Τάσος Παπαναστασίου

Ελληνες λογοτέχνες

Ο Τάσος Παπαναστασίου γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη.
Είναι δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο.
Διδάσκει για τρεις δεκαετίες στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση προσπαθώντας να κάνει τη μάθηση ελκυστική για τους μαθητές και τις μαθήτριές του και το σχολείο έναν φωτεινό τόπο δημιουργίας. Εκτιμά πως θεμέλιοι λίθοι των παιδαγωγικών σχέσεων που αναπτύσσονται σε ένα σχολείο είναι η συνεργασία, οι σπουδαίοι εκπαιδευτικοί στόχοι και σκοποί, η ευγενική άμιλλα, η κατανόηση και η ενσυναίσθηση μεταξύ των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας δηλαδή των μαθητών και των μαθητριών, των γονέων τους και των εκπαιδευτικών.

14 ημέρες – Τάσος Παπαναστασίου

“Όσο περνούν τα χρόνια, δεν χρειάζεται παρά μια παλιά φωτογραφία, ένα τραγούδι τραγουδισμένο πολλές φορές, μια μυρωδιά αρώματος πολύ ακαταμάχητου, μια γεύση ενός αγαπημένου φαγητού, μια δροσιά ποτού δροσερού, μια κίνηση ενός άγνωστου, μιας άγνωστης, ένα νεύμα κάποιου περαστικού σε έναν φίλο του, ένα τραπεζάκι-έξω, ένας παλιός γνωστός, ένα δώρο από αυτά της ευτελούς αξίας αλλά σπάνιας συναισθηματικής, όσο περνούν τα χρόνια, δεν χρειάζεται παρά κάτι από τα παραπάνω για να πυροδοτήσει ένα χαμόγελο, μια τρυφερή ανάμνηση, έναν κρατημένο αξιοπρεπώς λυγμό, μια νοσταλγική κατάδυση, μια διάθεση να πάρει πίσω κανείς αυτά που έχασε.
Όσο περνούν τα χρόνια, δεν χρειάζεται παρά ένα παλιό σημείωμα ξεχασμένο στο συρτάρι του γραφείου, ένα γλειφιτζούρι χαμένο σε μια τσάντα που το αναζητούν εναγωνίως πανέμορφα χέρια, μια τσακισμένη σελίδα σε ένα βιβλίο με ποιήματα, ένα εισιτήριο από ταξιδεμένο ταξίδι στο εξωτερικό, μια κάρτα πολλαπλών διαδρομών ευρωπαϊκής μεγαλούπολης, μια απόδειξη από χρήματα που μεταφέρθηκαν για καλό σκοπό, μια φωτογραφία φωτεινή, δεν χρειάζεται παρά κάτι από τα παραπάνω, για να θυμηθεί κανείς όλα τα ρίσκα που πήρε και τον έκαναν πλουσιότερο σε εμπειρίες και σοφότερο.
Όσο περνούν τα χρόνια, η γεύση γίνεται καλύτερη, η αίσθηση της πραγματικότητας πιο πραγματική, η αντίληψη της ωραιότητας της ζωής πιο στερεή, τα χαμόγελα πιο όμορφα, οι σχέσεις πιο αληθινές, οι φίλοι σπανιότεροι μα καλύτεροι.
Όσο περνούν τα χρόνια συνειδητοποιείς όλο και περισσότερο πόσο σπάνιο και εντυπωσιακό είναι το να ζει κανείς μια ζωή που του ανήκει”.

Ένα μυθιστόρημα για τις επιλογές των ανθρώπων και το τίμημα που αυτές έχουν, για τα παιδικά τους χρόνια και τις ενήλικες αναγωγές τους, για τα λάθη και τη συγχώρεση.

Σημείωμα του συγγραφέα
Αυτό το βιβλίο απλά έτυχε και γράφτηκε. Η ιστορία, ή καλύτερα οι ιστορίες που περιέχει, ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Είναι ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά που, όπως και τα παραμύθια για μικρά παιδιά, αφηγείται φανταστικές περιπέτειες. Όλα τα πρόσωπα που εμφανίζονται σε αυτό δεν είναι υπαρκτά, ή έτσι θέλει να πιστεύει ο συγγραφέας, ο οποίος απλώς επέτρεψε στο υποσυνείδητό του να τον καθοδηγήσει.

Ένα αφήγημα αστυνομικής υφής που προσομοιάζει με την ελληνική κρίση και τα τεράστια αδιέξοδά της. Ένα μυθιστόρημα με άξονα μια αστυνομική έρευνα που οδηγείται σε αδιέξοδο και σκηνικό την ιστορική μοίρα και την τραυματική τοπογραφία της Θεσσαλονίκης. Ένα μυθιστόρημα για τις επιλογές των ανθρώπων και το τίμημα που αυτές έχουν, για τα παιδικά τους χρόνια και τις ενήλικες αναγωγές τους, για τα λάθη και τη συγχώρεση. Μια ιστορία που μπερδεύεται με ανεξιχνίαστους φόνους, καταγράφει ανθρώπινες σχέσεις που αναταράσσονται και επαγγελματικές που δοκιμάζονται στο ανθρώπινο παζάρι. Στα ξέφωτα της κεντρικής ιστορίας εμπλέκονται σύγχρονες ιστορίες προσώπων, που προσπαθούν να ξεφύγουν από το παρελθόν το οποίο τους καταδιώκει ανελέητα.

Μυθιστόρημα, Επίκεντρο, 2017, 256 σελ.

Μυθιστορήματα
14 ημέρες (2017), Επίκεντρο

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Επίκεντρο