Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά

Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Η Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά γεννήθηκε στο Λαύριο Αττικής από γονείς πρόσφυγες (από Πέραμο Μικράς Ασίας ο πατέρας, από Κερτς Κριμαίας η μητέρα). Φοίτησε στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό τμήμα του Ε.Κ.Π.Α. και ζει με την οικογένειά της στον νομό Ροδόπης, όπου εργάστηκε ως καθηγήτρια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει συντάξει και επιμεληθεί τουριστικό οδηγό και φυλλάδια της Π.Α.Μ.Θ. και του Δήμου Μαρώνειας, έχει επιμεληθεί το βιβλίο «Γεύσεις και αναμνήσεις από τη Ροδόπη» του Θανάση Πανδρευμένου, αρθρογραφεί σε πολιτιστικά ηλεκτρονικά περιοδικά με άρθρα λαογραφικά, ιστορικά, αρχαιολογικά, περιβαλλοντικά κ.ά. Το βιβλίο της «Με πούδρα Tokalon» είναι το τρίτο. Έχουν προηγηθεί τα: «…μύριζε γαζία» (αφηγήματα), εκδόσεις ΔΙΑΝΥΣΜΑ, 2014 και «Τα λουμινάκια» (νουβέλα), εκδόσεις ΑΩ, 2017.
Μυθιστορήματα
Τα λουμινάκια (2017), ΑΩ Εκδόσεις

Διηγήματα
Με πούδρα Tokalon (2022), Παρατηρητής της Θράκης

Αφηγήματα
…μύριζε γαζία (2014), Διάνυσμα

Με πούδρα Tokalon – Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά

Με πούδρα


Τρύγησε η μνήμη τις ωριμότητές της και ζύμωσε ιστορίες βιωματικές ή με το μαγικό ψεύδος της λογοτεχνίας. Ιστορίες που μοσχοβολάνε θάλασσα, μενεξέδες και ζουμπούλια ή πούδρα Tokalon, αφουγκράζονται κελαηδίσματα, καμπάνες, στριγκλίσματα μηχανής, χαϊδεύουν βιβλία, λουλούδια, σεντόνια, παρακολουθούν θεάματα στο Ηρώδειο, στο Καλλιμάρμαρο ή στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, πλανώνται σε λίμνες, λιβάδια και αρχαιολογικούς χώρους, απλώνουν σε μιλιμετρέ χαρτιά σχεδιαγράμματα ονείρων. Κρατώντας το απόσταγμα ζωής σε πολύτιμα επιμύθια, μας ταξιδεύουν στον κόσμο και στη φύση, κινητοποιούν σκέψεις και συναισθήματα.

Διηγήματα, Παρατηρητής της Θράκης, 2022, 160 σελ.

Τα λουμινάκια – Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά

Τα λουμινάκια


… Επαναστάτρια η Χαρά. Γεννήθηκε διαφορετική. Άλλαξε το μοντέλο. Έσπασε το καλούπι παραγωγής προδιαγεγραμμένων χαρακτήρων. Η Χαρά κρατούσε άμυνα απέναντι στην κληροδοτημένη υπακοή ­δουλικότητα, που διέκρινε την εποχή τους, την οικογένειά τους και όχι μόνο. Τι άνθρωποι, σκεφτόταν συχνά. Μαριονέτες. Το κεφάλι δεν το σήκωναν σχεδόν ποτέ μοναχοί τους. Έπρεπε κάποιος μεγαλύτερος να τραβήξει την κλωστή. Μα τούτη δεν είναι αληθινή ζωή, θέατρο είναι. Αν δεν μπορείς να σηκώσεις κεφάλι, να δεις τον ήλιο κατάματα, όταν το θελήσεις, αν δεν μπορείς ν’ ακολουθήσεις τον δρόμο του φεγγαριού, αν, αν, αν…

Μυθιστόρημα, ΑΩ Εκδόσεις, 2017, 152 σελ.

…μύριζε γαζία – Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά

μύριζε γαζία


«Μέσα σε αυτό το δωμάτιο – ατελιέ, καθιστικό, γραφείο, τραπεζαρία, χώρο επισκεπτών – ξεφύτρωνα κι εγώ με λίγα ρόλεϊ, τσιμπιδάκια κι έναν καθρέφτη στα χέρια ψάχνοντας για μια γωνιά να φτιάξω τα φρεσκολουσμένα μαλλιά μου. Ήταν το μόνο δωμάτιο, που είχε θέρμανση. Το μαγκάλι! Θέρμανση ο Θεός να την κάνει! Έκαιγε με πυρήνα στη μέση του δωματίου κι έπρεπε να κάθεσαι εκεί τριγύρω, για να νιώσεις τη ζέστη στα άκρα σου τουλάχιστον.»

Ένα καλαίσθητο βιβλίο, πλημμυρισμένο παιδικές, εφηβικές αναμνήσεις που ωριμάζουν σελίδα-σελίδα. Ιστορικά βιώματα, άλλοτε δοσμένα με παραμυθένιο τρόπο, άλλοτε με αφοπλιστική ειλικρίνεια χωρίς προσωπεία για την αλήθεια του παρελθόντος.

Λόγος σαφής, σύντομος, περιεκτικός, ο οποίος ξετυλίγεται σε 14 ενότητες – 36 μικρά δοκίμια-διηγήματα για την αγάπη, τη θυσία, την αλληλεγγύη, τον χρόνο, τον έρωτα. Αναμνήσεις από το πολύπαθο Λαύριο, τον πόλεμο, τη θάλασσα και το κυκλοθυμικό ταξίδι στα νερά της.

Οι λέξεις, σωστά τοποθετημένες, μεταφέρουν τον αναγνώστη σ΄ ένα λαβύρινθο στοχασμών. Έχοντας στο χέρι του τον περίφημο μίτο της Αριάδνης, μπορεί τελικά να βγει αλώβητος στην έξοδο που οδηγεί στο ελληνικό φως και την ελευθερία.

Σε κάθε κείμενο η Παπαϊωάννου κατορθώνει να μεταμορφώνεται και ν΄ αλλάζει ιδιότητες. Από εξαιρετικός αρωματοποιός σε δεινό ζαχαροπλάστη και από πολεμικός ανταποκριτής σε επάξια δακτυλογράφο. Ως άλλο κουρσούμι λειτουργούν οι σελίδες και ξορκίζουν φόβους ανασφάλειες και απορίες ετών.

Μνήμες και εικόνες, «μνήμες και παραλλαγές» μιας άλλης εποχής. Τότε που οι άνθρωποι μάχονταν για το καθετί, εκτιμούσαν, αγωνιζόντουσαν, φύτευαν, όργωναν, θέριζαν… σπόρους φιλίας, αλληλεγγύης, αξιοπρέπειας. Τότε που η κάθε οικογένεια κουβαλούσε το δικό της Γολγοθά χωρίς όμως τα μέλη της να γονατίσουν, να λυγίσουν ή να λιποτακτήσουν. Τότε που οι νέες γενιές άνοιγαν τα φτερά τους για να ψηλαφίσουν τον κόσμο και τις πτυχές του, με απώτερο σκοπό να υπηρετήσουν τον Άνθρωπο.

Η συγγραφέας στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά. Προκαλεί, με απλοϊκότητα και στωική γραφή, συγκινησιακή φόρτιση. Κατάφερε να δημιουργήσει για τους αναγνώστες ένα προσωπικό καταφύγιο. Ένα βιβλίο ζωής …για την ίδια τη ζωή και τις εμπειρίες της.
Μια λογοτεχνική έκπληξη!
Για το BOOK TOUR, Θεοφάνης Θεοφάνους (Νυχτερινές αναγνώσεις – Βιβλιοπροτάσεις)

Αφηγήματα, Διάνυσμα, 2014, σελ.

Πηγές: Biblionet, Παρατηρητής της Θράκης, ΑΩ Εκδόσεις