Βάννα Γ. Πασούλη

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Η Βάννα Γ. Πασούλη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Κατάγεται από την Χίο.
Σπούδασε νομικά και βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης γλώσσας και έχει διδάξει στο Διδασκαλείο της Ελληνικής Γλώσσας της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας αλλά και στο εξωτερικό. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (“Ευθύνη”, “Μανδραγόρας”, “΄Ινδικτος”, “Κουκούτσι”” και στο ηλεκτρονικό περιοδικό “Βακχικόν”. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά. Εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει εκδόσει την ποιητική συλλογή “Μέρες του νόστου”, Ηριδανός, 2008, “Tage der Ruckkehr”, Dusseldorf, 2011 και την συλλογή διηγημάτων “Ο εφταξούσιος και άλλα διηγήματα”, Γαβριηλίδη, 2018, ενώ συμμετείχε στο συλλογικό “Β΄Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Διηγήματος βιβλιόφιλων Έδεσσας”, 2011.
Διηγήματα
Ο εφταξούσιος και άλλα διηγήματα (2018), Γαβριηλίδης

Ποίηση
Μέρες του νόστου (2008), Ηριδανός
Lunaris (2022), Περισπωμένη

Lunaris – Βάννα Πασούλη

Lunaris


ΤΟ ΛΙΚΝΟ
Σαν το πλεούμενο πού
ανάβει φώτα στο σκοτάδι
γύριζα και λιτάνευα τα βράδια μου.

Έπλεαν μαγεμένα στη σιωπή
κι αφουγκραζόμουνα συνωμοσία
με το φεγγάρι
ανεξιχνίαστο δισκάρι της Φαιστού
μαλαμοκαπνισμένο ασήμι

με λίκνιζε στα φώτα, στα νερά
και μ’ έδινε στον κόσμο
απ’ την αρχή κάθε φορά.

Ποίηση, Περισπωμένη, 2022, 112 σελ.

Ο εφταξούσιος και άλλα διηγήματα – Βάννα Γ. Πασούλη




“Σηκώνεται αμέσως, σαν πράξη διαμαρτυρίας, και σβήνει όλα τα φώτα της γιορτής. Το μελιχρό φως της αμφιλύκης της φτάνει. Τραβάει τις διπλές και τριπλές κουρτίνες του δωματίου, για να βλέπει όσο μπορεί έξω. Τα χέρια της κρατούν τα χρυσά κορδόνια. Κάτι της θυμίζει το σκηνικό αυτό. Μήπως βρίσκεται στο θέατρο; Και ποιο ρόλο παίζει τώρα; Ποιο ρόλο παίζει σ’ όλη της τη ζωή; Γιατί πάντοτε έπρεπε να παίρνει την κατάλληλη πόζα για να προχωρήσει; Έζησε, αλήθεια; Οι φίλοι υπάρχουν ή είναι συμπρωταγωνιστές και κομπάρσοι στο ίδιο έργο; Οι ίδιοι συμπρωταγωνιστές σε άλλο έργο κάθε φορά ή άλλοι συμπρωταγωνιστές στο ίδιο έργο συνέχεια;
Τουλάχιστον το παιδί που κρατάει αγκαλιά από καιρού εις καιρόν στις εκδηλώσεις που την καλούν, για να δώσουν γκλαμουριά οι διοργανωτές τους, αυτό το πολυπόθητο παιδί γιατί δεν το απέκτησε ποτέ; Ω, είναι μεγάλη ευθύνη ένα παιδί. Σε τέτοιους καιρούς; Κι ύστερα, το παιδί είναι γραμμάτιο πονηρό. Μπορεί να θυσιάσεις τα πάντα γι’ αυτό, κι αυτό να σε προδώσει από αχαριστία”.

Διηγήματα, Γαβριηλίδης, 2018, 152 σελ.

Μέρες του νόστου – Βάννα Γ. Πασούλη




ΛΕΞΕΙΣ
Κι όπως αργά η σκέψη σου βυθίζεται
στο μεστωμένο νόημα
ξεχύνονται στο χώρο οι λέξεις
σαν πεταλούδες βουερές
σε ήχο γυάλινο που σε τρελαίνει.

Κι ύστερα στριμωγμένες πάνω από τον κρόταφο
στέκουν προκλητικά στο ύψος σου.
Σε βασανίζουν πώς κι εσύ να τις κρατήσεις
στο δικό τους ύψος.

Ποίηση, Ηριδανός, 2008, 66 σελ.

Πηγές: Biblionet, Ηριδανός, Γαβριηλίδης, Περισπωμένη