Θανάσης Χατζόπουλος

Λογοτέχνες


Ρήματα για το ρόδο
Σχεδίασμα ποιητικής
Οι αφορμές που ψάχνει ο ποιητής έρχονται με τις λέξεις που τον συναντάνε και με τα πράγματα που του μιλούν. Μια σειρά από τέτοιες παραδειγματικές αφορμές είναι το σχεδίασμα και η μετάπλασή τους: το πλάγιο βλέμμα και ο πλάγιος λόγος των προθέσεων έτσι όπως εδώ γίνεται ευθύς, μαζί με το βλέμμα. Αφού αν κινηθεί κανείς ανά τον κόσμο, ο κόσμος ειναι γεμάτος αφορμές ποιητικές. Αυτό το μικρό στραμπούληγμα που ανατάσσει την καθημερινότητα στην ποιητική της διάσταση, την καλά κρυμμένη ή επιμελώς σκεπασμένη, είναι ο τρόπος του ποιητή -όπως ενός πρακτικού του παλιού καιρού- που με μια επιδέξια κίνηση φωτίζει ή αδειάζει το περιεχόμενό της. Αυτή η τόσο προσωπική δράση είναι η ποιητική του. Το σχεδίασμά της φωτίζει την ίδια την ποίηση. Θ.Χ.

Αναγραμματισμοί στη σιωπή
Δοκίμιο ποιητικής
Να μιλήσεις για ποίηση είναι ένας τρόπος να αγγίξεις κάτι που δεν υπόκειται στην αφή, αφού μόλις πας να το πιάσεις εκείνο χάνεται ή σκορπίζει. Η αναλυμένη ποίηση δεν είναι πλέον ποίηση, έχει μετακινηθεί πέραν του τόπου όπου οφείλει να μένει και να παραμένει. Οι παραβολές και οι αλληγορίες μιλούν για την ποίηση χωρίς να την εκτοπίζουν από τον φυσικό της χώρο, από το ιδιάζον πεδίο όπου ανήκει. Αφομοιώνουν τον τρόπο της και μιλούν εντέλει ποιητικά χωρίς να μιμούνται. Αγκαλιάζουν τον τόπο της, θα πει μιλούν από εκεί όπου μόνον ίσως η ποίηση θα μπορούσε να μιλήσει για τον εαυτό της – δηλαδή από τη μεριά της ζωής και των πραγμάτων, απ’ όπου και η ίδια η ποίηση εντέλει αναδύεται.

Στον ήλιο μοίρα
ΜΑΤΙ ΝΕΡΟΥ
Κάτι που ξύνει από βαθιά
Ώριμο από ερημιά και έτοιμο από έρωτα
Να βγει, να κατοικήσει στον αέρα
Μέσα στον άνθρωπο να βρει
Σκηνή καταφυγίου η ημέρα

Εκεί γυρεύει να υψωθεί, να ξεμυτίσει
Και μέσα στη σκοτούρα και στο θάμπωμα
Λόγο να πει και μουσική να δώσει
Αρχαίο κρόταλο που ένα χέρι περιμένει
Να ηχήσει, για να φανεί από το βάθος

Του ορίζοντα να έρχεται διστακτική
Μέσα στο απόβραδο γυμνή γυναίκα
Κατάφωτες κομίζοντας τις λέξεις
Ντυμένη το σκοτάδι να ροδίζει
Υγρή και καθαρή η φωνή του ανθρώπου

Ένα μικρό κουτάκι, ξύλινο
Οι υπήκοοι της Γευφυΐας έθεσαν κάποτε στο βασιλιά τους το ερώτημα: “Ποιο είναι το νόημα της ζωής;”. Εκείνος άρχισε να διηγείται μια ιστορία: Όταν γεννήθηκε ένας μικρός πρίγκιπας, μια πέμπτη μοίρα, η Πεμπτουσία, του χάρισε ένα μικρό κουτάκι, ξύλινο, το οποίο περιείχε την απάντηση για το νόημα της ζωής. Όμως ο πρίγκιπας θα είχε το δικαίωμα να το ανοίξει μόνο τη στιγμή του θανάτου του, διαφορετικά οι συνέπειες θα ήταν τρομερές. Το κουτάκι και η απαγόρευσή του τον βάζουν σε μια αναζήτηση που θα κρατήσει σε όλη του τη ζωή…
Ένα φιλοσοφικό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους από το Θανάση Χατζόπουλο, με τις εικόνες που ο Μιχάλης Μανουσάκης ζωγράφισε γι’ αυτήν ειδικά την έκδοση.

Οι λησμονημένοι
Δύο νουβέλες
Αννιώ και Αργύρης. Δύο ήρωες. Δύο αντί-ήρωες, από εκείνους που δεν περιλαμβάνονται στις δέλτους καμιάς Ιστορίας. Εξού και λησμονημένοι. Εδώ αναδύονται από την αφάνεια ώστε να μιλήσουν για τα μικρά από τα οποία υφαίνονται οι προσωπικές ιστορίες αλλά και οι ιστορίες των μικρών κοινωνιών, αυτές που μες στην κοινοτοπία και την ιδιορρυθμία τους οργανώνουν ερήμην της την Ιστορία με βήματα που κανείς δεν αντιλήφθηκε ούτε θέλησε να αντιληφθεί.

Φιλί της ζωής
Τα είκοσι εννέα ποιήματα που αλληλοπλέκονται για να δημιουργήσουν το Φιλί της ζωής, αντηχώντας και απηχώντας το ένα το άλλο, προβάλλουν διαφορετικές όψεις του έρωτα: από την ερωτική επιθυμία και τον σαρκικό πόθο ώς την κατορθωμένη αγάπη και τη συντροφική συμβίωση.
Με τολμηρό μεταφορικό λόγο και εικόνες που προέρχονται κυρίως από τον φυσικό κόσμο, με λεξιλόγιο που φέρει ίχνη της ερωτικής ποίησης του παρελθόντος, την ίδια στιγμή που βυθίζεται στον κοινό λόγο και τον αναβαπτίζει, ο Θανάσης Χατζόπουλος δίνει εμπράκτως απάντηση στο ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει ερωτική ποίηση σήμερα.

Ποιητικές συλλογές
Ρήματα για το ρόδο (1997)
Η κοίμηση (1988)
Ο εξ αίματος νεκρός (1994)
Στον ήλιο μοίρα (1996)
Ωσεί παρόν (1997)
Ιδίοις σώμασι. Χωρία α’ (1997)
Κανόνας (1998)
Το άφωτο (1999)
Από καταβολής δρόσου (1999)
Κελί (2000)
Μιγαδικά και αμφιθαλή (2003)
Στον ήλιο μοίρα (2004)
No human’s land. Αναφορά (2005)
Ψηφία και ψηφίδες (2006)
Πέρασμα (2007)
Μετόπη (2007)
Πρόσωπο με τη γη (2012)
Φιλί της ζωής (2016)

Νουβέλες
Οι λησμονημένοι (2014)

Δοκίμια
Αναγραμματισμοί στη σιωπή (2002)

Παραμύθια
Ένα μικρό κουτάκι, ξύλινο (2004)

Συλλογικά έργα
Πολυφωνία για τον Δ. Π. Παπαδίτσα (1988)
Ο Γιώργος Σεφέρης ως αναγνώστης της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας (2002)
57 κείμενα για τη Νίκη Καραγάτση (2002)
Για τον Ηλία Λάγιο (2005)
Σύγχρονοι μηχανισμοί βίας και καταπίεσης (2006)
Πρακτικά Α΄ Πανελληνίου Συνεδρίου για τον Γιάννη Σκαρίμπα (2007)
Τα όρια των ειδών στην τέχνη σήμερα (2009)
Ο διάλογος ψυχανάλυσης και κοινωνικού δεσμού (2010)
Νίκος Εγγονόπουλος: Ο ζωγράφος και ο ποιητής (2010)
Προς έναν νέο τύπο κοινωνικού ανθρώπου; (2014)
Ξένοι μετανάστες στην Ελλάδα, πληγή ή πρόοδος; (2014)
Ποίηση και αλογία (2016)

Πηγές πληροφοριών: BIBLIONET, Εκδόσεις Καστανιώτη, Μεταίχμιο, Γαβριηλίδης, Κίχλη, Ύψιλον

95 views