Ρέα Γιαννοπούλου

Ρέα Γιαννοπούλου

Ελληνες λογοτέχνες
H Ρέα Γιαννοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα.
Την παιδεία και την μόρφωσή της την οφείλει κατ’ αρχήν στους γονείς της, αλλά και στους σημαντικούς ανθρώπους που ευτύχησε να γνωρίσει στη ζωή της. Απόφοιτος της Ιταλικής Σχολής Αθηνών, σπούδασε Θέατρο στη δραματική του Εθνικού, όπου και ευτύχησε να έχει καθηγητές τον Άγγελο Τερζάκη και τη Μαίρη Αρώνη, Φοίτησε στην Καλών Τεχνών στο τμήμα ζωγραφικής. Το 1979 φεύγει από την Ελλάδα και εγκαθίσταται με τον σύζυγό της στη Λισαβόνα. Το 1984 κάνει την εγγραφή της στη Φιλολογική Σχολή του κρατικού Πανεπιστημίου Λισαβόνας. Σε ταξίδι της στο Μαρόκο γνωρίζει και συνδέεται φιλικά με τον ελληνολάτρη Γάλλο θεατρικό συγγραφέα Jean Genet. Στο Παρίσι γνωρίζει και συνδέεται στενά με το ιερό τέρας του γαλλικού θεάτρου και κινηματογράφου Jean Marais, ο οποίος και μεσολαβεί στον φίλο του θεατράνθρωπο Jean Louis Barault, ώστε να μπορέσει η Ρέα να παρακολουθήσει σεμινάριο θεατρολογίας στην Θεατρική Σχολή Barault-Renaud. Έχει κάνει μεταφράσεις από τα πορτογαλικά και τα γαλλικά και γράφει διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα.

Ο Καμινατζής και ο Ζούε – Ρέα Γιαννοπούλου

Ο Καμινατζής


Βρισκόμαστε στο Παρίσι, την εποχή της τρίτης Δημοκρατίας και της άνθισης των γραμμάτων και των Τεχνών, όπου επικρατεί το ρεύμα του ιμπρεσιονισμού, ιδιαίτερα στη ζωγραφική.
Τρία παιδιά, από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις μα με πολλά όνειρα, γνωρίζονται κάτω από
περίεργες συνθήκες και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια βαθιά φιλία. Μαζί τους θα βιώσουμε τα
πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες τους για τα γεγονότα που
συντέλεσαν στη μετάβαση της εποχής από τον 19ο στον 20ό αιώνα. Ένα μαγικό ταξίδι, μα ταυτόχρονα τόσο ανθρώπινο, που θα συγκινήσει μικρούς και μεγάλους.

Παιδική και εφηβική λογοτεχνία, Σιδέρη Μιχάλη, 2012, 156 σελ.

Όταν πέφτει το βράδυ – Ρέα Γιαννοπούλου

Όταν πέφτει το βράδυ


Η νουβέλα “Όταν πέφτει το βράδυ” είναι η ιστορία μιας παρέας, τεσσάρων παιδιών που παρέμειναν φίλοι από το Δημοτικό σχολείο και ήταν πάντα μαζί μέχρι που αποφοίτησαν από το Λύκειο. Ο Αρίσταρχος σπούδασε μαθηματικός στο Καποδιστριακό, η Ναταλία Γαλλική Φιλολογία, ο Ερμής το οικονομικό στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε., ενώ το μαγκάκι της παρέας, η Θάλεια, σπούδασε στη Σορβόννη Ιστορία της Τέχνης και συντήρηση έργων Τέχνης. Επικοινωνούν μεν αλλά για χρόνια δεν βλέπονται.

Η ζωή τους ενώνει ξανά, όταν σκοτώνεται βίαια και άδικα ο αγαπημένος τους καθηγητής και μέντορας. Μετά την κηδεία μαθαίνουν από τη χήρα, ότι πρέπει να παραστούν στο άνοιγμα της διαθήκης…

Στη νουβέλα “Η πυρκαγιά”, η Μαριάννα παρακολουθεί τις φλόγες να ζώνουν το Παρθεναγωγείο και ακούει τα σχόλια από τις συμμαθήτριες και τις καλόγριες. Θυμάται την ημέρα που οι γονείς της τής ανακοίνωσαν ότι θα πάει εσωτερική και όλα τα συναισθήματα που ένιωσε τότε και τα οποία ακόμη δεν ξεπέρασε. Θυμάται τη ζωή της εκεί μέσα.

Όλα τα γεγονότα, άλλα ευχάριστα (γιατί υπήρξαν και κάποια ευχάριστα) άλλα δυσάρεστα που τώρα πια δεν θα επαναληφθούν, μια και το Παρθεναγωγείο κάηκε.

Όλα τα συναισθήματα, ενός παιδιού οκτώ ετών και στη συνέχεια της έφηβης…

Νουβέλες, Δρόμων, 2015, 160 σελ.

Κοίτα πώς μυρίζει το χώμα… – Ρέα Γιαννοπούλου

Κοίτα πώς μυρίζει


Αλεξάνδρεια, Οδησσός, Ιωάννινα, Κωστάντζα, Αθήνα, Εσκί Σεχίρ… Η πορεία τριών οικογενειών, από το 1800 περίπου… Οι ιστορίες τους, τα γεγονότα της Ζωής τους. Γεγονότα που σημάδεψαν αυτές τις τρεις οικογένειες, που στο πέρασμα του χρόνου συναντήθηκαν και ενώθηκαν, για να δημιουργήσουν τις ιστορίες τους, αφήνοντάς τες παρακαταθήκη για εκείνους που θα ακολουθήσουν.

Ιστορίες ανθρώπινες, απλές και συνάμα τόσο σημαντικές στην απλότητά τους! Ιστορίες που μας λένε πόσο σημαντική είναι η Αγάπη, ο Έρωτας, η Αλληλεγγύη, ο Σεβασμός, η Ευγένεια, ο Αγώνας για Δικαιοσύνη, η Γνώση. Όπλα, που δίχως αυτά, η Ζωή δεν έχει κανένα νόημα και επιπλέον γίνεται ανυπόφορα ψυχοφθόρα.

Ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο. Ταξίδι ψυχών και συναισθημάτων. Ταξίδι Αξιών, που παρέμειναν αθάνατες και θα παραμείνουν τέτοιες -παρά τις φιλότιμες προσπάθειες κάποιων να τις εξαφανίσουν. Σε πείσμα λοιπόν, όλων αυτών που προσπαθούν να τις ισοπεδώσουν και να τις ποδοπατήσουν, θα παραμείνουν αθάνατες, μέσα στο άπειρο του Χρόνου!

Μυθιστόρημα, Δρόμων, 2015, 138 σελ.

Η δίκη των αιώνων. Ιουλία και Ευτέρπη – Ρέα Γιαννοπούλου

Η δίκη των αιώνων


“Η δίκη των αιώνων”
Θεατρικό δρώμενο επιστημονικής φαντασίας. Οι ολιγάρχες της Παγκόσμιας πλέον Κυβέρνησης αποφάσισαν πως η Δημοκρατία, αποτελεί εμπόδιο στα σχέδιά τους και την συλλαμβάνουν με την κατηγορία του πλέον επικίνδυνου τρομοκράτη, ανά τους αιώνες και πρόκειται να την περάσουν από Δίκη, με πρόθεση να την φυλακίσουν μια για πάντα, ώστε να λειτουργούν πια ελεύθερα και να εφαρμόζουν τα εγκληματικά τους σχέδια, στους Λαούς της υφηλίου. Η Δίκη γίνεται μετά το έτος 2050. Πολιτική αγωγή είναι ο Πλάτων και συνήγορος υπεράσπισης ο Επίκουρος.

Άραγε θα καταδικαστεί η Δημοκρατία…

“Ιουλία και Ευτέρπη”
Θεατρικό έργο, που περιγράφει τη βαθιά φιλία, από τα παιδικάτα δυο σημερινών ηλικιωμένων γυναικών, εβδομηντάρες πια.

Η μια γλυκιά, λίγο χαζοχαρούμενη και πολύ καλόψυχη και πάντα καλοδιάθετη, έχει έναν παπαγάλο τον Ναπολέοντα, που μιλάει θαυμάσια. Η άλλη, η Ευτέρπη είναι το ακριβώς αντίθετο παλιά ελασίτισσα, βασανισμένη, κακότροπη, απότομη, γκρινιάρα, αλλά στο βάθος είναι δίκαιη και καλόψυχη. Αγαπά την Ιουλία και αισθάνεται, πως πρέπει να προστατεύει την Ιουλία, άσχετα αν δίνει άλλη εντύπωση, αφού συχνότατα την αποπαίρνει…

Θα αποφασίσουν να μείνουν σε διαμέρισμα της Ιουλίας και μέσα από τη συμβίωσή, θα συμβούν πολλά…

Θεατρικά έργα, Δρόμων, 2015, 174 σελ.

4 θεατρικά – Ρέα Γιαννοπούλου

4 θεατρικά


Περιλαμβάνονται τα θεατρικά:
– Πάλι χάλασε το ασανσέρ
– Όταν ο… αποφάσισε να…
– Μη την πονέσετε… σας παρακαλώ!
– Αναπαυτήριο “Η Γαλήνη”

Ετούτο το βιβλίο περιέχει τέσσερα θεατρικά έργα, το ένα απ’ αυτά είναι μονόπρακτο.
Όλοι εμείς που γράφουμε Θέατρο -ή που πιστεύουμε ότι γράφουμε, κάτι που αφορά τη διακριτική ευχέρεια του θεατή- το κάνουμε γιατί αγαπούμε τη Ζωή και τους συνανθρώπους μας. Πολύ απλά γιατί τι άλλο είναι το Θέατρο, παρά η αναπαράσταση της ίδιας της Ζωής; Είναι η ίδια η Ζωή!
Εμείς που γράφουμε Θέατρο, προσπαθούμε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας, με τα έργα μας. Να τους προκαλέσουμε, αν θέλετε, να δουν και να αντιμετωπίσουν καλύτερα τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες της Ζωής και κυρίως να το κάνουν, όσο είναι δυνατό, χωρίς να τους φθείρει. Ας το κάνουν λοιπόν με χιούμορ, όσο αξεπέραστες κι αν δείχνουν.
Κάποιος έλεγε ότι “τα σοβαρά προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με χιούμορ και ψυχραιμία, αντιθέτως τα φαινομενικά αστεία ή ελαφριά θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σοβαρά και ρεαλιστικά”.

Θεατρικά έργα, Δρόμων, 2016, 248 σελ.

Μυθιστορήματα
Κοίτα πώς μυρίζει το χώμα… (2015), Δρόμων

Νουβέλες
Όταν πέφτει το βράδυ (2015), Δρόμων

Παιδική και εφηβική λογοτεχνία
Ο Καμινατζής και ο Ζούε (2012), Σιδέρη Μιχάλη

Θεατρικά
Η δίκη των αιώνων. Ιουλία και Ευτέρπη (2015), Δρόμων
4 θεατρικά (2016), Δρόμων

Μεταφράσεις
Kahlil Gibran, Οι ερωτικές επιστολές του προφήτη (1997)
Paulo Coelho, Το πέμπτο βουνό (1998)

Πηγές: Biblionet, Δρόμων, Σιδέρη Μιχάλη