Βίκυ Πρασίνου

Βίκυ Πρασίνου

2022 Ελληνες λογοτέχνες
Η Βίκυ (Ευδοκία) Πρασίνου γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τα Ψαρά.
Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε για είκοσι χρόνια στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης ως καθηγήτρια γλώσσας και λογοτεχνίας. Παράλληλα, συντονίζει μικρές ομάδες δημιουργικής γραφής για παιδιά. Εδώ και πολλά χρόνια γράφει ποίηση. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Ασχολείται επίσης με τη ζωγραφική, τη βυζαντινή αγιογραφία και τη φωτογραφία συμμετέχοντας με έργα της σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις. Το 2021 εξέδωσε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Κρύβομαι Κυνηγώ Κουτσαίνω» από τις εκδόσεις Άλφα Πι.
Ποίηση
Κρύβομαι. Κυνηγώ. Κουτσαίνω (2021), Άλφα Πι
Παράλληλη Αναζήτηση (2021), Άλφα Πι
Το τελευταίο Εσύ (2022), Άλφα Πι

Το τελευταίο Εσύ – Βίκυ Πρασίνου

Το τελευταίο


Στα ποιήματα της συλλογής συναντιούνται η χαρά με τα δάκρυα, η αθωότητα με την ενοχή, ο φόβος με την τόλμη, η ελπίδα του Ονείρου με τη ματαιότητά του.

«Το τελευταίο Εσύ» είναι μια ύστατη απόπειρα επικοινωνίας με το Αδάμαστο μιας ψυχής που θέλει να κρατηθεί περιχαρακωμένη μέσα στη μοναξιά της.

Η ποίηση γίνεται κραυγή διαμαρτυρίας απέναντι στην απομόνωση και στα κάθε λογής εμπόδια που ορθώνει ο ψυχισμός του ανθρώπου, παρακωλύοντας τον δρόμο προς την ευτυχία.

Το τελευταίο Εσύ…

48 έμμετρα ποιητικά βήματα πάνω στο φλεγόμενο μονοπάτι της Αγάπης.

Ποίηση, Άλφα Πι, 2022, 74 σελ.

Παράλληλη Αναζήτηση – Βίκυ Πρασίνου

Παραλληλη Αναζήτηση


Μου έλεγαν τα σύννεφα
ότι θα βαφτούν με αίμα τα λόγια της σύνεσης,
αν δεν προσέχω.
Μου έλεγαν να μη ντύνομαι με χρώμα κόκκινο,
αν έτοιμη δεν είμαι
να χαράξω πάνω στο λευκό μου λαιμό
το άγριο φιλί της ωριμότητας.
Μα εγώ όλο και ξεμάκραινα,
ακολουθώντας τους ήχους
μιας επιθυμίας άγνωστης
που μου ψιθύριζε πίσω απ’ τις φυλλωσιές
να μπω στον πυρήνα
πρωτογνώριστων πραγμάτων.
Έστω και άοπλη.

Ποίηση, Άλφα Πι, 2021, 82 σελ.

Κρύβομαι. Κυνηγώ. Κουτσαίνω – Βίκυ Πρασίνου

Κρύβομαι


Κρύβομαι… Γύρω μας υπάρχουν αθέατες πλευρές πραγμάτων που είναι δύσκολο να τις αντιληφθούμε. Από συνειδητή ή υποσυνείδητη ανάγκη, από ένστικτο ή από φόβο ο άνθρωπος έχει συνηθίσει να καλύπτει στο σκοτάδι συναισθήματα ή βιώματα, αλλά και να κρύβεται ο ίδιος από τους άλλους θέλοντας να αποφύγει δυσάρεστες καταστάσεις. Άλλοτε πάλι, αγωνίζεται να ξεφύγει από σκοτάδια επιβεβλημένα που τον εμποδίζουν να φθάσει στην αυτογνωσία και αυτοβελτίωση.

Κυνηγώ… Κυνηγάμε επιθυμίες, στόχους, όνειρα που προσπαθούμε να κατακτήσουμε, αλλά στην πλειονότητά τους αποδεικνύονται ανέφικτα. Καμιά φορά όμως και οι ίδιοι ζούμε καταδιωκόμενοι από εξωτερικούς ή εσωτερικούς παράγοντες και εφιαλτικές καταστάσεις π.χ. από τις βασανιστικές αναμνήσεις, τις εμμονές, την αδικία, την ενοχή, το φόβο της τιμωρίας.

Κουτσαίνω… Σε αυτή την ποιητική ενότητα απεικονίζονται σε μεταφορικό επίπεδο προβλήματα της ατομικής και συλλογικής ζωής που καθιστούν «χωλή» την καθημερινότητα του ανθρώπου όπως η μοναξιά, η κατάθλιψη, η αρρώστια, η προσφυγιά, το ζήτημα των αστέγων.

Το κρυφτό, κυνηγητό, κουτσό που κάποτε παίζαμε ως παιδιά μεγαλώνοντας η ζωή μάς τα επιφυλάσσει σε κάθε μας βήμα…

Βάζοντας εκείνη τους όρους του παιχνιδιού…

Ποίηση, Άλφα Πι, 2021, 72 σελ.

Πηγές: Biblionet, Άλφα Πι