοί για ένα και μοναδικό αγαπημένο πρόσωπο, δύο λόγια για τον άνθρωπο που ήρθε για να μείνει, τέσσερις χρήσιμες εμπειρίες προγόνων και εννέα περιστατικά από ισάριθμες χώρες της ίδιας καρδιάς, δεν άθροισαν καμιά πείρα δεν βοήθησαν στον αποχωρισμό.

«Ο Νοσοκόσμος»
Ο Δεκέμβριος, ξωτικόμορφος και μεγαλακρικός, κάπου δυο κεφάλια ψηλότερος και δυο χρόνια μεγαλύτερος από μένα, μου έδινε την εντύπωση πως το μυαλό του ήταν πολύ χοντρό για να χωρέσει στο μακρόστενο κεφάλι του, και πως ζούσε πάντοτε με τον φόβο της επικείμενης έκρηξης – ήταν ο αγαπημένος μου φίλος. “Γιουβουλί, τρέξε!” ξεφώνιζε, κι όλο τρέχαμε μπρος αυτός πίσω εγώ, ακριβώς όπως αρμόζει σ’ αυτές τις περιπτώσεις -δηλαδή άνευ λόγου και αιτίας-, τρέχαμε γενικά, ανεξαρτήτως εποχής και τοποθεσίας, μέχρι που πάτησα τα εφτά κι ο Δεκέμβριος χάθηκε μια για πάντα μέσα σ’ αυτό το σπινθηροβόλο παρελθόν που όσο μεγαλώνεις διαστέλλεται, με πόδια γρήγορα, με τις τσέπες της βερμούδας του γεμάτες παιδικά δυναμιτάκια και μισοφαγωμένες καραμέλες Τσάρλεστον.

«Τα ζιζάνια»
Δεν έπρεπε να βγάλω τα ζιζάνια-
χάσαμε όλο μας το στάχυ.
Τώρα, στις εποχές της στέρησης,
να τι μου σώθηκε:
Το άδειο μας χωράφι,
στη μέση ξόανο εγώ
να ναυαγώ
πουλιά νεκρόφερτα
μαμούνια αιμόφυρτα
και γύρω γύρω
λίγες μνήμες των καρπών.

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή “Γιάννης Βαρβέρης” – Εταιρεία Συγγραφέων 2018

Ποίηση & Πεζά, Κίχλη, 2017, 77 σελ.

Πηγές: Biblionet, Κίχλη, poets.gr