Θανάσης Αργυρίου

Ελληνες λογοτέχνες
Ο Θανάσης Αργυρίου γεννήθηκε το 1957 στην Κρήνη Τρικάλων Θεσσαλίας.
Διαμένει στην Πετρούπολη Αττικής. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει τα ακόλουθα έργα:
Ποίηση: “Διάσπαρτα όνειρα”, 1993, “Της μνήμης μου φιλώ το αμμοχάλικο”, 1994, “Ποιο το χρώμα της φυγής;”, 2000, “Αναδρομές” (Ποιήματα 1992-2002), 2008, “Σιωπή”, 2013
Πεζογραφία: “Εσύ φταις ! “, (διηγήματα), 1998, “Ο τρελός του καραμελάδικου”, (διηγήματα), 2009, “Αναμάρτητη Εύα, (νουβέλα), 2012
Λαογραφία: “Τα παραμύθια της μάνας μου”, (Παραδοσιακά παραμύθια της Θεσσαλίας), 2006, “Ο Ανυφαντάκος” (παραμύθια και ιστορίες), 2013
Θέατρο: “Όνειρο φυγής…”, 2008, “Κούμπα μανιά!”, (κωμωδία), 2011, “Ο Ζυμαρίκος”, 2012, “Εσύ φταις”, 2017
Κριτική: “Λογοτεχνικές προσεγγίσεις”, 2014

Εσύ φταις – Θανάσης Αργυρίου

Οι εμπειρίες του συγγραφέα από τη ζωή της υπαίθρου, όπου χαρτογραφήθηκαν στη μνήμη του οι πρώτες αναμνήσεις, ως και αυτές από τη μετέπειτα πορεία του στον “πολύβουο παλμό” της πόλης, αποτέλεσαν την πηγή έμπνευσής του για τη συγγραφή των παρόντων διηγημάτων. Οι ιστορίες που αναπτύσσονται είναι γλαφυρές, εύστοχες με χιούμορ αλλά και με δραματικότητα. Ο συγγραφέας κατορθώνει να διατηρεί τις απαραίτητες αποστάσεις από την υπερβολή και την επανάληψη, χρωματίζοντας με ρυθμό, αισθαντικότητα και ρεαλισμό τις προτάσεις του. Σίγουρα ο αναγνώστης, διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, θα βρει στοιχεία που θα φέρουν στη μνήμη του “εικόνες” από την προσωπική του ζωή, που θα τον ωθήσουν να συμπορευτεί με τις χαρές, τις λύπες και τις αναζητήσεις των ηρώων του βιβλίου…

Τα παραμύθια της μάνας μου – Θανάσης Αργυρίου

Παραδοσιακά παραμύθια της Θεσσαλίας
Με αυτά τα παραμύθια, προσπαθώ να διαβώ την ομίχλη που σκεπάζει το παρελθόν μου και να επιστρέψω στην παιδική μου ηλικία…
Βλέπω καθαρά πλάι στην πέτρινη βρύση το πρόχειρο τσίγκινο υπόστεγο, όπου γινόταν η απόσταξη του τσίπουρου… κι εμείς κοντά στη φωτιά να ψήνουμε αμύγδαλα και καλαμπόκια και ν’ ακούμε ιστορίες από τους γεροντότερους…
Έρχονται στο νου μου οι κρύες νύχτες του χειμώνα, τότε που όλοι μαζεμένοι δίπλα στη φωτιά, κρεμόμασταν από τα χείλη της γιαγιάς ν’ ακούσουμε κάποιο παραμύθι…
Οι σκιές που τρεμόπαιζαν στους τοίχους από το αναμμένο τζάκι, ζωντάνευαν στην παιδική μου φαντασία τους ήρωες των παραμυθιών αυτών…
Ακόμα ακούω τη φωνή της: “Μια φορά κι έναν καιρό…” και ηχεί στ’ αυτιά μου ο μονότονος χτύπος της βροχής στου σπιτιού μας τη σκεπή…
“Κόκκινη κλωστή δεμένη,
στην ανέμη τυλιγμένη…”

Όνειρο φυγής… – Θανάσης Αργυρίου

Στην πολύβουη εποχή μας, ο σύγχρονος άνθρωπος διακατέχεται, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, απ’ το συναίσθημα της φυγής. Εγκλωβισμένος σ’ έναν τρόπο ζωής, που άλλοι επέλεξαν και τον παρέσυραν σ’ αυτόν.
Το τραγικό είναι ότι αυτό συντελέστηκε με τη δική μας συναίνεση, παρασυρμένοι απ’ το δόλωμα που παρουσιαζόταν εμπρός μας ως προσφορά, μη βλέποντας όμως την παγίδα, απ’ την οποία τώρα προσπαθούμε σπασμωδικά ν’ απαλλαγούμε…
Οι σκηνές αυτού του θεατρικού έργου, αποτελούν αληθινά βιώματα, τα οποία, μαζί με τους ήρωές του, εξεικονίζουν καταστάσεις που όλοι μας καθημερινά βιώνουμε…

Ο τρελός του καραμελάδικου – Θανάσης Αργυρίου

Η φυγή, ως συναίσθημα και επιθυμία, παίζει κυρίαρχο ρόλο στην αφήγηση του κάθε συγγραφέα.
Υπάρχουν συγγραφείς που ικανοποιούν αυτό το συναίσθημα, ταξιδεύοντας αδιαλείπτως κι άλλοι μένοντας αμετακίνητοι σ’ έναν τόπο, “φυλακισμένοι” οικειοθελώς, με μοναδική τους πυξίδα τη φαντασία τους.
Με αυτά τα διηγήματα ο συγγραφέας, επιχειρεί ένα ταξίδι στο παρελθόν… Μόνο που, όσες φορές και αν ξεκίνησε το ίδιο μονοπάτι, βρίσκεται ακόμα στην αρχή του…
Σκιαγραφεί τους ήρωές του με αμεσότητα και ρεαλισμό… Ειδικά στον “Τρελό του καραμελάδικου”, επιχειρεί να προσεγγίσει και να αιτιολογήσει (όχι να δικαιολογήσει), την ψυχασθένεια του ήρωά του από διαφορετική οπτική γωνία…

Κούμπα μανιά! – Θανάσης Αργυρίου

Κωμωδία
Σ’ αυτό το θεατρικό μου έργο αναπαριστώνται σκηνές που διαδραματίστηκαν στη γενέτειρά μου Κρήνη Τρικάλων. Θα θυμηθούν οι παλαιότεροι εικόνες που χαρακτήριζαν την καθημερινότητά τους και θα τις μάθουν οι νεότεροι. Εκτίθεται, με οξύ ίσως ύφος, η νοοτροπία των κατοίκων, όσον αφορά τις μεταξύ τους σχέσεις και την αντίληψή τους σε ζητήματα περιβαλλοντικής συνείδησης.
Στοχεύω επίσης κατά των πολιτικάντηδων, οι οποίοι σπούδασαν την τέχνη της απάτης, κατά των παρατρεχάμενων που τους πλαισιώνουν, μα και κατά όλων ημών, οι οποίοι στηρίξαμε και στηρίζουμε τις ελπίδες μας σ’ αυτούς, με την προσδοκία κάποιας “θέσης”, εξαργυρώνοντας την αξιοπρέπειά μας. Και αφού κατακρεούργησαν το δικαίωμά μας στη ζωή, μας επέβαλαν να διεκδικούμε το δικαίωμα μας στην απογοήτευση…

Ο Ζυμαρίκος – Θανάσης Αργυρίου

Κωμωδία
“Ο Ζυμαρίκος”, αντιπροσωπεύει την ιδιοτέλεια και την υποκρισία στην ακραία της μορφή. Φιλοπρωτεύων, θορυβώδης στις κοινωνικές συναναστροφές, επιδειξιομανής και εξουσιομανής σε νοσηρό βαθμό, χαρακτήρας που χρήζει κοινωνιολογικής και ψυχιατρικής ανάλυσης. Προσπαθεί, απεγνωσμένα, να προσδώσει στον εαυτό του, την εικόνα του “αναρχικού”, του “αφιλοχρήματου”, ενώ ακριβώς τα αντίθετα από αυτά χαρακτηριστικά, αποτελούν τα υλικά που συνθέτουν τον χαρακτήρα του. Προβάλλει, ιδιαίτερα τη “γενναιοδωρία του”, εμπορεύεται την “προσφορά” του και απαιτεί ευγνωμοσύνη για το “τίποτα” του, που ούτε κι αυτό είναι διατεθειμένος να το προσφέρει χωρίς αντάλλαγμα. Καθ’ υπερβολήν είρων, ζηλόφθων, αλαζόνας και συκοφάντης, γάγγραινα στη ζωή των ανθρώπων που βρέθηκε στο δρόμο τους…

Αναμάρτητη Εύα – Θανάσης Αργυρίου

Ο συγγραφέας, καταπιάνεται με ζητήματα που άπτονται των διαπροσωπικών σχέσεων, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Την οικογένεια, τη φιλία, την εκπαίδευση, τις κοινωνικές σχέσεις. Παρουσιάζει, επίσης, ανάγλυφα και στηλιτεύει με καταγγελτικό τρόπο εκείνους, οι οποίοι, με μοναδικό γνώμονα τη σχετική οικονομική τους ευμάρεια και στερούμενοι κάθε ευγενικής ιδιότητας, αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους με αλαζονική διάθεση, στερημένοι οι ίδιοι την ανθρώπινη υπόσταση τους, υπέρ το δέον ανασφαλείς οι δυστυχείς… Και η ανασφάλεια τους τροφοδοτεί την υπεροψία τους, ως μέσον αντίστασης στην αδιαφορία που εισπράτουν απ’ τον περίγυρο τους, με αποτέλεσμα να καταλήγουν στη συνείδηση των άλλων, αντιπαθείς και καταγέλαστοι…

Σιωπή… – Θανάσης Αργυρίου

Κοιτώντας απ’ τις γρίλιες της “Σιωπής” μου, επιχειρώ να εμφυσήσω πνοή ζωής στα συναισθήματα μου, θλιμμένες παραστάσεις, στα σκονισμένα ετοιμόρροπα τραπεζάκια των θαμπόφωτων παραμυθιών μου…
Να ανιχνεύσω, το αχνό χαμόγελο, στη σκιά κάποιας αγαπημένης μου μορφής…
Να αγγίξω, το ένα, το μοναδικό μου όνειρο, που αιωρείται παγιδευμένο στην ξύλινη αραχνιασμένη σκεπή της μνήμης μου, προτού αυτό χαθεί, χωρίς οίκτο, στη δίνη των αγριεμένων σκιάχτρων της συνείδησής μου…

Ο Ανυφαντάκος – Θανάσης Αργυρίου

Παραμύθια και ιστορίες
Μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης που βιώνουμε, η βίαιη απάρνηση της γήινης προέλευσής μας!
Ο εκριζωμός της περιβαλλοντικής μας συνείδησης, ακραίος και εγκληματικός, τόσον έναντι ημών των ιδίων, κυρίως όμως κατά των παιδιών, τα οποία, αν και δεν ευθύνονται, υφίστανται τις συνέπειες και υποχρεούνται να καταβάλλουν το τίμημα.
Με το έργο μου αυτό, απευθύνονται στα μικρά παιδιά, με την προσδοκία να εμφυσήσω στην ψυχή τους την αγάπη για τη φύση και ν’ απαλλαγούν απ’ τα δεσμά του υπερκαταναλωτισμού, που τις τελευταίες δεκαετίες προβλήθηκε ως το μοναδικό κριτήριο καταξίωσης στη ζωή. Με τα παραμύθια και τις ιστορίες του “ανυφαντάκου”, επιχειρώ να μεταφέρω στους μικρούς αναγνώστες εικόνες της άγουρης μνήμης μου, κάποιες απ’ τις οποίες αποτελούν αληθινά βιώματα… να αφουγκραστούν μαζί μου, την παραμυθένια φωνή της γιαγιάς μου, να μου αφηγείται, άπειρες φορές, τους μύθους του “ανυφαντάκου” και του “γύφτου με τ’ άχυρα…”! Μια φορά κι έναν καιρό…

Εσύ φταις! – Θανάσης Αργυρίου




Το θεατρικό έργο “Εσύ φταις!”, που κρατάτε στα χέρια σας, αποτελεί διασκευή του ομώνυμου διηγήματός μου, το οποίο περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων μου, με τίτλο “Ο τρελός του καραμελάδικου”.
Η υπόθεση του έργου, αφορά την προσπάθεια ανίχνευσης και κατανόησης του διαταραγμένου, από ενοχή, συναισθηματικού κόσμου του κεντρικού ήρωα…

Θεατρικό, Δρόμων, 2017, 48 σελ.

Εγώ, ο “πετυχημένος”!!! – Θανάσης Αργυρίου




Το θεατρικό που κρατάτε στα χέρια σας, αποτελεί θεατρική διασκευή του διηγήματος “Ο τρελός του καραμελάδικου”.
Κύριος ήρωάς του, ο Ξερόλας. Μοναδική ομοιότης του Ξερόλα με το είδος των ανθρώπων, η ανθρώπινη μορφή του. Από τα πλέον στερημένα όντα του πλανήτη, μόλις ικανοποιεί το ζωώδες ένστικτό του και απαλλάσσεται από την πείνα, μετουσιώνει την πρότερη δυστυχία του, σε μισανθρωπία.
Στην αγωνιώδη προσπάθειά του για οικονομική ανέλιξη, την απαλλαγή του από το όνειδος που του προκαλεί η καταγωγή του, να νιώσει “πετυχημένος”, είναι ικανός να πατήσει επί πτωμάτων…
Θ. Α.

Θεατρικό, Δρόμων, 2018, 46 σελ.

Το άλγος της σιωπής – Θανάσης Αργυρίου




Τα ποιήματα αυτής της συλλογής, αποτελούν επιλογή από το ποιητικό μου έργο.

Επιθυμώ να εκφράσω την απορία μου, την οδύνη της καρδιάς μου, ακόμα και τον θυμό μου, για την αποτυχία εκπλήρωσης της υπέρτατης αξίας μας, ως άνθρωποι, για την κατάπτωσή μας, τον υποβιβασμό μας, στο επίπεδο της λάσπης…
Θ. Α.

Ποίηση, Δρόμων, 2019, 64 σελ.

Νουβέλες
Αναμάρτητη Εύα (2012), Δρόμων

Διηγήματα
Εσύ φταις (1998), Δρομεύς
Ο τρελός του καραμελάδικου (2009), Δρόμων

Ποίηση
Διάσπαρτα όνειρα, 1993
Της μνήμης μου φιλώ το αμμοχάλικο, 1994
Ποιο το χρώμα της φυγής; (2000), Δρομεύς
Αναδρομές (Ποιήματα 1992-2002), 2008, Δρόμων
Σιωπή… (2013), Δρόμων
Το άλγος της σιωπής (2019), Δρόμων

Θεατρικά έργα
Όνειρο φυγής… (2008), Δρόμων
Κούμπα μανιά! (κωμωδία)(2011), Δρόμων
Ο Ζυμαρίκος (2012), Δρόμων
Εσύ φταις! (2017), Δρόμων
Εγώ, ο “πετυχημένος”!!! (2018), Δρόμων

Λαογραφία
Τα παραμύθια της μάνας μου (Παραδοσιακά παραμύθια της Θεσσαλίας)(2006), Δρόμων
Ο Ανυφαντάκος (παραμύθια και ιστορίες)(2013), Δρόμων

Δοκίμια-Μελέτες-Κριτική
Λογοτεχνικές προσεγγίσεις (2014), Δρόμων

Πηγές: Biblionet, Δρόμων