Βιβή Βασιλοπούλου

Ελληνες λογοτέχνες


Ένας βάτραχος ξεναγός στα μουσεία
Το Δελφινομουσείο
Το “Δελφινομουσείο” είναι ένα φανταστικό μουσείο, αλλά με πραγματικές αναφορές στην εικονογράφηση του δελφινιού από τα προϊστορικά μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια, με βάση ευρήματα που προέρχονται από διάφορα μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού. Οι αρχαίοι γνώριζαν ότι το δελφίνι δεν είναι ψάρι αλλά θηλαστικό. Όμως το χρησιμοποίησαν με πολύ μεγάλη επιτυχία και όσο τίποτε άλλο ως σύμβολο του γαλάζιου νερού. Ο Όμηρος και ο Πίνδαρος το θεωρούσαν το γρηγορότερο απ’ όλα τα ζώα, βασιλιά των ψαριών και αρχηγό της θάλασσας. Οι ναυτικοί το είχαν σύντροφό τους και πίστευαν ότι μπορούσε να προλέγει τον καιρό. Όλοι οι άνθρωποι το ένιωθαν ως έναν καλό φίλο και το αγαπούσαν πολύ. Γι’ αυτό και το απεικόνιζαν συχνά, ήδη από την προϊστορική εποχή. Όσο για το βάτραχο, είναι ο πιο τέλειος ξεναγός. Αυτό είναι βέβαιο. Εμπιστευθείτε τον! Κλείστε τα μάτια και ταξιδέψτε ως το “Δελφινομουσείο” με οδηγό αυτό το βιβλίο. Είναι ένα ταξίδι που αξίζει τον κόπο για όλους τους μαθητές και ταξιδευτές, ανεξάρτητα από την ηλικία τους.
Κοάξ!

Black List
Βρίζοντας τον λαό
Η “Black List – βρίζοντας τον λαό” της Βιβής Βασιλοπούλου κάνει άμεση αναφορά στον τίτλο του Peter Hanke “Βρίζοντας το κοινό”, με αφορμή την περυσινή παράσταση στο Φεστιβάλ Αθηνών, όπου και είναι αφιερωμένο το βιβλίο.
Το περιεχόμενο είναι βέβαια ελληνικότατο: στην καρδιά της κρίσης. Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για ένα επίκαιρο κείμενο. Είναι καίριο, μεταποιητικό έργο. Η αφορμή, όπως αναφέρεται και στον πρόλογο της συγγραφέως, μπορεί να είναι η παρούσα κατάσταση πραγμάτων, τα αίτια ωστόσο, βρίσκονται πολύ πιο βαθιά: Στην αγωνία για τη γλώσσα και για έννοιες, όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, ο πολίτης και η πολιτική.
Θέατρο και πολιτική διατρέχουν σε κοινή ή συγκρουόμενη πορεία όλη τη δομή του έργου δοκιμάζοντας τα όρια και τις αντοχές της πολιτικής και θεατρικής σκηνής και ανατρέποντας τα δεδομένα. Από μια πλευρά το έργο αυτό είναι ένα δοκίμιο, εναλλακτικό.
Ο αναγνώστης σε κάθε σελίδα θα βρει ρόλο για τον ίδιο και για τους άλλους, είναι βέβαιο. Και φυσικά, είναι ένα πολιτικό κείμενο, με άποψη για πραγματικά συμμετοχικές διαδικασίες και πρόταση: Σ’ αυτό το έργο δεν μπορεί να υπάρχουν θεατές.
Άλλωστε, για να θυμηθούμε τα λόγια από την “Τρικυμία”: Είμαστε όλοι θεατρίνοι σε κάποιο έργο με πρόλογο τα περασμένα. Αλλά και τα μέλλοντα.

Συντρόφιμοι και συντρόφιμες
Μπορεί ν’ ανατραφήκαμε χωριστά αλλά όλοι μαζί εκτραφήκαμε στο ίδιο πρυτανείο.
Στην ίδια φάρμα εννοώ, πολλά φαρμάκια ήπιαμε.
Εκεί συναντηθήκαμε και γίναμε αχώριστοι, εξ ορισμού ακόρεστοι.
Τώρα μονάχα ο θάνατος μπορεί να μας χωρίσει. Αλλωστε δεν μας χωρίζει τίποτε.
Ο συγγραφέας παραχώρησε τα δικαιώματά του στον σκηνοθέτη, και εκείνος στον ηθοποιό-πολίτη. Όχι, δεν είναι όνομα.
Λέμε πολίτη, όπως λέμε citizen. Το κράτος τους εσίτιζεν πολίτες και πολιτικούς.
Ακόμη και ηθοποιούς.
Τώρα αυτά τελείωσαν.
Τα σύνορα έχουν πέσει.
Εσείς εκεί απέναντι καθίστε, πάρτε θέση.
Είσαστε οι υπεύθυνοι της κατάστασης.
Είμαστε οι υπεύθυνοι της παράστασης και είστε το κοινό μας.

Συνδαιτυμόνες και συνδαιτυμόνισσες
Μαζί κρατούσαμε το τιμόνι αυτού του πλοίου που βούλιαξε από τις στραβοτιμονιές σας.
Αυτού του νησιού που βουλιάζει μαζί με τα ψάρια.
Τα πνίξατε. Πνίξατε και τα ψάρια.
Δεν γίνεται. Δεν υπάρχει. Αλίμονο!
Αλλά δεν πρέπει να σας νοιάζει.
Ο θρήνος ξεθωριάζει εύκολα
Και δίνει τη θέση του στα χρώματα και στα χρήματα.
Ο Τιτανικός έγινε θρύλος.
Το ίδιο και η Ατλαντίδα… η χαμένη.
Αν δεν είχαν βουλιάξει, δεν θα τα θυμόταν κανείς.
Το ίδιο θα γίνει και με εμάς, να μου το θυμηθείτε.
Ήδη υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από τους διεθνείς οίκους ενοχής
Και το International Geographic. Τα οικόσημα είναι κιόλας έτοιμα.
Όλα τα driving trusts είναι στη διάθεσή μας. Trust me.
Οι καταδύσεις είναι το χόμπι μας.
Το βάθος του ωκεανού ο στόχος.
Αμέτρητο.
Νομίζετε ότι μπορεί εύκολα να πετύχει κανείς κάτι τέτοιο; Αχάριστοι.
Αλλοι δεν προσπάθησαν καθόλου, ούτε ειδοποίησαν τα κανάλια. Και βούλιαξαν χωρίς κάμερες και τηλεθέαση.

Η κόρη σας μητέρα
Ένα έργο σύγχρονο, σπονδυλωτό, με τέσσερις διαφορετικές εκδοχές μητέρας και παιδιού και κοινό τόπο το γραφείο της ψυχολόγου-μητέρας, όπου τίποτα δεν είναι πια δεδομένο, μετά την κάθε επίσκεψη.
Ένα βιβλίο που προκαλεί… κυρίως την σκέψη.

Εδώ συνταξιούχος
Τι να’ ναι η σύνταξη;

Μην είναι οι κόποι
Mην είναι οι τρόποι
και οι ανθρώποι του Δ.Ν.Τ.;

Είναι δυο ψίχουλα
που παίρνει η… Σάρα
μα και η Μάρα μ’ ένα παιδί.

Είναι η αντάρα
και η τρομάρα να μην κοπεί.

Είναι μια κούπα
με λίγη σούπα
για το Καπή.

Είναι επίδομα
είναι επίδεσμος
για μια πληγή,
που αιμορραγεί
και αιμορραγεί.
Χωρίς αιμοστατικό.

Η σύνταξη είναι αξίωση
δεν είναι φαντασίωση
δεν είναι ούτε τσόντα
ζήτω η Ποκαχόντα

Εξ αδιαιρέτου
Σε ένα επεισόδιο
Το εξ’ αδιαιρέτου δεν είναι μέθοδος αποκατάστασης εγκεφαλικού, είναι τρόπος αντιμετώπισης ενός πολύ σοβαρού προβλήματος, με αφάνταστες παρενέργειες για την ζωή και την ψυχολογία των ασθενών και των οικείων τους.
Ένας τρόπος να μοιραζόμαστε την δυσκολία μιας ειδικής ανάγκης, συμμετέχοντας και όχι αποκλείοντας τους συνανθρώπους μας, με αγάπη, κατανόηση και αλληλεγγύη.
Ένας τίτλος συν ιδιοκτησίας ευθύνης.
Εδώ, είναι και κάτι ακόμη: ένα εξοντωτικό λογοπαίγνιο, με επικάλυψη από σοκολάτα, μαύρη όπως το χιούμορ, πικρή σαν την αλήθεια.
Μια σοκολάτα Υγείας.

Παιδική λογοτεχνία
Ένας βάτραχος ξεναγός στα μουσεία (2006)

Ποιητικά
Τι άγρια χώρα η γραφή (2013)
Εδώ συνταξιούχος (2014)

Θεατρικά
Black List (2013)

Πεζά
Η κόρη σας μητέρα (2014)
Εξ αδιαιρέτου (2016)

Συλλογικά έργα
Το Σπήλαιο των Λιμνών (2002)
Από τα Μεσόγεια στον Αργοσαρωνικό (2009)

Ποιος σκότωσε τη Μήδεια
Τη Μήδεια την εσκότωσε
μάλλον ο σκηνοθέτης
“κι όμως χύθηκε αίμα”
είπε ο Jack Danniels.

“Πάντως εγώ, όταν
έπλυνα τα χέρια μου,
το νερό κρίθηκε πόσιμο”,
είπε ο Πιλάτος.

Η νήσος μαρμΕλλάδα
Είμαστε ανέκδοτο νησί
Πριν πολλά χρόνια είχα ακούσει μια φίλη να λέει στην κόρη της:
– Πρόσεχε να κάνεις έναν καλό γάμο, γιατί αν δεν έχεις καλό σύζυγο, δεν θα έχεις ούτε καλό εραστή…
Ομολογώ ότι μόλις τώρα κατάλαβα τη σημασία του πράγματος στην πραγματική οικονομία και πολιτική:
Εάν δεν έχεις καλή κυβέρνηση, δεν θα έχεις ούτε καλή αντιπολίτευση και τούμπαλιν.
Αν δεν έχεις καλή αριστερά μην περιμένεις ούτε καλή δεξιά.
Και αντιστρόφως.
Political Jam

Ως Dr Vivian Vi:
Ποιητικά
Ποιος σκότωσε τη Μήδεια (2008)
Παντέρημη χώρα (2011)
Η νήσος μαρμΕλλάδα (2012)

Πηγές: BIBLIONET, Εκδόσεις Λούση Μπρατζιώτη, Μπαρτζουλιάνος Ι. Ηλίας, Εκδόσεις Καστανιώτη, Andy’s Publishers, Εκδόσεις poema

147 views.