Διαδρομή – Κατερίνα Γαγανέλη

ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Η σειρήνα ούρλιαζε και ένα περιπολικό άνοιγε γρήγορα δρόμο για να περάσει το ασθενοφόρο. Ήταν θέμα λεπτών να προλάβουν κάποιον από τους δύο επιβάτες της μεγάλου κυβισμού μηχανής, ζωντανό. Φορούσαν κράνος, ευτυχώς. Σπασμένα γυαλιά, αίματα και περαστικοί που οι καρδιές τους χτυπούσαν δυνατά, ήταν το σκηνικό. Και ένα δερμάτινο μπουφάν ξεχασμένο στην άκρη του δρόμου. Της κοπέλας που επέβαινε στη μηχανή ήταν. Δώρο της μαμάς της! Όταν καθάρισε ο δρόμος το μπουφάν από κάποιο άγνωστο χέρι κρεμάστηκε στο κλαδί ενός δέντρου. Λίγες ώρες μετά, κατά το σούρουπο, ο Μάκης επάνω στην καρότσα του αγροτικού που ήταν φορτωμένο με καφάσια γεμάτα ντομάτες, κρύωνε πολύ. Το φώναξε δύο τρείς φορές στον πατέρα μα εκείνος έβαλε πιο δυνατά το ράδιο. Η Μαρίτσα η μάνα του θα σταματούσε και θα του έδινε το σάλι της να ζεσταθεί αλλά στον κόσμο των τσιγγάνων το αγόρι πρέπει να σκληραγωγείται. Λίγο πριν φτάσουν στον καταυλισμό είδε το μπουφάν και πρόλαβε και πήδηξε από την καρότσα. Το φόρεσε και του άρεσε πολύ η μυρωδιά που έβγαζε. Γυναίκα θα το φορούσε με ωραίο άρωμα. Θα το χάριζε στην αδερφή του μετά, πρώτα θα ζεσταινόταν . Το βράδυ στον καταυλισμό στήθηκε γλέντι. Αρραβωνιαζόταν η κόρη του φίλου που πουλούσε χαλιά και άναψαν μεγάλες φωτιές για να ψήσουν τα γουρουνόπουλα. Δε χρειαζόταν πια το μπουφάν ο Μάκης. Το παράτησε στα σκαλιά και έτρεξε να βοηθήσει. Έτσι έκαναν οι άντρες της φυλής του. Την επομένη το πρωί το παρατημένο μπουφάν βρήκε η γιαγιά του και είδε ότι ήταν σκισμένο στο μανίκι. -Άχρηστο είναι, θα κρατήσει ζεστά όμως τα γατάκια που γέννησε η Σμαρούλα μου. Στρώθηκε προσεχτικά κάτω από τα οκτώ γατιά και όταν έκανε το χρέος του η γιαγιά το πέταξε στον κάδο. Πέρασε το ίδιο βράδυ ο Νίκος. Άστεγος εδώ και χρόνια έψαχνε στα σκουπίδια μήπως βρεθεί κάτι αξιόλογο να πουληθεί στο παζάρι για λίγα ευρώ. -Μα αυτό είναι δέρμα, ένα εικοσάρι το έχω σίγουρα, σκέφτηκε κι έκρυψε το μπουφάν βαθιά στον ταλαιπωρημένο σάκο του. Σαράντα ευρώ πήρε και έτρεξε να αγοράσει τσιγάρα και μια φρατζόλα ψωμί. Το μπουφάν κρεμάστηκε σε μια βιτρίνα με ρούχα second hand και vintage. Aγοράστηκε λίγες μέρες αργότερα από μια τσαχπίνα νεαρή που αγαπούσε τα ρούχα από δεύτερο χέρι. Η Αφροδίτη βρήκε κι ένα χαρτάκι ξεχασμένο σε μια τσέπη. Έγραφε "τα γραπτά είναι μικρές προσωπικές αλήθειες κι εγώ να ξέρεις σε λατρεύω. Η μαμά" Το θεώρησε γούρι. Θα έγραφε καλά στις Πανελλήνιες!!

Κατερίνα Γαγανέλη Απρίλιος 2022