Σιδέρης Ντιούδης

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Σιδέρης Ντιούδης γεννήθηκε στα Γιαννιτσά.
Σπούδασε Βιβλιοθηκονομία και εργάζεται στο χώρο του βιβλίου. Η ενασχόληση του με την ποίηση ξεκίνησε στα εφηβικά του χρόνια.
Συμμετείχε σε πανελλήνιους διαγωνισμούς ποίησης και απέσπασε επαίνους και βραβεία.
Ποίηση του έχει συμπεριληφθεί σε ποιητικές ανθολογίες, περιοδικές εκδόσεις, καθώς και σε ιστοσελίδες.
Η “Ελεύθερη πτώση” αποτέλεσε τη πρώτη του ποιητική συλλογή.
Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με διάφορα περιοδικά (“Υποβρύχιο”, “Index”, “Sonic”) και εφημερίδες ως βιβλιοκριτικός.
Αποτέλεσε μέλος της συντακτικής ομάδας του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού “Λέξημα” (www.lexima.gr).
Συνεργάζεται ως βιβλιοκριτικός με το ηλεκτρονικό περιοδικό diastixo.gr και συνδιαχειρίζεται το blog www.humantraffic.gr

Ελεύθερη πτώση
ΕΞΟΡΥΞΗ
Η εξόρυξη άρχισε
των ιζηματογενών λέξεων.

Οι σκαπανείς εργάζονται σκληρά
νύχτα και μέρα,
έχοντας μάσκες αντί για μάτια
αξίνες αντί για χέρια
φτυάρια αντί για πόδια.

Τεμαχίζουν, ψαλιδίζουν, διαλύουν
ένα βουνό από γράμματα,
που όλο πέφτει και τους πλακώνει.

Στέκονται ξανά στα πόδια τους
και εντοπίζουν λέξεις που επιζούνε,
λέξεις που ζητάνε οξυγόνο
να αναστηθούνε.

Λέξεις που φτιάχνουνε φράσεις,
φράσεις που φτιάχνουνε ποιήματα.

Η εξόρυξη ολοκληρώθηκε επιτυχώς.

Η τύχη των θυμάτων αγνοείται!
40 σελ.

Η βραδυπορία της στιγμής
Η συλλογή αποτυπώνει τις προσωπικές διαδρομές του ποιητή άλλοτε σε θέματα διαχρονικού
προβληματισμού που εκτείνονται από την έννοια και το ρόλο του χρόνου, τη γραφή και τη
δημιουργία, την επιθυμία και την οδύνη της απώλειας μέχρι το φευγαλέο χαρακτήρα στιγμών
και συναντήσεων και με άξονα αναφοράς πάντα την συνειδητότητα του υποκειμένου σε όλες
τις εκφάνσεις της ζωής, “σημαντικές” ή μη. Με ύφος λιτό, διεισδυτικό και άμεσο καταθέτει
τους στροβιλισμούς του στην ανίχνευση της πραγματικότητας.
32 σελ.

Σχεδόν καθημερινές ιστορίες
Σχεδόν καθημερινές ιστορίες
και καθημερινές σχεδόν εμμονές
Ξεφυτρώνουν μέσα μας, από γνωστά άγνωστα ερεθίσματα, το μυαλό μας όμως κολλάει και τις επεξεργάζεται χωρίς όρια, γιατί η ανυπαρξία ορίων είναι το χάρισμα των σκέψεων.
Ποια είναι τα όρια; Ο χώρος, ο χρόνος, ο φυσικός κόσμος, οι κοινωνικές νόρμες που μέσα τους κινούμαστε. Όταν τα όρια εξαφανίζονται η κατεύθυνση γίνεται ανεξέλεγκτη.
Τότε αναμετριόμαστε με τον πολλαπλό εαυτό μας και μπορεί να μεταμορφωθούμε. Και μετά; Επιστρέφουμε στον πρότερο εαυτό μας ή όχι; Είμαστε κάποιοι άλλοι; Υπάρχει τέλος, τόσο με την έννοια του ορίου όσο και με την έννοια του σκοπού, σε όλο αυτό; Μην απαντήσετε. Διαβάστε τις μικρο-ιστορίες που δεν χρειάζονται πολλές λέξεις για να αφηγηθούν την ιστορία τους.
64 σελ.

Διηγήματα
Σχεδόν καθημερινές ιστορίες (2018), Αιώρα

Ποίηση
Ελεύθερη πτώση (2006), Φιλόγραφο
Η βραδυπορία της στιγμής (2011), Αιώρα

Πηγές: Biblionet, Αιώρα, Φιλόγραφο