Σπύρος Αυλωνίτης


Αν ξημερώσει…
Για μερικούς ανθρώπους, η πορεία τους στη ζωή, είναι προδιαγεγραμμένη πριν ακόμη φτάσουν σ’ αυτόν τον ανάλγητο κόσμο. Λες και έχουν ντυθεί κατάσαρκα τα λάθη, τις αμαρτίες, τα παραπτώματα κάποιων άλλων, ίσως των γονιών τους.
Κάποιοι παραδίδονται στη ροή του ποταμού, που τους οδηγεί στην ανυπαρξία του πελάγους. Άλλοι αγωνίζονται ν’ αλλάξουν την πορεία του πλοίου που άθελά τους ταξιδεύουν μαζί του.
Πασχίζουν με κάθε τρόπο να κρατηθούν στην επιφάνεια έστω κι αν όλοι τους αγνοούν, τους λοιδορούν, τους θεωρούν «βαρίδια» της κοινωνίας.
Ψάχνουν μ’ αγωνία τ’ αστέρι που θα τους οδηγήσει κι ενώ γνωρίζουν ότι είναι σβηστό, εκείνοι προσπαθούν και ελπίζουν πως θα μεταβληθούν τα δεδομένα… Πως κάποτε θα κουραστεί η μοίρα να τους χτυπά και τότε θα ξημερώσει μια άλλη πιο φωτεινή, πιο όμορφη μέρα.
Αν ξημερώσει…

Ο φάρος
Όταν όλα μοιάζουν χαμένα ή έτσι τουλάχιστον φαίνονται, ανάμεσα στο σκοτάδι της απόγνωσης και στα γκρίζα σοκάκια της θλίψης, αναπάντεχα, σιγοφέγγει, κάπου μακριά, ένας άσβεστος φάρος, για να θυμίζει πως τίποτα δεν έχει τελειώσει, γιατί ακριβώς, δεν έχει ακόμα αρχίσει…

Ένας Έλληνας
Πολλές φορές, η ζωή γράφει παράξενες και απρόβλεπτες ιστορίες, που αγγίζουν τα όρια του απίστευτου, του εξωπραγματικού. Κι όμως, είναι αληθινές κι ας φαίνονται σαν παραμύθι.
Ένας άνθρωπος, ένας Έλληνας που διέγραψε κι αυτός την πορεία του στο χρόνο κι έτσι έζησε ό,τι διαδραματίστηκε στην πατρίδα του, αλλά και στον κόσμο γενικά.
Γεγονότα, που έγιναν με κινηματογραφική ταχύτητα, μα άφησαν βαθειά τα σημάδια τους στο χρόνο.
Πρόσωπα που εμφανίστηκαν και με την παρουσία τους συνέβαλαν σε σημαντικό βαθμό στη διαμόρφωση της ιστορίας.
Αναμφισβήτητα μια ζωή γεμάτη εκπλήξεις και γεγονότα, που κάθε μέρα ήταν και μια πρόκληση για να τη ζήσεις.

Αντεφιγγίσματα
ΑΝΤΙΦΕΓΓΙΣΜΑΤΑ
Τα μάτια σου αντιφεγγίσματα στο λυκόφως
του άναστρου ουρανού της ύπαρξής μου
ακαθόριστη πορεία πλεύσης χάραξαν
για το χαμένο δισκοπότηρο της ευτυχίας.
Αναπάντεχα το κύμα ξέθαψε τον έρωτα
και λαμπυρίζει σαν αστραφτερό πετράδι
κάτω απ’ το φως ενός χλωμού φεγγαριού
που διαγράφει το περίγραμμα της μορφής.
Ποτάμι ορμητικό ο πόθος απέτρεψε
την ανάδειξη κάθε μύχιας σκέψης
απ’ τα βάθη της ερειπωμένης ψυχής
που επιζητούσε την ηδονή σαν εξαγνισμό.
Μάταια τα μαργαριταρένια δάκρυα
τη στάχτη προσπάθησαν να ξεπλύνουν
απ’ το άνυδρο τοπίο της απόγνωσης.
Άμμος λευκή γλίστρησε αναίτια ο χρόνος
ανάμεσα στης προσμονής τις παλάμες
δίχως ποτέ πραγματικά να ανταμώσουμε…

Μυθιστορήματα
Αν ξημερώσει… (2013) Ποιήματα των Φίλων
Δίχως ουρανό (2014) Ποιήματα των Φίλων
Ο φάρος (2017) Δρόμων

Αφηγήσεις
Ένας Έλληνας (2012) Ποιήματα των Φίλων

Ποίηση
Σκόρπια φύλλα (2009) Έψιλον
Τ’ ανέμου χάρισμα (2010) Έψιλον
Απανεμιά (2013) Ποιήματα των Φίλων
Αντεφιγγίσματα (2018) Δρόμων

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Έψιλον, Ποιήματα των Φίλων, Δρόμων

Επισκέψεις: 11