Η μνήμη του νερού – Δημήτρης Βαγενάς

Η μνήμη του νερού - 4 – «Δεν μπορώ να καταλάβω πως από μια απλή επιστημονική έρευνα της δομής των κρύσταλλων του νερού φτάσαμε στην σημερινή καταστροφή. Φυσικά και ακούω με ενδιαφέρον αυτά που μου λέτε κύριε καθηγητά, αλλά αδυνατώ να κατ…» «Αν με αφήσετε να σας εξηγήσω», με διέκοψε, «να είστε σίγουρος πως θα καταλάβετε». Έτσι έγειρα πίσω στην καρέκλα μου και συνέχισα να παρακολουθώ με πολλή προσοχή όσα είχε να μου πει. «Όπως σας έλεγα νωρίτερα αγαπητέ, με τα όργανα μας, καταφέραμε με πολλή μεγάλη προσπάθεια να δούμε τις πρώτες εικόνες στα μόρια του νερού. Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό, μιας και είχαμε δύο σοβαρά εμπόδια να υπερκεράσουμε. Πρώτον τι ακριβώς βλέπαμε. Από ποια χρονολογία και ποιον πολιτισμό προερχόταν και δεύτερο και πιο σημαντικό, γιατί πέραν όλων των άλλων θα μας βοηθούσε να ξεπεράσουμε το πρώτο, ο ήχος. Κάτι που δεν μπορούσαμε να έχουμε φυσικά. Εκείνο όμως που μπορούσαμε ήταν από το ντύσιμο των ανθρώπων και το περιβάλλον των εικονοσκοπήσεων, περίπου να ξέρουμε ποια εποχή 'βλέπαμε' κάθε φορά. Την λύση την βρήκαμε σε μια μηχανή ανάγνωσης χειλιών. Μια επινόηση τεχνητής νοημοσύνης που υπήρχε μόνο στην αγγλική γλώσσα3. Φυσικά μπορούσαμε να βρούμε κι άτομα που διάβαζαν τα χείλια από διάφορες γλώσσες, αλλά πες μου εσύ ποιος διαβάζει χείλια στα αρχαία... Αιγυπτιακά; ή στα Αραμαϊκά για παράδειγμα. 'Διδάξαμε' την τεχνητή νοημοσύνη ένα σκασμό από γλώσσες. Αρχαίες και σύγχρονες.

-- 1 of 2 --

Δουλειά που πήρε πολλά χρόνια και που απασχόλησε εκατοντάδες ειδικούς γλωσσολόγους από όλο τον ακαδημαϊκό κόσμο σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη». «Άμα σας πω πως αυτή ήταν η βασική μου απορία, το πως δηλαδή ξέρατε τι βλέπατε;» πετάχτηκα, συνειδητοποιώντας με ... έκπληξη πως αδημονούσα για την συνέχεια. «Μέχρι να βρούμε την άκρη σας διαβεβαιώ, πως κι εμείς την ίδια απορία είχαμε. Μέσα σε λίγο καιρό ήδη είχαμε μαζέψει πολλές εκατοντάδες ώρες καταγραφής εικονοσκοπήσεων από διάφορες περιοχές, όπου είχαμε συλλέξει δείγματα του νερού. Δυστυχώς η εντοπιότητα δεν έπαιζε κανένα ρόλο. Δείγματα από τον Νείλο δεν είχαν μόνο μνήμες από Αίγυπτο, αλλά και από άλλα μέρη που το νερό είχε αναμειχθεί με το ποτάμι με διάφορους τρόπους. Συνήθως από βροχή που μετέφερε σωματίδια νερού από πολύ μακριά, ανάλογα με την μετακίνηση των νεφών. Μέχρι να διαβάσουμε τις πρώτες χμ! εγγραφές, ο καθηγητής Σνάιντερ είχε πεθάνει, αφήνοντας μας κληρονόμους και συνεχιστές του έργου του. Σιγά σιγά αρχίσαμε να διαβάζουμε όσα βλέπαμε. Ξεκινήσαμε από την αρχαία Αίγυπτο και φυσικά οι αποκαλύψεις που κάναμε μας άφησαν άφωνους. Βλέπετε δεν είχαν και μεγάλη σχέση με τα όσα είχαμε διδαχθεί μέχρι σήμερα». «Δηλαδή; Όλοι οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι μας έλεγαν μπαρούφες μέχρι τα τώρα και ήρθατε εσείς να μας... φωτίσετε καταστρέφοντας κάθε τι που στήριζε τόσα χρόνια τον ανθρώπινο πολιτισμό;» τον διέκοψα νευριασμένος με αυτά που επρόκειτο να ακούσω. Ακόμα κι αν όσα αποκάλυψαν ήταν αλήθεια δεν έπρεπε να τα ανακοινώσουν στον κόσμο παρά να τα κρατήσουν επτασφράγιστα μυστικά μέχρι να βρουν τρόπο να τα σερβίρουν στην ανθρωπότητα με κάποιον ανώδυνο, αν υπήρχε, τρόπο. Ήμουν νευριασμένος γιατί ήμουν σίγουρος πως η αποκάλυψη έγινε μόνο και μόνο για να κερδίσει φήμη και κύρος η παρέα των καθηγητάδων. Του το είπα στα ίσα προσμένοντας την αντίδραση του. Συνεχιζεται copyright by Vagenas Dimitris 2022

-- 2 of 2 --