Βασίλης Κατσικονούρης

Ελληνες λογοτέχνες

Το 1990 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, το “Εντελώς Αναξιοπρεπές”, το οποίο δέκα περίπου χρόνια αργότερα, το 2001, βραβεύτηκε στο Διεθνή Διαγωνισμό του ιδρύματος Ωνάση και το 2004 παρουσιάστηκε στο θέατρο Στοά σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη (Π. Ορκόπουλος, Εύα Καμινάρη, Θ. Παπαγεωργίου, Ευδ. Σουβατζή, Π. Πολυκάρπου, Ηλ. Κατέβας, Ειρ. Χέλιου, Δ. Θεοδώρου, Αλ. Κούρος).
Την ίδια χρονιά παρουσιάζεται και στο Εθνικό θέατρο στην Πειραματική Σκηνή το έργο “Καλιφόρνια νρίμιν” (Α΄ Κρατικό Βραβείο θεατρικού έργου 2002) σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, με τους Δημοσθένη Ελευθεριάδη, Στάθη Μαντζώρο, Εύη Σαουλίδου, Κατερίνα Φωτιάδη. Πιο πριν, το 1999 και το 2002, είχαν παρουσιαστεί, αντίστοιχα, τα έργα “Λεπτή γραμμή” και “Μπάμπουσκα” από την Ομάδα Κουάντα.
Το 2006 λαμβάνει το Γ΄ Κρατικό Βραβείο θεατρικού έργου για τη “Φανέλα” και το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ξεκινάει, σε σκηνοθεσία Ν. Μαστοράκη, τις παραστάσεις του “Το γάλα” στο Εθνικό θέατρο (Νέα Σκηνή – Θέατρο Χώρα), όπου και συνεχίζεται για την επόμενη περίοδο.
Έργα του παρουσιάστηκαν στη Γερμανία (2006, Φεστιβάλ Ευρωπαίων Δραματουργών, Βισμπάντεν, Φρανκφούρτη), στο Βελιγράδι (2008-09-10, Belgrade Drama Theatre), στη Βαρσοβία (2009-10, Θέατρο Kamienica) και στην Κύπρο (2007-2009 Ανοιχτό Θέατρο, Θέατρο Διόνυσος και 2009-10 Θέατρο Επίγονοι).
Το 2011 προβλήθηκε η ταινία “Το Γάλα” βασισμένη στο ομώνυμο έργο (Κέδρος, 2006) και σε σενάριο του συγγραφέα (Σκηνοθεσία: Γιώργος Σιούγας).
Το 2013 σκηνοθέτησε το μονόλογο “Το θέαμα”, του Τζον Κλάνσυ, στο θέατρο Σημείο και το 2015 τους μονολόγους του Ιαάκωβου Καμπανέλλη “Ένας πανηγυρικός και ένας Επικήδειος” στο θέατρο “Σταθμός” και το 2018 την παράσταση “ΞΑΝΑ λέγοντας τις ιστορίες”, με έφηβους μαθητές, τους γονείς τους και τους καθηγητές τους.
Άλλες δραστηριότητες του είναι η μουσική σύνθεση και στιχουργία.
Μεταξύ άλλων έγραψε τη μουσική για την παράσταση “Λεπτή γραμμή”, ενώ συμμετείχε και στη μουσική της παράστασης “Μπαμπούσκα”.
Συνεργάζεται επίσης κατά καιρούς με το περιοδικό “Μανδραγόρας”.

Εντελώς αναξιοπρεπές!…
Κωμωδία ή Η πίστις σώζοι τραγωδία
Ύστερα από ένα αεροπορικό δυστύχημα, οι ελάχιστοι επιζήσαντες -που πάσχουν από καθολική αμνησία- βρίσκονται σε μια ψυχιατρική κλινική όπου υποβάλλονται σε μια πρωτότυπη θεραπεία. Ο εμπνευστής της χρεώνει τον καθένα με ρόλους, που ταυτίζονται με την εικόνα και το χαρακτήρα που είχαν οι ήρωες στη ζωή τους πριν από το δυστύχημα, και στήνει θεατρικές παραστάσεις όπου αυτοί “υποδύονται”, σύμφωνα με τη θεραπεία, τον ίδιο τους τον εαυτό. Η θεραπεία αυτή, ενώ φαίνεται να οδηγεί σε ένα αρμονικό αποτέλεσμα, θα υπονομευθεί τελικά από την παρουσία μιας νεαρής δημοσιογράφου και από την αντίδραση ενός από τους ασθενείς, ο οποίος δεν έχει χάσει εντελώς τη μνήμη του. Οι ανατροπές στα δεδομένα θα είναι εντυπωσιακές.

Καλιφόρνια ντρίμιν
Κωμωδία σε πέντε σκηνές
Οι τραγελαφικές περιπέτειες δύο λαϊκών παιδιών που αποφασίζουν να μην πάνε στο στρατό και να καταφύγουν σ’ ένα new age κοινόβιο στην Καλιφόρνια. Σ’ αυτή τους την προσπάθεια, καταλυτική είναι η “συνδρομή” ενός απίθανου θείου, που έρχεται κατευθείαν από τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Είναι ο θείος Πέπο…

Οι αγνοούμενοι
Μία ενδιαφέρουσα ζωή
Ο Βασίλης Κατσικονούρης είναι το νέο μέγα κέρδος του θεάτρου μας… Διακονεί ως δραματουργός το είδος εκείνο της σκηνικής γραφής που ορίζεται ως κριτικός ρεαλισμός, δηλαδή μια πιστή ηθογράφηση της κοινωνίας με τολμηρή χρήση ενός οξέος νυστεριού που με σταθερό χέρι και πόνο ψυχής βυθίζεται στα έγκατα και ανιχνεύει, κόβοντας και απορρίπτοντας, τα σεσηπότα μέλη του άρρωστου οργανισμού… Στο έργο του “Οι αγνοούμενοι” τολμά να βάλει το νυστέρι σε μια ευαίσθητη και χαίνουσα πληγή του κοινωνικού μας ιστού.
Μελετά με διάκριση και σαφήνεια την αποξένωση, την αλλοτρίωση και την απελπιστική μοναξιά του σύγχρονου Έλληνα μικροαστού και μεγαλοαστού…

…Πάλι καλά
Ένας θεατρικός μονόλογος και μερικά πεζά
Ένας ιδιαίτερα καλαίσθητος τόμος που περιλαμβάνει τον θεατρικό μονόλογο “Το μπουφάν της Χάρλεϋ ή Πάλι καλά…” (που παραστάθηκε με επιτυχία στο Θέατρο Δημήτρης Χορν και θα συνεχίσει και τη θεατρική περίοδο 2010-2011), καθώς και ορισμένα πεζά του Βασίλη Κατσικονούρη.

Το γάλα
“Το γάλα” είναι μια τραγική ιστορία τριών ηρώων, της Ρήνας (45 ετών) και των δύο γιων της, Αντώνη (25 ετών) και Λευτέρη (23 ετών).
Έχοντας μεταναστεύσει εδώ και χρόνια από την Τιφλίδα, ο Αντώνης, φιλόδοξος και πρόθυμος να ανελιχθεί κοινωνικά και να γυρίσει την πλάτη στις ρίζες του, διατηρεί σχέση με την κόρη του αφεντικού του, την οποία και ετοιμάζεται να παντρευτεί.
Ο Λευτέρης, από την άλλη, αρνείται να ζήσει στο σήμερα, παραμένει αδύναμος και αφελής, ενώ η συμπεριφορά του γίνεται όλο και πιο περίεργη.
Η ιστορία μας ξεκινά όταν ο Αντώνης επισκέπτεται την μητέρα του και τον αδερφό του για να τους ανακοινώσει τον γάμο του και να τους γνωρίσει τη μέλλουσα γυναίκα του.
Η επίσκεψη του Αντώνη αναμοχλεύει οικογενειακές δυναμικές και βαθιά προβλήματα που στοιχειώνουν και τους τρεις με άξονα τα αρχέτυπα “Πατρίδα”, “Μητέρα” και “Αγάπη”. Ο Λευτέρης αναζητά την αγάπη του αδερφού του μέσα από το ξεχασμένο παρελθόν τους, ο Αντώνης προσπαθεί να ξεπεράσει τις ενοχές του απέναντι στον Λευτέρη, ενώ διαχειρίζεται τις συνέπειες της αυταπάρνησης, και η Ρήνα, ζώντας τον καθημερινό φόβο, βρίσκεται στη μέση προσπαθώντας να τους φέρει κοντά.
“Το γάλα στα ρώσικα λέγεται “μαλακό”. Έτσι, περίεργα, μια άλλη ελληνική λέξη, σπαρμένη μέσα σε μια άλλη γλώσσα, δίνει εκεί, στο ξένο χωράφι, πολύ πιο άμεσα και πιο ανάγλυφα την αίσθηση του πράγματος, απ’ ό,τι η αντίστοιχη που το ονοματίζει στα ελληνικά. Γι’ αυτήν ακριβώς την αίσθηση θέλει να μιλήσει το έργο “Το γάλα”. Την αίσθηση που έχει κανείς ότι όλα μέσα του μαλακώνουν και ζεσταίνονται. Όταν σταματάει πια να κλαίει και να πονάει. Όταν δέχεται την τροφή του. Όταν αγαπιέται…
Κι όταν αυτό δε συμβαίνει, τότε νιώθει ξένος. Σαν πρόσφυγας ανάμεσα σε δυο πατρίδες. Ξένες κι αυτές.”
(Β. Κ.)

Μπαμπούσκα
Ένα μελαγχολικό μυθιστόρημα (…που έχει πλάκα)
Λοιπόν, ο κόσμος θα καταστραφεί. Εντάξει, αυτά ήταν τα καλά νέα. Τα κακά νέα είναι ότι αυτό θα γίνει τώρα. (Φαίνεται πως οι Εβραίοι, οι μαύροι και το heavy metal τα κατάφεραν πιο γρήγορα απ’ όσο φανταζόμασταν.) Ίσα που προλαβαίνει κάποιος ν’ αγοράσει αυτό το βιβλίο. Βέβαια, πάντα υπάρχει μια μικρή ελπίδα: ένας Αρχάγγελος και ο βοηθός του, Άγγελος, κατεβαίνουν στη γη για να τη σώσουν. Στην πορεία ο Αρχάγγελος ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη διάσωση κάποιων γήινων μπαρ. Έτσι μένει ο νεαρός άγγελος να φροντίσει για τη σωτηρία του κόσμου. Παλιοδουλειά. Αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει. Ακόμα και αν πάσχει από σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής.
Πάντα όμως υπάρχει μια μικρή ελπίδα. Ο κόσμος όλος εξαρτάται από το τελευταίο κύτταρο αγάπης. Το τελευταίο επί γης ζευγάρι ερωτευμένων: Ένας ζωγράφος και μία δακτυλογράφος. Μια μικρή, τρυφερή πιθανότητα να σωθεί η γη. Μόνο που τώρα τελευταία αυτοί οι δύο πλακώνονται όλη τη μέρα μεταξύ τους.
Θα τα καταφέρει ο νεαρός άγγελος να τους τα φτιάξει ξανά; Θα ξεπεράσει το γεγονός ότι λόγω της αφηρημάδας του πάει κι ερωτεύεται την κοπέλα;
Θα σωθεί τελικά ο κόσμος;
Θα ξεκινήσει μια νέα ζωή για την ανθρωπότητα;
Θα το αγοράσετε τέλος πάντων το γ…βιβλίο;
Υπάρχει πάντα μικρή ελπίδα.

Ντίντλο, το σωματίδιο του χρόνου
(Ένα γρήγορο μυθιστόρημα για το σωστό timing)
Υποφέρετε από την τυχαιότητα στη ζωή σας; Τη ματαιότητα και το απρόβλεπτο; Το ανεξέλεγκτο μιας νομοτέλειας που το νόημά της σας διαφεύγει συνεχώς; Τα βάσανά σας τώρα παίρνουν τέλος. Με το ντίντλο. Το σωματίδιο του χρόνου! Το θαυματουργό σωματίδιο που όποιος το κατέχει ξέρει τι να κάνει και κυρίως πότε. Ντίντλο. Το σωματίδιο που ορίζει τη σωστή στιγμή. Και η σωστή στιγμή για να παραγγείλετε ένα ντίντλο είναι πάντα τώρα. Σε τιμή γνωριμίας. Δώρο ένα υπερπολυτελές ξυπνητήρι.

Μονόλογοι
Δύο βουβοί ακροατές. Ένας εύζωνας στη σκοπιά του Άγνωστου Στρατιώτη κι ένα χρυσόψαρο στη γυάλα του. Εγκλωβισμένοι όπου οι συνθήκες τούς έταξαν, μπορούν μόνο να ακούν. Τα πάθη, τη θλίψη αλλά και την κωμικότητα των συνομιλητών τους: μιας γυναίκας στο Σύνταγμα, νύχτα με βροχή, κι ενός παππού μόνου στο σπίτι, καλοκαίρι. Εγκλωβισμένοι κι αυτοί, με μόνη τους ίσως έξοδο τις αναμνήσεις τους. Τη θύμηση όχι τόσο όσων έζησαν, αλλά πιο πολύ όσων ονειρεύτηκαν.
Το Μπουφάν της Χάρλεϋ και Ο Μάκης σε ενιαία έκδοση, όπως ενιαία παρουσιάζονται τη θεατρική περίοδο 2014-2015 και 2015-2016 στο Θέατρο Μεταξουργείο.

Η ρωγμή των 7:45 μ.μ.
Και άλλες ιστορίες
Ήταν 7:15 μ.μ. μιας Τετάρτης του Απρίλη του 20…, όταν ο καθηγητής Ιάσων λούστηκε από ένα υπερφυσικό φως, καθώς δίδασκε το μάθημα της Φυσικής στην τάξη Β1.
Ο μοναχικός καθηγητής Ιάσων ανακαλύπτει ένα παράξενο παράθυρο βιτρό σε μία ξεχασμένη αίθουσα του σχολείου του. Ένας σαραντάρης νιώθει ότι τα όνειρα και οι αναμνήσεις του χάνουν τα πρίμα τους σαν γέρικες κασέτες, και το περιεχόμενο ακούγεται μουντό. Στην πλατεία Βάθης φέγγουν τα φώτα από το νυχτερινό γυμνάσιο· οι μαθητές αμίλητοι, με χέρια σκληρά και φαγωμένα. Στη λαϊκή ένας τσαντάκιας πιάνεται και παρακαλεί να μην το μάθει η μάνα του. Μακριά στο Βισμπάντεν οι Γερμανοί μαθαίνουν τον Μητροπάνο σε ένα βράδυ και πίσω στην Ομόνοια νοσταλγίες περασμένες από Φώτοσοπ. Αθήνα, νύχτα, η ώρα τρεις, χιονόνερο, αλλά ο Ντίνος βλέπει χιονόνειρο.
Ιστορίες. Παραλίγο. Και ιστορίες για το παραλίγο. Σαν μια ρωγμή που λίγο ανοίγει και ύστερα κλείνει, κι ανάμεσα να διαρρέει η ζωή. Σαν ανάμνηση να φεύγει, αλλά και να ξανάρχεται. Σαν υπόμνηση…

Το καμ μπακ
Η κωμωδία της μνήμης
“Ήθελα να πιάσω το θέμα της μνήμης που διατρέχει αρκετά από τα έργα μου, αυτή τη φορά από την κωμική του πλευρά. Όλοι και όλα έχουν από μία – ακόμα και ο θάνατος, μόνο που δεν το ξέρει και κανείς ποτέ δεν προλαβαίνει να τη δει.
Έτσι έγραψα το “Καμ μπακ – Η κωμωδία της μνήμης”. Προσπάθησα επιμελώς να αποφύγω κάθε ίχνος σοβαρότητας. Για κάτι ψιλά που μου ξέφυγαν, ζητάω συγνώμη…”
(Βασίλης Κατσικονούρης, από το σημείωμα του συγγραφέα στην έκδοση
128 σελ.

Καρό παιδιά, ριγέ πατεράδες
Ιστορίες από δύο γενιές
Τι απ’ όλα αυτά έγινε στ’ αλήθεια και τι ήταν της φαντασίας, δύσκολο πια να το πει κανείς. Λιώσανε μεταξύ τους και φτιάξανε ένα αλλόκοτα ενδιαφέρον αμάλγαμα. Στις εσοχές του το χαϊδεύεις, στις προεξοχές αγκυλώνεσαι. Όπως με τα ανθρώπινα σώματα… Και τις μνήμες.
Ένας τρομαχτικός στην όψη φαντάρος, ο “Καρπόζηλος”· όλοι τον φοβούνται, όμως είναι απλώς λυπημένος. Το σπίτι που καίγεται κι η γυναίκα που προσπαθεί να σώσει το πρώτο τεύχος της “Πάττυ”. Ο παππούς που ανεβαίνει το βουνό για να φωτογραφίσει την πηγή. Ένας πιτσιρικάς ερωτευμένος με την “Ντιλάιλα”. Στο πλοίο από Μυτιλήνη για Πειραιά εμφανίζεται ξαφνικά το κορίτσι από το εξώφυλλο των Blind Faith. Ο αυστηρός γυμνασιάρχης και η καθηγήτρια με τα ωραία πόδια. Ο Σίσυφος, που μια μέρα, έκπληκτος, φέρνει την πέτρα του στην κορυφή. Η μέρα που πέθανε ο Έλβις, εκδρομές που δεν έγιναν ακόμα, παιδιά με καρό πουκάμισα -οι πρώτοι ροκάδες- και οι πατεράδες τους με ριγέ πιτζάμες, ιστορίες-παραπόταμοι από ένα μεγάλο, υπόγειο ποτάμι που ακούγεται να κυλάει μακρινό σαν ξεχασμένη αγάπη.
144 σελ.

Μυθιστορήματα
Μπαμπούσκα (2012), Κέδρος
Ντίντλο, το σωματίδιο του χρόνου (2014), Γαβριηλίδης

Διηγήματα
Η ρωγμή των 7:45 μ.μ. (2016), Εκδόσεις Καστανιώτη
Καρό παιδιά, ριγέ πατεράδες (2018), Εκδόσεις Καστανιώτη

Θεατρικά
Εντελώς αναξιοπρεπές!… (1990)
Λεπτή γραμμή (1996), Όμβρος
Εντελώς αναξιοπρεπές!… (2003), Κέδρος (Ε)
Καλιφόρνια ντρίμιν (2006), Σοκόλη
Οι αγνοούμενοι (2008), Κέδρος
…Πάλι καλά (2010), Σοκόλη
Το γάλα (2011), Κέδρος
Πήρε τη ζωή της στα χέρια της (2012), Κέδρος
Μονόλογοι (2015), Σοκόλη
Καλιφόρνια Ντρίμιν (2016), Κάπα Εκδοτική (Ε)
Το καμ μπακ (2017), Κάπα Εκδοτική

Συλλογικά έργα
Παίγνια (2011)
Αναγνώσεις 2011 (2011)

Βραβεία
Εντελώς αναξιοπρεπές!… – Έπαινος Διεθνή Διαγωνισμού Ιδρύματος Ωνάση (2001)
Καλιφόρνια ντρίμιν – Κρατικό Βραβείο Θεάτρου (2002)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Καστανιώτη, Κέδρος, Όμβρος, Σοκόλη, Γαβριηλίδης

68 views.